Bekijk hier het beeldverslag van de tussenkomst van Filip Dewinter in het Vlaamse parlement : “belgische chaos dreigt Vlaanderen te besmetten” van 28 april jl.
http://www.standaard.be/video/videoplayer.aspx?cat=0&subcat=0&videoid=2527301
Berichten over Vlaanderen
Beeldverslag FDW in het Vlaamse parlement : Belgische chaos dreigt Vlaanderen te besmetten.
gepubliceerd op 29 april 2010 om 13:33
Vlaamse regering moet Belgisch splitsingsscenario nu voorbereiden.
gepubliceerd op 27 april 2010 om 16:01Vlaams Belang: “Vlaamse regering moet Belgisch splitsingsscenario nu voorbereiden.”
Vlaams Belang dient in Vlaams parlement voorstel van resolutie in om Vlaanderen als opvolgersstaat van de Belgische federatie mogelijk te maken.
De regimecrisis waarin België verzeild is geraakt, is het overduidelijke bewijs dat het Belgische model failliet is. Brussel-Halle-Vilvoorde is wat dat betreft slechts het symptoom; de eigenlijke ziekte heet België en de enige remedie is Vlaamse onafhankelijkheid. In binnen- en buitenland wordt steeds uitdrukkelijker rekening gehouden met de mogelijke opsplitsing van België in een onafhankelijke Vlaamse en Waalse staat. Ongeacht of men nu voorstander is van een dergelijk splitsingsscenario, is het hoe dan ook aangewezen dat de Vlaamse regering en haar administratie zo grondig mogelijk op ieder scenario voorbereid is. Immers, bij een ontbinding van de Belgische federatie zijn het Vlaams parlement en de Vlaamse regering de enige legitieme en democratische vertegenwoordigers van het Vlaamse volk. Teneinde de mogelijke overgangsperiode naar Vlaamse onafhankelijkheid zo efficiënt en zo kort mogelijk te laten verlopen, meent het Vlaams Belang dat de Vlaamse regering de nodige maatregelen moet nemen om te anticiperen op de mogelijke ontbinding van de Belgische federatie. In een voorstel van resolutie vraagt het Vlaams Belang dan ook dat aan de Vlaamse administratie de opdracht wordt gegeven om de mogelijke ontbinding van de Belgische federatie voor te bereiden en daartoe een scenario uit te schrijven. Tevens wil het Vlaams Belang via deze resolutie bereiken dat nu al de nodige diplomatieke demarches door de Vlaamse regering worden ondernomen om duidelijk te maken dat Vlaanderen als opvolgersstaat van de Belgische federatie aan zijn internationale verplichtingen zal voldoen en een partner wil blijven in de Europese en Atlantische samenwerking.
Het Vlaams Belang wil hoe dan ook vermijden dat de verder verdamping en ontbinding van de Belgische staat leidt tot institutionele en/of organisatorische chaos. Als een goede huisvader moet de Vlaamse regering nu reeds anticiperen op de mogelijke ontbinding van de Belgische staat. Een goede organisatie van de overgangsperiode en het voorbereiden van de Vlaamse onafhankelijkheid op Europees en internationaal vlak zijn noodzakelijk om vertrouwen en rust te creëren bij de bevolking en om ook op Europees en internationaal vlak duidelijkheid te bieden. De Vlamingen hebben immers recht op zekerheid dat de Vlaamse regering en het Vlaams parlement klaar staan om indien nodig een maximaal aantal taken van de federale overheid over te nemen en als legitieme vertegenwoordiger van het Vlaamse volk haar rol te spelen.
Filip Dewinter
Fractievoorzitter
Filip Dewinter in het Het Laatste Nieuws: ‘we hebben geen Vlaamse president nodig voor Europa maar een krachtdadige president voor Vlaanderen!’
gepubliceerd op 23 december 2009 om 10:49“Slécht jaar, zeg maar”
Gekraak van voegen en geknars van tanden: dat was de soundtrack bij het jaar 2009 voor Filip Dewinter (47).
