Inch’Allah – Allah wil het!
De titel van het boek Inch’Allah? is niet toevallig gekozen. “Inch’Allah” betekent zoveel als “als God het wil” of “God wil het”. Wat Allah wil staat geschreven in de Koran. De Koran is immers de letterlijke boodschap van Allah, zoals die werd ontvangen door de profeet Mohammed. In de Koran staat van a tot z beschreven hoe een moslim moet leven, hoe hij zijn privé-leven moet organiseren en hoe de maatschappij moet worden georganiseerd.
De islam is niet alleen een godsdienst, maar veeleer een ideologie met een politiek programma. Elke moslim heeft de opdracht te leven volgens de regels van de islam en te streven naar een islamitische maatschappij die bestuurd wordt volgens de regels van de sharia, als uiting van Allah’s wil. Moslim zijn is geen keuze. Als een moslim zich afwendt van zijn religie, dan wordt dat beschouwd als het ultieme verraad, waarop de zwaarste straf, de doodstraf, staat. In de islam zijn leven en religie onafscheidelijk.
Als Allah het wil zal Europa worden toegevoegd aan de ‘dar al-islam’, het grondgebied van de islam. Dat is althans wat veel moslims geloven. De islamisering en verovering van Europa is voor hen louter een kwestie van tijd! Toen hem de vraag werd gesteld “Welke stad zal eerst veroverd worden: Constantinopel of Romiyya (Rome)?”, antwoordde Mohammed: ”De stad van Heraclius zal eerst veroverd worden.”. Constantinopel werd in 1453 veroverd door Mohammed de Veroveraar. Volgens imams en moslimrechtsgeleerden moeten we enkel nog wachten op de uitvoering van het tweede deel van de voorspelling: de verovering van Rome en Europa door de islam.
De islam: een verdraagzame en vreedzame godsdienst?
Het officiële discours luidt dat de islam een onschuldige, verdraagzame en vreedzame godsdienst is. Opendeurdagen en klasbezoeken in en aan de moskee, Marokkaanse thee met koekjes in de gebedsruimte,… moeten de mensen van deze boodschap overtuigen. Deze ‘thee-en-koekjes’- of ‘duizend-en-één-nacht’-islam vertoont echter weinig raakpunten met de realiteit.
De islam is in werkelijkheid een totalitaire, middeleeuwse religie die bulkt van onverdraagzaamheid ten aanzien van vrouwen, homo’s en kafirs (ongelovigen). De islam propageert de minderwaardigheid van de vrouw – waarvan de hoofddoek het symbool is – en de haat tegenover homo’s en ongelovigen. De Koran is ‘a licence to kill’ die aanzet tot haat en onverdraagzaamheid en zelfs oproept tot moord. In verschillende moslimlanden is afvalligheid strafbaar met de dood, maar ook in zogenaamd ‘gematigde’ moslimlanden zijn afvalligen het slachtoffer van ernstige represailles vanwege de overheid.
De islam is een veroveringsgodsdienst die streeft naar de onderwerping van de hele wereld. Mohammed – wiens voorbeeld de moslims worden geacht na te volgen – leidde in persoonlijke naam de heilige oorlog tegen de niet-moslims (de jihad). De jihad startte tijdens het leven van de profeet Mohammed die zag dat het efficiënter was zijn godsdienst te verspreiden door middel van geweld en veroveringen dan door te prediken. Onder zijn aanvoering veroverden de moslimlegers gans het Arabische schiereiland, dat gedwongen werd bekeerd tot de islam. Alle veroveringen door de islam gebeurden in naam van de jihad, met talrijke veldslagen, invasies, verwoestingen, slavernij van niet-moslims door moslims, etnisch-religieuze zuiveringen en gedwongen bekeringen tot gevolg. Vandaag zou Mohammed door de enen – zijn volgelingen – geëerd worden als een vrijheidsstrijder, terwijl hij door anderen als een terrorist zou worden beschouwd.
