Tussenkomst Filip Dewinter nav

Septemberverklaring Vlaams Belang-Vlaams parlement

Mijnheer de minister-president,

Collega’s,

Laat ons eerlijk zijn,

De belangrijkste verdienste van uw septemberverklaring was dat ze vijf bladzijden korter was dan vorig jaar…  Uw septemberverklaring was een weinig bevlogen opsomming van de boodschappenlijstjes van de verschillende ministers en partijen die deel uitmaken van uw broze meerderheid.

Mijnheer de minister-president,

Ik weet het wel… U legt een begroting in evenwicht voor en u beschikt over extra beleidsruimte ten bedrage 230 miljoen €. Ik wil u daarvoor feliciteren alhoewel ik van mening ben dat u de extra middelen veel te versnipperd inzet.

Tijdens uw toespraak hebt u ontelbare keren de woorden “durven” en “keuzes maken” uitgesproken. In de hoop dat de perceptie belangrijker is dan de feiten gaat u er van uit dat indien u deze woorden maar voldoende gebruikt de publieke opinie u nog zal geloven ook.

Van het door de CD&V ooit als “prioriteit der prioriteiten” aangeduide wegwerken van de wachtlijsten in de zorg en de gehandicaptensector, maar ook in de sociale huisvesting en de kinderopvang komt nauwelijks iets terecht. Integendeel zelfs ! De wachtlijsten worden langer in plaats van korter.

U kondigt 6.000 nieuwe sociale woningen aan maar meer dan 60.000 gezinnen wachten gemiddeld momenteel 975 dagen - dat is meer dan 2 en een half jaar -  op een sociale woning. U zegt volgend jaar 35 miljoen euro vrij te maken voor het wegwerken van de wachtlijsten in de gehandicaptensector maar u vergeet te vermelden dat ondertussen in het meerjarenplan 2010-2014 van het Vlaams Agentschap voor Personen met een Handicap te lezen valt dat er tot 2014  meer dan 650 miljoen euro nodig is wil men een echt inhaaleffect creëren.

U  doet inmiddels aan Sinterklaas-politiek door een kinderpremie van 150 € - nauwelijks goed voor anderhalve maand gratis pampers – in te voeren terwijl in de kinderopvang tegen 2014 een tekort is van minimum 25.000 plaatsen.

“Consumptiefederalisme op zijn Vlaams” noemde de editorialist van De Tijd het gisteren. “Management by declaration” ook. Door te zeggen dat men beslist, de indruk wekken dat men ook echt beslist heeft.

Het Oosterweel-dossier – het grootste infrastructuurwerk dat Vlaanderen ooit zal gekend hebben – is daar een perfect voorbeeld van. Door nu de eerste fase van de werken toe te wijzen aan voorkeurbieder Noriant wil u het dossier over de datum van de gemeenteraadsverkiezingen tillen want men weet perfect zeker dat Europa een nieuwe aanbestedingsprocedure zal vragen.

“Luchtballon”-politiek ook wanneer de indruk gewekt wordt dat het Vlaams Energiebedrijf zal zorgen voor goedkopere energieprijzen. Terwijl het enkel een vehikel blijkt om groene energie te promoten.

VOKA heeft dan ook overschot van gelijk wanneer het maandag in een reactie op uw Septemberverklaring liet weten dat “de Vlaamse regering ambitieuzer moet zijn en tempo moet maken als het haar menens is om tegen 2020 tot de top 5 van de Europese regio’s te behoren.”

Mijnheer de minister-president,

Mag ik toch ook naar aanleiding van deze septemberverklaring even aandacht vragen voor de ophefmakende boodschap van de Antwerpse magistraten Liègeois en Van Bon die in strenge bewoordingen gewaarschuwd hebben voor het falende migratiebeleid en voor de onbeheersbaar wordende problemen van de immigratiestroom naar ons land. Zij legden begin september de vinger op de wonde door te wijzen op de buitensporige instroom van vreemdelingen en de enorme verspilling van vervangingsinkomens en sociale bijstand die daarvan het gevolg zijn. Zonder omwegen stellen zij dat indien de immigratie-invasie blijft voortduren het einde van de democratie nabij is.  Geldt deze boodschap enkel voor de federale regering? Is de Vlaamse regering geen betrokken partij? Toch wel. Ook op Vlaams niveau spenderen we ontzettend veel middelen aan initiatieven en projecten die te maken hebben met de immigratie-tsunami naar ons land. De sociale huisvesting van niet-Europese vreemdelingen kost ons om en nabij de 185 miljoen € per jaar. Het allochtonenonderwijs kost ons jaarlijks minstens 1 miljard €. Het inburgeringsbeleid kost de Vlamingen 68 miljoen euro…enz . De immigratie kost de Vlaamse overheid minstens 1,3 miljard euro per jaar. Alsof dat niet genoeg is, alsof vreemdelingen al niet genoeg gepamperd worden, vindt deze Vlaamse regering het ook noodzakelijk om te pleiten voor de oprichting van een Vlaams centrum voor gelijkheid van kansen en racismebestrijding op te richten. Ondertussen worden we sinds enkele weken in Vlaanderen ook geconfronteerd met de MTRO, de moslimtelevisie en radio-omroep die gesubsidieerd wordt met jaarlijks 118.000 euro. Zit Vlaanderen te wachten op een moslimomroep en een Vlaams inquisitiecentrum voor racismebestrijding? Ik denk het niet! Ook hier geldt het principe dat we Vlaams geld beter in Vlaamse handen houden!