U bent vier plaatsen gezakt tegen vorig jaar, maar u bent weer herenigd met Dedecker: die gaat van 5 naar 33.
“Als hij zo blijft zakken, ligt er nog een grote toekomst voor mij. Ik sta er trouwens al veel langer in dan hij - politiek is geen sprint, maar een marathon.”
U bent zoals koning Albert: u haalt élk jaar de 100 Belgen.
“Ik weet niet of dat een eer is. Het komt er nu op aan: wie valt er als eerste áf? Ik hoop dat dat de koning mag zijn.”
Het was een turbulent jaar voor u.
“Een slécht jaar, zeg maar. Electoraal geen succes, intern gerommel. Niet het beste jaar van mijn carrière.”
Het VB is altijd een stug marcherend blok geweest: aan intern gediscussieer maakte u uw handen niet vuil.
“We hadden er geen ervaring mee, en dat hebben we tot onze schade en schande ondervonden. We kunnen er maar van leren. Als je dertig jaar lang alles wint wat er te winnen valt, word je daar wat aan verslaafd, en als je dan eens zónder beker naar huis komt: dat is schrikken. Maar op lange termijn is het geen slechte zaak. Het zorgt voor perspectief, en het besef dat de gebraden kippen je niet altijd in de mond vliegen.”
Net op het moment van uw verlies, zie je meer en meer ideologische tegenstanders met uw discours aan de haal gaan.
“Zoals ik zei: politiek is een marathon. We zijn goed op weg. Het taboe rond ons is weggevallen, we hebben de dingen bespreekbaar gemaakt, anderen beginnen het te omarmen. Voor mij is het een grote genoegdoening om vast te stellen dat het intellectuele cordon sanitaire snel afbrokkelt. Het is dus niet allemaal voor niets geweest.”
Zou u ermee kunnen leven: dertig jaar zaaien, en dan iemand anders met een pikdorser het veld zien oprijden, en met uw graan gaan lopen?
“Dat is frustrerend, maar aan de andere kant gaat het er niet over wie er met de eer gaat lopen. Daar zal de geschiedenis wel over oordelen. Het belangrijkste is dat je je ideeën gerealiseerd ziet. Als je overtuigd bent van je gelijk, weet je dat je een tijd door de woestijn zult moeten trekken, we hebben soms de kamelen op onze rug moeten dragen, maar de oase komt in zicht. Goede zaak.”
Met uw oases en uw kamelen: bent u nog niet aan een haikuboekje toe?
“Dat laat ik aan anderen over. Er is maar één haikuschrijver in Vlaanderen, en met hem wil ik me niet meten.”
Wat is uw wens?
“Dat we in plaats van een Vlaamse president voor Europa, eindelijk een volwaardige, krachtdadige president voor Vlaanderen krijgen. Ik stel met de glimlach vast dat dat moment almaar dichterbij komt.”
Begrotingstoespraak Filip Dewinter in het Vlaamse parlement.
gepubliceerd op 04 december 2009 om 11:58Filip Dewinter in het Vlaams parlement: “We hebben geen nood aan een Vlaams minister-president voor Europa maar aan een consequent president voor Vlaanderen!”
Mijnheer de minister-president,
“Too little, too late”, “Te weinig, te laat” is mijn reactie op uw economische relanceplan waarbij u 800 miljoen euro extra wil investeren in de Vlaamse economie.
Uw initiatief lijkt verdacht veel op paniekvoetbal. U kiest voor de vlucht vooruit via geïmproviseerde ad hoc-maatregelen die echter structureel te weinig meerwaarde bieden. U springt van het ene been op het andere. Nauwelijks enkele maanden geleden kondigde u aan dat de algemene jobkorting verdwijnt en dat er 1,7 miljard euro moet worden bespaard. Vandaag wordt opnieuw 800 miljoen geleend.
