Berichten over Vlaanderen

Filip Dewinter in het Het Laatste Nieuws: ‘we hebben geen Vlaamse president nodig voor Europa maar een krachtdadige president voor Vlaanderen!’

gepubliceerd op 23 december 2009 om 10:49

“Slécht jaar, zeg maar”

Gekraak van voegen en geknars van tanden: dat was de soundtrack bij het jaar 2009 voor Filip Dewinter (47).

U bent vier plaatsen gezakt tegen vorig jaar, maar u bent weer herenigd met Dedecker: die gaat van 5 naar 33.

“Als hij zo blijft zakken, ligt er nog een grote toekomst voor mij. Ik sta er trouwens al veel langer in dan hij - politiek is geen sprint, maar een marathon.”

U bent zoals koning Albert: u haalt élk jaar de 100 Belgen.

“Ik weet niet of dat een eer is. Het komt er nu op aan: wie valt er als eerste áf? Ik hoop dat dat de koning mag zijn.”

Het was een turbulent jaar voor u.

“Een slécht jaar, zeg maar. Electoraal geen succes, intern gerommel. Niet het beste jaar van mijn carrière.”

Het VB is altijd een stug marcherend blok geweest: aan intern gediscussieer maakte u uw handen niet vuil.

“We hadden er geen ervaring mee, en dat hebben we tot onze schade en schande ondervonden. We kunnen er maar van leren. Als je dertig jaar lang alles wint wat er te winnen valt, word je daar wat aan verslaafd, en als je dan eens zónder beker naar huis komt: dat is schrikken. Maar op lange termijn is het geen slechte zaak. Het zorgt voor perspectief, en het besef dat de gebraden kippen je niet altijd in de mond vliegen.”

Net op het moment van uw verlies, zie je meer en meer ideologische tegenstanders met uw discours aan de haal gaan.

“Zoals ik zei: politiek is een marathon. We zijn goed op weg. Het taboe rond ons is weggevallen, we hebben de dingen bespreekbaar gemaakt, anderen beginnen het te omarmen. Voor mij is het een grote genoegdoening om vast te stellen dat het intellectuele cordon sanitaire snel afbrokkelt. Het is dus niet allemaal voor niets geweest.”

Zou u ermee kunnen leven: dertig jaar zaaien, en dan iemand anders met een pikdorser het veld zien oprijden, en met uw graan gaan lopen?

“Dat is frustrerend, maar aan de andere kant gaat het er niet over wie er met de eer gaat lopen. Daar zal de geschiedenis wel over oordelen. Het belangrijkste is dat je je ideeën gerealiseerd ziet. Als je overtuigd bent van je gelijk, weet je dat je een tijd door de woestijn zult moeten trekken, we hebben soms de kamelen op onze rug moeten dragen, maar de oase komt in zicht. Goede zaak.”

Met uw oases en uw kamelen: bent u nog niet aan een haikuboekje toe?

“Dat laat ik aan anderen over. Er is maar één haikuschrijver in Vlaanderen, en met hem wil ik me niet meten.”

Wat is uw wens?

“Dat we in plaats van een Vlaamse president voor Europa, eindelijk een volwaardige, krachtdadige president voor Vlaanderen krijgen. Ik stel met de glimlach vast dat dat moment almaar dichterbij komt.”

 

88% asielzoekers toegewezen aan Vlaams OCMW !

gepubliceerd op 07 december 2009 om 11:03

Vlaanderen mag niet lijdzaam toezien hoe door Wallonië wordt opgelicht

 Vlaams Belang dient voorstel van resolutie in waarin Vlaamse regering wordt opgeroepen een belangenconflict in te dienen tegen de federale asielzoekerszwendel

 

Uit cijfers bekendgemaakt naar aanleiding van een parlementaire vraag aan de federale staatssecretaris voor Maatschappelijke Integratie blijkt dat 88% van de asielzoekers volgens het nieuwe spreidingsplan 42 wordt toegewezen aan Vlaamse OCMW’s op basis van uiterst dubieuze criteria. De Waalse OCMW’s moeten voor slechts 11% van de asielzoekers instaan.

