Berichten over Vlaanderen

Uitlatingen Weyts geven voordeel van duidelijkheid: Vlaams Belang enige onafhankelijkheidspartij

gepubliceerd op 08 januari 2013 om 12:43

Het gebruik van het begrip confederalisme – zoals Weyts vandaag doet – is voor het Vlaams Belang boerenbedrog, want komt neer op een doorgedreven vorm van Belgisch federalisme, waarbij voor elke belangrijke beslissing niet alleen in Vlaanderen maar ook in Wallonië een meerderheid moet worden gevonden. Dergelijk systeem leidt tot voortdurende blokkeringen, halfslachtige compromissen en slecht bestuur, zoals de voorbije jaren afdoende werd aangetoond. Het is het een of het ander: ofwel zijn de Vlamingen baas in eigen huis in een onafhankelijke staat, ofwel blijft België op een of andere manier bestaan en blijven Waalse politici mee over Vlaanderen beslissen.

Pleiten voor confederalisme betekent in de Belgische context niets anders dan kiezen voor een zoveelste staatshervorming en dus verder strompelen zonder eindoplossing. Een zoveelste Belgische staatshervorming is niet alleen nutteloos, maar ook gevaarlijk. Ze kunnen immers leiden tot toegevingen die Vlaanderen zuur opbreken wanneer België ooit toch uit elkaar valt.

Wat in de N-VA redenering steeds ontbreekt is het feit dat er aan Franstalige kant geen partners zijn die over een grondige hervorming van deze staat willen nadenken. Het wordt tijd dat de Vlaamse politieke wereld het Franstalige voorbeeld volgt en een scenario uitwerkt voor een ordelijke opdeling. Onze partij heeft hiervoor alvast een blauwdruk klaarliggen. Ondertussen blijft het Vlaams Belang de enige partij die rechtlijnig en resoluut voor onafhankelijkheid kiest. Het is goed dat de ondervoorzitter van de N-VA dit vandaag nog eens heeft bevestigd. Dat geeft alvast het voordeel van de duidelijkheid.

 

 

Illegale arbeid en sociale fraude in Wallonië nauwelijks bestraft

gepubliceerd op 05 december 2012 om 15:59

De zoveelste transfer van Vlaanderen naar Wallonië.

Vlaams Belang-senator Anke Van dermeersch vroeg aan de staatssecretaris voor Sociale Fraudebestrijding een aantal gegevens op omtrent de administratiefrechtelijke bestraffing van illegale arbeid en sociale fraude voor het jaar 2011.  Uit de gegevens die werden verstrekt, blijkt dat er vooral in Vlaanderen administratiefrechtelijk bestraffend wordt opgetreden en dat Wallonië op dat vlak zo goed als de dans ontspringt. 75,7% van de 2.482 dossiers waarin beboet werd, blijkt immers uit Vlaanderen te komen en nauwelijks 9,3% komt ten laste van Waalse fraudeurs. Wat de opgelegde bedragen betreft, komt 70,5% voor rekening van Vlaanderen en slechts 9,5% voor Wallonië (de gemiddelde opgelegde boete in Brussel ligt merkelijk hoger).  Deze gang van zaken is minstens zeer merkwaardig te noemen. Uit andere statistische gegevens[1] blijkt immers dat dit soort fraude zich veel meer voordoet in Wallonië en Brussel dan in Vlaanderen. In 2011 werd in Wallonië en Brussel gemiddeld per controle immers één inbreuk vastgesteld, terwijl er in Vlaanderen slechts één inbreuk per 2 controles te constateren viel. Dat is ongeveer de helft minder. Men zou dan ook logischerwijze verwachten dat er in het zuiden van het land frequenter zou worden opgetreden en gestraft, maar juist het tegendeel is waar.  De opmerking van de staatssecretaris om de communautaire verschillen te verklaren dat er in het zuiden meer strafrechtelijk wordt vervolgd dan administratief, kan kloppen, maar is in alle geval zeer relatief. Slechts in een beperkt aantal dossiers wordt immers strafrechtelijk vervolgd.  De waarheid is vooral dat er in Vlaanderen verhoudingsgewijs meer controles plaatsgrijpen (in 2011: 64,6% in VL tegenover 27,3% in W). En dat er door de administratie sneller en efficiënter wordt beboet omdat er voor Vlaanderen en Vlaams Brussel 12 personeelsleden deze dossiers opvolgen en voor Wallonië en Franstalig Brussel slechts 5. De behandelingstermijn voor een Nederlandstalig dossier bedraagt dan ook ‘slechts’ 453 dagen; een Franstalig dossier blijft gemiddeld 854 dagen aanslepen, bijna het dubbele dus.  Moraal van het verhaal: illegale arbeid en sociale fraude doen zich veel meer in Wallonië en Franstalig Brussel voor, maar het is wel Vlaanderen dat strenger wordt gecontroleerd én dat in grote mate de rekening mag betalen. Andermaal België op zijn best.

