Berichten over regularisatie

Vlaams Belang bepleit afschaffing medische regularisatie

gepubliceerd op 13 januari 2012 om 10:11

Filip Dewinter: “Medische regularisatie is overbodig. Medische regularisatie is internationaal niet verplicht. In landen zoals Italië, Griekenland, Finland en Slowakije bestaat mogelijkheid tot medische regularisatie niet eens.”

In 2011 werden er in totaal 17.771 regularisatieaanvragen ingediend, 9.675 omwille van medische en 8.096 omwille van humanitaire redenen.

Alhoewel de nieuwe regering de criteria voor medische regularisatie wil verstrengen, meent het Vlaams Belang dat de medische regularisatie hoe dan ook een achterpoort blijft om illegalen onterecht te regulariseren. De medische regularisatie zal hoe dan ook een aanzuigeffect blijven uitoefenen op gelukzoekers uit de derde wereld.

Het Vlaams Belang wijst er op dat er geen enkele internationaal rechterlijke verplichting is tot het voorzien van een systeem voor medische regularisatie. In verschillende Europese landen zoals Italië, Finland, Griekenland, Slowakije, Estland… is regularisatie op basis van medische redenen onmogelijk.

Het Vlaams Belang is dan ook voorstander van het afschaffen van artikel 9ter van de vreemdelingenwet die de medische regularisatie regelt. Het Vlaams Belang is van mening dat ons land niet verantwoordelijk kan gesteld worden voor het feit dat in andere landen geen adequate medische behandeling ter beschikking is.

Gemeenschapssenator Filip Dewinter heeft ter zake een wetsvoorstel ingediend in de Senaat.

 

Actie aan Berchem-station : “Vlaanderen is Sinterklaas niet”

gepubliceerd op 04 december 2009 om 11:02

 

sint-2

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Deze ochtend vatte het Vlaams Belang aan 30 treinstations in Vlaanderen – samen met evenveel Sinterklazen en Zwarte Pieten – post om pamfletten uit te delen, waarin wordt geprotesteerd tegen het federale regularisatiebeleid. De Vlaams Belangmandatarissen en   
-militanten deelden  aan de treinreizigers chocoladen munten en pamfletten uit in de vorm van een muntstuk met de boodschap: ‘500 miljoen euro: Vlaanderen is Sinterklaas niet!’.

Tijdens een persmoment aan het Berchemse station, waar verschillende kopstukken van het Vlaams Belang deelnamen aan de uitdeelactie, vatte Filip Dewinter de bedoeling van de actie samen. Voor het Vlaams Belang kan het niet dat in tijden van crisis en toenemende werkloosheid tienduizenden illegalen (mensen die bewust onze immigratiewetgeving hebben overtreden) worden geregulariseerd.

Op basis van officiële cijfers berekende het Vlaams Belang dat deze regularisatie de belastingbetaler op één jaar tijd 500 miljoen euro kost aan OCMW-uitkeringen (kostprijs: 250 miljoen euro), dienstverlening van steden en gemeenten (125 miljoen euro), gratis inburgeringscursussen (kostprijs: 45 miljoen euro) en sociale huisvesting en andere sociale voorzieningen (kostprijs: 80 miljoen euro).

Vlaams Belang kant zich radicaal tegen deze sinterklaaspolitiek.  Voor het Vlaams Belang kan die 500 miljoen euro - zeker in deze tijden van crisis - veel beter besteed worden aan het wegwerken van de wachtlijsten in de gehandicaptenzorg, aan het stijgende aantal daklozen, aan de tienduizenden mensen die nu door de crisis hun werk verliezen, kortom: aan de behoeftigen van het eigen volk.
 

Hieronder vindt u de perstekst. 
Regularisatie kost belastingbetaler
500 miljoen euro

 

 
Berchem, 4 december 2009      

Illegalen beloond met verblijfsvergunning en sociale zekerheid

Deze zomer organiseerde de federale regering onder druk van de Franstalige partijen een collectieve regularisatie voor illegalen. Deze illegalen, die nochtans onze immigratiewetgeving en vaak ook een reeks andere wetten hebben overtreden, krijgen nu onder bepaalde voorwaarden de kans hun verblijf in ons land te regulariseren. De belangrijkste voorwaarde is dat de illegalen door voorlegging van documenten moeten kunnen aantonen dat ze reeds een bepaalde periode in België verblijven. Intussen blijkt dat er al een hele handel is ontstaan in valse arbeidsovereenkomsten, valse lidkaarten van verenigingen, valse medische attesten, enz.