Vlaanderen en de Vlaamse gemeenten en OCMW’s moeten andermaal de rekening betalen van het lakse federale immigratiebeleid, ons opgedrongen door de Franstalige politici. Al deze asielzoekers zullen op kosten van de Vlaamse belastingsbetaler gratis inburgeringscursussen kunnen volgen en eens erkend als vluchteling ook kunnen genieten van sociale huisvesting, sociale leningen, enz. Deze asielzoekers zullen naast de OCMW-uitkeringen voor de Vlaamse gemeenten nog andere kosten met zich meebrengen, zoals extra inzet van personeel, huurwaarborgen, terugbetaling van ziektekosten en op termijn ook het op gebied van activeringsbeleid, sociale tewerkstelling, enz. Bovendien zullen veel van deze asielzoekers uiteindelijk terechtkomen in de Vlaamse steden, waar de leefbaarheidsproblemen nu al torenhoog zijn.  

Het Vlaams Belang is van oordeel dat Vlaanderen niet lijdzaam mag toezien hoe het door Wallonië wordt opgelicht. Het is – na de collectieve regularisatie – immers al de tweede maal dat Vlaanderen mag opdraaien voor de federale open-deurpolitiek. Het Vlaams Belang hoopt dat deze keer ook voor de Vlaamse regering de maat vol is. Het Vlaams Belang eist van de Vlaamse regering dan ook dat ze de kwestie van de agenda zet van het Overlegcomité tussen de verschillende regeringen en een belangenconflict inroept tegen deze federale asielzoekerszwendel.

Het Vlaams Belang zal in het Vlaams Parlement in ieder geval zelf een voorstel van resolutie indienen waarin de Vlaamse regering wordt opgeroepen een belangenconflict in te dienen tegen het spreidingsplan. Het Vlaams Belang hoopt dat de Vlaamse meerderheidspartijen deze keer meer moed tonen dan bij de regularisatieproblematiek, toen de Vlaamse meerderheidspartijen N-VA en SP.a hun verontwaardiging weliswaar in de kranten uitten, maar weigerden een belangenconflict te steunen.

 

Begrotingstoespraak Filip Dewinter in het Vlaamse parlement.

gepubliceerd op 04 december 2009 om 11:58

Filip Dewinter in het Vlaams parlement: “We hebben geen nood aan een Vlaams minister-president voor Europa maar aan een consequent president voor Vlaanderen!”

Mijnheer de minister-president,

“Too little, too late”, “Te weinig, te laat” is mijn reactie op uw economische relanceplan waarbij u 800 miljoen euro extra wil investeren in de Vlaamse economie.

Uw initiatief lijkt verdacht veel op paniekvoetbal. U kiest voor de vlucht vooruit via geïmproviseerde ad hoc-maatregelen die echter structureel te weinig meerwaarde bieden. U springt van het ene been op het andere. Nauwelijks enkele maanden geleden kondigde u aan dat de algemene jobkorting verdwijnt en dat er 1,7 miljard euro moet worden bespaard. Vandaag wordt opnieuw 800 miljoen geleend.

De lening van 800 miljoen euro extra lijkt dus veeleer een mediastunt, een media-offensief dat vooral bij de Vlamingen de indruk moet wekken dat de Vlaamse regering kordaat en snel op de bal speelt. Minister van begroting Muyters heeft gisteren nochtans al de mythe van de 800 miljoen extra tot zijn ware proporties herleid. Volgens Muyters “sprak u voor uw beurt”. Het bedrag van 800 miljoen euro blijkt al langer gepland te zijn : in 2010 en 2011 telkens 300 miljoen en in 2012 nog eens 200 miljoen euro. Muyters kon niet lachen met uw geïmproviseerde aanpak en liet weten dat “de details over het investeringsbedrag nog niet werden doorgesproken” (De Tijd 1 december 2009).
                                                                                                                                                                                                                 Uiteindelijk komt uw demarche van 800 miljoen neer, mijnheer de
minister-president, op een dure publiciteitscampagne voor de Vlaamse regering.
Mijnheer de minister-president,

