‘Wij zijn nu afhankelijk van een welgerichte zaadcel’
Als gevolg van de strubbelingen tussen Vlaanderen en Wallonië – en een mogelijke opdeling van België – zijn in Nederland al enquêtes gehouden met de vraag: zou Vlaanderen deel van Nederland moeten worden? Filip Dewinter is een andere mening toegedaan, hij streeft naar een vrij en onafhankelijk Vlaanderen. Zónder koningshuis, want: ‘Wij zijn nu afhankelijk van een goedgelukte zaadcel’
Door Karel Hille
In 1830 maakte België zich los van Nederland, het werd een zelfstandig koninkrijk. Van de Belgische wapenspreuk eendracht maakt macht, lijkt dezer dagen echter nog maar bar weinig over. Je kunt veel van de zuiderburen zeggen, maar eendracht..? Vlamingen en Walen zijn het voortdurend met elkaar oneens en een definitieve tweedeling van België lijkt niet onaannemelijk. En dan? Moeten de Walen zich aansluiten bij Frankrijk en de Vlamingen bij Nederland? Filip Dewinter, leider van het Vlaams Belang vindt van niet. Aan Story vertelt hij: ‘Die Republiek Vlaanderen komt er, het is een kwestie van tijd, maar Vlaanderen mag niet de dertiende provincie van Nederland worden, waardoor we weer onder curatele van Nederland zouden komen. Ik geloof in een goede samenwerking tussen twee onafhankelijke staten.’ Republieken, welteverstaan, want Dewinter heeft niet veel op met het fenomeen monarchie. ‘Erfopvolging – het oudste kind is vanzelfsprekend troonopvolger, red. - heeft het nadeel dat alles afhangt van een goedgerichte zaadcel. Als het fout gaat, dan krijg je prins Philip of nog erger, prins Laurent. Onze monarchie is volksvreemd. Na meer dan 180 jaar op de troon, hebben zelfs deze jongste telgen van de monarchie moeite om de taal van de meerderheid van het volk te spreken, het Nederlands. De gehele koninklijke familie, van achterneef tot groottante, leeft op kosten van de Belgische belastingbetaler en ze maken allemaal grote sier en dát terwijl de man in de straat moet bezuinigen. Het is veel erger dan de Oranjes in Nederland. Het Belgische koningshuis staat voor 180 jaar vernedering van de Vlaming. 180 Jaar hooghartig profitariaat. 180 Jaar miskenning van ons volk. De Belgische Monarchie is kortom het omgekeerde van goed bestuur, maar het koningshuis wordt hier steeds minder populair en zal op termijn moeten verdwijnen.’ De royals zijn overigens niet de enigen die van Dewinter moeten ophoepelen. Net als Geert Wilders dat in Nederland doet, stelt Dewinter (al langer) in Vlaanderen de integratieproblematiek aan de orde. Wie Dewinter hoort, begrijpt waarom hij vorige week in Story pleitte voor een gezamenlijk optreden van het Vlaams Belang en de PVV in het Europees parlement. De islamisering die Wilders vreest, is tevens de nachtmerrie van Dewinter. Hij vertelt: ‘Immigranten die in de criminaliteit belanden of die weigeren te werken, mogen van hem eveneens hun koffers pakken. Wie in Vlaanderen wil wonen, moet ook echt Vlaming willen worden, zo stelt hij. ‘We hebben onder het mom van multiculturele verdraagzaamheid mensen uit Noord-Afrika en de Derde Wereld toegelaten die in eigen land niet meer welkom waren. Dat heeft geleid tot de etnisch-culturele vervuiling van onze grootsteden Dat hebben we gedaan om onze zogenaamde erfschuld betreffende het kolonialisme te kunnen aflossen. Als ze het hebben over de zogenaamde multiculturele verrijking dan vraag ik me altijd af, waar hebben ze het over? Over het Chinees restaurant op de hoek of over een Marokkaanse schaapsstoofpot? Daar houdt het toch zo ongeveer mee op? We hebben het niet meer onder controle. Wat doen we? De ogen sluiten en een pamperpolitiek voeren waarbij we krullenbollen aaien of… ingrijpen! Ingrijpen betekent de bokken van de geiten scheiden. Of ze passen zich aan - en niet dan niet in termen van integratie met behoud van eigen cultuur, maar écht aanpassen – óf je vertrekt! Nieuwkomers moeten zich schikken naar onze samenleving. Het immigratieprobleem is in combinatie met de Islam een dodelijke cocktail die de ondergang van Europa kan betekenen. Als we de Islam niet kortwieken en terugdrijven naar waar ze thuishoort - aan de andere kant van de Middellandse Zee - dan vrees ik dat we voor een onomkeerbare situatie komen te staan. Dat we geen baas meer zijn in eigen land - in ons eigen Europa. Dát mag nóóit gebeuren!’
Kernwoorden: koningshuis, multiculturele samenleving, onafhankelijkheid, republiek
