Geachte voorzitter,
Geachte collega’s,
Mijnheer de Minister-president

Mist spuiten en de Vlamingen voorbereiden op het aanhalen van de buikriem, dat was maandag bij de voorstelling van de krachtlijnen van de begroting 2010 uw bedoeling, mijnheer de Minister-president.
In totaal moet de Vlaamse Regering 1,7 miljard euro bezuinigen wil ze volgend jaar slechts 500 miljoen euro in het rood gaan.
Voor een antwoord op de vraag op welke manier precies zal worden bespaard moeten we blijkbaar nog een aantal weken wachten.
Mijnheer de Minister-president,

Het lijkt wel of u schrik hebt om precies en duidelijk te zeggen wie, waar, hoeveel en waarom moet besparen !  Door u maandag te beperken tot een boekhoudkundige uiteenzetting creëert  u – misschien volledig ten onrechte – onrust bij grote groepen van de bevolking. Geen ambtenaar, leraar, zelfstandige, gepensioneerde of bedrijfsleider die n.a.v. deze begrotingsverklaring weet wat hem of haar te wachten staat. Onduidelijkheid troef, maar heel misschien is dat ook wel de bedoeling en wil u de bevolking vooral voorbereiden op wat nog komen moet.

Wel concreet is het verdwijnen van de algemene jobkorting voor de werkende Vlaming. Met de beslissing om de jobkorting te kortwieken wordt trouwens bevestigd dat de jobkorting niets meer was dan een verkiezingsstunt. Alhoewel u op uw weblog in mei – vóór de verkiezingen – schreef :  “De  jobkorting is beslist in het kader van de meerjarenbegroting en blijft behouden.  “,  blijft van die belofte niets over. Liefst 1/3 van de besparingsmaatregelen wordt gehaald uit het schrappen van de jobkorting ! De Vlaamse Regering verhoogt de facto voor het eerst de belastingen, alle verkiezingsbeloften ten spijt. 
Mijnheer de Minister-president,

Uw uitgangspunt om in deze besparingsronde de sociaal zwakkeren te ontzien kan onze goedkeuring wegdragen. Dat u blijft investeren – naar onze bescheiden mening echter te weinig – in het wegwerken van de wachtlijsten, lijkt ons eveneens positief. Wel hebben we vragen over de besparingen in het onderwijs. Onderwijsminister Smet stelde vorige week een brutoloonsverlaging met één procent voor alle leerkrachten voor. De lonen van de Vlaamse leerkrachten zijn echter al verre van buitensporig, zeker indien men de vergelijking maakt met de verloningen die in de privé-sector gelden voor gelijkwaardige diploma’s. Ook de werkdruk is de laatste twintig jaar stelselmatig verhoogd. De lonen van het onderwijzend personeel aantasten zal opnieuw tot sociale onrust, spanningen en stakingen leiden met alle gevolgen van dien. Niet doen dus !

Mijnheer de Minister-president,

Mag ik u aanraden om wel het mes te zetten in de buitensporige uitgaven voor allerlei linkse hobby’s : gesubsidieerde kunst, cultuur, De Lijn en uiteraard allerlei uitgaven ten voordele van allochtonen. De budgetten voor sommige cultuursectoren zijn de voorbije jaren met meer dan 100 % gestegen. Waarom hier niet op besparen ? Een besparing bij De Lijn van nauwelijks 80 miljoen euro lijkt me evenmin om van achterover te vallen.
Mijnheer de Minister-president,

Waarom is de inburgering van allochtonen gratis ? Laat allochtonen betalen voor hun verplichte inburgering !
Bezuinig op de vele sociale voorzieningen voor immigranten, asielzoekers en binnenkort weer tienduizenden geregulariseerde illegalen.
Overigens, wie zal de opvang van al die geregulariseerden betalen ? Uiteraard : de Vlaamse belastingbetaler ! De nieuwe federaal opgezette regularisatieprocedure zorgt nu immers voor een verhoging van het budget inburgering in de begroting 2010.

Het Nederlandse Centraal Planbureau rekende al in 2003 uit dat een niet-Europese allochtoon gemiddeld per verblijfsjaar 3000 euro aan de overheid kost. Het wordt hoog tijd dat we ook hier in Vlaanderen een kosten-baten analyse van de kostprijs van de immigratie maken ! In tijden van crisis en besparingen moeten we inderdaad de tering naar de nering zetten. Wel, mijnheer de Minister-president, waarom zou dit in de praktijk niet kunnen betekenen dat we de sociale zekerheidsvoordelen voor vreemdelingen – ik denk o.a. aan sociale huisvesting - tot een minimum beperken en dat de inburgeringskost door de allochtonen zelf moet wordt betaald.
Mijnheer de Minister-president,
Collega’s,

