Woensdag 13 januari jl. vond de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie van Vlaams Belang Koepel Antwerpen plaats. In een volle zaal luisterden de 600 Vlaams Belangleden geboeid naar de toespraken van zowel Barbara Pas, nationaal voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren en Volksvertegenwoordiger, Jan Penris, Koepelvoorzitter en Vlaams Volksvertegenwoordiger en Filip Dewinter. Hieronder kan je de toespraak van Filip Dewinter nog eens nalezen.
Beste vrienden, Kameraden-nationalisten, Dames en Heren,
Mag ik me eerst en vooral aansluiten bij de nieuwjaarswensen van onze koepelvoorzitter Jan Penris en u een gezond, vreugdevol en vooral strijdbaar 2010 toewensen? Hoop, vertrouwen en inzet. Hoop op een vrij,veilig en Vlaams Vlaanderen; vertrouwen in en inzet voor onze partij, het Vlaams Belang. Dat zijn de ordewoorden voor 2010.
Beste vrienden,
Alleen door ons te onderscheiden van de andere partijen creëert het Vlaams Belang een politieke meerwaarde die ons aantrekkelijk maakt voor vele kiezers. Laten we in 2010 de woorden van Wies Moens in de praktijk brengen: “Liever wolf in het bos dan vette hond de keten om de hals”. Zonder schrik te hebben van onze eigen schaduw, zonder zelfs maar een zweem van schaamte over het verleden van onze partij; zonder ons blind te staren op het cordon sanitaire, moet het Vlaams Belang zijn eigen koers aanhouden. Een partij – een anti-establishments- en verzetsbeweging vooral – die de belangen van de Vlamingen verdedigt tegen alles en iedereen in. Geloven in eigen kracht; zelfvertrouwen uitstralen; trendsetter zijn … een radicale, republikeinse volkspartij. Dat is onze taak, want het Vlaams Belang heeft een historische roeping die erin bestaat om de vlam van het radicale, rechtse Vlaams-nationalisme brandende te houden. Het Vlaams Belang moet – zonder zich op te sluiten in het eigen grote gelijk – zich opwerpen als een alternatief voor de traditionele machtspartijen, nooit als een verlengstuk ervan. Wij moeten zoals onze voorzitter Bruno Valkeniers het aangeeft op een intelligente, moderne maar daarom niet minder vastberaden manier in het verzet blijven gaan tegen de Belgische democratuur, de immigratie-invasie, de islamisering, de toenemende onveiligheid en criminaliteit, het politiek correcte denken en de multicultuur en voor een vrij, onafhankelijk en Vlaams Vlaanderen! Staatsgevaarlijk zijn is voor ons immers geen schande, het is onze plicht, het is ons doel!
Beste vrienden,
Graag had ik de Antwerpse Vlaams Belang-jongeren, onder leiding van Barbara Bonte, met haar ploeg gefeliciteerd met hun actie die ze in de loop van de weken voor de kerstmis hebben gevoerd. VBJ heeft Antwerpen volgehangen met affiches: “Zalig Kerstfeest”. U zult zich misschien afvragen: “Wat is daar nu zo spectaculair aan?”. Toch was de boodschap van VBJ noodzakelijk want meer en meer stellen we vast dat onder het mom van neutraliteit “kerstmis” en het “kerstfeest” multicultureel en pluralistisch ingevuld wordt. De “kerstmarkt” op de Grote Markt werd door het Antwerpse stadsbestuur “herdoopt” tot een “feestmarkt”. Het “kerstfeest” blijkt nu plotseling in alle stadspublicaties “winterfeest” te heten. Met dank aan Patrick Janssens voor de manier waarop hij mijn naam eer aandoet maar uiteindelijk komt de newspeak neer op het neutraliseren van kerstmis en het naar de prullenmand verwijzen van symbolen en tradities die onverbrekelijk verbonden zijn met onze Vlaamse cultuur en Europese beschaving. Wanneer het “zalig kerstfeest” plaats moet ruimen voor “prettige eindejaars- of winterfeesten” dan heeft dat alles te maken met het multiculturele revisionisme waarbij de overheid capituleert voor de islam en hun linkse en socialistische handlangers. Terwijl het Antwerpse stadsbestuur actief het islamitische suikerfeest en zeker het barbaarse offerfeest waarbij duizenden dieren onverdoofd ritueel geslacht worden, ondersteunt met subsidies, affiches en pamfletten om de bevolking te sensibiliseren en vooral veel duiding in het onderwijs, worden kerstmis en het kerstfeest verbannen, politiek incorrect bevonden en weg gecamoufleerd. Tegen deze nieuwe vorm van geschiedenisvervalsing verzetten wij ons. Wij blijven trouw aan onze wortels en tradities! Zoals Karel Dillen het eertijds zei: “Europa is een beschaving van belforten en kathedralen, niet van moskeeën en minaretten!”.