Vele duizenden wetsovertreders en bedriegers zullen dankzij de sinterklaaspolitiek van de federale regering dus een verblijfsvergunning krijgen en vervolgens ook aanspraak kunnen maken op een OCMW-uitkering, een sociale woning en andere sociale dienstverlening. In tegenstelling tot sommige andere Europese landen hebben vreemdelingen in België vanaf de eerste dag van hun legale verblijf ¬¬(zonder uiteraard ook maar een dag gewerkt te hebben) een volledige toegang tot onze sociale zekerheid.

350.000 geregulariseerden en volgmigranten:
“Welkom in België”

Bij een vorige algemene regularisatie van illegalen in 2000, onder Verhofstadt, werden 50.000 illegalen geregulariseerd. De verwachtingen zijn dat dit aantal nu gemakkelijk zal worden geëvenaard. Daarbij zal het echter niet blijven. Al deze geregulariseerden zullen dankzij onze soepele immigratiewetgeving achteraf ook hun familie kunnen laten overkomen in het kader van de gezinshereniging. Bij de vorige collectieve regularisatieronde kwamen er per geregulariseerde achteraf 2,5 immigranten bij via gezinshereniging.

Volgens een anonieme topambtenaar van de Dienst Vreemdelingenzaken zou de huidige regularisatiecampagne zo op termijn zelfs kunnen leiden tot een extra immigratie van maar liefst 350.000 vreemdelingen. Bovendien staat het vast dat elke regularisatie een aanzuigeffect heeft op nieuwe gelukzoekers uit de derde wereld die op hun beurt hun kans zullen wagen om ons ‘land van melk en honing’ desnoods illegaal binnen te geraken.

Wat kost de regularisatie van illegalen aan de  belastingbetaler?

Het regularisatiebeleid kost de Vlaamse belastingbetaler handenvol geld. Het Vlaams Belang baseerde zich bij de berekening van de kostprijs van de huidige collectieve regularisatie op de kostprijs voor een periode van één jaar van een aantal van 50.000 geregulariseerde illegalen. Er wordt bij deze berekening dus geen rekening gehouden met de kostprijs van de vele tien- of zelfs honderdduizenden gezinsherenigers en huwelijksmigranten die achteraf de geregulariseerden zullen vervoegen. Onderstaande berekening is dus eerder een ‘brave’ berekening en zeker geen ‘worst case’-scenario.

- OCMW-uitkeringen: 250 miljoen euro
Verwacht wordt dat ongeveer de helft van de geregulariseerden bij het OCMW zal komen aankloppen. Dit was ook zo bij de regularisatie van 2000. Vijf jaar later (2005) ontving nog steeds een derde van deze geregulariseerden een uitkering. Elke uitkering kost de belastingbetaler ongeveer 10.000 euro. 25.000 steuntrekkende geregulariseerden kosten de belastingbetaler dus op één jaar tijd alleen al 250 miljoen euro.

- Kosten voor steden en gemeenten: 125 miljoen euro
Naast de OCMW-uitkeringen – die in de eerste plaats ten laste van de federale staat zijn – brengt de regularisatie ook andere hoge kosten met zich mee voor de steden en gemeenten: kosten in verband met extra inzet van personeel, huurwaarborgen, terugbetaling van ziektekosten, enz.

De Antwerpse schepen voor Sociale Zaken berekende in een nota deze kost van de regularisatiecampagne voor het Antwerpse OCMW. In deze nota werd becijferd dat “een toename van het aantal regularisatiedossiers met 1.000 tenminste een meerkost van 3.100.000 euro betekent”. Daarbij werd echter gesteld: “Indien we ook rekening houden met huurwaarborgen, ziektekosten, aankoop meubels en de extra druk op de algemene dienstverlening, dan kan dit bedrag oplopen tot 5.000.000 Euro”. Deze kosten zouden volgens berekeningen van de stad Antwerpen dus kunnen oplopen tot 5.000 euro per geregulariseerde.

Men gaat er – zoals hoger vermeld – van uit dat zowat de helft van de (50.000) geregulariseerde illegalen in één van onze steden en gemeenten bij het OCMW terecht zal komen. Wanneer men een bedrag van 5.000 euro per steuntrekkende geregulariseerde als basis neemt, dan komt men voor alle OCMW’s samen, voor 25.000 steuntrekkende geregulariseerden, uit op een totale kost van 125 miljoen euro.

