Met als thema “Uw Antwerpse toekomst in veilige handen” stellen we u graag het Vlaams Belang-programma voor.

N.a.v. dit congres worden de bakens voor 14 oktober uitgezet, bepalen we onze prioriteiten en verduidelijken we onze politieke strategie !

U kan hier het Antwerps programma van het Vlaams Belang opvragen.

Op 11 september 2010, de negende verjaardag van 9/11, organiseerde het Vlaams Belang vlakbij de Amerikaanse ambassade in Brussel een protestmanifestatie tegen de mogelijke inplanting van een moskee op Ground Zero in New York. ’s Avonds werd een citaat uit de toespraak van Filip Dewinter op televisie uitgezonden. De volgende dag ontving Filip Dewinter een e-mail met de boodschap “Ik ga u een dezer dagen vermoorden. Ik loop al lang rond met dit idee en een dezer dagen kom ik om u neer te knuppelen en dood te schieten met de tweeloop van mijn broer. Ik kom en ook uw vrouw is van mij. Bescherm uw vel voor het te laat is. Uw vrouw moet zeker oppassen”.

De mail was ondertekend met twee joods klinkende namen. Na de mail volgden nog een aantal telefonische bedreigingen. Filip Dewinter diende klacht in en de Crime Unit van de federale politie kon de dader - El Chazoini Lishssin - lokaliseren in een huis in Aalter. De man werd gearresteerd en zijn computer werd in beslag genomen.

El Chazoini Lishssin is afkomstig van Dubai. De man uit Aalter is leerkracht van opleiding, maar is momenteel werkzoekend. De broer waarvan sprake in de mail zit al 11 jaar in de gevangenis omwille van een dubbele moord met voorbedachte rade. Lishssin zegt van zichzelf een salafist te zijn, een radicale strekking binnen de islam.

Hoewel het proces reeds van start ging op 18 april wordt er morgen pas een uitspraak verwacht. Filip Dewinter zal aanwezig zijn in de zittingszaal.

De zware incidenten tussen Afghanen en Tsjetsjenen van afgelopen weekend in Arendonk bewijzen nogmaals het nefaste principe van open asielcentra: ze werken criminaliteit en onveiligheid in de hand. Het incident van gisteren is overigens het zoveelste in een lange rij. Het Vlaams Belang pleit dan ook  onverkort voor de sluiting van het open asielcentrum en stelt vier concrete actiepunten voor:

Vluchtelingen moeten opgevangen worden in hun eigen streek en/of continent;

Er moeten gesloten opvangcentra komen aan de grenzen;

Er moet een korte procedure komen van maximum 7 dagen zonder beroepsmogelijkheden;

Asielzoekers moeten wanneer ze uitgeprocedeerd zijn onmiddellijk gerepatrieerd worden.

Vlaams parlementslid Filip Dewinter: “Het wordt hoog tijd het vluchtelingenverdrag van de conventie van Geneve in vraag wordt gesteld. Intussen dient er dringend werk gemaakt te worden van  containerdorpen die moeten ingericht worden als gesloten centra waar asielzoekers kunnen opgevangen worden. De centra moeten weg uit de woonwijken en de stadscentra. Momenteel zijn de centra veel te aantrekkelijk en te uitnodigend. Bovendien dienen asielzoekers die zich misdragen onmiddellijk naar hun land van herkomst worden gerepatrieerd.”

Filip Dewinter: Ik heb inderdaad in mijn boek “Inch’Allah? De islamisering van Europa” gesteld dat islamofobie de plicht is van eenieder. Inderdaad, ik heb schrik van de islam. Islam is een totalitaire veroveringsgodsdienst die uit is op wereldheerschappij. Het is naïef om te veronderstellen dat de islam een godsdienst is zoals alle andere. De islam is in eerste instantie een gevaarlijke politieke ideologie. Daarom meen ik inderdaad dat het nodig is om schrik te hebben van de islam.

U bent voorzitter van de vereniging “Steden tegen islamisering”. Wat doet die vereniging precies, met welke initiatieven bent u bezig. Denkt u dat uw actie succesvol is?

