Vlaams Belang veroordeelt pleidooi minister Smet voor Brussels openluchtzwembad als antwoord op rellen in recreatiedomein van Hofstade.

Filip Dewinter: “Relschoppers moeten niet beloond worden, maar wel gestraft.”

Vandaag pleit Vlaams minister Pascal Smet (SP.a), bevoegd voor Onderwijs, jeugd, Gelijke Kansen en Brussel, in een opiniestuk in de krant De Morgen voor de bouw van een openluchtzwembad voor Brusselse jongeren. Naar aanleiding van de incidenten in het recreatiedomein in Hofstade – waarbij honderden allochtone Brusselse jongeren keet schopten – maakt Smet zich naar eigen zeggen niet alleen kwaad op de jongeren zelf, maar ook op het beleid in Brussel dat er nog niet voor heeft gezorgd dat in Brussel een openluchtzwembad werd gerealiseerd. Alsof het feit dat er geen openluchtzwemgelegenheid is in Brussel de oorzaak zou zijn voor de incidenten in Hofstade.

Het Vlaams Belang kant zich tegen de foutieve politiekcorrecte redenering van Smet dat een gebrek aan recreatiemogelijkheden aanleiding zou hebben gegeven tot de rellen. Door naar aanleiding van de rellen het voorstel te lanceren van een openluchtzwembad in Brussel, wekt minister Smet minstens de indruk dat hij begrip heeft voor de relschoppers en dat hij de amokmakers tegemoet wil komen. Dit is de omgekeerde wereld. Nu de bouw van een Brussels openluchtzwembad bepleiten komt neer op het belonen van de herrieschoppers!

Het Vlaams Belang veroordeelt daarom de uitspraken van Pascal Smet en meent dat de eerste prioriteit in dit verband niet de bouw moet zijn van een Brussels openluchtzwembad, maar wel een strenge aanpak van de allochtone geweldplegers. De incidenten in Hofstade hebben immers niets te maken met een gebrek aan ontspanningsmogelijkheden in Brussel, maar alles met de geweld- en machocultuur, eigen aan Noord-Afrikaanse jongeren,  en hun gebrek aan respect tegenover onze Vlaamse samenleving.

Om toekomstige incidenten in recreatiedomeinen te vermijden pleit het Vlaams Belang voor een gedegen registratie van de relschoppers (’wie rel schopt komt er niet meer in’) en een politiek van gecontroleerde intimidatie met een ontradend effect. De boodschap aan de relschoppers moet duidelijk zijn: relschoppen kan niet worden getolereerd. Wie dat wel doet hoort achter de tralies, indien mogelijk in eigen land.