Berichten over asielzoeker

Vlaams Belang wil financiële en materiële hulp aan illegalen die het bevel kregen om het land te verlaten onmiddellijk stopzetten !

gepubliceerd op 22 augustus 2011 om 14:34

Filip Dewinter : “Illegalencarrousel moet tot stilstand gebracht worden. Misbruiken moeten gestopt worden. Antwerps stadsbestuur moet actief meewerken i.p.v. gedoogbeleid te voeren”.

Uitgeprocedeerde asielzoekers en illegalen krijgen op het einde van de procedure een bevel om het grondgebied te verlaten. Dit bevel moet door de dienst Vreemdelingenzaken aan de dienst Bevolking van de gemeente waar de illegaal of asielzoeker zich bevindt worden bezorgd. Het is de taak van de betrokken dienst Bevolking om het bevel om het grondgebied te verlaten te laten betekenen aan de betrokkene. Zolang het bevel om het grondgebied te verlaten niet betekend is aan de uitgeprocedeerde asielzoeker of illegaal blijft de betrokkene deze laatste genieten van alle financiële en materiële voordelen die door het OCMW worden verstrekt (equivalent leefloon, cursussen Nederlands, huisvestingspremies, …).

Het ligt voor de hand dat heel wat uitgeprocedeerde asielzoekers en illegalen zich in alle mogelijke bochten wringen om het bevel om het grondgebied te verlaten niet te moeten tekenen. Zij beseffen immers maar al te goed dat zolang het bevel om het grondgebied te verlaten niet getekend is, alle materiële en financiële voordelen van kracht blijven.

Van zodra de uitgeprocedeerde asielzoeker of illegaal het bevel tot het verlaten van het grondgebied heeft getekend, wordt door de betrokkene meestal een beroep gedaan op art 9ter van de vreemdelingenwet die toelaat dat op basis van medische redenen alsnog een verblijfsvergunning aan de betrokkene wordt gegeven.

Filip Dewinter zal in de Senaat een wetsvoorstel indienen dat er toe strekt dat na het uitschrijven van het bevel tot het verlaten van het grondgebied alle materiële en financiële hulp aan uitgeprocedeerde asielzoekers en illegalen ophoudt. Tevens wil Filip Dewinter via dit wetsvoorstel bekomen dat artikel 9ter grondig hervormd wordt zodanig dat enkel nog voor ziektes die op korte termijn levensbedreigend zijn een uitzondering kan worden gemaakt. In het wetsvoorstel van Filip Dewinter wordt tevens bepaald dat enkel artsen aangesteld door de dienst Vreemdelingenzaken gemachtigd zijn om een desbetreffende diagnose te stellen.

Momenteel kan iedere behandelende arts een diagnose stellen en een attest ter zake uitschrijven. Omwille van ideologische maar ook omwille financiële redenen zijn nogal wat artsen bereid om soortgelijke attesten af te leveren.

In het Antwerpse OCMW zijn gevallen bekend waarbij artsen omwille van aambeien, huidschilfers, depressies en slapeloosheid van mening zijn dat hun patiënten niet kunnen uitgewezen worden.

Filip Dewinter meent dat aan de illegalencarrousel een einde moet worden gemaakt en dat vele misbruiken moet worden gestopt. Dit kan indien daartoe de wil bestaat bij de overheid.

“De achterpoorten moeten dicht en de wet moet strenger”, aldus Filip Dewinter.

 

 

Vlaams Belang Antwerpen verspreidt 500 eurobiljet in alle Antwerpse brievenbussen.

gepubliceerd op 11 maart 2010 om 13:22

Met de folder “500 euro per asielzoeker per dag … En wat krijgt u?” protesteert Vlaams Belang tegen totaal uit de hand gelopen federaal asielbeleid
 
 
Het asielbeleid van de federale regering is totaal uit de hand gelopen. De Eerste Minister probeerde vorige week nog de toevloed aan Serviërs en Macedoniërs te verminderen, maar dat is absoluut onvoldoende. De overheid kan de massale immigratietoestroom niet langer in goede banen leiden. Er is een tekort aan opvangplaatsen. Asielzoekers verblijven in hotels op kosten van de belastingbetaler. De OCMW’s van de steden worden overspoeld met nieuwe steunaanvragen van asielzoekers en geregulariseerden. En nu krijgen asielzoekers die de federale overheid dagvaarden ook nog eens 500 euro per dag uitgekeerd.
 
