Mijnheer de Minister-President,
Geachte collega’s,

Mijnheer de Minister-President
Alhoewel u wellicht door uw hals-over-kop reis uit Brazilië vandaag de grootste CO2-uitstoter in dit parlement bent zijn we tevreden dat u er dan toch bent.

U vond het tijdens het voorbije weekend blijkbaar nodig om in de aloude vertrouwde Vlaamse stijl van  “hou mij vast of ik bega een ongeluk” nog eens de communautaire spierballen te laten rollen.
Toch treft u wat het interview met  “La Libre Belgique” betreft geen verwijt. Wij zijn het volmondig eens met u.
SP.A.-kopstuk Vande Lanotte gaf u gisteren echter een niet mis te verstane boodschap mee, ik citeer  “Je kan niet zeggen dat je een Copernicaanse revolutie wil, maar ondertussen je oude denkbeelden over Brussel behouden”.
Meteen weet u voor de zoveelste maal dat men de SP.A. niet eens zelfs een koele minnaar kan noemen van de Octopusnota en de communautaire visie van het Vlaams Regeerakkoord over Brussel. De SP.A. ondertekent trouwens al sinds 1995 onafgebroken Vlaamse Regeerakkoorden om dan vervolgens steeds weer het communautaire luik ervan te ondergraven.

In het interview met  “La Libre Belgique” zegt u niks spectaculairs, integendeel. Dat Brussel nooit een volwaardig gewest kan worden, dat de Vlaamse Gemeenschap een belangrijke stem wil behouden in Brussel, er geen blanco cheque kan komen voor de herfinanciering van Brussel en er een interne staatshervorming – zeg maar reorganisatie - moet komen van het met zijn 19 baronieën inefficiënt werkende Brussels Hoofdstedelijk Gewest zijn allemaal gekende Vlaamse standpunten die we allemaal terugvinden in het Vlaamse Regeerakkoord.

De simpele herhaling van wat in essentie ook al in het Vlaams Regeerakkoord is opgenomen vormt voor de Franstaligen nu blijkbaar een uitgelezen kans om uit te pakken met de  “Fédération Wallonie-Bruxelles”. Veel meer dan een stok om de hond te slaan waren uw uitspraken niet.

Ik ben trouwens absoluut niet verrast door de omvorming van de Franse Gemeenschap naar “Fédération Wallonie-Bruxelles”. Het gaat hier immers niet zoals de N-VA stelt om een zoveelste provocatieve spielerei vanuit francofone hoek of - zoals de Minister-President vanuit het voor hem veilige Brazilië laat weten – enkel een  “simpele naamsverandering zonder inhoud”, maar integendeel om een belangrijke, eenzijdige stap van de Franstalige partijen in de richting van een onafhankelijke staat, waarbij Brussel als stad wordt ingelijfd.

De Franstalige partijen bereiden zich reeds geruime tijd strategisch voor op de Belgische ontbinding. Zij weten dat zij internationaal zwak staan voor wat betreft hun claim op Brussel, al was het maar omdat de internationale gemeenschap erg negatief staat tegenover enclaves. Door Brussel terminologisch vast te klinken aan het Waalse Gewest en beide gewesten internationaal als een ‘unité territoriale’ voor te stellen, rekenen zij op internationale goodwill op het moment van de scheiding.

Hiermee is uitgekomen waarvoor het Vlaams Belang steeds gewaarschuwd heeft: de drieledige gewestvorming heeft geleid tot het samenspannen van twee dominant Franstalige gewesten tegen het Vlaamse gewest. Als we niet opletten wordt de Vlaamse meerderheid vanaf nu voorgoed herleid tot een minderheid in eigen land. Collega Van Rompuy, gisteren zei u op de radio dat de Minister-President met zijn uitspraak dat Brussel geen volwaardig gewest zal worden enkel
verwezen heeft naar het huidige statuut van het hoofdstedelijk  gewest dat door de wet van 1989 werd ingevoerd. Wel nu, de CD&V en de Volksunie – vandaag N-VA – oogsten nu wat ze toen gezaaid hebben : in de drieledige gewestvorming die wij toen als Vlaams Blok al heftig hebben bestreden – lagen de kiemen voor de gedroomde inlijving van Brussel bij Wallonië.

De Vlaamse regering kan in  ieder geval deze eenzijdige stappen onmogelijk tolereren. De Franstalige partijen dwingen ons immers om mentaal afscheid te nemen van Brussel. Telkens we over de Franse Gemeenschap willen spreken, zullen we immers gedwongen worden om het over ‘Wallonië-Brussel’ te hebben; intussen verzet Picqué zich tegen een gelijkaardige band met Vlaanderen, zolang Brussel niet wordt omgevormd tot een “region à part entière”.

De zet van de Franstalige partijen heeft overduidelijk bewezen dat zij al lang niet meer uit zijn op eerbare compromissen, maar dat zij integendeel alle federale loyauteit overboord gooien. Hierop past maar één reactie: de Vlaamse meerderheidspartijen moeten een punt zetten achter de lopende onderhandelingen en op hun beurt overgaan tot eenzijdige stappen. Bijvoorbeeld de onmiddellijke goedkeuring van de splitsingsvoorstellen BHV en waarom niet het…..

De Franstaligen vragen al lang niet meer naar de mening van de Vlaamse partijen, laat staan de Vlaamse Brusselaars. De Brusselse Vlamingen bestaan
niet meer voor de Brusselse Franstalige ministers die gisteren in  Namen waren.  De  paritair samengestelde Brusselse gewestregering werd eergisteren in Namen de facto ten grave gedragen !
De Vlamingen zijn voor de Franstaligen enkel nog goed om te betalen voor de herfinanciering van het gewest !
Inderdaad collega Van Rompuy, zoals u op de radio zei geloven de Franstaligen al lang niet meer in de goede afloop van de communautaire onderhandelingen. De Franstaligen zitten al lang in de logica van Plan-B.

Maar natuurlijk zijn er aan Vlaamse kant de onvermijdelijke  “Flamands de service”. Ze zijn hier trouwens ook vertegenwoordigd in dit halfrond, nietwaar collega Gatz. Brussels Minister Vanraes bv. is maar op één ding uit, nl. de herfinanciering van wat hij noemt de  “hoofdstad van Europa” en dus niet van Vlaanderen. De VLD heeft het enkel over de economische meerwaarde van Brussel maar rept met geen woord over de resolutie van zusterpartij MR-FDF die een uitbreiding van Brussel vraagt in het geval van een zuivere splitsing van de kieskring Brussel-Halle-Vilvoorde. Ook vanuit de Brusselse SP.A. en Minister voor Brussel Smet blijft het trouwens oorverdovend stil.

Brussels CD&V-minister Brigitte Grauwels heeft in ieder geval gelijk wanneer ze stelt dat de  “Fédération Wallonie-Bruxelles” het  ”separatisme in de derde graad“ is en dat de “franstalige partijen al in het Nirvana van het post België aangekomen zijn waarin Brussel en Wallonië een eigen federatie opmaken”. De reactie van de Vlaamse regering moet realistisch en kordaat zijn. De Vlaamse regering moet zo snel mogelijk het scenario van de splitsing van België en de oprichting van een onafhankelijke Vlaamse staat voorbereiden. Wallonië is er klaar voor, wij binnenkort hopelijk ook.