De lening van 800 miljoen euro extra lijkt dus veeleer een mediastunt, een media-offensief dat vooral bij de Vlamingen de indruk moet wekken dat de Vlaamse regering kordaat en snel op de bal speelt. Minister van begroting Muyters heeft gisteren nochtans al de mythe van de 800 miljoen extra tot zijn ware proporties herleid. Volgens Muyters “sprak u voor uw beurt”. Het bedrag van 800 miljoen euro blijkt al langer gepland te zijn : in 2010 en 2011 telkens 300 miljoen en in 2012 nog eens 200 miljoen euro. Muyters kon niet lachen met uw geïmproviseerde aanpak en liet weten dat “de details over het investeringsbedrag nog niet werden doorgesproken” (De Tijd 1 december 2009).
Uiteindelijk komt uw demarche van 800 miljoen neer, mijnheer de
minister-president, op een dure publiciteitscampagne voor de Vlaamse regering.
Mijnheer de minister-president,
Uw lening-investering van 800 miljoen euro illustreert het failliet van “Vlaanderen in Actie” (ViA). Reeds eind september naar aanleiding van uw regeringsverklaring heb ik er op gewezen dat ViA veel te veel een lege doos blijft. ViA is teveel een science fiction-roman waarvan de doelstellingen pas in het verre 2020 moeten worden bereikt. Ondertussen blijft de steeds groter wordende groep van Vlaamse werklozen en bedrijven die in moeilijkheden geraken omwille van de economische crisis bij gebrek aan structurele maatregelen in de kou staan. De klaagzang van u en uw voorganger Yves Leterme dat Vlaanderen “vadsig” is geworden en dat “beslissingen uitvoeren in dit land een ellenlange miserie is” horen we al vele jaren.
“Logge procedures en hoge loonkosten” de analyse kennen we al lang, maar waar blijven de oplossingen? Ik heb de indruk, mijnheer de minister-president, dat we steriel rondjes blijven draaien. Uw welgemeend pleidooi voor een “sense of urgency” wordt langzaam maar zeker een grijs gedraaide plaat. We weten wat er schort. We weten wat er fout loopt. De diagnose van de ziekte is al herhaaldelijk gesteld maar waar blijven de remedies?
Mijnheer de minister-president,
Uiteraard moeten we kiezen voor innovatie, voor het ontwikkelen van spitstechnologie en voor de – zoals u het altijd formuleert – “transformatie van het DNA van onze Vlaamse economie” maar ik wil hier vandaag ook een lans breken voor het behoud van de maakindustrie in Vlaanderen. Meer dan 540.000 werknemers in Vlaanderen werken in de maakindustrie en de bouwnijverheid. Als ik over de maakindustrie spreek dan heb ik het onder andere over de chemische sector, de textielsector, de voedingsindustrie, metaal- en auto-industrie. 250.000 jobs in de industriële toelevering hangen rechtstreeks af van de industrie. Met 17.000 geschrapte jobs wordt de industrie dit jaar bijzonder zwaar getroffen en zwaarder dan de dienstensectoren. 76 % van de jobs die volgend jaar verloren zullen gaan zullen industriële jobs zijn. De toegevoegde waarde van de industrie zakte tijdens de recessie met 11 %. Het aandeel van de industrie in de Vlaamse werkgelegenheid zal tussen 2008 en 2014 zakken van 18 tot minder dan 14 procent.
Mijnheer de minister-president,
Niet alleen moeten we proberen om hoogtechnologische nieuwe jobs te creëren maar we moeten in eerste instantie proberen om de bestaande Vlaamse arbeiders hun jobs te laten behouden en te garanderen.