Beste vrienden,
De geleidelijkheid waarmee de multiculturalisering en de islamisering van Antwerpen, Vlaanderen en Europa plaatsvindt is onze grootste vijand. De transformatie van onze stad, ons land, de overgang naar de multiculturele samenleving gebeurt zo geleidelijk dat geen enkele stap echt groot genoeg was om massaal verzet uit te lokken. Toch lijkt ondertussen de verzadigingsdrempel voor heel wat Europeanen bereikt. 2009 was wat dat betreft een jaar van hoop. Het referendum tegen de bouw van minaretten in Zwitserland was een duidelijk signaal waaruit blijkt dat het gezond verstand van het volk het altijd haalt op de politiek correcte indoctrinatie. Ik ben fier dat we vorig jaar op onze Antwerpse nieuwjaarsreceptie Oskar Freysinger, parlementslid van de Zwitserse volkspartij en gangmaker van het anti-minaretten-referendum, als gastspreker mochten verwelkomen. Proficiat Oskar met het initiatief van het anti-minaretten-referendum. Proficiat vooral met het resultaat dat aanduidt dat de Europese bevolking de islamisering, de multicultuur en de immigratie-invasie meer dan beu is!
Beste vrienden,
Het Vlaams Belang heeft gelijk; het Vlaams Blok heeft altijd al gelijk gehad; het Vlaams Blok en het Vlaams Belang hebben soms ook te vroeg gelijk gehad. In een Knackkersteditie schreef journalist en Vlaams Belang-hater Joël De Ceulaer: “Zelfs wie het niet met hem eens is, geeft het Vlaams Belang gelijk. Schier ontelbaar zijn de politici, journalisten en academici die er onvermoeibaar op wijzen dat het Vlaams Blok van meet af aan ‘de juiste problemen’ signaleerde en ‘de vinger op de wonde’ legde, zulks bovendien in schril contrast met de linkerzijde, die dezelfde problemen lange tijd zou hebben ‘ontkend’, ‘geminimaliseerd’ of ‘onder de mat geveegd”. “Het is vandaag zover gekomen dat men hetzelfde kan zeggen of bedoelen als het Vlaams Belang, terwijl men zich tegelijk van hem distantieert” (…). Niet alleen LDD en N-VA kopiëren het Vlaams Belang en pikken onze ideeën en voorstellen in; ook onze politieke vijanden komen langzaam maar zeker tot het besef dat het Vlaams Blok/Vlaams Belang het altijd bij het rechte eind heeft gehad. Onze grootsteden multiculturaliseren, islamiseren, criminaliseren en marginaliseren. Binnen 10 - maximum 15 jaar - zal een meerderheid van de Brusselse bevolking uit moslims bestaan; binnen maximum 30 jaar gebeurt hetzelfde in Antwerpen en in verschillende andere Vlaamse steden. Onze strijd voor een veilig, vrij en Vlaams Antwerpen is in de praktijk een race tegen de tijd geworden. Wij hebben niet alleen de taak maar wij hebben de verdomde plicht om deze race te winnen!
