Toespraak FDW nav de stadsbegroting 2017

gepubliceerd op 22 november 2016 om 16:32

Antwerpse  Begroting  2017- “Gekleurde import en witte vlucht verarmen Antwerpen”

Mijnheer de burgemeester,

Collega’s,

 

Laat mij vooraleer een aantal politieke opmerkingen te maken over de beleidsopties die blijken uit deze begroting en een aantal technische elementen ter sprake brengen.

  • Het resultaat op kasbasis (in mensentaal: het geld dat overblijft nadat kosten en schulden betaald zijn) daalt (van 26 miljoen in 2014 tot 9 miljoen in 2017 naar 358.000€ in 2019). De volgende ploeg zal na de verkiezingen met een lege schatkist worden geconfronteerd en dat is geen goed beleid, meer nog het hypothekeert de toekomst.
  • Ondanks de verzelfstandiging van het ZNA blijven we lenen aan de Antwerpse ziekenhuizen. Via het OCMW wordt nog steeds heel wat geld geleend, hoewel sinds het Valentijns akkoord in 2003 beslist werd dat ZNA financieel zelfstandig zou worden.
  • De pensioenproblematiek blijft als een zwaard van Damocles boven de Antwerpse schatkist hangen. Zo acuut zelfs dat de bijna €3 miljoen die de stad ontving via erfenissen en legaten volledig gebruikt wordt om de “bestemde gelden pensioenen) te verhogen.
  • En dan zijn er de investeringen of moet ik zeggen de desinvesteringen… De realisatiegraad is en blijft ondermaats. We zijn nu halverwege de huidige legislatuur en het is duidelijk dat niet alle geplande investeringen volledig gerealiseerd zullen kunnen worden voor 2019. De aanleg van het tweede deel van de leien laat nu al jaren op zich wachten en zelfs de Kaaien staat op instorten waardoor het Zuiderterras onderstut moet worden. Ondertussen stellen we vast dat waar wel gewerkt wordt dit zonder enige coördinatie noch overleg met de buurtbewoners gebeurt. De situatie in bijvoorbeeld Deurne staat symbool voor de mobiliteitschaos die ontstaat door al die ongecoördineerde werken. Bruggen tussen Deurne en Merksem worden afgebroken. Toegangswegen worden omwille van werken omgeleid zodat Deurne quasi onbereikbaar is geworden.

Mijnheer de burgemeester,

Collega’s,

 

De belangrijkste statistiek van heel deze begroting is de welvaartsindex waarbij het welvaartscijfer in Antwerpen vergeleken wordt met dat van Vlaanderen en België. De welvaartsindex toont aan dat Antwerpen ondertussen  16% onder het Vlaams gemiddelde scoort. 10 jaar geleden scoorden we nog boven het Belgisch gemiddelde en 20 jaar geleden zelfs boven het Vlaams gemiddelde. Antwerpen, het “economisch hart van Vlaanderen” creëert welvaart in de rand van de stad maar zinkt zelf weg in armoede.

Hoe contradictorisch ook, maar het snel dalend gemiddeld inkomen van de Antwerpenaar is blijkbaar het rechtstreekse gevolg van de toename van onze bevolking. Jaren hebben we gevochten tegen de stadsvlucht. Die strijd hebben we gewonnen, maar het was een Pyrrusoverwinning. De verkeerde mensen verlieten de stad (de zogenaamde witte vlucht) en de verkeerde personen (de gekleurde intocht) kwamen erbij. In 2008 had Antwerpen goed 472.071 inwoners, in 2015 zijn er dat 513.570,  in 2020 zullen dat er nog eens 50.000 meer zijn. In normale omstandigheden is dat een positieve ontwikkeling die welvaart creëert en een stad meer financiële draagkracht geeft.