Mijnheer de minister-president,
De waarheid is dat Vlaanderen en de Vlaamse regering nauwelijks of niet in de mogelijkheid zijn om in te grijpen in de economische beslissingsprocessen. Heeft dit te maken met het feit dat Vlaanderen te klein en te onbeduidend is zoals dikwijls wordt beweerd? Neen! Vlaanderen is misschien een kleine speler op de markt maar laten we dit zogenaamde nadeel ombuigen in ons voordeel. Een kleine speler kan snel en flexibel reageren op gewijzigde marktomstandigheden. Belangrijkste voorwaarde is echter dat we beschikken over de noodzakelijke hefbomen en instrumenten om te doen wat moet gedaan worden. Buitenlandse ondernemingen die Vlaanderen verlaten hebben het steevast over de hoge loonkosten en het weinig voordelige fiscale klimaat. In de ranking van vennootschapsbelasting bv. scoort België met 34 % een stuk lager dan andere Europese landen. De Belgische belastingsdruk bedraagt 57,3 % terwijl het Europees gemiddelde 44,5 % is. België strandt met zijn totale belastingsdruk op de 150ste plaats in een wereldwijde ranking van 183 landen! Wat zegt econoom Geert Noels : “We verliezen niet aan Viëtnam of opkomende Oost-Europese landen maar aan andere industrielanden. Landen als Duitsland of Zwitserland voeren wel een echt industriebeleid.”. (DM, 28.11.2009)
Mijnheer de minister-president,
Zolang Vlaanderen niet bevoegd is omtrent parafiscaliteit en fiscaliteit, arbeidsmarktbeleid, sociale zekerheid (gezondheidszorg), loonvorming en het afsluiten van Vlaamse CAO’s, blijven we ter plaatse trappelen. Zou Minister Muyters zich nog herinneren wat hij in De Tijd van 7 augustus 2008 als gedelegeerd bestuurder van VOKA verklaarde : “De regio’s moeten alle hefbomen krijgen om tegen 2020 een half miljoen nieuwe werknemers aan de slag te kunnen krijgen. Dat is nodig om de sociale zekerheid en de pensioenen betaalbaar te houden.”
Mijnheer de minister-president,
Het communautaire status quo waar uw partij voor verantwoordelijk is sleurt Vlaanderen het economische moeras in. Terwijl de federale regering zich via de federale begroting en zogenaamde federale anti-crisismaatregelen zich onbeschaamd op het terrein van de Vlaamse bevoegdheden waagt, wordt u geacht om het evenwicht in de Waalse, Brusselse en federale begroting met Vlaams geld in evenwicht te houden. Zolang Vlaams geld moet dienen om het Waalse, Brusselse en federale failliet te financieren blijven de inspanningen om de Vlaamse economische nood te lenigen, druppels op een hete plaat. (Vandaag nog geraakte bekend dat Europa het Belgische Stabiliteitsprogramma niet zal aanvaarden en dat men zich zal moeten neerleggen bij de Europese eis om al in 2012 het begrotingstekort terug te brengen onder 3 procent van het bruto binnenlands product (bbp). De federale regering zal dus binnen enkele maanden een nieuwe meerjarenbegroting moeten opstellen, sneller zal moeten saneren en dus ook opnieuw bij de Vlaamse Regering zal komen aankloppen.)
Mijnheer de minister-president,
Vandaag kiest u voor de vlucht vooruit; u kiest voor een dure public relations-stunt; u improviseert met bedragen, cijfers en projecten zonder structurele maatregelen te willen en te durven nemen. U weigert om de realiteit onder ogen te zien dat Vlaanderen met het Belgische blok aan het been nooit in staat zal zijn om efficiënt op de gevolgen van een economische crisis te reageren. Vlaanderen heeft nood aan een daadkrachtig en slagvaardig economisch beleid waarbij we zelf onze eigen economische toekomst gestalte geven en in handen nemen. Veel meer nog dan een Vlaamse president voor Europa hebben we nood aan een consequente president voor Vlaanderen !