De islam is de historische erfvijand van Europa. Twee maal trachtte de islam Europa te veroveren. Een eerste invasie vond plaats in de zevende eeuw. Spanje, Portugal en zelfs het zuiden van Frankrijk werden veroverd door de islam. In de vijftiende eeuw, toen de Ottomaanse Turken Europa vanuit het Oosten aanvielen, werd Europa voor de tweede keer overrompeld. De tweede invasie werd pas een halt toegeroepen voor de poorten van Wenen in 1683. De derde islamitische invasie is volop bezig.
De multicultuur: het paard van Troje van de islam
Momenteel wordt Europa opnieuw bedreigd door de islam. De aanslagen in New-York, Madrid en Londen toonden aan dat er ook in het Westen zelfs goed opgeleide moslims leven die de vernietiging nastreven van de Europese en westerse beschaving. De meeste radicale moslims voeren hun jihad echter niet met geweld, maar wel via ondermijning van de samenleving.
Ondertussen werd in Europa het multiculturalisme omarmd als de officiële staatsideologie. Landen behoren in de geest van het multiculturalisme niet toe aan de volkeren die deze landen generaties na generaties hebben bevolkt, opgebouwd en vorm hebben gegeven, maar aan de hele wereld, aan iedereen die er vanuit de vier windstreken komt aanwaaien. Immigranten worden aangezet te blijven leven volgens de eigen waarden en normen. De samenleving moet multicultureel en divers worden, want de veelheid van culturen zou immers een verrijking voor eenieder betekenen. In werkelijkheid heeft het multiculturele model nog nergens bewezen te werken en leidt multiculturaliteit tot culturele apartheid.
De multicultuur en de massa-emigratie zijn het paard van Troje van de islamisering. Via de immigratie-invasie zijn miljoenen moslims samen met hun families erin geslaagd om zich in Europa te vestigen terwijl de multicultuur, verblind door het eigen grote gelijk, onder het mom van het zogenaamde respect voor de godsdienstvrijheid, de islam aanmoedigt en op gelijke voet plaatst met Europese godsdiensten zoals het katholicisme, het protestantisme of het judaïsme. De islam is een koekoek die zijn eieren laat uitbroeden in het warme Europese nest. Wellicht zullen velen verwonderd zijn wanneer we uiteindelijk uit het eigen nest zullen worden gestoten.
De vijfde kolonne van de islam in Europa
Door massa-immigratie en een hoog geboortecijfer onder moslims is de islam veruit de snelst groeiende godsdienst in Europa. Moskeeën en koranscholen rijzen als paddenstoelen uit de grond. In vrijwel alle Europese landen vormen de moslims de grootste religieuze minderheid. België telt anno 2009 al 630.000 moslims in zijn bevolking. In onze hoofdstad Brussel maken moslims al meer dan een kwart van de bevolking uit. Het aantal moslims in Europa (inclusief Rusland) loopt op tot meer dan 50 miljoen. Meer dan 20 miljoen van hen leven in West-Europa.
Via de asielprocedure kwamen vele tienduizenden islamextremisten in Europa terecht. Door een veel te verregaande tolerantie lieten de Europese overheden de islamitische bewegingen – de Moslim Broeders, Hizb ut-Tahrir, Tablighi Jama’at en vele andere – hun netwerken in Europa uitbouwen. Deze radicalen vormen de vijfde kolonne van de islam in Europa. Het multiculturalisme zorgt ervoor dat Europa blind blijft voor het dreigende gevaar van het moslimfundamentalisme.
Van de in Europa levende moslims is slechts een minderheid fundamentalist, maar de radicale islam wint terrein en uit opinieonderzoeken blijkt dat radicale denkbeelden door een groeiend aantal moslims worden gedeeld. De radicalisering in de moslimgemeenschap hoeft niet te verbazen. De overheid legt de radicale moslimverenigingen geen strobreed in de weg. Bovendien duwen media en politiek de moslims permanent in een slachtofferrol. De moslims wentelen zich in de slachtofferrol, radicaliseren, weigeren te integreren en voelen zich gesterkt in hun eigen grote gelijk.