 

Toespraak Albert aanval op Vlaams-nationalisme

gepubliceerd op 20 juli 2012 om 13:56

Koning laat zich nogmaals manipuleren door Franstaligen

De koning, die zich gisteren al leende voor een zelden gezien mediacircus rond de ondertekening van het BHV-akkoord, breidde in zijn traditionele 21 juli-toespraak nog een vervolg aan het zegebulletin. Voeg daar nog het militaire defilé van morgen aan toe, en we krijgen zowaar een tricolore driedaagse. Op kosten van de Vlamingen, voor wie dat nog niet duidelijk zou zijn. Koning Albert had dat blijkbaar ook zo begrepen toen hij zich gisteren in zijn dankwoord uitdrukkelijk richtte tot de Vlaamse onderhandelaars.

De toespraak stond in schril contrast met die van vorig jaar, al dook op het einde toch weer het onvermijdelijke opgestoken vingertje op. Zo waarschuwde het niet verkozen staatshoofd voor het ‘populisme’ dat in België (versta: Vlaanderen) en Europa zou opduiken.  Dat zogenaamde populisme – waarmee de monarch duidelijk het Vlaams-nationalisme bedoelde- is intussen goed voor pakweg de helft van de stemmen in Vlaanderen, dus helemaal gerustgesteld is het paleis blijkbaar niet.

Vorig jaar riep de koning de politiek nog met trillende stem en gebalde vuist op tot communautaire verzoening. En communautaire verzoening betekent in dit land nu eenmaal dat de Vlamingen moeten buigen voor de wil van de Franstalige minderheid. Dat is uiteindelijk ook gebeurd. Het paleis en het Belgische establishment kunnen opgelucht adem halen.

De Belgische meubels zijn weer gered. Dat is ook de conclusie in Laken: “de zoveelste staatshervorming betekent een versterking van het federale België”, stelde Albert onverschrokken. Met dank aan CD&V, SP.a en VLD. Vlaanderen heeft niet gekregen wat het wou, laat staan waar het recht op had. En wat we kregen, was niet wat we wilden en tegen een veel te hoge prijs. Op 11 juli viel er voor de Vlamingen al niet veel te vieren en op 21 juli nog minder.

 

Vlaanderen wordt demografisch ontwricht: 15 procent is van vreemde afkomst, tussen 0 en 5 jaar is zelfs 25 procent van vreemde afkomst.

gepubliceerd op 27 maart 2012 om 13:07

Vijf keer zo veel Marokkanen en bijna zes keer zo veel Turken in Vlaanderen dan gedacht.

Vlaanderen wordt demografisch ontwricht: 15 procent is van vreemde afkomst, tussen 0 en 5 jaar is zelfs 25 procent van vreemde afkomst.

Filip Dewinter: “Vlamingen worden dankzij de traditionele partijen een minderheid in eigen land. Dit bevolkingsexperiment moet stoppen: een immigratiestop, nu!”

De traditionele partijen voeren graag bevolkingsexperimenten uit met de Vlamingen alsof het muizen in een kooi zijn. Zo zei Yamila Idrissi van de Socialistische Partij van de Allochtonen (SP.a) na de moord op de Brusselse imam droogjes dat “Brussel vandaag een soort mini Midden-Oosten is”.

Ook zei ze dat Brussel een “laboratorium is”, en dit voor “heel het land, voor heel Europa zelfs”. Dat geldt natuurlijk ook voor andere grootsteden, zoals Antwerpen.

Tot slot zegt deze Yamila Idrissi: “In elk laboratorium loopt er wel eens een experiment fout.”

Ook in het Verenigd Koninkrijk was de linkerzijde een tijd geleden opvallend openhartig over de ‘Britse laboratoria’, met islamiserende en onveilige steden zoals Londen tot gevolg. “To rub the Right’s nose in diversity” (“Om de Rechterzijde met zijn neus in de diversiteit te wrijven”), werd daar gezegd.