Uw lening-investering van 800 miljoen euro illustreert het failliet van “Vlaanderen in Actie” (ViA). Reeds eind september naar aanleiding van uw regeringsverklaring heb ik er op gewezen dat ViA veel te veel een lege doos blijft. ViA is teveel een science fiction-roman waarvan de doelstellingen pas in het verre 2020 moeten worden bereikt. Ondertussen blijft de steeds groter wordende groep van Vlaamse werklozen en bedrijven die in moeilijkheden geraken omwille van de economische crisis bij gebrek aan structurele maatregelen in de kou staan. De klaagzang van u en uw voorganger Yves Leterme dat Vlaanderen “vadsig” is geworden en dat “beslissingen uitvoeren in dit land een ellenlange miserie is” horen we al vele jaren.
“Logge procedures en hoge loonkosten” de analyse kennen we al lang, maar waar blijven de oplossingen?  Ik heb de indruk,  mijnheer de minister-president, dat we steriel rondjes blijven draaien. Uw welgemeend pleidooi voor een “sense of urgency” wordt langzaam maar zeker een grijs gedraaide plaat. We weten wat er schort. We weten wat er fout loopt. De diagnose van de ziekte is al herhaaldelijk gesteld maar waar blijven de remedies?

 

 

Mijnheer de minister-president,

Uiteraard moeten we kiezen voor innovatie, voor het ontwikkelen van spitstechnologie en voor de – zoals u het altijd formuleert – “transformatie van het DNA van onze Vlaamse economie” maar ik wil hier vandaag ook een lans breken voor het behoud van de maakindustrie in Vlaanderen. Meer dan 540.000 werknemers in Vlaanderen werken in de maakindustrie en de bouwnijverheid. Als ik over de maakindustrie spreek dan heb ik het onder andere over de chemische sector, de textielsector, de voedingsindustrie, metaal- en auto-industrie. 250.000 jobs in de industriële toelevering hangen rechtstreeks af van de industrie. Met 17.000 geschrapte jobs wordt de industrie dit jaar bijzonder zwaar getroffen en zwaarder dan de dienstensectoren. 76 % van de jobs die volgend jaar verloren zullen gaan zullen industriële jobs zijn. De toegevoegde waarde van de industrie zakte tijdens de recessie met 11 %. Het aandeel van de industrie in de Vlaamse werkgelegenheid zal tussen 2008 en 2014 zakken van 18 tot minder dan 14 procent.
Mijnheer de minister-president,

Niet alleen moeten we proberen om hoogtechnologische nieuwe jobs te creëren maar we moeten in eerste instantie proberen om de bestaande Vlaamse arbeiders hun jobs te laten behouden en te garanderen.
Mijnheer de minister-president,

De waarheid is dat Vlaanderen en de Vlaamse regering nauwelijks of niet in de mogelijkheid zijn om in te grijpen in de economische beslissingsprocessen. Heeft dit te maken met het feit dat Vlaanderen te klein en te onbeduidend is zoals dikwijls wordt beweerd?  Neen! Vlaanderen is misschien een kleine speler op de markt maar laten we dit zogenaamde nadeel ombuigen in ons voordeel. Een kleine speler kan snel en flexibel reageren op gewijzigde marktomstandigheden. Belangrijkste voorwaarde is echter dat we beschikken over de noodzakelijke hefbomen en instrumenten om te doen wat moet gedaan worden. Buitenlandse ondernemingen die Vlaanderen verlaten hebben het steevast over de hoge loonkosten en het weinig voordelige fiscale klimaat. In de ranking van vennootschapsbelasting bv. scoort België met 34 % een stuk lager dan andere Europese landen. De Belgische belastingsdruk bedraagt 57,3 % terwijl het Europees gemiddelde 44,5 % is. België strandt met zijn totale belastingsdruk op de 150ste plaats in een wereldwijde ranking van 183 landen! Wat zegt econoom Geert Noels :  “We verliezen niet aan Viëtnam of opkomende Oost-Europese landen maar aan andere industrielanden. Landen als Duitsland of Zwitserland voeren wel een echt industriebeleid.”. (DM, 28.11.2009)
Mijnheer de minister-president,