In Antwerpen is het omgekeerde waar: de witte vlucht en de gekleurde intocht is een regelrechte ramp. De bevolkingstoename veroorzaakt immers een heleboel problemen gezien de aard van de nieuwkomers: laaggeschoolde, arme, meestal Nederlandsonkundige, hulpbehoevende immigranten. De capaciteitsproblemen in het onderwijs, de kinderopvang, de sociale huisvesting, de zorgsector, de bijstand  maar ook de toenemende onveiligheid en stijgende werkloosheid zijn quasi allemaal het gevolg van de immigratiegolf. 1 op 4 gezinnen in Antwerpen leeft in armoede.  Het aantal werklozen en leefloners stijgt permanent. Terwijl de werkloosheid in ons land alsmaar daalt stijgt ze al sinds 2012 in Antwerpen van 30.771  In 2012 naar 36.167 vandaag. De werkzaamheidsgraad in Antwerpen is 57% terwijl het landelijk gemiddelde 72% bedraagt.  Hoe meer vreemdelingen (20.000 per jaar, waarvan de helft niet EU-allochtonen), hoe minder inkomsten en hoe meer kosten.

Citaat schepen Duchateau “ Voor je het weet is het dragen van een hoofddoek hier de norm. Nous avons déjà donné. Antwerpen heeft meer dan haar deel gedaan. De draagkracht in heel wat wijken is op. Ik heb geen zin om bijkomende armoede te importeren in buurten waar die nu al stuitend is. Ik wil hier geen Brusselse toestanden. Ik ga geen aantrekkingsbeleid voeren. De tamtam in die gemeenschappen gaat snel. De boodschap die we uitzenden is: Antwerpen is niet de plaats waar je je leven gaat verbeteren. Ga ergens anders heen”. (De Standaard 3/9/2016)

Alsof de toevloed van allochtonen via de weg van de immigratie niet voldoende is, worden we -ondanks alle stoere uitspraken van schepen Duchatea- dit jaar alleen al opgezadeld met bijna 3500 politieke vluchtelingen bovenop de 6700 erkende vluchtelingen die we al opvangen De factor Wathelet leert ons dat via de volgimmigratie dit aantal verdriedubbeld mag worden, dat zijn er dus binnen de kortste keren 12.000.  Laat ons eerlijk zijn, dit is onhoudbaar en zelfs ronduit onverantwoord. Antwerpen mag geen asielopolis, geen groot opvangcentrum voor vluchtelingen worden. De maatschappelijke kost is gigantisch en de financiële en economische meerwaarde is zo goed als nihil. Het enige antwoord op dit alles is voor de hand liggend: “sluit de poort” en regel een immigratiestop voor Antwerpen!

De tijd dat N-VA zich permanent kon wegsteken achter het feit dat de hogere overheden niet “mee willen” en dat de socialisten tegenwerken, is voorbij. Uw partij, mijnheer de burgemeester, is op alle niveaus aan de macht. U kan kiezen voor een immigratiestop in Antwerpen; u kan de vluchtelingenstroom naar Antwerpen droogleggen; u kan er voor zorgen dat de illegalen opgepakt en teruggestuurd worden, maar u wil niet.

Mijnheer de burgemeester,

Collega’s,

 

De demografische paradox – steeds meer inwoners in Antwerpen zorgen voor steeds minder centen-  sleurt onze stad mee in een noodlottige spiraal. Het feit dat de bevolkingstoename voor de verarming van de stad en de bevolking zorgt, moet ons heel erg grote zorgen baren. De import van allochtone armoede staat in schril contrast met de export van de autochtone welstand. Zolang  dit stadsbestuur hier geen oplossing voor vindt, blijft het dweilen met de kraan open voor wat onze stadsfinanciën betreft.

Mijnheer de burgemeester,

Tot slot nog een uitsmijter… Havenschepen van Peel heeft onze stad geen dienst bewezen met zijn aanvallen op de verkozen president van de Verenigde Staten van Amerika, Donald Trump. De foto van de vrolijke schepen in café-decor met Trump-pet en duim omlaag is ondertussen de wereld rondgegaan en heeft ondertussen wellicht het Witte Huis bereikt.

Niet Trump schaadt de Antwerpse havenbelangen maar Van Peel doet dat door de verkozen president van onze belangrijkste handelspartner te schofferen. Ik denk dat de schepen of de burgemeester maar beter zijn verontschuldigingen kan aanbieden aan de Amerikaanse Consul in Antwerpen.

 

Mijnheer de burgemeester,

Op de fundamentele uitdagingen waar onze stad mee moet afrekenen, kent u geen antwoord. Deze begroting is een financieel-technisch document, geen visionair toekomstplan voor Antwerpen. U zult willen begrijpen dat het Vlaams Belang deze begroting dan ook niet zal goedkeuren.

 

Filip Dewinter

 

 

 

 


Kernwoorden: , , , ,