Maar hoe fout bevolkingsexperimenten als gevolg van de massa-immigratie kunnen lopen hebben we onlangs weer gezien, toen in Toulouse een orthodoxe moslim koelbloedig Joden en militairen vermoordde en heel Frankrijk op stelten zette. De staatsveiligheid waarschuwt dat in België “honderden” (!) van dit soort islamitische jihadisten rondlopen, die bereid zijn tot moord. Maar de traditionele partijen vinden dat allemaal best: moorden, bedreigingen, overlast, enzovoort. Als ze in de Vlaamse grootsteden hun multicul-experiment maar op onze bevolking kunnen uitvoeren.

De traditionele partijen, inclusief de N-VA, houden dit verwerpelijke bevolkingsexperiment graag in stand. De slachtoffers zijn de gewone Vlamingen, Tom en Sara, voor wie zij steeds beweren op te komen. De traditionele partijen, inclusief de N-VA, pleiten nooit voor de enige mogelijke en noodzakelijke oplossing: een volledige immigratiestop. Wie gelooft die mensen nog? Daarenboven zorgen de traditionele partijen, inclusief de N-VA, ervoor dat de islam, de ideologie die in groten getale in de Vlaamse steden wordt geïmporteerd, steeds verder wordt verankerend in onze samenleving, en dit onder andere door de erkenning van de islam, de subsidiëring van moskeeën en de opleiding van imams.

Filip Dewinter: “Geef Vlaanderen terug aan de Vlamingen, geef Antwerpen terug aan Tom en Sara. Het Vlaams Belang pleit als enige partij voor een waterdichte immigratiestop en een intrekking van de erkenning van de islam.”

 

Moslimfundamentalist Tariq Ramadan komt op 1 februari spreken in Gentse Vooruit

gepubliceerd op 31 januari 2012 om 22:20

Vlaams Belang: Tariq Ramadan is wolf in schaapskleren, aan wie de toegang tot ons grondgebied moet worden ontzegd

 

Vlaanderen islamiseert. Niet enkel door massa-immigratie, de bouw van moskeeën en de invoering van halalvlees, maar ook door infiltratie van moslims en Moslimbroeders die als uiteindelijk doel hebben de sharia, de islamitische wet, bij ons te implementeren. Hun tactiek noemt men ook wel ‘stealth jihad’, oftewel ‘jihad onder de radar’: de geleidelijke islamisering en shariaïsering van het Westen, zonder terroristische aanslagen of haatprediken, maar door infiltratie van keurig en beschaafd ogende jihadistische moslims en Moslimbroeders. Een infiltratie die wordt bewerkstelligd in zo veel mogelijk belangrijke geledingen van onze westerse maatschappij – de politiek, de socioculturele sector, de juridische wereld en de academische wereld – om ze vervolgens van binnenuit te islamiseren.

 

Doordat jihadistische moslimgroeperingen als Sharia4Belgium zeer openhartig en onverbloemd van de daken schreeuwen wat hun antiwesterse en inhumane aspiraties zijn, zouden ze vrij gemakkelijk op te volgen moeten zijn door onze veiligheidsdiensten. Ook een islamitische haatprediker zoals Khalid Yasin maakt absoluut geen geheim van zijn verwerpelijke jihadistische, antiwesterse en inhumane ideeën. Maar zoals men in Vlaanderen veel te laks omspringt met Sharia4Belgium, laat men ook gewoon toe dat Khalid Yasin op 12 februari in Antwerpen, middels een lezing, de breinen van jonge moslims komt vergiftigen met antiwesterse en islamofascistische retoriek. Echter, dankzij zijn openheid (het internet staat er vol van) zou Khalid Yasin net zoals Sharia4Belgium een gemakkelijke prooi voor Vlaamse gezagsdragers moeten zijn. Het Vlaams Belang stelde over de komst van Khalid Yasin en zijn lezing in Antwerpen dan ook pertinente vragen aan Minister van Binnenlandse Zaken en Gelijke Kansen, Joëlle Milquet. Zij laat hem echter, net zoals Sharia4Belgium, gewoon toe op ons grondgebied, en laat zijn verwerpelijke en opruiende lezing gewoon plaatsvinden. Of hoe onze misplaatste tolerantie en onze verkeerd begrepen humane waarden ons de nek omwringen en de islamisering van Vlaanderen faciliteren.