Filip Dewinter: “Steden tegen islamisering” is een samenwerkingsverband tussen partijen, organisaties en individuen met de bedoeling om concrete en praktische acties te voeren tegen de islamisering van Europa. In steden zoals Keulen, Milaan, Parijs, Antwerpen en Berlijn werden de voorbije jaren door STI acties gevoerd tegen de bouw van grote, nieuwe supermoskeeën. Het is noodzakelijk dat we op Europees niveau samenwerken om de islam terug te dringen. De islam verspreidt zich immers als een inktvlek over heel Europa. Het verzet moet op gang worden gebracht. Via “Steden tegen islamisering” coördineren we één en ander. Ik geef u een concreet voorbeeld. Enige weken geleden zijn we er in geslaagd om een meeting van Hizb-ut-Tahrir in Hasselt onmogelijk te maken dankzij informatie die we via de Oostenrijkse antenne van “Steden tegen islamisering” ontvangen hadden. Als de islam wereldwijd georganiseerd is dan is het minstens nuttig en wenselijk dat de anti-jihadbeweging op Europees vlak gestalte krijgt.

Islamcritici worden van racisme beticht. Omdat de islam niets met ras te maken heeft, is dat een wat vreemde beschuldiging maar mogen we stellen dat er zelfs geen zweem van racisme schuilgaat onder het anti-islamdenken?

Filip Dewinter: Kritiek op de islam moet gelijk gesteld worden met kritiek op een ideologie of politieke leerstelling. Wanneer het mogelijk is om kritiek te hebben op het liberalisme, het communisme of het nationalisme dan moet het toch ook mogelijk zijn om kritiek te hebben op de islam? Ik herhaal: de islam is in de eerste instantie een politieke ideologie, veel meer nog dan een godsdienst. Maar zelfs indien het enkel een godsdienst zou zijn dan nog moet kritiek kunnen. Kritiek op de islam wordt onmiddellijk gelijk gesteld met racisme in de hoop daarmee alle islamcritici de mond te kunnen snoeren.

Vindt u dat de islam kan samengaan met de democratie en de Westerse (eigenlijke universele) waarden?

Filip Dewinter: Neen, islam en democratie gaan niet samen. Islam staat haaks op democratie. Waarom? Omwille van het simpele feit dat de islam een theocratie, een kalifaat, nastreeft. Alle waarheid komt van Allah. De moslim moet hoe dan ook de democratische wetten goedgekeurd in een land ondergeschikt maken aan de wil van Allah – Inch Allah – zoals letterlijk neergeschreven door Mohamed in de Koran. Uiteraard is de islam evenmin compatibel met onze Westerse waarden. De vrijheid van godsdienstbeleving, de scheiding tussen kerk en staat, de vrije meningsuiting, de gelijkwaardigheid van man en vrouw, … zijn allemaal waarden waarin de islam niet gelooft. De islam vormt dan ook een bijzondere ernstige bedreiging van onze waarden en normen, van onze manier van leven.

Denkt u dat de islam een evolutie kan doormaken? We horen af en toe wel iets over een “verlichte islam”. Hoe realistisch is dat volgens u?

Filip Dewinter: De verlichte islam is een uitvinding van linkse en progressieve Europeanen die vanuit hun multiculturalisme de islam omarmen. Wie gelooft in een verlichte islam is naïef en heeft van de islam niets begrepen. Een verlichte islam heeft niets meer met de islam te maken. Sommigen hopen door de islam te subsidiëren, te erkennen, door imamscholen op te richten en allerlei toegevingen te doen aan de islam, dat er een soort van Europese islam zal ontstaan.

Laten we klaar en duidelijk zijn. Het enige gevolg van het koesteren en pamperen van de islam en het creëren van een heuse islamitische zuil zal geen Europese islam maar een islamitisch Europa zijn.

Is de voornaamste kracht van de islam in Europa niet de onwetendheid van de burgers. Velen denken dat de islam een godsdienst zoals een andere is en kennen de ware aard van de islam niet, zijn politieke ambities en aanspraak op wereldheerschappij. Een belangrijk wapen in de strijd tegen de islam is wellicht bewustmaking, de burger informeren over het echte gezicht van de islam. Een Amerikaans auteur heeft gezegd dat we uit ons “cultureel hokjesdenken” moeten komen, hoe zouden we onze mede-Europeanen kunnen doen inzien wat de islam werkelijk is?

