Mijheer de Minister-President,
Het heeft niet mogen zijn! Het had nochtans zo mooi kunnen zijn! U had het allemaal zo handig uitgekiend! U zou doen wat Leterme niet kan of wou! U zou bewijzen dat de communautaire eisen van de CD&V geen loze verkiezingsbeloften waren maar dankzij u realiteit zouden worden. Uw verkiezingscampagne zou gebouwd worden op het in de praktijk brengen van de fameuze “5 minuten politieke moed”.
U zou slagen waar Leterme faalde ! Uw “finest hour”, uw “moment suprême”, uw verwachte triomf, is helaas uw communautair Waterloo geworden. Een debâcle, een afgang, een nederlaag met forfaitcijfers…
U bent echter niet de enige die een nederlaag leidt. Samen met u zijn alle Vlamingen vandaag verliezers. De enige die winnen en hun slag thuis halen zijn de Walen. Reynders en co triomferen : geen staatshervorming, zelfs geen minimale of zoals Eric Van Rompuy het eens schreef “zelfs geen bagatel”.
Mijnheer de Minister-President,
De conclusie is simpel : eigen schuld, dikke bult ! Kris Peeters blijft door zijn eigen schuld met lege handen achter. Nu zelfs van een minimale staatshervorming binnen deze Vlaamse legislatuur geen sprake zal zijn, staat deze coalitie maar u en vooral de CD&V helemaal met de billen bloot. De CD&V/N-VA-strategie heeft hopeloos gefaald.
Mijnheer de Minister-President,
Vanaf nu gaat u zich – naar eigen zeggen – bezig houden met de echte problemen. De economische recessie, de werkloosheid, de crisis in de automobielindustrie en de banksector…. Men vergeet echter dat Vlaanderen niet over de hefbomen beschikt om deze problemen efficiënt aan te pakken en echt het verschil te maken. Zolang we niet beschikken over een eigen Vlaamse loonpolitiek, een Vlaamse sociale zekerheid en een eigen Vlaamse fiscaliteit staan we nergens. Alleen een verregaande staatshervorming kan hieraan verandering brengen. Al de rest is woordenkramerij…
Mijnheer de Minister-President,
De “communautaire dialoog” is nooit echt van start gegaan omwille van twee redenen : de Walen wilden niet en Kris Peeters durfde niet ! De Waalse garanties die Peeters bij het begin zei op zak te hebben, blijken uiteindelijk niets meer dan gebakken lucht. U hebt zich laten rollen als een kerstekind. Een “plan B” om bij een mogelijke mislukking als alternatief te dienen was er al evenmin. Nochtans was het “plan B” van de Vlaamse onafhankelijkheid de enige stok achter de deur om de Walen rond de onderhandelingstafel te krijgen.
Mijnheer de Minister-President,
Vandaag blijft niet alleen het Vlaams Regeringsakkoord dode letter, bovendien blijkt opnieuw dat de Waalse chantage werkt. De Waalse chantage werkt omdat het antwoord van Kris Peeters op het Waalse “njet” is zwak en laf. Peeters legt zich neer bij de feiten en gaat over tot de orde van de dag. In plaats van enkel de stekker uit de dialoog te trekken moet hij een kortsluiting veroorzaken ! Dat kan alleen indien CD&V, SP.A.en VLD zich niet neerleggen bij het Belgisch status quo, en eindelijk durven kiezen voor Vlaamse onafhankelijkheid!
Kernwoorden: CD&V, communautaire dialoog, dialoog, fiscaliteit, Leterme, loonpolitiek, Peeters, politieke moed, verkiezingsbeloften
