Dames en Heren,

“De islamitische expansie is een feit. Ze wordt door de goddelijke hand gestuurd”. (GVA-25 juni 2009). Dit citaat uitgesproken door een jonge moslima uit het Antwerpse atheneum vat  perfect samen waarom een hoofddoekenverbod noodzakelijk is. Een hoofddoekenverbod heeft niet alleen te maken met het respecteren van de gelijkheid tussen man en vrouw en het verwerpen van de discriminatie van de vrouw maar moet tevens het signaal zijn waarbij een halt wordt toegeroepen aan de islamisering van onze samenleving. De hoofddoek is immers het symbool van de veroveringsdrang van de islam geworden. De hoofddoek is het  propagandawapen bij uitstek ter invoering van een islamitische samenleving in Europa. Wie uit redenen van tolerantie en pluralisme het dragen van de hoofddoek verdedigt heeft weinig of niets van de islam begrepen. De geheime agenda achter de hoofddoek leidt naar segregatie, naar een cultureel, maatschappelijk en religieus apartheidsregime waarbij de islam onze beschaving wil controleren en uiteindelijk overheersen.
Dames en Heren,

Moslimleiders zoals Nordin Taouil geven geen snars om de jonge vrouwen die ze om zogenaamde religieuze redenen – over de hoofddoek wordt met geen woord gerept in heel de Koran – verplichten om de hoofddoek te dragen. Imams zoals Nordin Taouil zijn de pooiers van Allah die via morele chantage de moslima’s dwingen om zich religieus te prostitueren. Het dragen van de hoofddoek heeft niets met de islam als religie te maken maar maakt deel uit van de culturele Jihad, de plicht die iedere moslim heeft om de kafirs, de ongelovigen – wij dus –  te bestrijden en de heerschappij van de islam te vestigen. De Iraans-Franse schrijfster Chahdortt Djavann schrijft: “De sluier is het symbool, de vlag en het sluitstuk van het islamitische systeem”. Het gaat dan ook niet op om de hoofddoek van moslima’s te vergelijken met een kruisje om de nek van een katholiek of een keppel op het hoofd van een jood. De sluier, de hoofddoek is geen religieus maar een politiek symbool. De sluier, de hoofddoek is de vlag van een politieke ideologie waarbij niet de individuele godsdienstbeleving centraal staat, maar wel de realisatie van een theocratische samenleving gebaseerd op de sharia, de islamitische wet. Dat voor wat betreft de hoofddoek de zelfverklaarde intelligentia, het zogenaamde culturele elite en in hun kielzog langzaam maar zeker ook de politieke wereld tot dit besef is gekomen heeft veel, zo niet alles te maken met de opvoedende voortrekkersrol die het Vlaams Belang heeft gespeeld. Ook in dit dossier hebben wij de weg gewezen; hebben wij taboes gebroken; hebben wij en wij alleen het voortouw genomen. Als er vandaag in Vlaanderen een hoofddoekenverbod is dan mogen we zonder schroom die pluim op onze hoed steken.
Dames en Heren,

Het hoofddoekenverbod werd onmiddellijk gevolgd door de mededeling dat er moslimscholen zouden worden opgericht. De politieke wereld reageerde geschokt. De islamscholen waren slecht voor de integratie, het zouden achterstandgevangenissen worden, het waren apartheids-scholen, ….. Allemaal waar, maar waarom hebben de dames en heren politici die nu zo verontwaardigd reageren datzelfde inzicht niet gehad toen van de islam een erkende godsdienst werd gemaakt; de moskeeën erkend en gesubsidieerd werden; imams betoelaagd werden; gescheiden zwemmen voor mannen en vrouwen opnieuw ingevoerd werd; islamitische feestdagen in het onderwijs ingevoerd werden; halal-voedsel in de schoolrefters toegelaten werd en het ritueel slachten als een uitzondering op de dierenwelzijnswet decretaal verankerd werd? Door de islam dezelfde rechten en faciliteiten te geven als andere erkende godsdiensten zoals het katholicisme, het protestantisme en het judaïsme heeft men de basis gelegd voor het creëren van een islamitische zuil. De islamitische zuil die men zegt te willen bestrijden, werd gecreëerd door politici van CD&V, Sp.a, VLD en N-VA. Politici die vandaag verontwaardigd doen over islamitische scholen hebben blijkbaar nog nooit een voet gezet in wijken zoals de Maritiemwijk in Molenbeek, Kuregem in Anderlecht, de Seefhoek, Stuivenberg of Borgerhout in Antwerpen, de Muide in Gent, enz… Met Arabische opschriften op zowat iedere winkelruit; met enkel nog halalprodukten en alcoholverbod in zowat alle winkels en horecazaken; met eigen vzw’s, koranscholen en theehuizen; met een moskee op iedere hoek van de straat; met imams die zoals in Antwerpen en Brussel de shariarechtspraak in de praktijk brengen; met scholen die voor 90 tot 95 % gevuld worden door moslims, zijn deze wijken het beste bewijs van de snelgroeiende islamzuil in ons land en Europa. De gesegregeerde samenleving is een feit en de multiculturalisten hebben ze, verblind door hun eigen grote gelijk, zelf opgericht en vorm gegeven.
Dames en Heren,