Beste vrienden,
Wij leven niet in een democratie maar in een democratuur. In een democratie stemt het volk desnoods de regering weg, in een politiek correcte democratuur stemt de regering het volk weg. Als de kiezer de regering, de overheid, niet aanstaat wordt het volk gewoon vervangen door een ander volk. De snel-Belg-wet, het vreemdelingenstemrecht, de massale instroom van vreemdelingen, asielzoekers en illegalen en recent de regularisatie van opnieuw tienduizenden illegalen is daar het beste voorbeeld van. De nieuwe-Belgen-fabriek van links is vooral een sossenfabriek geworden die de socialisten in de steden aan de macht moeten houden en een dam moeten opwerpen tegen het Vlaams Belang. Gewezen voorzitster van de Senaat, PS-kopstuk Anne-Marie Lizin, zei twee weken geleden dat de Parti Socialiste in Brussel”een soort van electorale alliantie met de moskeeën heeft gevormd”. De komedie die opgevoerd wordt rond de regularisatie van illegalen tart alle verbeelding. Illegalen zijn clandestienen die onze vreemdelingenwet overtreden, belastingen ontduiken, weigeren sociale bijdragen te betalen, die onze economie door zwartwerk ontwrichten en voor heel wat overlast en erger zorgen. Zij worden schaamteloos bedrogen en misbruikt door koppelbazen, malafide werkgevers, huisjesmelkers en mensenhandelaars. Dit is de realiteit en daar verandert de politiek correcte newspeak niks aan! Illegalen worden vaak voorgesteld als “slachtoffers van onze racistische samenleving”; omgedoopt tot “mensen zonder papieren” en omgetoverd tot “modelburgers” wiens kinderen via het GOK-decreet zelfs voorrang genieten bij inschrijving op een school in de buurt. Nu illegalen “mensen zonder papieren” zijn geworden wil ik enkele politiek correcte suggesties doen: kraker = huurder zonder papieren; drugdealer = apotheker zonder papieren; inbreker = deurwaarder zonder papieren; winkeldief = klant zonder papieren.
Beste vrienden,
“Wat niet lachend kan gezegd worden is de waarheid niet” schrijft mijn lijfblad “t’ Pallieterke”. Helaas is de realiteit minder grappig. De voorbije weken las ik verschillende commentaarstukken in de Antwerpse kranten waarbij het voorbije decennium voor Antwerpen als bijzonder gunstig en positief omschreven werd. Men wees op de heraanleg van de Leien, de renovatie van bepaalde stadsdelen, het in-aanbouw-zijnde MAS, het park Spoor-Noord, het lang-beloofde voetbalstadion, enz… Waar men echter niet over spreekt in al deze hoera-artikelen is de sociaal-economische en etnisch-demografische evolutie van onze stad. 20 % van de Antwerpse bevolking leeft momenteel onder de armoedegrens. 51 % van de OCMW-klanten is tegenwoordig asielzoeker, geregulariseerde illegaal of vreemdeling. 45 % van de toegewezen sociale woningen gaat naar vreemdelingen. De werkloosheid steeg van 12% in 2000 naar 16% in 2010. De geregistreerde criminaliteit steeg van 42.116 feiten in 2000 naar 46.284 begin 2010. In totaal verlieten op tien jaar tijd 24.391 autochtone Vlamingen onze stad terwijl we in dezelfde periode 59.120 vreemdelingen erbij kregen. Het aantal allochtonen in onze stad steeg van 20% in 2000 naar 30 % eind 2009. De werkloosheidsgraad in Vlaanderen bedraagt 7 % terwijl in Antwerpen 15 % van de bevolking werkloos is. Kortom onze stad verkleurt, vergrijst, verarmt en de onveiligheid neemt toe. Al deze cijfers worden door Patrick Janssens en co geherinterpreteerd, onder de mat geschoven of eenvoudigweg genegeerd. Iemand moet durven zeggen dat niet alles in Antwerpen “rozengeur en maneschijn” is. Iemand moet durven zeggen dat bakstenen, verf en asfalt niet alles zaligmakend zijn voor de toekomst van onze stad. De Vlaamse Antwerpenaar heeft recht om zich thuis, veilig en geborgen te voelen in zijn eigen stad. Dat gevoel zijn velen allang verloren in de stad van “A” die steeds minder de koekenstad, de sinjorenmetropool en steeds meer een bazaar van wereldculturen is geworden.
Beste vrienden,
Zoals ik reeds zei in mijn inleiding, 2010 wordt een jaar van hoop, vertrouwen en inzet. Hoop op een succesvolle toekomst, vertrouwen in onze oprechte strijd voor een veilig, Vlaams en vrij Vlaanderen en inzet voor onze partij: het Vlaams Belang.
Sta mij toe om naar het voorbeeld van Herman Van Rompuy te besluiten met een Haiku:
Tweeduizend tien
Voor wie durft geloven
Volk en hoop bestaan!