Mijnheer de minister-president,

U had het in uw septemberverklaring over het economisch herstel in Vlaanderen, een economische groei van 2,6 %, de daling van de werkloosheid, de Vlaamse uitvoer die stijgt met 16 %, enz…. Terwijl de euro het steeds moeilijker krijgt, de bankencrisis opnieuw volop woedt en de wereldeconomie slabakt, blijft u bijzonder optimistisch. Hopelijk lijdt u niet aan het optimisme van de gokverslaafde en blijkt Vlaanderen inderdaad de uitzondering te zijn die de regel bevestigt.

Wij zijn het eens met uw principe “geen tekorten: geen overschotten”. De 230 miljoen € middelen die vrijkomen voor nieuw beleid worden weliswaar teveel versnipperd ingezet maar ze worden tenminste niet opgepot. U legt – inbegrepen de normale indexprovisies - in totaal 220 miljoen €  aan conjunctuurbuffers (40 miljoen euro) en provisies (60 miljoen euro beleidskredieten en 70 miljoen euro betaalkredieten) aan die moet dienen om de eventuele budgettaire gevolgen van de invoering van het Rekendecreet en dringende investeringsuitgaven op te vangen. Ook hier hebben we geen probleem mee maar er is wel één voorwaarde namelijk dat deze gelden onder geen enkel beding mogen dienen om de putten van de federale begroting mee te vullen. Geen Vlaams krediet voor Belgisch failliet!

Mijnheer de minister-president,

Als we over centen praten komen we al gauw terecht bij de nieuwe financieringswet. Het heeft weinig zin om hier vandaag het welles/ nietes-spelletje over de cijfers verder te zetten. Ik blijf er bij dat er verschillende nieuwe transfers richting Brussel en Wallonië worden georganiseerd en dat Vlaanderen opnieuw het gelag betaalt. Los van het cijferdebat zijn drie dingen uiteindelijk reeds bijzonder duidelijk :

• terwijl Vlaanderen naar alle waarschijnlijkheid de rekening betaalt, halen de Walen en de Franstaligen  alles binnen wat ze willen. 461 miljoen € jaarlijks extra voor Brussel zonder echte hervorming van de Brusselse structuren; extra geld voor het Franstalig onderwijs; geen afbouw van de transfers in de sociale zekerheid en de uitbetaling van de kinderbijslag die wordt georganiseerd via de gewesten en niet via de gemeenschappen waardoor Brussel in zijn gewestvorming steeds verder wordt versterkt en dus  van Vlaanderen vervreemdt.

• BHV wordt niet gesplitst zonder prijs. De prijs die we betalen is bijzonder hoog: de electorale “anschluss” van de zes faciliteitengemeenten bij Brussel, het oprichten van de absurde metropolitane gemeenschap, het feit dat de bevoegdheden van de Vlaamse regering omtrent het toezicht op de burgemeesters in de Rand  verder worden uitgehold (via het toelaten dat er beroep wordt aangetekend bij de tweetalige Kamer van de Raad van State) en het feit dat met deze splitsing van BHV (zonder apparentering met Vlaams-Brabant) het aantal Vlaamse verkozenen uit Brussel tot nul zal worden herleid.

• Het begrip  “federale loyauteit” wordt verankerd in de grondwet waardoor een volledige of zelfs gedeeltelijke splitsing van de sociale zekerheid onmogelijk wordt en de transfers in de sociale zekerheid voor de eeuwigheid gebetonneerd worden. Trouwens, zolang men het principe niet verlaat dat de ene doelstaat niet mag verarmen ten aanzien van de andere, kan er van echte fiscale autonomie geen sprake zijn.

Mijnheer de minister-president,

Het is altijd hetzelfde: Vlaanderen rendeert en Wallonië verteert. Met het BHV- en het financieringsakkoord worden we opnieuw gerold en bedrogen. Het ergste is dat men ons in het gezicht spuwt en dat de traditionele partijen denken dat het regent. Van echte fiscale autonomie is op dit ogenblik geen sprake. Met dit akkoord moet het Vlaams belastingbeleid wel degelijk binnen de federale bandbreedte blijven: de Vlaamse overheid kan voor het verlagen (of verhogen) van de tarieven enkel werken binnen de bestaande belastingsschijven en dan nog beperkt tot een marge van 1.000 euro. Over een Vlaamse vennootschapsbelasting wordt zelfs niet meer gesproken.

Mijnheer de minister-president,

Dit akkoord is geen Copernicaanse omwenteling, het is een Belgische restauratie op maat van de Franstaligen en de Walen.