Ook naar aanleiding van de recente rellen in een aantal Brusselse migrantenwijken slaat  multicultureel Vlaanderen weeral de bal mis. De ernstige rellen worden afgedaan als drugsincidenten, terwijl iedereen bijzonder goed weet dat het over veel meer dan dat gaat. Waar het echt op neer komt is dat jonge moslims aangevoerd door radicale imams baas willen zijn in hun eigen islamitische wijk en geen ander gezag dan die van de moskee willen aanvaarden. Ik maak me dan ook weinig illusies over de verdere multiculturele evolutie in onze grootsteden. Alsmaar gewelddadigere rellen groeien langzaam maar zeker uit tot een soort etnisch-religieuze guerilla. De eis van het Vlaams Belang om desnoods het leger in te zetten om opnieuw recht en orde te laten heersen, is bijgevolg voor de hand liggend. Brusselse PS-politici zoals Philippe Moureau en Laurette Onkelinx oogsten nu wat ze zelf gezaaid hebben. Wie de islam een vinger geeft moet er rekening mee houden dat hij op termijn ook zijn hand en uiteindelijk zijn hele arm zal kwijtspelen. Winston Churchill zei ooit: “Iemand die altijd aardig wil zijn, gaat door met het voeden van de krokodil in de hoop dat hij als laatste zal opgegeten worden”. We staan dan ook voor beslissende tijden. Ofwel maken we aan de moslimgemeenschap duidelijk dat we baas willen zijn en blijven in ons eigen land en in ons eigen continent en treden we desnoods met harde hand op tegen moslim-radicalen, relschoppers en erger, ofwel geven we toe aan de valse profeten van het multiculturalisme en graven we het graf van Europa.
Dames en Heren,

De multicultuur heeft niet alleen onze identitaire weerbaarheid en ons cultureel zelfvertrouwen gebroken, tevens werd de rode loper uitgerold voor de islam. In de ogen van vele moslims heeft Europa al lang gecapituleerd. Zij beschouwen de Europese regeringen als zwak en manipuleerbaar. De Europese overheden plooien voor de islamchantage, maar vooral voor de macht van het getal. De immigratiestroom vanuit islamitische landen is immers uitgedraaid op een invasie, waarbij de islamisering een omgekeerde kolonisering betekent. De tientallen miljoenen moslims die Europa via legale en illegale immigratie overspoelen worden door islamitische leiders zelf vergeleken met een vijandelijk leger zonder wapens. De Libische leider Khaddafi had gelijk toen hij in 2006 op de Arabische tv-zender Al-Jazeera zei: “We hebben vijftig miljoen moslims in Europa. Er zijn signalen dat Allah een grote islamoverwinning zonder zwaarden, zonder geweren, zonder veroveringen zal toestaan in Europa. De vijftig miljoen in Europa verblijvende moslims zullen het binnen een paar decennia in een islamitisch continent veranderen.”

Nu reeds stellen we vast dat bepaalde Europese steden, wijken en buurten officieus gecontroleerd worden door moslimautoriteiten volgens de islamitische shariawetgeving. In februari 2008 zei het hoofd van de Anglicaanse kerk, Rowan Williams, dat de invoering van onderdelen van de sharia in het Britse rechtssysteem “onvermijdelijk” lijkt omdat “een groot deel van de Britse landgenoten geen band heeft met het Britse rechtssysteem”. Wiliams meende dat “we onze moslimbevolking niet mogen verplichten tot een verscheurende keuze tussen de islamitische cultuur en de Britse staat”.

