‘België is klinisch dood’

Van de Vlaamse nationalist Filip Dewinter (45) mag België morgen uiteenvallen. Gesprek over slappe knieën in de slepende kabinetsformatie, minister Vogelaar als ‘het afkooksel van Rita Verdonk’ en over samenwerking op rechts. ‘Zet de grote ego’s opzij’ | door Frans Van Deijl
Bent u de sterke man die België nodig heeft?
“Ha ha, nee, daar doe ik geen uitspraken over. Maar we hebben wel krachtdadige leiders nodig, mensen van het kaliber Lech Walesa, Vaclav Havel of Boris Jeltsin. De Vlaamse politici tonen zich in deze kabinetsformatie halfzachte consensusfiguren. Zodra zij moeten onderhandelen met de Walen, transformeren zij van Vlaamse voorvechters en rebellen tot zelfverklaarde staatsmannen die de Belgische Unie bijeen menen te moeten houden.”

Op wie doelt u?
“Op Yves Leterme of een Bart De Wever, dat soort mensen, dat tijdens de verkiezingscampagne de Vlaamse Siegfried uithangen en de meest radicale eisen verkondigen, maar eenmaal aan de onderhandelingstafel gaan zij plat op de buik.”

Daarom mijn vraag: voelt u zich niet geroepen de macht te grijpen?
“Mijn handen jeuken, en meer dan dat. Het is gepruts in de marge waarmee ze nu bezig zijn. Ik vind dat we een stap verder moeten gaan en een eenzijdige onafhankelijkheidsverklaring moeten afleggen, desnoods als een stok achter de deur. Maar dat durft niemand. Als ik onze Vlaamse minister-president Kris Peeters zie… Dat is een lakei van het regime die netjes in zijn hok blijft zitten en die zich in zijn werkzaamheden beperkt tot het doorknippen van lintjes en het bijwonen van de Miss Aardbei-verkiezing.”

Is België niet een te beschaafd land om uiteen te vallen?
“Als Vlaanderen zich onafhankelijk zou verklaren, dan worden dat heus geen Ierse of Joegoeslavische toestanden. Ik verwijs dan liever naar de fluwelen boedelscheiding die in het voormalige Tsjechoslovakije plaatshad, waarbij zonder geweld en zonder haatgevoelens Tsjechië en Slovakije hun delen opeisten en kregen.”

Wat ligt er aan de Belgische crisis ten grondslag?
“Een minderwaardigheidscomplex van de Vlamingen, die sinds de oprichting van de staat, 180 jaar geleden, menen inschikkelijk te moeten zijn ten aanzien van Wallonië. De premisse is namelijk dat de Belgische staat koste wat het kost moet blijven bestaan. En de Walen klampen zich vast aan België, want België, dus mét het welvarende Vlaanderen, is de reddingsboei van het failliete, socialistische, nee: van het socialistische dus failliete Wallonië.

“Wat kost Wallonië u?”
Iedere Vlaming geeft per dag vier euro uit aan Wallonië. Dat is een auto per Vlaams gezin, gerekend over drie, vier jaar. De solidariteit qua sociale zekerheid is eigenlijk pure diefstal. Men steelt ons geld om het hangmat-socialisme van de Parti Socialiste in Wallonië te betalen. Die Parti Socialiste is de laatste communistische partij in Europa, Albanese stijl, dus met al zijn vriendjespolitiek, zijn cliëntelisme en corruptie. Zij hebben zeventien procent van de beroepsbevolking werkloos, wij nog niet de helft. Hun industrie is verouderd, maar ze denken dat ze er niets hoeven aan te doen. Wallonië is een derdewereldland. Wij zijn het zo langzamerhand beu om alsmaar aalmoezen te geven aan de buurman. De onafhankelijkheid zou ervoor zorgen dat we uit die koloniale situatie komen waarin Vlaanderen zilverpapier en kralen moet geven om de Walen en hun politieke leiders tevreden te stellen.

Háten Vlamingen de Walen?
“Het is geen haat. Het is volstrekte desinteresse. Wij missen iedere gemeenschappelijke belangstelling, er is geen band die ons verenigt. We kijken niet naar dezelfde tv-programma’s, lezen elkaars tijdschriften niet, hebben andere voorkeuren op het gebied van voetbal, van popmuziek. Vlamingen zijn rechts en conservatief, Walen zijn alleen links. De taalgrens is in de praktijk een staatsgrens.”