Zolang Vlaanderen niet bevoegd is omtrent parafiscaliteit en fiscaliteit, arbeidsmarktbeleid, sociale zekerheid (gezondheidszorg), loonvorming en het afsluiten van Vlaamse CAO’s, blijven we ter plaatse trappelen. Zou Minister Muyters zich nog herinneren wat hij in De Tijd van 7 augustus 2008 als gedelegeerd bestuurder van VOKA verklaarde : “De regio’s moeten alle hefbomen krijgen om tegen 2020 een half miljoen nieuwe werknemers aan de slag te kunnen krijgen. Dat is nodig om de sociale zekerheid en de pensioenen betaalbaar te houden.”
Mijnheer de minister-president,

Het communautaire status quo waar uw partij voor verantwoordelijk is sleurt Vlaanderen het economische moeras in. Terwijl de federale regering zich via de federale begroting en zogenaamde federale anti-crisismaatregelen zich onbeschaamd op het terrein van de Vlaamse bevoegdheden waagt, wordt u geacht om het evenwicht in de Waalse, Brusselse en federale begroting met Vlaams geld in evenwicht te houden. Zolang Vlaams geld moet dienen om het Waalse, Brusselse en federale failliet te financieren blijven de inspanningen om de Vlaamse economische nood te lenigen, druppels op een hete plaat. (Vandaag nog geraakte bekend dat Europa het Belgische Stabiliteitsprogramma niet zal aanvaarden en dat men zich zal moeten neerleggen bij de Europese eis om al in 2012 het begrotingstekort terug te brengen onder 3 procent van het bruto binnenlands product (bbp). De federale regering zal dus binnen enkele maanden een nieuwe meerjarenbegroting moeten opstellen, sneller zal moeten saneren en dus ook opnieuw bij de Vlaamse Regering zal komen aankloppen.)
Mijnheer de minister-president,

Vandaag kiest u voor de vlucht vooruit; u kiest voor een dure public relations-stunt; u improviseert met bedragen, cijfers en projecten zonder structurele maatregelen te willen en te durven nemen. U weigert om de realiteit onder ogen te zien dat Vlaanderen met het Belgische blok aan het been nooit in staat zal zijn om efficiënt op de gevolgen van een economische crisis te reageren. Vlaanderen heeft nood aan een daadkrachtig en slagvaardig economisch beleid waarbij we zelf onze eigen economische toekomst gestalte geven en in handen nemen. Veel meer nog dan een Vlaamse president voor Europa hebben we nood aan een consequente president voor Vlaanderen !

 

Actie aan Berchem-station : “Vlaanderen is Sinterklaas niet”

gepubliceerd op 04 december 2009 om 11:02

 

sint-2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze ochtend vatte het Vlaams Belang aan 30 treinstations in Vlaanderen – samen met evenveel Sinterklazen en Zwarte Pieten – post om pamfletten uit te delen, waarin wordt geprotesteerd tegen het federale regularisatiebeleid. De Vlaams Belangmandatarissen en   
-militanten deelden  aan de treinreizigers chocoladen munten en pamfletten uit in de vorm van een muntstuk met de boodschap: ‘500 miljoen euro: Vlaanderen is Sinterklaas niet!’.

Tijdens een persmoment aan het Berchemse station, waar verschillende kopstukken van het Vlaams Belang deelnamen aan de uitdeelactie, vatte Filip Dewinter de bedoeling van de actie samen. Voor het Vlaams Belang kan het niet dat in tijden van crisis en toenemende werkloosheid tienduizenden illegalen (mensen die bewust onze immigratiewetgeving hebben overtreden) worden geregulariseerd.

