Reisverslag Syrië deel 1

gepubliceerd op 13 februari 2017 om 14:40

Syrië: de voorpost van het vrije Westen

De voorbije week trok een delegatie van Vlaamse en Waalse parlementsleden op uitnodiging van het Syrische parlement naar o.a. Aleppo, Maloela, Qara, Latakia en Damascus in Syrië. De reis veroorzaakte heel wat ophef omdat in het kielzog van de parlementaire delegatie (Jan Penris, Frank Creyelman, Aldo Carcaci en mezelf) ook een aantal journalisten van o.a. VRT, Knack en Sudpresse mee waren afgereisd naar Syrië. De interviews met o.a. de Syrische president Bashar al-Assad en de reisreportages vielen bij de politiek-correcte media en politici niet in goede aarde. De moraliserende pennenridders brengen immers liefst verslag uit over Syrië vanachter hun veilige computers en bureaus in de Brusselse redactielokalen. Wie ter plaatse gaat en de moeite doet om met eigen ogen de situatie te gaan bekijken, zou wel eens met een ander beeld en een andere opinie over Syrië naar huis kunnen komen. Terwijl heel journalistiek en politiek correct Vlaanderen deze reis afkeurt, duidt en becommentarieert, komen de politici die in Syrië aanwezig waren in de Belgische media nauwelijks aan bod. Daarom dit reisverslag.

Aankomst van de delegatie in Aleppo

Het voorspel

Twee jaar geleden had ik de kans om naar Syrië af te reizen en o.a. een gesprek te hebben met de Syrische president Bashar al-Assad. De situatie zag er toen alles behalve rooskleurig uit voor de Syrische overheid. De strijd met Islamitische Staat, Al Qaida en andere salafistische terreurorganisaties woedde in alle hevigheid en het Syrische leger verloor de strijd op alle terreinen. Met uitzondering van Damascus en Latakia waren alle grote steden in handen van de terreurbewegingen. Assad liet toen weten dat de eerste prioriteit de bevrijding van Aleppo zou zijn en dat de delegatie opnieuw zou worden uitgenodigd van zodra Aleppo bevrijd was. Zogezegd, zo gedaan. Enkele weken na de bevrijding van Aleppo volgde de uitnodiging. Of we bereid waren om opnieuw naar Syrië te komen en –  indien gewenst – enkele journalisten mee te brengen. Ik contacteerde Rudi Vranckx van de VRT en Walter Pauli van Knack met de vraag om mee te gaan en mijn Waalse collega Aldo Carcaci (Parti Populaire) contateerde een journalist van Sudpresse. Alle drie waren onmiddellijk bereid om mee uit te rukken naar Syrië. Ook een journalist van De Morgen -die lucht had gekregen van de reis- solliciteerde of hij mee mocht. Morele bezwaren had De Morgen toen nog niet tegen een door het Vlaams Belang georganiseerde reis naar Syrië.   Oorspronkelijk was er geen sprake van een interview met president Bashar al-Assad. Zelf was ik geen vragende partij voor een ontmoeting met Assad en de journalisten waren al heel tevreden dat ze Aleppo met eigen ogen konden zien en ervaren.

De citadel van Aleppo, symbool van overwinning op IS en Al Qaida

Overal vernielingen en militaire checkpoints in Aleppo

Syrische vlag wappert op puinen van Oost-Aleppo

Geen censuur

Waarom Rudi Vranckx niet mee mocht naar Syrië? VRT-journalist Rudi Vranckx was voor de Syrische overheid geen optie omwille van het feit dat hij tot driemaal toe de grens tussen Turkije en Syrië zonder visum illegaal had overgestoken. Rudi Vranckx werd door de VRT vlot gewisseld door Jens Franssen die zonder enig probleem een visum voor Syrië kreeg. In tegenstelling tot wat beweerd wordt, werd de journalisten geen strobreed in de weg gelegd. Zij konden – mits de veiligheidsvoorschriften in acht te nemen – overal filmen en interviews afnemen. In Aleppo is de journalistieke delegatie verschillende malen alleen op stap geweest waarbij o.a. burgers werden geïnterviewd. Pas halverwege de reis werd duidelijk dat een interview met president Assad tot de mogelijkheden behoorde. Om voorbereid te zijn op een mogelijk interview had ik voorafgaand aan de reis aan de journalistieke delegatie gevraagd om samen een aantal vragen te bundelen aangezien het om een gemeenschappelijk interview zou gaan. Ook leek het mij nuttig om de vragen op te lijsten aangezien heel wat vragen zouden gaan over specifiek Belgische aangelegenheden (inzet van F16-vliegtuigen, de Russische beschuldiging van een aanval van de Belgische F16-vliegtuigen op een Syrisch burgerdoelwit, de Belgische Syriëstrijders bij IS, het proces in verband met de erkenning van Syrische vluchtelingen uit Aleppo….). Men kan moeilijk verwachten van een president van een land in oorlog dat hij op al dit soort van specifieke vragen zonder enige voorbereiding ter plaatse een antwoord kan verzinnen…. De vragenlijst was vooral bedoeld om acurate en duidelijke antwoorden op specifieke vragen te krijgen. Overigens  werd geen enkele vraag door de persdienst van de Syrische president geweigerd. Dat er tijdens het interview geen cameramateriaal, gsm’s of fototoestellen mochten meegenomen worden en er gebruik diende gemaakt te worden van de faciliteiten van de persdienst van de Syrische president heeft alles te maken met feit dat er reeds tal van aanslagen op de Syrische president Bashar al-Assad werden gepleegd. Assad antwoordde op alle vragen en nadien kregen de journalisten een USB-stick overhandigd met de integrale opname. Twee slotvragen werden niet weerhouden omdat de toegestane tijdslimiet van het interview overschreden werd.