Wie verdient er in ons land 500 euro per dag? In tijden van economische crisis en van toenemende werkloosheid hebben vele Antwerpenaren het financieel moeilijk. Ondertussen krijgen asielzoekers 500 euro per dag. In tijden van crisis moet de overheid de immigratie afremmen. Na de algemene regularisatie van eind vorig jaar kent ons land daarentegen een forse stijging van het aantal asielzoekers. Met deze folder vraagt het Vlaams Belang om de immigratie te stoppen en de criteria voor gezinshereniging en huwelijksmigratie drastisch te verstrengen. Het federaal asiel- en immigratiebeleid kost de Antwerpse belastingbetaler handenvol geld. Het eigen volk is ook steeds meer het slachtoffer van de mutliculturele politiek van de federale regering. Er is een tekort aan sociale woningen, aan plaatsen in de scholen, bijkomende overlast, toenemende werkloosheid…

 

Armoededebat 08/12/09: Vlaams Belang vraagt aandacht voor belangrijkste oorzaak van stijgende armoede, nl. massale immigratie

gepubliceerd op 10 december 2009 om 10:44

75% van OCMW-klanten zijn allochtoon. Er is geen tijd meer voor de autochtone hulpbehoevende die dreigt gediscrimineerd te worden

Armoedebestrijding is al jaren een prioritair thema op alle overheidsniveaus in ons land, ook in Antwerpen, en toch wil het blijkbaar niet lukken om de armoede efficiënt te bestrijden. De acties van de afgelopen maanden van diverse organisaties die met armoede bezig zijn, bewijst dat nog maar eens. Wat is er dan mis? Waarom krijgen we geen greep op de armoede?

De belangrijkste oorzaak van de stijging van de armoede in ons land en meer bepaald in onze stad is dat we nu al decennia massaal via een lakse asiel- en immigratiewetgeving armoede uit de derde wereld importeren. 46% van de OCMW-klanten is nu al asielzoeker, geregulariseerd of via gezinshereniging in ons land toegekomen. De stijging van de armoede loopt parallel met de stijging van de immigratie, met de stijging van het aantal asielzoekers en geregulariseerden. Dat belangrijk aspect moet men onder ogen durven zien. Zolang de immigratiekraan wijd open blijft, zal de armoede proportioneel blijven stijgen met de immigratie. Slechts een zeer kleine minderheid van deze immigranten is hooggeschoold en bemiddeld. Een groot gedeelte geraakt nooit ingeburgerd in onze Westerse samenleving en blijft dan ook moeilijk inzetbaar op de arbeidsmarkt. De vraag is bovendien hoeveel laaggeschoolde werknemers uit derde wereldlanden we als stad van 480.000 inwoners nog kunnen tewerkstellen. Er werden de laatste jaren in Antwerpen alleen al duizenden sociale tewerkstellingsplaatsen georganiseerd. 80% van de sociale tewerkstellingsplaatsen gaat naar allochtonen. Als de overheid toelaat en zelfs aanmoedigt dat er zich honderdduizenden arme mensen van vreemde origine in het land komen vestigen, moet de overheid ook de middelen voorzien om ze hier te huisvesten en tewerk te stellen. En dat lukt maar heel gedeeltelijk. Het is dweilen met de kraan open.

Meer aandacht voor senioren!

75% van het Antwerps OCMW-cliënteel is allochtoon. Dit is een zeer drastische wijziging ten opzichte van de OCMW-klant van pakweg tien jaar geleden. Toen telde Antwerpen om en bij de 11.000 steuntrekkers; slechts een kleine minderheid was allochtoon. Met de invoering van de Inkomensgarantie voor Ouderen is een heel pak ouderen uit het klantenbestand van het OCMW weggevallen. Die groep ouderen verdient echter – ook en zeker in het armoedebestrijdingsbeleid – prioritaire aandacht. Het is niet omdat ze geen klant meer zijn bij het OCMW, dat er geen armoede meer is, vereenzaming, verpaupering, marginalisering. Leef maar als eenzame, zieke oudere met 875 euro per maand in Antwerpen! Maar wat merkt men; hoe gemakkelijk projecten die kaderen in de beleidsdoelstelling ‘diversiteit’ opgestart worden, des te stroever er maatregelen ten voordele van kansarme ouderen wordt genomen. Het duurde jaren eer het succesvolle initiatief “Aandacht voor Senioren” vervangen werd door een traag startend initiatief dat zichzelf nog volledig moet bewijzen, en hoelang werd er getalmd om tot de aanwerving van seniorenconsulenten te komen. Hun taakinvulling is nog steeds niet duidelijk; de link naar armoedebestrijding bij ouderen nog minder. De beperkte aandacht voor de vergrijzingsproblematiek in het algemeen en de armoedebestrijding bij ouderen staat niet in verhouding met de overdreven aandacht die in deze stad besteed wordt aan diversiteit.