Op basis van officiële cijfers berekende het Vlaams Belang dat deze regularisatie de belastingbetaler op één jaar tijd 500 miljoen euro kost aan OCMW-uitkeringen (kostprijs: 250 miljoen euro), dienstverlening van steden en gemeenten (125 miljoen euro), gratis inburgeringscursussen (kostprijs: 45 miljoen euro) en sociale huisvesting en andere sociale voorzieningen (kostprijs: 80 miljoen euro).

Vlaams Belang kant zich radicaal tegen deze sinterklaaspolitiek.  Voor het Vlaams Belang kan die 500 miljoen euro - zeker in deze tijden van crisis - veel beter besteed worden aan het wegwerken van de wachtlijsten in de gehandicaptenzorg, aan het stijgende aantal daklozen, aan de tienduizenden mensen die nu door de crisis hun werk verliezen, kortom: aan de behoeftigen van het eigen volk.
 

Hieronder vindt u de perstekst. 
Regularisatie kost belastingbetaler
500 miljoen euro

 

 
Berchem, 4 december 2009      

Illegalen beloond met verblijfsvergunning en sociale zekerheid

Deze zomer organiseerde de federale regering onder druk van de Franstalige partijen een collectieve regularisatie voor illegalen. Deze illegalen, die nochtans onze immigratiewetgeving en vaak ook een reeks andere wetten hebben overtreden, krijgen nu onder bepaalde voorwaarden de kans hun verblijf in ons land te regulariseren. De belangrijkste voorwaarde is dat de illegalen door voorlegging van documenten moeten kunnen aantonen dat ze reeds een bepaalde periode in België verblijven. Intussen blijkt dat er al een hele handel is ontstaan in valse arbeidsovereenkomsten, valse lidkaarten van verenigingen, valse medische attesten, enz.

Vele duizenden wetsovertreders en bedriegers zullen dankzij de sinterklaaspolitiek van de federale regering dus een verblijfsvergunning krijgen en vervolgens ook aanspraak kunnen maken op een OCMW-uitkering, een sociale woning en andere sociale dienstverlening. In tegenstelling tot sommige andere Europese landen hebben vreemdelingen in België vanaf de eerste dag van hun legale verblijf ¬¬(zonder uiteraard ook maar een dag gewerkt te hebben) een volledige toegang tot onze sociale zekerheid.

350.000 geregulariseerden en volgmigranten:
“Welkom in België”

Bij een vorige algemene regularisatie van illegalen in 2000, onder Verhofstadt, werden 50.000 illegalen geregulariseerd. De verwachtingen zijn dat dit aantal nu gemakkelijk zal worden geëvenaard. Daarbij zal het echter niet blijven. Al deze geregulariseerden zullen dankzij onze soepele immigratiewetgeving achteraf ook hun familie kunnen laten overkomen in het kader van de gezinshereniging. Bij de vorige collectieve regularisatieronde kwamen er per geregulariseerde achteraf 2,5 immigranten bij via gezinshereniging.

Volgens een anonieme topambtenaar van de Dienst Vreemdelingenzaken zou de huidige regularisatiecampagne zo op termijn zelfs kunnen leiden tot een extra immigratie van maar liefst 350.000 vreemdelingen. Bovendien staat het vast dat elke regularisatie een aanzuigeffect heeft op nieuwe gelukzoekers uit de derde wereld die op hun beurt hun kans zullen wagen om ons ‘land van melk en honing’ desnoods illegaal binnen te geraken.

Wat kost de regularisatie van illegalen aan de  belastingbetaler?