- Gratis inburgeringscursussen voor geregulariseerden: 45 miljoen euro
Terwijl in Nederland en andere Europese landen vreemdelingen een vergoeding moeten betalen voor hun inburgeringscursus, is de Vlaamse regering (CD&V, N-VA en SP.A) van oordeel dat inburgeringscursussen volledig gratis moeten zijn voor de deelnemers. Dat immigranten een vergoeding moeten betalen staat weliswaar ingeschreven in het inburgeringsdecreet, maar de Vlaamse regering heeft deze bepaling nooit uitgevoerd. Ook de huidige Vlaamse regering wil dit niet.

In de praktijk is het dus de belastingbetaler die opdraait voor deze cursussen. Eén inburgeringscursus voor een vreemdeling kost volgens cijfers die Vlaams minister van Inburgering Bourgeois zelf recent in de pers bekendmaakte 1.500 euro. Wanneer Vlaanderen voor 30.000 geregulariseerden inburgeringscursussen moet voorzien (het geschatte aantal geregulariseerden dat in Vlaanderen en Brussel terecht komt), zal dit de Vlaamse belastingbetaler 45 miljoen euro kosten.

 

- Sociale huisvesting en andere sociale voorzieningen: 80 miljoen euro
Geregulariseerden komen in aanmerking voor allerlei sociale voordelen, zoals sociale huisvesting, sociale leningen, enz. Nu reeds wordt een kwart van de sociale woningen in Vlaanderen toegewezen aan vreemdelingen, waar zij vaak een minimale huurprijs moeten betalen, berekend op hun inkomen. De Vlaamse overheid investeert heel wat belastingsgeld in sociale huisvesting. De kost aan sociale huisvesting, sociale leningen en andere sociale voordelen voor de geregulariseerden kan worden geschat op minimum 80 miljoen euro per jaar.

We kunnen er immers van uitgaan dat een sociale woning zou kunnen verhuurd worden aan een marktconforme prijs van 500 euro per maand. Een uitkeringstrekker betaalt in de sociale huisvesting in de praktijk namelijk maar de helft van deze ‘normale’ huurprijs, namelijk zo’n 250 euro, aangezien het inkomen mee de huurprijs bepaalt. Het jaarlijkse verlies aan belastingsgelden kan zo per geregulariseerde becijferd worden op 3.000 euro. Wanneer de helft van de geregulariseerden (25.000) in de sociale huisvesting terecht komt, betekent dit een totale kost van 75 miljoen euro. Er zijn echter nog andere sociale voorzieningen waarop geregulariseerde illegalen een beroep kunnen doen. Geregulariseerden kunnen, gezien hun veelal bescheiden inkomen, bijvoorbeeld ook een beroep doen op de verschillende voorziene systemen van goedkope sociale leningen (Vlaams Woningfonds, VMSW,…). De totale kost voor de samenleving in dit verband kan dus geschat worden op minimum 80 miljoen euro.
 
Totale kost van de regularisatiepolitiek aan de belastingbetaler (op één jaar tijd): 500 miljoen euro.

Eigen Vlaamse behoeftigen blijven in de kou staan

In tijden van crisis is het voor veel mensen knokken op de kop boven water te houden. Vlaanderen telde eind oktober 206.903 niet-werkende werkzoekenden. Dat zijn er 37.541 of 22,2 procent meer dan een jaar geleden. Het aantal daklozen in Vlaanderen steeg tot 10.300. Meer dan 70.000 mensen in Vlaanderen wachten soms al jaren op een sociale woning. Meer dan 17.000 Vlaamse gehandicapten die recht hebben op steun (bv. opvang in een instelling) krijgen er geen, omdat er geen geld is. Ondertussen beslist de federale regering Sinterklaas te spelen voor de illegalen, mensen die jarenlang onze wetgeving hebben overtreden.
 
Gedaan met de Sinterklaaspolitiek.

Het Vlaams Belang kant zich tegen het regularisatiebeleid.