Een belangrijk deel van de moslimgemeenschap isoleert zich steeds uitdrukkelijker van onze samenleving. De radicaal-islamitische strategie is duidelijk: integratie is uit den boze; onder het mom van respect voor de godsdienstvrijheid en de vrijheid van meningsuiting komen de democratische en westerse vrijheden alsmaar meer op de helling te staan en wordt een concentratiepolitiek gevoerd waarbij gestreefd wordt naar islamitische meerderheden in buurten en wijken en uiteindelijk ook in gemeenten en steden. De islamitische leiders geloven immers niet in een seculiere maatschappij waarbij de islam slechts één van de beleden godsdiensten is. Hun doel bestaat erin om van de islam de heersende, dominante godsdienst te maken in een theocratische samenleving.

De massa-immigratie en de demografische aangroei zijn handige middelen om bepaalde buurten en wijken in islamitische bolwerken te veranderen, waar alleen halal-voedsel wordt gegeten, geen alcohol meer wordt verkocht in winkels en cafés, waar mannen en vrouwen zoveel mogelijk gescheiden worden, waar vrouwen tsjadors of hidjabs dragen en recht wordt gesproken door de lokale imam. De volgende stap wordt de strijd voor de invoering van de sharia (islamitische wet) ter vervanging van de burgerlijke wetten.

Al Hijra beschrijft hoe de massa-immigratie altijd al een bewuste strategie van de islam is geweest om via islamitische kolonisering grondgebied te veroveren en volkeren aan zich te onderwerpen. Door de vloedgolf van de islamitische immigratie die Europa momenteel overspoelt dreigen nu ook Vlaanderen en Europa op relatief korte termijn als een rijpe appel in handen van de islam te vallen. Momenteel telt dit land reeds 628.750 moslims wat betekent dat 6 % van de bevolking zich tot de islam bekent. 20 % van de kinderen, geboren in het Vlaams gewest zijn allochtoon, 15 % is moslim. In zowel Antwerpen als Brussel is Mohammed de populairste jongensvoornaam.

De toename van het aantal vreemdelingen en moslims is kenmerkend voor heel West-Europa. Een kort overzicht van beschikbaar cijfermateriaal betreffende de bevolkingssamenstelling en -evolutie in onze buurlanden maakt duidelijk dat ook daar de bevolking in pijlsnel tempo van etnische en religieuze samenstelling verandert.

De Britse krant The Telegraph waarschuwde op 8 augustus 2009 voor de snelle toename van het aantal moslims in Europa die door de krant een demografische tijdbom worden genoemd: “Het voorbije jaar was vijf procent van de totale bevolking van de 27 EU-landen moslim. Maar het stijgende immigratieniveau van moslimlanden en lage geboortecijfers onder de Europese autochtone bevolking tonen volgens voorspellingen aan  dat tegen 2050 het cijfer op 20 procent zal liggen”. “Volgens andere voorspellingen”, zo schrijft de krant, “zouden moslims al halverwege de eeuw talrijker kunnen zijn dan niet-moslims in Frankrijk en misschien in heel West-Europa.”
Dames en Heren,

Radicale moslims hebben alle reden om optimistisch te zijn. Voor hen is de massa-immigratie naar Europa een godsgeschenk. Er gaat geen week voorbij of een of andere islamitische geestelijke of politicus voorspelt in navolging van de toenmalige Algerijnse president Houari Boumédienne of de Libische leider Muammar al-Khaddafi de verovering van Europa door de islam. In april 2009 toonde een Palestijns Hamas-parlementslid, Yunis Al-Astal, zich op de Palestijnse Al-Aqsa-tv verheugd over de nakende verovering van Europa: “Rome zal op een dag een voorpost zijn voor de islamitische veroveringen, die zich zullen verspreiden door Europa en zich dan zullen richten op de twee Amerika’s en zelfs Oost-Europa.”

De islam werd reeds tweemaal verjaagd uit Europa. De eerste mosliminvasie van Europa vanuit het Zuiden werd in 732 gestopt in Poitiers. In 1492 werden de moslims verjaagd uit Spanje. Een tweede invasie vanuit het Oosten werd een halt toegeroepen toen de moslims in de pan werden gehakt bij het beleg van Wenen in 1683.  De islam beschouwt deze nederlagen nog steeds als een tijdelijke gedwongen terugtocht. De snelle toename van de moslimbevolking in de meeste Europese landen is niets meer of niets minder dan de derde islamitische invasie van Europa.

Vanzelfsprekend is de verovering van Europa geen overweging van het merendeel van de honderdduizenden moslims die jaarlijks naar Europa of Vlaanderen immigreren. De gastarbeiders van de Maghreblanden en Turkije die in de jaren ’60 en ’70 naar Europa trokken,  immigreerden uit economische motieven. Dit geldt uiteraard ook voor het grootste deel van de honderdduizenden moslims die Europa jaarlijks binnenstromen in het kader van gezinshereniging of huwelijk.