Het regularisatiebeleid kost de Vlaamse belastingbetaler handenvol geld. Het Vlaams Belang baseerde zich bij de berekening van de kostprijs van de huidige collectieve regularisatie op de kostprijs voor een periode van één jaar van een aantal van 50.000 geregulariseerde illegalen. Er wordt bij deze berekening dus geen rekening gehouden met de kostprijs van de vele tien- of zelfs honderdduizenden gezinsherenigers en huwelijksmigranten die achteraf de geregulariseerden zullen vervoegen. Onderstaande berekening is dus eerder een ‘brave’ berekening en zeker geen ‘worst case’-scenario.

- OCMW-uitkeringen: 250 miljoen euro
Verwacht wordt dat ongeveer de helft van de geregulariseerden bij het OCMW zal komen aankloppen. Dit was ook zo bij de regularisatie van 2000. Vijf jaar later (2005) ontving nog steeds een derde van deze geregulariseerden een uitkering. Elke uitkering kost de belastingbetaler ongeveer 10.000 euro. 25.000 steuntrekkende geregulariseerden kosten de belastingbetaler dus op één jaar tijd alleen al 250 miljoen euro.

- Kosten voor steden en gemeenten: 125 miljoen euro
Naast de OCMW-uitkeringen – die in de eerste plaats ten laste van de federale staat zijn – brengt de regularisatie ook andere hoge kosten met zich mee voor de steden en gemeenten: kosten in verband met extra inzet van personeel, huurwaarborgen, terugbetaling van ziektekosten, enz.

De Antwerpse schepen voor Sociale Zaken berekende in een nota deze kost van de regularisatiecampagne voor het Antwerpse OCMW. In deze nota werd becijferd dat “een toename van het aantal regularisatiedossiers met 1.000 tenminste een meerkost van 3.100.000 euro betekent”. Daarbij werd echter gesteld: “Indien we ook rekening houden met huurwaarborgen, ziektekosten, aankoop meubels en de extra druk op de algemene dienstverlening, dan kan dit bedrag oplopen tot 5.000.000 Euro”. Deze kosten zouden volgens berekeningen van de stad Antwerpen dus kunnen oplopen tot 5.000 euro per geregulariseerde.

Men gaat er – zoals hoger vermeld – van uit dat zowat de helft van de (50.000) geregulariseerde illegalen in één van onze steden en gemeenten bij het OCMW terecht zal komen. Wanneer men een bedrag van 5.000 euro per steuntrekkende geregulariseerde als basis neemt, dan komt men voor alle OCMW’s samen, voor 25.000 steuntrekkende geregulariseerden, uit op een totale kost van 125 miljoen euro.

- Gratis inburgeringscursussen voor geregulariseerden: 45 miljoen euro
Terwijl in Nederland en andere Europese landen vreemdelingen een vergoeding moeten betalen voor hun inburgeringscursus, is de Vlaamse regering (CD&V, N-VA en SP.A) van oordeel dat inburgeringscursussen volledig gratis moeten zijn voor de deelnemers. Dat immigranten een vergoeding moeten betalen staat weliswaar ingeschreven in het inburgeringsdecreet, maar de Vlaamse regering heeft deze bepaling nooit uitgevoerd. Ook de huidige Vlaamse regering wil dit niet.

In de praktijk is het dus de belastingbetaler die opdraait voor deze cursussen. Eén inburgeringscursus voor een vreemdeling kost volgens cijfers die Vlaams minister van Inburgering Bourgeois zelf recent in de pers bekendmaakte 1.500 euro. Wanneer Vlaanderen voor 30.000 geregulariseerden inburgeringscursussen moet voorzien (het geschatte aantal geregulariseerden dat in Vlaanderen en Brussel terecht komt), zal dit de Vlaamse belastingbetaler 45 miljoen euro kosten.

 

- Sociale huisvesting en andere sociale voorzieningen: 80 miljoen euro
Geregulariseerden komen in aanmerking voor allerlei sociale voordelen, zoals sociale huisvesting, sociale leningen, enz. Nu reeds wordt een kwart van de sociale woningen in Vlaanderen toegewezen aan vreemdelingen, waar zij vaak een minimale huurprijs moeten betalen, berekend op hun inkomen. De Vlaamse overheid investeert heel wat belastingsgeld in sociale huisvesting. De kost aan sociale huisvesting, sociale leningen en andere sociale voordelen voor de geregulariseerden kan worden geschat op minimum 80 miljoen euro per jaar.

