Antwerpse gemeenteraadsleden cumuleren tot vijf mandaten
Soms vijf- tot zevenduizend euro per jaar aan extra zitpenningen!
Senator Anke Van dermeersch (Vlaams Belang), tevens gemeenteraadslid in Antwerpen, vroeg de gegevens op over de zitpenningen die worden uitbetaald aan politici die zitting hebben in de intercommunales. De resultaten zijn weinig verheffend. Voor sommigen raadsleden gaat het om slechts enkele honderden euro’s per jaar, maar de echt grote graaiers cumuleren meerdere mandaten tegelijk en halen daar een extraatje van vier- tot zevenduizend euro op jaarbasis uit. Ann Coolsaet (Open VLD) heeft bijvoorbeeld maar liefst vijf mandaten, net zoals Guy Lauwers (SP.a). Schepen Filip Heylen (CD&V/NVA) en Tanja Smit (SP.a) hebben er elk vier.
Wedstrijd “graaien” voor gevorderden: welke politieke fractie wint?
Het is moeilijk eerlijk te bepalen welke politieke partij de wedstrijd graaien wint. Open VLD heeft weliswaar de absolute recordhouder in de persoon van Ann Coolsaet, maar heeft slechts één deelnemer in de top tien. Dat is een pover resultaat in vergelijking met de kaviaarsocialisten van de SP.a, die maar liefst zes kampioenen in de top tien heeft, waarvan twee “vijfduizenders” en een “zevenduizender”. En dat zijn geen bergen, of het moeten bergen geld zijn. Overigens is de positie van Ann Coolsaet als kampioen nog onzeker, want van één van Lauwers’ mandaten ontbreken voorlopig nog de financiële gegevens. Als die ook gepubliceerd worden, stoot hij misschien door naar de top. De titel van “grootste graaier” is alleen maar voorlopig toegekend! Het blijft spannend.
Waar blijven onze allochtone broeders en zusters?
De traditionele partijen hebben altijd de mond vol over de inburgering van migranten en de gelijke behandeling van alle burgers ongeacht hun afkomst of hun religie. Men zou dus kunnen verwachten dat zij op (h)eerlijke wijze ook een politicus met niet enkel een partijkleur naar de top tien van de graaiwedstrijd zouden laten doorstoten. Helaas is het hemd nog altijd nader dan de djellaba. Als het er op aan komt mandaten binnen te halen, worden onze allochtone raadsleden gerold waar ze bij staan. Terwijl alle bedrijven en bestuursniveaus een ‘afspiegeling van de maatschappij’ moeten zijn en brave, blanke mannen en vrouwen hun banen moeten afstaan ter meerdere eer en glorie van deze ‘ethiek’, laten de vertegenwoordigers van de Antwerpenaren dat niet aan hun rood, oranje en blauwe hart komen. Zij reserveren voor zichzelf de dikst betaalde mandaten in de intercommunales.
De enige optie: een volledige herziening van het systeem
De riante vergoedingen voor weinig of geen prestaties stoten veel mensen terecht tegen de borst. Het systeem moet dus dringend gesaneerd worden, maar wie zal dat doen? De raadsleden van de meerderheid die zelf aan de dis des heren mogen aanschuiven, zullen weinig geneigd zijn om in eigen vlees te snijden. Het biedt hen te veel en te gemakkelijk verdiend geld. En de gewone burgers, de gewone belastingplichtigen die voor al die zitpenningen moeten opdraaien, die worden natuurlijk niet gehoord.
Tot slot breekt Vlaams Belang een lans voor de beperking van de toegang tot de sociale zekerheid voor vreemdelingen. “De sociale