Voor de radicale islam daarentegen past de massa-immigratie naar Europa in hun doelbewuste strategie om Europa te onderwerpen aan de islam. Necmettin Erbakan, de gewezen radicaal-islamitische eerste minister van Turkije, zei op de algemene vergadering van Turkse radicaal-islamitische organisatie Milli Görus in april 2001 over de islamisering van Europa door islamitische immigratie: “De Europeanen geloven dat de moslims alleen om geld te verdienen naar Europa zijn gekomen. Maar Allah heeft een ander plan”. Inderdaad, Allah heeft een ander plan. Het plan “Al Hijra” genaamd, bestaat erin om via immigratie Europa te veroveren.

Wie de geschiedenis van de expansie van de islam bekijkt, stelt vast dat sommige regio’s militair en met geweld werden onderworpen aan de islam, maar dat er bij de verovering van nogal wat andere gebieden nauwelijks wapens aan te pas kwamen. Hele landen werden gekoloniseerd door moslimimmigratie en door prediking. Indien een reusachtig land als Indonesië met meer dan 200 miljoen moslims – het grootste islamitische land in de wereld – relatief vreedzaam veroverd kan worden, waarom dan ook niet Europa?
Dames en Heren,

De radicale islam kan voor de kolonisering van Europa beschikken over aanzienlijke middelen. Vanaf de jaren ’80 heeft alleen al Saudi-Arabië naar schatting 30 miljard euro besteed aan de bouw van moskeeën en islamitische culturele centra allerhande over heel de wereld. Met dit geld zijn 1.500 moskeeën en 2.000 islamitische culturele centra gebouwd van waaruit het wahabisme, de radicale islam, wordt gepropageerd. Turkije en Marokko doen via hun Ministers van religieuze zaken hetzelfde. Het Turkse ministerie van religieuze zaken beheert via de Diyanet-structuur ongeveer 50 moskeeën in Vlaanderen. Marokko zond in 2008 maar liefst 150 door de Marokkaanse overheid betoelaagde imams naar Europa. 31 van deze imams werden naar België gestuurd. De  immigratie-invasie wordt ondersteund met handenvol geld, door logistieke en materiële ondersteuning, door infiltratie in onze politieke en maatschappelijke structuren maar vooral door het rotsvaste geloof dat de vlag van de islam zegevierend zal wapperen in Europa.
Dames en Heren,

Tot slot een symbolisch citaat van de Britse socialistische minister Shalid Malik (oktober 2008): “In 1997 hadden we ons eerste moslim parlementslid. In 2001 hadden we twee moslim parlementsleden. In 2005 hadden we vier moslim parlementsleden. Inch’Allah (“Als Allah het wil”), zullen we in 2009 of 2010 acht of tien moslim parlementsleden hebben. In 2014 zullen we 16 moslim parlementsleden hebben. Aan dit tempo zal ooit het hele parlement moslim zijn. Tot slot zei hij: “Ik vertrouw erop als eerste moslim minister, dat Inch’Allah, over dertig jaar of meer, we een eerste minister zullen hebben die mijn geloof deelt.”

Sta mij toe om tot slot bezwaar aan te tekenen tegen de titel van dit colloquium. De slogan “de islam kan uw vrijheid schaden” is niet juist. “De islam schaadt uw vrijheid” had correcter geweest. Aan het huidige tempo is het slechts een kwestie van tijd vooraleer Europa verandert in Eurabia. Wie de islamisering van Europa wil tegengaan zal eerst en vooral de immigratiekraan moeten dichtdraaien en het multiculturalisme als officiële staatsideologie moeten afzweren. Multiculturalisme verplicht ons immers om te capituleren voor en te collaboreren met de radicale islam.

Te allen prijze moet vermeden worden dat moslims een staat in de staat gaan vormen waarbij alleen hun eigen regels, waarden en normen gerespecteerd en toegepast worden. Alleen door ruggengraat en karakter te tonen; door onze volkseigenheid en culturele identiteit opnieuw centraal te durven stellen en -  wars van elk multicultureel éénheidsdenken - de superioriteit van onze eigen beschaving te durven verdedigen, moet het mogelijk zijn om de islamisering van Europa af te wenden en Europa terug te geven aan de Europeanen.

Filip Dewinter

Kernwoorden: apartheidsregime, atheneum, beschaving, colloquium, Dewinter, Europa, gva, hoofddoek, hoofddoekenverbod, Islam, islamisering, jihad, moslima, segregatie, sharia, Taouil, toespraak