Hoe gaat dit aflopen?
“Ach, na 250 dagen van politiek gepalaver zal de crisis wellicht ooit worden bezworen. Er zal wel een Raad van wijzen komen, een Overlegcomité van de Dialoog, een Diepvriescomité, roept u maar, de een of andere club die het heikele punt van de staatshervorming onder het tapijt zal schuiven. Zo hobbelen we voort naar de volgende crisis, die nog dieper zal ingrijpen, en de volgende nog weer erger. Er is geen middelpuntzoekende kracht die het land bijeenhoudt, maar een bipolaire kracht die het uit elkaar trekt. De twee deelstaten verwerven ieder voor zich steeds meer macht, en groeien bijgevolg ook steeds meer uit elkaar. Vlaanderen wordt onafhankelijk. Wanneer? Pas over één, twee, drie decennia, maar ik denk dat ik het nog kan meemaken.”

Wat moet er gebeuren om de onafhankelijkheid sneller af te dwingen?
“Het beste zou zijn als er een breed Vlaams vrijheidsfront wordt opgericht van alle partijen die de onafhankelijkheid van Vlaanderen nastreven. Een alliantie, wars van alle programma’s en met behoud van ieders eigenheid, maar met één gezamenlijk doel.”

En daaraan moet u zeker de leiding geven?
“Geen idee. Ik ga die frontvorming niet forceren door nu al oekazes te stellen in de sfeer van ‘die of die moet het aanvoeren’. Het is niet mijn ambitie, kan ik u zeggen, maar wel zou ik graag mijn bijdrage leveren aan de totstandkoming van zo’n front.”

Is er een dreiging van een burgeroorlog?
“Nee, en niemand wil dat. Zelfs de meest extreme organisaties wijzen geweld af. Vlaanderen was het slagveld van de beide wereldoorlogen; wij weten waarover we het hebben. We hebben ook helemaal geen geweld nodig, want een ruime meerderheid van de Vlamingen wil apart van Wallonië. Dat is de gracht van het getal. België gaat sterven. De patiënt verkeert thans in de terminale fase en sommige menen nog wat palliatieve zorg te moeten uitoefenen. Daarmee wordt de doodsstrijd gerekt, terwijl de stekker er beter nu uit getrokken kan worden. Maar iedereen beseft: België is klinisch dood”.

Is met de formatiecrisis de focus van het Vlaams Belang niet langer gericht op zaken als immigratie en integratie?
“Onze eerste prioriteit is Vlaanderen. Wij zijn een vrijheidsbeweging, à la Solidarnosc uit het Polen van begin jaren tachtig. Maar we verwaarlozen de andere thema’s geenszins.”

Zouden radicale moslims in de huidige instabiliteit van België een mogelijkheid kunnen zien om actiever te worden?
“Dat kan heel goed. In Brussel en Antwerpen zijn er constant spanningen, laatstelijk weer tussen Koerden en Turken. De islam is een veroveringsgodsdienst. Ze houden zich koest zolang ze in de minderheid zijn. Ze trekken zich terug en vormen getto’s, en daarna enclaves, daarna worden hele wijken overgenomen. Ten slotte volgt er een machtsstrijd die wij, vrees ik, gaan verliezen.

Maar heeft u werkelijk helemaal geen geloof in een westerse of Europese islam, zoals bijvoorbeeld onze minister van integratie, mevrouw Vogelaar, dat heeft?
“Die mevrouw lijkt mij een flauw afkooksel van haar voorgangster, Rita Verdonk. Met haar gaat Nederland weer terug naar af in de discussie rond de integratie. Het zijn oude demonen die opspelen. Kennelijk heeft zij niets geleerd van wat er de laatste tien jaar in gang is gezet. Het is die ‘weg met ons’-mentaliteit waar ook zij zo’n last van heeft; ik word daar niet goed van. Maar om op uw vraag terug te komen: nee, ik geloof niet in een Europese islam. Dat is zoiets als een ezel met drie poten. Dan moet die godsdienst alles afzweren waarvoor ze staat, en dat gaat niet.”

In Nederland zijn er toch ook heel veel gematigde moslims? Waarom richt u uw aandacht niet op hen?
“Wij moeten niet de islamiet aanpakken, maar de islam. Er zijn inderdaad heel veel gematigde moslims, maar dat zijn geseculariseerde moslims. Die geloven niet meer of hebben aan het geloof geen boodschap. Maar een gematigde islam bestaat niet. De islam is een godsdienst die de Verlichting heeft gemist en die is blijven steken. De islam wacht op zijn kans, zal zich laten gelden en vroeg of laat zijn plek opeisen.”