Het Vlaams Belang eist: 

- Een halt aan de regularisatiepolitiek
- Eerst antwoord bieden op sociale noden bij het eigen volk
- Een waterdichte immigratiestop
- Een drastische verstrakking van de wetgeving inzake gezinshereniging
- De effectieve repatriëring van criminele en illegale vreemdelingen

 

Vlaanderen kan én moet regularisatie op basis van economische redenen naar de prullenmand verwijzen

gepubliceerd op 09 november 2009 om 10:44

De Vlaamse overheid heeft de mogelijkheid het regularisatiebeleid van de federale regering stokken in de wielen te steken. Eén van de regularisatiegronden is immers de regularisatie van personen die sinds 31 maart 2007 ononderbroken in België verbleven hebben, een arbeidscontract kunnen voorleggen en een arbeidskaart B kunnen verkrijgen. Het uitreiken van arbeidskaarten en -vergunningen wordt geregeld door de federale wet van 30 april 1999 betreffende de tewerkstelling van de buitenlandse werknemers en het koninklijk besluit van 9 juni 1999 dat deze wet uitvoert. Op 7 oktober 2009 werd een KB afgekondigd dat een modelarbeidsovereenkomst voorziet die de kandidaat-geregulariseerde en zijn werkgever dienen te ondertekenen.

 

Het uitreiken van de arbeidskaarten is echter geen federale, maar een Vlaamse bevoegdheid. Het koninklijk besluit van 9 juni 1999 bepaalt in artikel 8 dat de gewesten slechts arbeidskaarten en -vergunningen aan buitenlandse werknemers kunnen uitreiken, wanneer hiermee een knelpuntberoep wordt ingevuld. Daarbij moet eerst onderzocht worden of in de binnenlandse arbeidsmarkt niemand voor die job kan worden gevonden. De bevoegde gewestminister kan echter beslissen een beroep te doen op een uitzonderingsbepaling van het besluit dat de mogelijkheid biedt “om economische of sociale redenen in individuele gevallen” af te wijken van de voorwaarde van artikel 8.

 

Het Vlaams Belang eist dat de Vlaamse regering en Vlaams minister van Economie Philippe Muyters (N-VA) in het bijzonder zeer restrictief optreden bij het uitreiken van de arbeidskaarten B en slechts arbeidskaarten aan illegalen uitreiken in het kader van knelpuntberoepen. In tijden van crisis en toenemende werkloosheid zou het onverantwoord zijn dat illegalen die hier jarenlang onze wetgeving hebben overtreden nu het werk afnemen van Vlaamse werklozen.

 

Geert Bourgeois, partijgenoot en collega van Muyters in de Vlaamse regering, noemde de algemene regularisatie van illegalen eerder een “drama, die de samenhang in onze samenleving zal aantasten”. De N-VA moet nu tonen dat dit geen woorden in de wind waren. Het Vlaams Belang eist dat de Vlaamse regering zich in het belang van de eigen Vlaamse werkzoekenden principieel toont. Door een kordaat optreden kan en moet de Vlaamse regering de regularisatie om economische redenen naar de prullenmand verwijzen. Filip Dewinter zal Vlaams minister van Economie Muyters interpelleren over het beleid dat de Vlaamse regering terzake zal voeren.

 

Vlaams Belang bouwt muur voor ingang Antwerps regularisatiekantoor.

gepubliceerd op 21 oktober 2009 om 08:21
YouTube Preview Image

 
956 regularisatiedossiers in Antwerpen ingediend. Vandaag wordt de kaap van 1000 officiële aanvragen gerond
 
Filip Dewinter wil modelcontracten ten bewijze van tewerkstelling in de toekomst en RVA-werkbereidheidsattesten aanvechten voor Raad van State
 
 
Deze ochtend hebben enkele militanten van het Vlaams Belang - in aanwezigheid van de Vlaamse volksvertegenwoordigers Filip Dewinter, Jan Penris en Wim Wienen - een muurtje gemetst voor de inkom van de zaal Harmonie, waar momenteel de regularisatieaanvragen worden behandeld. Aan de deur werd tevens een spandoek bevestigd “Vol is vol. Illegalen terug naar eigen land”. Met deze symbolische actie wil Filip Dewinter het verzet van het Vlaams Belang tegen de regularisaties in de verf zetten: “Wij bouwen symbolisch een muur op tegen de gedoogde illegaliteit en tegen de massale regularisaties. Wij willen een halt toeroepen aan diegenen die van onze stad de Eldorado van Vlaanderen willen maken. Antwerpen wil geen regularisaties, maar repatriëringen. Onze stad is vol. Deze symbolische muur moet Vlaanderen Vlaams en Antwerpen Antwerps houden”.
 