We kunnen er immers van uitgaan dat een sociale woning zou kunnen verhuurd worden aan een marktconforme prijs van 500 euro per maand. Een uitkeringstrekker betaalt in de sociale huisvesting in de praktijk namelijk maar de helft van deze ‘normale’ huurprijs, namelijk zo’n 250 euro, aangezien het inkomen mee de huurprijs bepaalt. Het jaarlijkse verlies aan belastingsgelden kan zo per geregulariseerde becijferd worden op 3.000 euro. Wanneer de helft van de geregulariseerden (25.000) in de sociale huisvesting terecht komt, betekent dit een totale kost van 75 miljoen euro. Er zijn echter nog andere sociale voorzieningen waarop geregulariseerde illegalen een beroep kunnen doen. Geregulariseerden kunnen, gezien hun veelal bescheiden inkomen, bijvoorbeeld ook een beroep doen op de verschillende voorziene systemen van goedkope sociale leningen (Vlaams Woningfonds, VMSW,…). De totale kost voor de samenleving in dit verband kan dus geschat worden op minimum 80 miljoen euro.
 
Totale kost van de regularisatiepolitiek aan de belastingbetaler (op één jaar tijd): 500 miljoen euro.

Eigen Vlaamse behoeftigen blijven in de kou staan

In tijden van crisis is het voor veel mensen knokken op de kop boven water te houden. Vlaanderen telde eind oktober 206.903 niet-werkende werkzoekenden. Dat zijn er 37.541 of 22,2 procent meer dan een jaar geleden. Het aantal daklozen in Vlaanderen steeg tot 10.300. Meer dan 70.000 mensen in Vlaanderen wachten soms al jaren op een sociale woning. Meer dan 17.000 Vlaamse gehandicapten die recht hebben op steun (bv. opvang in een instelling) krijgen er geen, omdat er geen geld is. Ondertussen beslist de federale regering Sinterklaas te spelen voor de illegalen, mensen die jarenlang onze wetgeving hebben overtreden.
 
Gedaan met de Sinterklaaspolitiek.

Het Vlaams Belang kant zich tegen het regularisatiebeleid.

Het Vlaams Belang eist: 

- Een halt aan de regularisatiepolitiek
- Eerst antwoord bieden op sociale noden bij het eigen volk
- Een waterdichte immigratiestop
- Een drastische verstrakking van de wetgeving inzake gezinshereniging
- De effectieve repatriëring van criminele en illegale vreemdelingen

 

Geen Vlaams belastingsgeld voor bouw minaretten !

gepubliceerd op 03 december 2009 om 15:48

Terwijl Zwitserland minaretten verbiedt, subsidieert de Vlaamse regering (CD&V-SP.A-N-VA) de bouw van minaretten met belastingsgeld
 

fdw-blok-minaretten

Subsidies voor moskeeën

 In een referendum sprak 57% van de Zwitsers zich uit voor een bouwverbod voor minaretten. In Vlaanderen is er geen verbod. Het aantal minaretten in Vlaanderen is misschien nog relatief beperkt – er zijn momenteel een tiental moskeeën in Vlaanderen met minaretten – maar het aantal bouwaanvragen voor minaretten neemt snel toe. Nochtans blijkt volgens de voorlopige resultaten van een peiling op de website van de krant De Standaard 2/3 van de 1.828 deelnemende Vlamingen voorstander te zijn van een verbod.