Misschien valt het allemaal best mee.
“Alleen als wij ontwaken uit deze kennelijk collectieve slaap der onschuldigen, kunnen we de overmacht van de islam verhinderen. Anders zijn we er binnen nu en vijftig jaar aan overgeleverd. De radicale islam maakt gebruik van onze achillespees: onze tolerantie, onze doorgeschoten verdraagzaamheid die het gevolg is van het hardnekkige multiculturalisme. Dat multiculturalisme, dat ons decennialang heeft bestookt met allerlei mooie praatjes over verdraagzaamheid en zo, heeft onze ruggegraat gebroken. We kunnen ons amper nog verdedigen tegen de veroveringsgodsdienst van de islam.”

Spreekt de rigoureuze aanpak van uw Nederlandse evenknie, Geert Wilders, met bijvoorbeeld een immigratiestop voor moslims, u aan?
“Nou nee, want om iemand op basis van zijn geloofsovertuiging niet toe te laten tot een land, gaat wel erg ver. Het zou ook niet werken. Moslims mogen huichelen, liegen tegen niet-moslims. Dus dan zullen ze aan de grens zeggen dat ze geen moslim zijn en dan komen ze het land toch binnen.”

En zijn Koranverbod?
“Daar verwacht ik evenmin wat van. Als je die verbiedt, wordt het via de sponsors uit orthodoxe landen als Saoedi-Arabië en Iran via de achterpoortjes binnen gesmokkeld. Er zijn te veel moslims in Nederland en in Vlaanderen, en ik vind ook dat de islam terug moet naar de andere kant van de Middellandse Zee. Maar om dat probleem op te lossen door een Koranverbod of een immigratiestop, is toch strijdig met westerse verworvenheden als vrijheid van godsdienst, van vergadering en noem maar op. En die verworvenheden zijn mij te dierbaar”.
Opereert Wilders te dictatoriaal?
“Neen, absoluut niet. Hij zet radicale middelen in, terwijl ik blijf geloven in onze vrijheden, in onze manier van leven. Ik ben ervan overtuigd dat er democratische middelen zijn waarmee we de invloed van de islam kunnen terugdringen.”

Zit u dan meer op de lijn van Rita Verdonk?
“Ik zit ongetwijfeld op de lijn van Verdonk. Zeker weten.”

Trots op Nederland, trots op Vlaanderen?
“Ieder heeft zijn eigen slogan, zijn eigen programma. Ik doe niet mee aan het elkaar beschimpen, van Verdonk wel en Wilders niet. We hebben niet meer de luxe om vliegen van elkaar af te pakken. De gelijkgezinden in Europa op dit thema moeten solidair zijn met elkaar en wij moeten ons niet tegen elkaar laten uitspelen.”

Uitspelen?
“Zodra wij wat zeggen, beticht het linkse, multiculti-kamp ons van racisme, fascisme, neonazisme. En helaas, dat werkt altijd. Wij op de rechtervleugel moeten ons niet laten leiden door de agenda van links.”

Zoekt u aansluiting bij Verdonk?
“Ik ga nog verder en zeg: laten we een zo breed mogelijk front vormen tegen de islamisering. Het is meer dan vijf voor twaalf, we moeten snel handelen. Onze gemeenschappelijke vijand maakt zulke overwegingen niet hoor; die slaat de handen altijd ineen, die gedraagt zich altijd eensgezind, altijd en overal. Ter rechterzijde laten we ons tegen elkaar uitspelen en trekken we ons vervolgens terug op het eiland van het grote gelijk. Dan zie ik Wilders en Marco Pastors, en in Vlaanderen hebben we er ook zo een paar, zwaaiend in hun eigen kapel met hun eigen vlaggetje. Dan bloedt mijn hart. Versnippering is het ergste wat ons kan overkomen.”

Moet Verdonk zich dan aansluiten bij Wilders, of Wilders bij Verdonk?
“Ze moeten de handen ineen slaan. Zet de grote ego’s opzij, en werk samen. Wat is het alternatief? Dat Verdonk en Wilders elkaar kannibaliseren en protestpartijtjes worden van vijf, zes zetels, die geen lang leven zijn beschoren.”

En doet in Europees verband het Vlaams Belang dan mee?
“Ik sta open voor ieder gesprek met wie dan ook, als dat resulteert in meer gewicht voor onze standpunten. Het zou mooi zijn hé, als de rechterzijde in Nederland en Vlaanderen zich weet te verenigen. Dan heb je een stevig en slagvaardig front. United we stand.”

Heeft u al met Hans Wiegel gesproken? Dit erelid van de VVD heeft vorige week iets vergelijkbaars geroepen.
“Nee, ik heb hem niet gesproken. Het is wel frappant, ja. Wiegel is iemand met een gezond verstand en iedereen met gezond verstand snapt dat rechts een vuist moet maken.”

Kernwoorden: boedelscheiding, crisis, immigratie, Islam, multiculturalisme, solidariteit, Vlaamse onafhankelijkheid, Vlaanderen, Wallonië