Filip Dewinter wees erop dat de kaap van de 1000 officiële aanvragen vandaag allicht gerond wordt. Gisteren waren in Antwerpen 956 regularisatiedossiers ingediend. Bovendien behandelde de cel regularisaties aan de Harmonie ook nog eens meer dan 2000 informatieaanvragen. Dit is boven op de 10.000 individuele dossiers die in Antwerpen nog lopende zijn en ook in het kader van de regularisatiecampagne zullen behandeld worden. De regularisatiecampagne loopt nog tot 15 december. De grote toeloop zal trouwens nu pas beginnen. De modelcontracten van de federale overheid - om tewerkstelling in de toekomst te bewijzen - zijn pas deze week beschikbaar. Vele aanvragers wachten op dit document om hun dossier in te dienen.
 
Het Vlaams Belang zal dit modelcontract van de federale overheid aanvechten bij de Raad van State. Filip Dewinter: “Net zoals het RVA-werkbereidheidsattest voor illegalen is het immers een illegaal document. Het is niet de taak van de overheid om illegaliteit te ondersteunen en te faciliteren. Dat is de omgekeerde wereld. De overheid wordt verondersteld om de wet toe te passen, niet om illegaliteit te faciliteren en te ondersteunen”.
 

 

 

Antwerpen is Mekka voor uitkeringstoeristen van heel Europa !

gepubliceerd op 12 oktober 2009 om 14:57

Verklaringen De Coninck over Spaanse Marokkanen bij Antwerps OCMW bewijzen: Antwerpen is Mekka voor uitkeringstoeristen van heel Europa

 

Ondanks bekendheid van België-route, liet regering toestand jarenlang verrotten

 

Filip Dewinter: “Stad Antwerpen moet krachtig signaal geven naar federale overheid dat het schip vol is en de kas leeg.”

 

 

Volgens verklaringen van Antwerps OCMW-voorzitster Monica De Coninck zouden steeds meer Spaanse Marokkanen aankloppen bij het Antwerpse OCMW en zou er sprake zijn van massaal misbruik van onze sociale zekerheid. Het fenomeen van de Marokkanen uit Spanje, Nederland, Denemarken enz. die binnen de EU naar België migreren is niet nieuw.

 

Het door De Coninck vermelde fenomeen is de Spaanse versie van de zogenaamde Nederlandse ‘België-route’. Reeds in 2007 ondervroeg het Vlaams Belang in de Antwerpse gemeenteraad schepen De Coninck over het toenemende aantal Nederlandse allochtonen die zich in Antwerpen vestigden en daar een uitkering aanvroegen. De schepen bevestigde toen “dat een groot aantal Nederlanders in België een beroep doet op het OCMW” en dat “er een toenemend aantal aanvragen is sinds de invoering van de verstrengde wetgeving rond gezinshereniging in Nederland”. Uit cijfers die toen op onze vraag er beschikking werden gesteld door de schepen bleek dat in 2005 maar liefst 289 en in 2006 al 326 Nederlanders een uitkering aanvroegen bij het Antwerpse OCMW.

 

Dit jarenlang aanhoudende intra-Europees uitkeringstoerisme richting België is een direct gevolg van de al te soepele Belgische wetgeving met betrekking tot gezinshereniging en huwelijksmigratie. Alhoewel de cijfers reeds jaren gekend waren, heeft de federale regering deze situatie al de tijd bewust laten verrotten, zonder maatregelen te nemen. Ondertussen blijkt de situatie dermate onhoudbaar geworden – 30% van de stadsbevolking is allochtoon en  twee op drie Antwerpse steuntrekkers heeft een buitenlandse nationaliteit – dat de federale regering zich nu alsnog, na jaren van stilzitten, gedwongen ziet de wetgeving enigszins te verstrengen.

 

Ondertussen is federaal een migratieakkoord bereikt, maar dit is “too little and too late”. Ondertussen hebben er zich niet alleen duizenden uitkeringstoeristen in Antwerpen gevestigd, maar bovendien houden de verstrengingen allesbehalve gelijke tred met de maatregelen in bijvoorbeeld Nederland. Door het organiseren van een algemene regularisatie heeft men overigens andermaal een fout signaal gegeven. Het Vlaams Belang Antwerpen verwacht van het Antwerpse stadsbestuur een krachtig signaal naar de federale regering dat het zo niet verder kan, want dat het schip vol is en de kas leeg. Het Vlaams Belang wil bovendien dat de toegang tot de sociale zekerheid gekoppeld wordt aan een minimum verblijfsduur in ons land.

 

« oudere berichten