Mijnheer de Minister-president,
Deze berg papier van +/- 1 meter hoogte is de stille getuige van 15 jaar immobilisme omtrent het Antwerpse mobiliteitsdossier. Voor mij liggen 10 studies, en nog eens 10 deel- en evaluatiestudies, 13 voortgangreportages, en evenveel adviezen van het Rekenhof. Vijftien jaar gestudeer, goed voor tientallen rapporten en studies waarvan de kostprijs oploopt tot meer dan 300 miljoen Euro met als enig gevolg dat de Vlaamse regering gisteren beslist heeft om opnieuw een studie te laten maken ditmaal over de veiligheid, de kostprijs en bouwduurtijd van een eventuele tunnel. Nochtans heeft u nauwelijks een maand geleden op donderdag 25 februari in het VRT-programma Terzake en daarna herhaalt in zowat alle kranten gezegd dat “er geen tijd meer is voor nieuwe studies of extra werkgroepen. We moeten nu beslissen, op 31 maart moet er een definitieve beslissing op tafel liggen”.
Mijnheer de Minister-president,
Met uw beslissing “onder voorbehoud” omtrent de tunnelvariant spaart u inderdaad de kool en de geit en koopt u alleen maar meer tijd. Tijd die blijkbaar nodig is om deze gammele Vlaamse regering overeind te houden. In de praktijk hebt u gisteren alleen maar beslist om niet te beslissen. De Vlaamse regering is inderdaad een regering van uitgestelde zaken geworden. Jean-Luc Dehaene heeft in u een waardige opvolger gevonden, meer nog, u hebt uw leermeester overtroffen! Deze beslissing “onder voorbehoud” is een tsjeventruk zoals we er nog maar zelden een gezien hebben.
Mijnheer de Minister-president,
Moesten we naïef zijn dan zouden we vandaag juichen en applaudisseren. Volgens de Antwerpse Burgemeester Patrick Janssens is het immerseen uitgemaakte zaak: de brug ligt er en de tunnel heeft het gehaald. Ik wou dat ik zijn geforceerd enthousiasme kon en mocht delen. Mag ik echter een voorspelling doen? Men gunt Janssens vandaag zijn Pyrrus-overwinning om hem binnen enkele maanden definitief af te slachten en hem alsnog de brug door de strot te duwen. Want vertel me eens mijnheer de Minister-president, op basis van welke parameters zal beoordeeld worden in hoeverre de tunnel al dan niet goedkoper, even duur of duurder is dan een brug? Rekent men op basis van de originele kostprijs van De Lange Wapper of op basis van de aangepaste Lange Wapper Light-versie? Wie zal de studie uitvoeren? En wanneer de studie voor de een of andere regeringspartij niet voldoet, komt er dan een tweede en een derde tegenstudie? Hoelang moet de bouw van de tunnel duren om als te lang te worden beschouwd, zodanig dat er toch gekozen wordt voor een brug? Beperkt men zich voor wat de vergelijking voor wat de tijdsduur tussen de bouw van de tunnel en brug betreft tot de eigenlijke bouw of houdt men ook rekening met nieuwe gewestelijke ruimtelijke uitvoeringsplannen en een nieuw milieueffectenrapport die wellicht nodig zijn bij de aanleg van een tunnel? Heel wat vragen en bijzonder weinig antwoorden of zou het toch kunnen dat de zogenaamde voorwaardelijke beslissing “ten voordele van een tunnel” alleen maar moet dienen om de brug alsnog verkocht te krijgen?
Mijnheer de Minister-president,
Het immobilisme op politiek vlak vertaalt zich nu ook in immobilisme op het vlak van de mobiliteit! Het overleven van de eigen coalitie haalt het op het nemen van verantwoordelijkheid. Het redden van het eigen politieke vel haalt het op het nemen van krachtdadige beslissingen. Uw beslissing “onder voorbehoud” is een afgang voor uzelf en uw regering en betekent in de praktijk alleen maar uitstel van executie. U wordt gegijzeld mijnheer de Minister-president door Sp.a en N-VA. Dat het zo ver is kunnen komen is overigens uw eigen schuld. Door op het moment van de regeringsonderhandelingen te weigeren om knopen door te hakken omtrent het Antwerpse mobiliteitsdossier en in het Vlaams regeerakkoord met geen woord over deze kwestie te reppen hebt u reeds in juli 2009 een tijdbom onder uw eigen regering geplaatst. Een tijdbom die nu dreigt te ontploffen. Eigen schuld, dikke bult!
Mijnheer de minister-president,
Deze komedie heeft lang genoeg geduurd want Antwerpen dreigt de dupe van al deze politieke touwtrekkerij te worden. De rest van Vlaanderen – ik kan ze niet eens ongelijk geven – wordt het gedoe en het geruzie rond De Lange Wapper, de BAM en het Antwerpse mobiliteitsdossier langzaam maar zeker beu. Waarom zou de Vlaamse belastingsbetaler nog vertrouwen schenken aan Antwerpse politici zoals Bart De Wever en Patrick Janssens die terwijl ze deel uitmaken van dezelfde stedelijke coalitie in de praktijk niets anders doen dan mekaar vliegen afvangen, messen in de rug steken en ruzie maken? Van Janssens en De Wever die de kopstukken zijn van de Antwerpse monstercoalitie zouden we mogen verwachten dat ze éénsgezind aan hetzelfde zeel trekken; leiding geven en een gemeenschappelijk project uitdragen voor Antwerpen. Niets is minder waar. Dankzij hun geruzie in het Antwerpse stadsbestuur en in de Vlaamse regering wordt het draagvlak in Vlaanderen voor een groot mobiliteitsproject alsmaar kleiner. Janssens en De Wever vechten op kap van de Antwerpse automobilist en van de Vlaamse belastingsbetaler hun privé-oorlog uit in functie van de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen. Janssens en De Wever kiezen niet voor het Antwerpse belang laat staan voor het Vlaams Belang maar voor het eigen partij-politieke-belang!
Mijnheer de minister-president,
De Vlaamse regering speelt vandaag roulette met het geld van de Vlaamse belastingsbetaler. De Vlaamse regering is een regering van uitgestelde zaken geworden. Het partij-politieke-belang primeert op het belang van de burgers. Ge hebt vandaag misschien uw regering tijdelijk gered maar uw politieke geloofwaardigheid, uw autoriteit en uw gezag bent u definitief kwijt!