 

In Vlaanderen is er niet alleen geen bouwverbod voor minaretten, Vlaanderen subsidieert de bouw van minaretten zelfs met Vlaams belastingsgeld. De wetgeving die dat mogelijk maakt werd in 2004 door alle partijen in het Vlaams Parlement – uitgezonderd het Vlaams Belang dat stevig oppositieweerwerk bood – goedgekeurd. Het decreet van 7 mei 2004 betreffende de materiële organisatie en de werking van de erkende erediensten legde de basis voor de erkenning en financiering van de moskeeën. De vorige Vlaamse regering (CD&V-VLD, SP.A-N-VA)  erkende vanaf december 2007 17 moskeeën. Andere moskeeën bevinden zich nog in de erkenningsprocedure. 

 

Vlaams subsidiegeld voor minaretten!

 

Eens erkend kunnen moskeeën volgens het decreet aanspraak maken op diverse subsidies. Enerzijds zijn er provinciale subsidies. De provincies worden door de Vlaamse overheid verplicht de werkingstekorten in de begroting van de moskeeën (ook de werkingstekorten door verbouwingen) bij te passen. Anderzijds is er ook het Vlaams bouwfonds voor religieuze gebouwen, waarvoor de Vlaamse begroting voor 2010 een bedrag van 5 miljoen euro voorziet. Moskeeën kunnen voor hun verbouwingen uit dit fonds een subsidie van 30% verkrijgen van de bouwkosten. Moskeeën passeren voor verbouwingen dus twee maal langs de kassa van de overheidssubsidies.

 

Filip Dewinter vroeg minister van Binnenlands Bestuur Geert Bourgeois (N-VA) tijdens het vragenuurtje in het Vlaams Parlement op woensdag 2 december of erkende moskeeën ook een beroep op deze subsidies kunnen doen voor de bouw van minaretten.

 

 Minister Bourgeois antwoordde op de vraag van Filip Dewinter dat er weliswaar nog geen subsidies voor minaretten werden toegekend, maar dat bij tenminste één moskee – de Selimiye-moskee te Heusden-Zolder – wel plannen zijn om een koepelminaret te bouwen, die dan gesubsidieerd kan worden.

 

Belangrijker dan de concrete dossiers is echter de principiële bevestiging van minister Bourgeois dat Vlaamse belastingsgelden inderdaad kunnen worden gebruikt om de bouw van minaretten te financieren. Bourgeois antwoordde over de subsidiëring van minaretten: “U verwacht van mij een principieel antwoord. Ik heb gezegd dat ik de wetten zal respecteren. De wet voorziet daarin. De fundamentele vraag is of er een ruimtelijke vergunning komt en of men een aanvraag indient die beantwoordt aan de voorschriften. Als dat zo is, zal die op gelijke voet worden behandeld”. Open VLD, CD&V en Groen! bevestigden ter gelegenheid van het debat dat financiering van minaretten met belastingsgeld inderdaad moet kunnen.  

 

Geen Vlaamse islam, maar islamisering van Vlaanderen

 

De kwestie van de financiering van de minaretten toont voor het Vlaams Belang andermaal aan dat er in Vlaanderen een diepe kloof bestaat tussen de standpunten van het politieke establishment (CD&V, VLD, N-VA, SP.A en Groen!) enerzijds en de standpunten van de bevolking anderzijds. Volgens het Vlaams Belang is het ongehoord dat, terwijl uit het Zwitserse referendum blijkt dat de bevolking zich in grote meerderheid achter een minarettenverbod schaart, de Vlaamse overheid de bouw van minaretten zal financieren met belastingsgeld. 

 

De minaretten symboliseren niet alleen de manifeste weigering van een deel van de hier levende moslimbevolking om zich aan te passen aan onze samenleving, maar door de bouw van minaretten wordt ook het straatbeeld van onze steden en gemeenten geïslamiseerd. Filip Dewinter zei in zijn repliek op het antwoord van Bourgeois: “De Vlaamse regering streeft zogezegd naar een Vlaamse islam, maar creëert integendeel een geïslamiseerd Vlaanderen.”

 

Het verslag van het debat over de financiering van moskeeën vindt u op de website van het Vlaams Parlement via volgende verwijzing:

 

http://www.vlaamsparlement.be/Proteus5/showJournaalLijn.action?id=568377

 

« oudere berichten