De verovering van Europa: de hijra en de gettostrategie
Radicale moslims gebruiken het voorbeeld van de hijra – de emigratie van Mohammed en zijn volgelingen naar de stad Medina – als het model voor de vestiging van de islamitische heerschappij over Europa. Niet-moslimheerschappij kan volgens moslimtheologen maar voor een beperkte tijd aanvaard worden tot de moslimgemeenschap sterk genoeg is om de samenleving naar haar hand te zetten, de macht over te nemen en de sharia in te voeren.
Terroristische aanslagen zijn niet de enige radicaal-islamitische bedreiging. Integendeel, de meeste moslimradicalen voeren hun jihad niet door middel van terrorisme, maar via bekering, infiltratie, agitatie, intimidatie van andersdenkenden, opruiing van de in het Westen levende moslims en ondermijning van de westerse samenleving. Het afwijzen van terreur is in radicaal-islamitische kringen geen principiële aangelegenheid, maar eerder een kwestie van tactiek.
De moslimgemeenschap streeft de ontwikkeling na van islamitische enclaves met eigen regels en gebruiken. Deze ‘gettostrategie’ laat de fundamentalisten toe de moslimgemeenschap onder controle te houden en toe te zien op de toepassing van de sharia, de islamitische wet. Langzaam maar zeker worden deze wijken omgevormd tot buurten waar andere regels gelden dan in de rest van de samenleving. De democratische rechtsorde wordt er vervangen door een islamitische rechtsorde, gebaseerd op de sharia. Centraal in de islamitische gettowijken staat de moskee, die als centrale autoriteit in de wijk de overheid verdringt. Deze moslimenclaves worden door de moslimradicalen beschouwd als de bruggenhoofden voor de verdere islamisering van de stad of een land.
In een wanhopige poging de islam alsnog te verzoenen met de westerse beschaving hebben beleids- en opiniemakers de zogenaamde ‘Europese islam’ uitgevonden. In de praktijk blijkt de Euro-islam vooral een illusie te zijn die het Europese geweten moet sussen. De Europese islam is echter een fata morgana dat geen rekening houdt met de ware aard van de islam. De islam aanvaardt immers geen interpretaties van de Koran – Allah’s letterlijke woord – maar eist de letterlijke toepassing hiervan. Meer dan een rookgordijn is de Euro-islam niet.
Als een sluipend gif infiltreren steeds meer islamitische gebruiken en tradities, gebaseerd op de sharia, onze maatschappij. Moslimvertegenwoordigers werpen de ene eis na de andere op. Gezagsdragers hebben niet de moed weerwerk te bieden, maar geven toe, hetzij uit multiculturele verblinding, hetzij in een wanhopige poging de maatschappelijke vrede te bewaren. Islamitische gebruiken en symbolen – van ritueel slachten over hoofddoeken tot islamitische feestdagen – worden toegelaten, geofficialiseerd en gelijkgeschakeld met de tradities van onze Europese beschaving. Daarbij wordt zelfs afbreuk gedaan aan basisprincipes van onze beschaving als de gelijkheid tussen man en vrouw, fundamentele ethische normen inzake dierenwelzijn, enz.
De radicale islam past in Europa de stap-voor-stap-tactiek van de hijra toe. Beetje na beetje wordt hun programma van islamisering gerealiseerd. Iedere toegeving wordt als een verworvenheid beschouwd waarna nieuwe eisen naar voor worden geschoven, waarbij de totale onderwerping van de samenleving aan de sharia als einddoel geldt. De cartooncrisis maakte duidelijk dat zelfs de vrijheid van meningsuiting – als belangrijkste pijler van onze beschaving – niet veilig is voor de islam.
De politieke collaboratie met de islam: liever een minaret in de tuin dan een kruisbeeld in de keuken
Links doet er alles aan om in het gevlij te komen bij de alsmaar groter wordende groep moslimkiezers. Het hoeft dan ook niet te verbazen dat de meeste moslims links stemmen. Alhoewel de moslimsteun voor links ideologisch tegennatuurlijk is, kiezen de islamieten eieren voor hun geld. Het spreekt vanzelf dat het hier slechts om een tactisch bondgenootschap gaat. De linkse partijen zijn slechts een middel voor de radicale moslims om hun doel te bereiken. Omgekeerd zijn de moslims de electorale huurlingen waarmee de socialisten hun macht willen consolideren.