Alles is gericht op de allochtoon. Er is geen tijd meer voor de autochtone Antwerpse arme

Het Vlaams Belang wil nog even de aandacht vestigen op de autochtone kansarme, die kleine 20% OCMW-klanten van Antwerpse origine, die steeds meer in een minderheidspositie komen te staan. De hoge werkdruk in de Antwerpse sociale centra noopt de maatschappelijk werkers om minder tijd te besteden per dossier. De werkdruk zal volgend jaar met de nieuw geregulariseerden nog stijgen, ondanks de aanwerving van enkele nieuwe MA’s. MA’s hebben meer tijd per dossier nodig omwille van de gebrekkige kennis van de Nederlandse taal en van de leefgewoonten en de werking van onze instellingen. In de praktijk betekent dit ook minder tijd voor de arme Antwerpenaar die zich aanmeldt. Men behandelt hem of haar ook strenger dan enkele jaren geleden, er is voor die Antwerpenaar niet echt tijd meer voor maatwerk. De hulpverlening van het OCMW spitst zich steeds meer toe op de allochtone klant. In Antwerpen is er geen sprake meer van discriminatie van de allochtone behoeftige. Stilaan maar zeker is er sprake van discriminatie van de autochtone behoeftige die voortdurend moet knokken tegen een grote groep allochtonen aan wie steevast voorrang wordt verleend, inzake tewerkstelling, inzake huisvesting, inzake ondersteuning, inzake allerlei sociale projecten,… De vierde wereld heeft het nog moeilijker dan vroeger. De hulpverlening van het Antwerps OCMW – maar ook het ganse kansarmoedebeleid van de stad - richt zich steeds meer op de allochtone hulpvrager. Typerend is de uitnodiging voor de opening van Stekelbees, kinderopvangcentrum van het OCMW. Op de uitnodigingsbrief die rondgestuurd is, wordt zelfs niet meer de moeite gedaan om een autochtone Antwerps kindje met zijn moeder af te beelden.

Werk aan de winkel op elk beleidsniveau

Efficiënte armoedebestrijding kan alleen slagen als het gepaard gaat met een drastische beperking van de immigratie, met een verstrenging van de criteria voor gezinshereniging en huwelijksmigratie, met opgedreven inspanningen inzake inburgering. Werk aan de winkel ongetwijfeld voor het OCMW, dat best een kerntakendebat zou voeren om zelf efficiënter de armoede te kunnen bestrijden, voor het stadsbestuur – niet enkel het departement sociale zaken dient zich om de armoede te bekommeren, maar ook de andere departementen -, maar ook werk aan de winkel voor de parlementsleden onder de gemeenteraadsleden en in het bijzonder de ondertekenaars van de motie betreffende de armoedebestrijding in onze stad. Hier komen zeggen dat het anders en beter moet is slechts een eerste stap. In de parlementen zullen middelen moeten vrijgemaakt worden en zal de immigratie moeten aangepakt worden. Daar dienen Antwerpse initiatieven genomen te worden.
Philippe Van der Sande,                                                                             Filip Dewinter,
fractievoorzitter Vlaams Belang                                                            fractievoorzitter Vlaams Belang
in de Antwerpse OCMW-raad                                                                   in de Antwerpse gemeenteraad

 

De nieuwe algemene regularisatie: de gevolgen voor Antwerpen !

gepubliceerd op 30 juli 2009 om 14:55

Een stad als Antwerpen draagt de zwaarste last van een algemene regularisatiegolf. Het aanzuigeffect van een grootstad op illegalen is groot. Bij de eerste regularisatiegolf in 2001 vestigden zich 5.700 geregulariseerde illegalen in Antwerpen. Dat zal volgend jaar niet anders zijn. De dienst Vreemdelingenzaken van de stad Antwerpen verwacht nu 17.000 illegalen. In een nota gaat het Vlaams Belang in op de gevolgen van de nieuwe regularisatie voor Antwerpen.

 

De nieuwe algemene regularisatie waartoe de federale regering besliste heeft verstrekkende gevolgen voor Antwerpen. Steden hebben sowieso een aantrekkingskracht op asielzoekers. Daardoor mislukte ook het spreidingsplan voor asielzoekers dat door een vorige federale regering in het leven werd geroepen. In Antwerpen verblijven nog steeds om en bij de 2500 asielzoekers die gedumpt werden door OCMW’s van andere gemeenten. De meeste asielzoekers en uitgeprocedeerden vestigen zich in de grootsteden. Antwerpen draagt in Vlaanderen m.a.w. de grootste last van zowel de algemene als individuele regularisaties.
Na elke algemene regularisatie wordt het OCMW overspoeld door geregulariseerde illegalen en in hun kielzog familieleden die via gezinshereniging naar ons land komen. Uit ervaring is geweten dat één op de twee geregulariseerden zich bij het OCMW meldt voor een steunaanvraag. Verwacht wordt dat er zich minstens 20.000 geregulariseerden n.a.v. de nieuwe algemene regularisatie in Antwerpen zullen aanbieden. Dit kan het Antwerps OCMW niet aan. Dergelijke beslissing ontwricht bovendien de stedelijke samenleving.
Hoe is de situatie nu, voor de algemene regularisatie? verder lezen »