Jan Penris en Filip Dewinter met Syrische jongeren

Na-ijver of luiheid?

De hele heisa over het interview met de Syrische president Assad begrijp ik overigens niet. De voorbije jaren zijn zowat alle grote nieuwszenders van de hele wereld bij Assad gepasseerd voor interviews. Franse, Engelse, Amerikaanse, Duitse, Russische en andere zenders hebben Assad zonder probleem geïnterviewd.  Alleen wanneer Belgische journalisten hetzelfde doen is het kot te klein. Heeft het te maken met na-ijver en jaloezie bij de ‘collega’s’ die de kans niet kregen of wil men gewoon de mening van de Syrische overheid niet kennen en horen? Blijkbaar volstaat het voor de meeste journalisten om artikels en interviews van anderen over te schrijven en de mening van derden te herkauwen. Ter plaatse gaan, spreken met de mensen uit Aleppo, Maloela, Latakia en Qara die het slachtoffer werden van IS- en al-Qaida-terreur, IS-strijders interviewen , ziekenhuizen en vluchtelingenkampen ter plaatse bezoeken, door de kapotgeschoten wijken van Aleppo wandelen, praten met de priesters wiens kerken gedynamiteerd werden door IS, industriëlen spreken wiens fabrieken werden aangeslagen en leeggeplunderd door de salafistische terroristen, maar ook het gesprek voeren met hoge militairen, ministers en gezagsdragers van het Syrische regime is blijkbaar niet belangrijk.

VRT interview met directeur universitair ziekenhuis Aleppo

Poetin en Assad werken samen voor de bevrijding van Syrië

Fake News

De mediamanipulatie omtrent de situatie in Syrië is enorm. Soms vraagt men zich af aan welke kant media en politiek staan in dit conflict. Blijkbaar vergeet men wie in Syrië maar ook in Irak de vijand is. De vijanden zijn de terroristen van de Islamitische Staat, al-Nusra en Al-Qaida die ook Europa viseren. Tot nader order heb ik geen weet van om het even welke aanslag die zou beraamd en uitgevoerd zijn door het leger of aanhangers van president Bashar al-Assad of de Syrische regering op Europese doelwitten. Wel weet ik dat het salafistische terrorisme van IS en al-Qaida de voorbije jaren aanslagen heeft gepleegd  in Parijs, Nice, Berlijn, Brussel, London, Madrid, New York, Washington en vele honderden andere plaatsen. De militanten van Sharia4Belgium en andere radicaal islamitische organisaties zijn naar Syrië getrokken om van de seculiere staat Syrië een islam kalifaat te maken. Deze islamitische terroristen hebben er de christelijke minderheden uitgemoord, hun kerken vernield, verbrand, gedynamiteerd en geplunderd. Ze hebben de burgerbevolking op de vlucht gejaagd, steden bezet en geplunderd; tegenstanders het hoofd afgehakt en gemarteld; de kunstschatten van Palmyra en Aleppo vernield en gestolen en dat allemaal met de steun van wahabistische landen zoals Saoedi-Arabië, de Verenigde Arabische Emiraten waar onze regering zoete broodjes mee bakt.

Ontmoeting met gouverneur van Aleppo, Hossein Diab

Het islamitisch kalifaat van IS is één groot terroristenkamp

Ondertussen blijft de boycot van de Eu tegen Syrië gehandhaafd. Ondertussen blijft de Belgische regering ieder contact met de Syrische regering, ook over de Syriëstrijders , ook over de inzet van onze F16-vliegtuigen in Syrië, ook over de duizenden ‘vluchtelingen’ die hier verblijven, ook over de mogelijkheid tot sturen van enige humanitaire hulp richting de vluchtelingen van Aleppo…. weigeren. Dat Bashar al-Assad geen koorknaap is en dat het Syrische regime wellicht bloed aan zijn handen heeft, weten we ondertussen allemaal. Wat we echter ook weten is dat de oorlog die hier bij ons woedt, de strijd tegen Islamitische Staat en Al-Qaida, het gevecht tegen het islamitisch salafisme in Europa alleen zal kunnen gewonnen worden indien we in Syrië het islamitisch kalifaat van IS de genadeslag toebrengen. Dat laatste zal alleen kunnen gebeuren indien we samenwerken met diegenen die op het terrein IS en Al-Qaida bestrijden en dat is het Syrische leger en de Syrische regering. Betekent dit dat we de mogelijke misdaden van de Syrische overheid goedkeuren of goedpraten? Neen, op geen enkel moment. Het betekent alleen dat we rationeel en strategisch tewerk gaan en prioriteiten durven stellen. Zolang IS vanuit het islamitische kalifaat in Syrië en Irak zich kan organiseren, bewapenen, gefinancierd wordt door de wahabistische Golfstaten, er trainingskampen kan organiseren en er een infrastructuur uitbouwen zal IS Europa blijven bestoken met terreuraanslagen. Het islamitische kalifaat in Syrië is één groot terroristenkamp dat de wereld bedreigd. De salafistische terreurdreiging en de immigratiestroom vanuit Syrië kunnen alleen gestopt worden indien IS en Al Qaida op het in Syrië met de grond worden gelijk gemaakt. Dat laatste is de enige beweegreden voor mijn acties en initiatieven omtrent Syrië. Wie er een andere agenda achter zoekt is van slechte wil!

Belgische journalisten interviewen Syrische president Bachar Al-Assad

Ook Knack journalist Walter Pauli wordt geïnterviewd door Syrische media

VRT-interview met Vlaamse pater Daniel in klooster van Qaraa in Syrië

Deel 2: Aleppo, van cultuur metropool naar spookstad.

 


Kernwoorden: , , , , , ,