De sympathie van links voor de islam heeft ook ideologische redenen. Progressieven en moslims vinden elkaar in hun gemeenschappelijke haat tegen Israël en de Verenigde Staten. Hamas, Hezbollah en andere radicaal-islamitische organisaties vertegenwoordigen een nieuw soort anti-imperialisme waarmee links zich graag vereenzelvigt. De islam is net zoals het marxisme een verlossingsideologie. De islam heeft, net zoals het communisme, een blauwdruk voor een wereldstaat.
Kritische stemmen betreffende het multiculturalisme en de islam worden zoveel mogelijk gesmoord. Elke kritiek ten aanzien van de islam wordt beschouwd als een uiting van islamofobie, waarbij islamofobie dan geheel ten onrechte wordt gelijkgesteld met racisme. Integratiewerkers die wijzen op bepaalde verontrustende tendenzen binnen moslimgemeenschappen worden zonder pardon op straat gezet. Terwijl christenen in de moslimlanden – in het beste geval – worden behandeld als tweederangsburgers en zelfs nauwelijks over rechten beschikken, worden de moslims in het westen op hun wenken bediend. Toch staat niet de ‘christianofobie’, maar wel de ‘islamofobie’ hoog op de internationale politieke agenda. De bestrijding van ‘islamofobie’ is ondertussen een topprioriteit van regeringen, internationale instellingen en niet-gouvernementele organisaties allerhande geworden.
Wordt Europa Eurabië?
De radicale islam ziet de overwinning reeds binnen handbereik. Dat de verovering van Europa door de islam een realistisch toekomstbeeld is, wordt aangetoond door de demografische evolutie in Europa die gekenmerkt wordt door een explosieve groei van de moslimbevolking naast een demografische implosie van de autochtone Europese bevolking.
Inch’Allah. Als God het wil zal de islam over Europa en de hele wereld heersen. Terwijl de met zoveel bloed, zweet en tranen verworven mensenrechten en vrijheden in het Westen in toenemende mate in het gedrang komen, breekt het multiculturalisme de identitaire ruggengraat van Europa. Onze zogenaamde ‘erfschuld’ tegenover de derde wereld kunnen wij blijkbaar enkel afkopen door de poorten van Europa wijd open te gooien voor de massa-immigratie. Onder het mom van de verdraagzaamheid, het antiracisme en de godsdienstvrijheid worden we opgezadeld met een politieke ideologie, de islam, die een omgekeerde kolonisatie bewerkstelligt.
Vrijheidsbeknottende wetten worden ondertussen gebruikt om al wie op het dreigende gevaar wijst de mond te snoeren. Fundamentele vrijheden worden beknot, niet om ons land veiligheid te verschaffen tegen de terreurdreiging, maar wel om zogenaamde ‘racisten’ aan te pakken. Niet het moslimextremisme moet worden aangepakt, wel de islamofobie! De ideologie van het multiculturalisme dreigt de stormram te worden, waarmee de radicale islam de poorten van Europa kraakt. Als het tij niet snel wordt gekeerd, dreigt Europa binnen enkele decennia Eurabië te worden.
Het tij keren: tien maatregelen om de islamisering van Europa af te wenden
Het beeld van de huidige situatie roept parallellen op met de neerwaartse spiraal waarin het Romeinse rijk meer dan 1500 jaar geleden in terecht was gekomen. We mogen de armen niet laten zakken. Fatalisme is geen optie! In Inch’Allah? worden tien maatregelen voorgesteld die het tij kunnen keren en het gevaar van een islamisering van Europa kunnen afwenden.
1. De klokken moeten worden geluid. Meer mensen moeten laten horen dat het zo niet verder kan; dat de islam voor Europa geen verrijking maar een bedreiging is. Indien islamkritisch denken wordt vereenzelvigd met islamofobie, dan is islamofobie een plicht.