Mijnheer de minister-president,

Ik ben het voor één keer eens met Bart De Wever. Dit “akkoord is – zowel voor wat BHV betreft als voor wat de financieringswet betreft – pure volksverlakkerij”. (De Standaard)   En ik ben het opnieuw eens met De Wever wanneer hij zegt dat wanneer de “Vlaamse regering dit aanvaardt, aanvaardt ze alles”. En ik ben het ook eens met minister Muyters die eind juli in een interview in Gazet van Antwerpen deze zomer zei dat “de formateurnota van Di Rupo niet te verzoenen is met het Vlaams  regeerakkoord”. “In het luik Brussel kunnen we ons niet vinden” zei hij en volgens Muyters was “van een goede financieringswet hoegenaamd geen sprake”. De nota Di Rupo bevatte volgens Minister Muyters  “minder staatshervorming dan die van Vande Lanotte”. In de nota di Rupo vond Minister Muyters “amper 30% terug van de Octopusnota”….

Inderdaad dames en heren van de N-VA, De Wever en Muyters hebben gelijk : het BHV-akkoord en het financieringsakkoord zijn niet in overeenstemming met het regeerakkoord, met de Octopusnota, met de Vlaamse resoluties. De enige conclusie die u uit de terechte kritiek van uw voorzitter kunt trekken is uit deze Vlaamse regering stappen. Uw voorzitter vindt dat Vlaanderen “opgelicht wordt”, dat er “blanco cheques worden uitgedeeld”, dat er aan “pure volksverlakkerij”, wordt gedaan, dat er “gelogen en bedrogen” wordt en dat “de Vlamingen bestolen” worden. Hoe kunt u in hemelsnaam in een regering blijven zitten met “volksverlakkers”,  “bedriegers”, “dieven” en “leugenaars”? Hoe kunt u loyaal meewerken aan een regering die uitvoering zal moeten geven aan de volksverlakkerij, aan het bedrog, de diefstal en de leugens?

Dames en heren van de N-VA,

U moet kiezen of delen! Door deze Vlaamse Regering te blijven steunen legitimeert u het

B-H-V- en het financieringsakkoord en collaboreert u met de PS-staat van Elio Di Rupo! Uw geloofwaardigheid staat meer dan ooit op het spel!

Mijnheer de minister-president,

U hebt een gigantisch probleem. Alles wat u zegt over het BHV, over het financieringsakkoord, over de nieuwe bevoegdheidsverdeling of de federale regeringsvorming kan en zal tegen u misbruikt worden. Ofwel bent u een kritische minister-president en jaagt u de CD&V en de SP.a in de gordijnen ofwel bent u een volgzame CD&V-er en jaagt u de

N-VA op de kast.

Laat ons eerlijk zijn, uw stilzwijgen van de jongste dagen heeft niets te maken met een gebrek aan informatie – u zou trouwens een bijzonder slecht minister-president zijn wanneer u als CD&V-toppoliticus niet tot in de details over de akkoorden zou zijn geïnformeerd – maar alles met de vlucht vooruit; met een vertwijfelde en wanhopige poging om deze meerderheid bijeen te houden. Soms heb ik overigens de indruk dat u, mijnheer de minister-president, de enige bent die deze meerderheid nog bijeen wilt houden. Als het van de Sp.a en de CD&V afhangt dan lag de N-VA overigens al lang uit de Vlaamse regering.

Mijnheer de minister-president,

U bent een eenzaam man maar u bent - denk ik – ook een eerlijk man. Verlaat de weg van de partij-politieke stratego en zeg eerlijk uw mening over het BHV- en het financieringsakkoord. Ik ben ervan overtuigd dat wanneer u uw geweten en uw verstand zou laten spreken, u het BHV- en financieringsakkoord in het belang van Vlaanderen en de Vlamingen zou afschieten!

Mijnheer de minister-president,

Collega’s,

De ergste vijand van Vlaanderen en de Vlamingen dat zijn niet de Walen, dat zijn niet de Franstaligen, dat is zelfs niet de Belgische Staat. Onze ergste vijand dat zijn wij zelf. Onze grootste zwakheid bestaat er in niet te durven breken met België. Onze Achillespees is onze bereidheid om steeds opnieuw toe te geven. De weg van de geleidelijkheid – dat heeft ondertussen ook de N-VA tot haar eigen schade en schande mogen ervaren - is een heilloze weg.

Er moet vandaag niet onderhandeld worden maar er moet gehandeld worden. Deze Vlaamse regering, mijnheer de minister-president, heeft op dat vlak gefaald. Waar was u tijdens de onderhandelingen? Waarom hebt u het heft niet in eigen handen genomen? Waarom hebt u niet gekozen voor de echte Copernicaanse omwenteling: de ordelijke opdeling van België? Waarom hebt u niet gekozen voor dat ene, grote visionaire project dat werk, welvaart, welzijn en toekomst brengt voor de Vlamingen: de onafhankelijke Vlaamse staat?

Mijnheer de minister-president,

Onze fractie zal en kan u het vertrouwen niet geven!