 

Tegelijkertijd doet ook de ‘stealth jihad’ zijn werk: op 1 februari doet Tariq Ramadan voor de zoveelste keer zijn intrede in Vlaanderen, wanneer hij een lezing geeft in Kunstcentrum Vooruit in Gent. Tariq Ramadan is niemand minder dan de kleinzoon van Hassan al-Banna, stichter van de gevaarlijke jihadistische en antiwesterse Moslimbroederschap. De Moslimbroederschap is op dit moment bezig van Egypte een shariastaat te maken, en heeft als leus: “Allah is ons doel, de Koran is onze grondwet, de Profeet onze leider, strijd onze weg, en dood voor Allah onze hoogste aspiratie.” Tariq Ramadan moet worden beschouwd als een intelligente, aimabele, beschaafd sprekende en niet-carnavaleske versie van Sharia4Belgium/Khalid Yasin, en is dus zeer gevaarlijk. Dankzij zijn academische titel (hij studeerde filosofie en Franse literatuur) is hij als postmoderne Moslimbroeder geïnfiltreerd in de westerse academische wereld, alwaar hij in vele kringen op handen wordt gedragen. Door zijn verzorgd en beschaafd voorkomen, zijn prachtig Frans en zijn hoge aaibaarheidsfactor, windt hij naïevelingen van zowel islamitische als niet islamitische strekking rond zijn vinger. Vooral (islamitische) meisjes en vrouwen zijn dol op de aantrekkelijk man, en laten zich misleiden door zijn zeemzoete islamofiele en leugenachtige ‘islam is vrede’-praatjes.

 

Maar Tariq Ramadan is wat men noemt een ‘wolf in schaapskleren’, die als geen ander de islamitische huichelmethode – ‘taqiyya’ – aanwendt om niet-moslims te misleiden en zijn ware doelstelling te verbergen. In tegenstelling tot Sharia4Belgium en de islamitische haatprediker Khalid Yasin, liegt hij en misleidt hij op uiterst intelligente en geraffineerde wijze het westerse publiek, dat in de val trapt en denkt dat hij een ‘gematigde moslim’ en een of andere ‘gematigde islam’ representeert. Ramadan zou dé oplossing bieden voor een ‘samengaan van westerse en islamitische waarden’. Niets is minder waar. Caroline Fourest, een Frans feministisch journaliste en schrijfster, maakte een zeer grondige studie over Tariq Ramadan, met als veelzeggende titel: ‘Broeder Tariq: Discours, strategie en methode van Tariq Ramadan’ (Oorspr.: Frère Tariq: Discours, stratégie et méthode de Tariq Ramadan, Grasset & Fasquelle, 2004). Daarin concludeerde ze dat ondanks zijn westers voorkomen en ondanks zijn veelvuldige pleidooien voor integratie, Tariq Ramadan in wezen een ‘islamist’ is. In 2003 reeds liet Tariq Ramadan in Frankrijk zijn ware aard zien, toen hij in een gesprek met president Nicolas Sarkozy zei dat hij voor “een moratorium (tijdelijke opschorting) op steniging” is, dus niet voor een totaal verbod! Ook in Nederland, waar Ramadan een tijd was aangesteld als zogenaamde ‘bruggenbouwer tussen moslims en niet-moslims’ (!), kent men sinds 2009 zijn ware aard: men ontsloeg hem vanwege zijn samenwerking met het Iraanse regime en vanwege het feit dat hij meewerkte aan een Iraanse televisieprogramma waarin de islamitische staat wordt verheerlijkt. De Nederlandse rechtsgeleerde en felle islamcriticus van Iraanse afkomst, Afshin Ellian,  die verder kijkt dan de mooie en misleidende praatjes, noemde Tariq Ramadan reeds in 2008 een ‘slechte leugenaar’.

 

Het doel van Tariq Ramadan is exact hetzelfde is als dat van de Moslimbroederschap, Sharia4Belgium en Khalid Yasin, maar hij is nóg gevaarlijker omdat zijn tactiek erin bestaat zijn ware aard en beweegreden te verbloemen en te verbergen. Ondanks zijn veelvuldige ontmaskeringen wint hij met zijn misleidende (mooie) praatjes nog steeds veel naïeve westerse zieltjes, ook in academische en politieke kringen. Kortom, hij is de vleesgeworden ‘stealth jihad’, en het zegt veel dat islamofiele gesubsidieerde organisaties zoals KifKif en MANA, evenals mensen zoals Eva Brems (die hem al eens in 2009 uitgenodigde) zijn komst toejuichen, en dat het politieke establishment blijkbaar niet inziet dat ze met hem een verdoken jihadist binnenhalen, die net zoals haatprediker Khalid Yasin de Vlaamse breinen komt islamiseren. Tot vorig jaar liet de Verenigde Staten Tariq Ramadan niet meer toe op zijn grondgebied wegens zijn steun aan islamitische jihadistische organisaties, zoals Hamas.

 

Het Vlaams Belang is van oordeel dat deze wolf in schaapskleren geen plaats heeft in Vlaanderen. Ramadan dient de toegang tot ons grondgebied te worden ontzegd.