2. De verloochening van de eigen identiteit moet stoppen en de eigen leidcultuur moet opnieuw centraal worden gesteld. In plaats van de diversiteit moeten de gemeenschappelijke Europese waarden worden gepromoot.
3. De institutionalisering van de islam dient te worden teruggeschroefd. Geen erkenning en subsidiëring van de islam. Geen subsidies voor koranscholen of moskeeën. Geen subsidies voor de multiculturalisering van bedrijven. Geen halal-voedsel of hoofddoeken in het onderwijs. Kortom, over de culturele identiteit van onze samenleving wordt niet onderhandeld.
4. De westerse landen moeten opnieuw de controle herstellen over de eigen grenzen. De massale toevloed van derde wereld-vreemdelingen dient te worden gestopt. Het immigratiebeleid moet in het teken staan van de sociale en culturele veiligheid van onze Europese cultuur- en waardengemeenschap. Op gezinshereniging en huwelijksmigratie moet een rem worden gezet. Om redenen van zelfbehoud moet de moslimimmigratie richting Europa een halt worden toegeroepen. Dit betekent dat een immigratiestop uit moslimlanden moet worden ingevoerd.
5. Moslimradicalen mogen niet worden aanvaard als gesprekspartner, maar moeten integendeel worden geïdentificeerd en het land uitgezet in het kader van de verwijdering van ongewenste vreemdelingen.
6. Teneinde islamitische haatactivisten en potentiële terroristen het leven zo moeilijk mogelijk te maken, dient een kordaat en verscherpt veiligheidsbeleid te worden gevoerd. Het maken van etnische profielen op basis van uiterlijk en afkomst moet worden mogelijk gemaakt.
7. Extreme imams, radicale moslimgroepen, fundamentalistische moslimwebsites en Arabische satellietzenders werken de integratie van de hier verblijvende immigranten van moslimorigine actief tegen. Alle middelen moeten worden aangewend om de in Europa levende moslimbevolking af te snijden van deze radicale haatboodschappen.
8. Moskeeën moeten duidelijke instructies krijgen betreffende wat kan en niet kan en moeten onderworpen worden aan permanent veiligheidstoezicht. In de moskeeën mag uitsluitend in het Nederlands worden gepreekt. De overheid moet stoppen met de subsidiëring van islamitische verenigingen. Enkel verenigingen die zich inschakelen in een aanpassingsbeleid kunnen nog worden gesubsidieerd.
9. De hier verblijvende moslims moeten voor de keuze worden geplaatst: aanpassen of terugkeren naar hun landen van herkomst. Uiteraard is het niet de bedoeling om de in Europa verblijvende moslims van de eerste tot de laatste te bekeren en te verplichten hun godsdienst af te zweren. Wel moeten moslims voor zichzelf de keuze maken tussen het aanvaarden van onze Europese waarden en normen en het in de praktijk blijven brengen van de tradities en gewoontes van de islam. Moslims die uit de islam willen stappen, moeten door de overheid beschermd worden.
10. Vreemdelingen die zich in ons land willen vestigen, moeten zich loyaal tonen aan het land waar ze willen wonen. Vreemdelingen die door naturalisatie een nationaliteit van een Europees land willen verwerven, moeten naar het voorbeeld van de Verenigde Staten een eed van loyauteit afleggen. Van de hier levende moslims moet de actieve medewerking worden gevraagd om de politieke islam te bestrijden.
www.islamwatch.be
De organisatie Steden Tegen Islamisering (STI) start vanaf heden met een nieuwe strategie. Via de website www.islamwatch.be kan iedereen die dat wil feiten van islamisering melden. Steden Tegen Islamisering wil een permanent observatorium creëren waarbij alle feiten van islamisering worden gecentraliseerd. Jaarlijks zal STI een islamiseringrapport opstellen en verspreiden.
Kernwoorden: allah, Dewinter, Europa, hamas, hezbollah, Inch Allah, Islam, islamofobie, Koran, kruisbeelden, minaret, moskee, moslimkiezers, osraël, persconferentie, racisme