Op 5 september 2009 verklaarde niemand minder dan de Federale Minister van Begroting, Guy Vanhengel in DS :  “België is virtueel failliet.”. Inderdaad, de komende twee jaar samen zal het Belgisch overheidstekort maar liefst 50 miljard euro bedragen.
Inmiddels weten we ook dat de federale initiatieven om hier iets aan te doen een lachertje zijn. Alle schulden worden doorgeschoven naar de volgende federale regering. Er wordt volgend jaar amper 0,5 % van het bbp bespaard en in 2011 nauwelijks 1 %, samen goed voor slechts 5 miljard euro.
Tegelijkertijd halen de Franstaligen eens te meer hun slag thuis. Er wordt verder potverteert in Wallonië en Brussel terwijl Vlaanderen – altijd de beste leerling van de begrotingsklas – de centen mag ophoesten om de Belgische schatkist te vullen. Minister Muytters zei het zelf :  “Vlaanderen neemt volgend jaar 90 % van de gehele Belgische besparing op zich”.

 
Mijnheer de Minister-president,

Wij verwijten u niet dat deze Vlaamse Regering spaarzaam is en de tering naar de nering zet. Wij verwijten u wel dat u lijdzaam toelaat dat de Waalse, Brusselse en ook Belgische regering profiteren van die Vlaamse spaarzaamheid om zelf niets te moeten doen.
Voormalig Waals Begrotingsminister Daerden zei in juni al – vlak na de verkiezingen – dat Wallonië pas in 2015 een begrotingsevenwicht zou nastreven. Zijn opvolger Antoine zegt het niet anders. Ook de Brusselse regering heeft  de intentie om pas tegen 2014 opnieuw een begroting in evenwicht in te dienen. Ondertussen maakt men schulden, veel schulden !
En daar wringt nu juist het schoentje. Tijdens het Overlegcomité van 16 september werd beslist dat de federale overheid 65 % van de begrotingsinspanningen voor zijn rekening neemt, de gewesten 35 %.  In de praktijk komt het erop neer – zoals Minister Muyters zelf zegt – dat Vlaanderen 90 % van de inspanningen doet. Dat is onaanvaardbaar. Ik vraag me dan ook af waarom de Vlaamse Regering met deze regeling waar begrotingsminister Muyters zelf tegen protesteert akkoord gaat.
Mijnheer de Minister-president,

Eind augustus verklaarde u n.a.v. de eerste Ministerraad na de vakantie dat de weigering van Wallonië en Brussel om te besparen u eigenlijk niet  “aanging” en dat  “elke deelstaat” ter zake zijn eigen verantwoordelijkheid had.
Vlaams Minister van Financiën en Begroting Philippe Muyters zag de bui echter wel hangen en koos voor de vlucht vooruit door aan te klagen dat Vlaanderen meer dan 90 % van de voor heel België vooropgestelde inspanning van 0,5 % van het bbp of 1,75 miljard euro doet. Maar Philippe Muyters vergeet echter één ding : hij is niet langer gedelegeerd bestuurder van VOKA maar Vlaams Minister van Financiën en Begroting. Eric Van Rompuy heeft dus gelijk wanneer hij Minister Muyters tot de orde roept en zegt : “Muyters moet ophouden zich te gedragen als partijman en de federale regering aan te vallen. Muyters heeft mee de overeenkomst met de federale regering goedgekeurd. Dan is het zaak om die uit te voeren en voor de rest te zwijgen.”.  Minister Muyters, U hebt zich inderdaad binnen de regering akkoord verklaard met de houding van uw Minister-president op het Overlegcomité. De spierballen rollen in de media maar aan de regeringstafel zwijgen is hypocriet !

N-VA-Collega De Wever, had gelijk toen hij in Knack onlangs de vraag stelde  “Waarom moeten altijd de Vlamingen België redden ?”. Het antwoord kennen we :  “Omdat Van Rompuy en de CD&V dat willen !”. Collega De Wever heeft opnieuw gelijk wanneer hij vorige week  in een interview met La Libre Belgique liet optekenen :  “De federale uier is leeg en toch blijven de Franstaligen eraan trekken. Wat ons betreft is het genoeg : geen druppel meer ! Het is tijd voor een assertief Vlaanderen. Dan zullen we zien wie vragende partij is voor een hervorming van ons land.”.
Allemaal waar, maar het moment van de waarheid is aangebroken, dames en heren van de N-VA. Geen holle woorden maar politieke daden !

 
Van de toepassing van de zgn.  “Maddens-doctrine” is amper drie maanden na de start van de regering immers geen sprake meer. Vlaanderen blijft – hoe men het ook keert of draait - inspanningen doen om het algemene Belgische structurele tekort op te lossen ! Van de koppeling aan een staatshervorming horen we ook al niks meer ! Wij eisen van deze Vlaamse Regering een duidelijke, daadkrachtige en consequente houding. Geen Vlaams krediet voor Belgisch failliet !
Filip Dewinter