Filip Dewinter: Inderdaad, bewustwording en sensibilisering zijn noodzakelijk in onze strijd tegen de islamisering. We moeten duidelijk maken waar de islam werkelijk voor staat. Blijkbaar is iedereen vergeten dat  de islam al twee keer Europa heeft proberen onder de voet te lopen. Dankzij belangrijke militaire overwinningen – de slag bij Poitiers (732) en de slag bij Wenen (1683) – hebben we de islam telkens terug kunnen dringen naar de plaats waar ze thuis hoort: aan de andere kant van de Middellandse Zee. De islam probeert Europa opnieuw onder de voet te lopen dit keer niet met militaire middelen maar via de immigratie-invasie – al hijra – via de hijra-immigratie-invasie. Via “Steden tegen islamisering” proberen we via de uitgave van brochures en folders, via spreekbeurten en internet (www.villescontrelislamisation.fr) om mensen te informeren over de ware aard van de islam. In de brochure met als titel “Hoe overleven in een islamitische samenleving”, maak ik in 10 lessen duidelijk wat de mogelijke gevolgen zijn voor een Europeaan wanneer hij in een geïslamiseerde wijk of buurt woont of leeft.

Welke concrete maatregelen stelt u voor om de islam tegen te gaan?

Filip Dewinter: Eerst en vooral moeten de Europese overheden hun naïviteit omtrent de islam laten varen en de ware aard van de islam durven erkennen. We moeten duidelijk durven stellen dat de islam op de Europese bodem niet thuis hoort. Met andere woorden: het erkennen en subsidiëren van de islam, … het bouwen van moskeeën en minaretten en Koranscholen is dom en zelfs gevaarlijk. Veel politici collaboreren met de islam in de hoop om zieltjes te winnen en stemmen te kunnen ronselen. De islamcollaboratie zal ons echter op termijn zuur opbreken. De islam probeert immers een eigen zuil uit de grond te stampen. De moskeeën in onze grootsteden zijn de bruggenhoofden, de voorposten van het islamitische leger dat maar één doelstelling heeft: ons genadeloos onder de voet lopen.

Naast “Steden tegen islamisering” heeft Anke Van dermeersch ook “Vrouwen tegen islamisering” opgericht. Wat is hiervan de bedoeling?

Filip Dewinter: Vrouwen zijn het eerste slachtoffer van de islamisering. Kijk maar naar de dagelijkse praktijk in vele moslimlanden. Vrouwen worden door de islam gediscrimineerd en vernederd. Vrouwen zijn de ondergeschikte van de mannen en hebben binnen de islam nauwelijks rechten. Kijk het is simpel: Allah houdt niet van vrouwen! Vrouwen zijn wegwerpproducten die binnen de islam geen rechten hebben. Daarom moeten we vrouwen mobiliseren en bewust maken van het feit dat de islamisering hen als eerste treft.

Met “Vrouwen tegen islamisering” voeren we een grootschalige campagne met als thema “Islam of vrijheid? Durven kiezen!”. De campagne met de boerka-bikini-affiche waarop mijn dochter prijkt, heeft voor veel aandacht in de media gezorgd. Deze affiche moest samen met het boek van Anke Van dermeersch, “Hoer noch slavin – vrouwen en islam”, het debat over vrouwenrechten en islam op gang brengen.

lees ook op www.stedentegenislamisering.be

Filip Dewinter: “Minister Turtelboom mag niet langer aarzelen. Abu Imran moet de Belgische nationaliteit worden ontnomen en het land worden uitgezet.”

De Antwerpse correctionele rechtbank heeft Sharia4Belgium-leider Abu Imran (Fouad Belkacem)  vandaag veroordeeld tot twee jaar cel, waarvan één jaar effectief, en 500 euro boete, wegens het aanzetten tot haat tegen niet-moslims. Abu Imran moet het Centrum voor Gelijkheid van Kansen en Racismebestrijding, Frank Vanhecke en Filip Dewinter bovendien één euro morele schadevergoeding betalen. Belkacem was – net zoals bij de vorige veroordeling toen hij een eerste maal bij verstek werd veroordeeld – ook nu niet aanwezig op de rechtbank.

De veroordeling is een gevolg van haatdragende youtubefilms die Abu Imran en Sharia4Belgium de voorbije jaren online zetten, waarin ondubbelzinnig sympathieën werden geuit voor het terrorisme en moslims werden opgeroepen de ongelovigen te bestrijden en zelfs te vermoorden.

Filip Dewinter stelt vast dat de veroordeling tot een effectieve gevangenisstraf van twee jaar in het eerste verstek-vonnis nu herleid werd tot één jaar effectief en één jaar voorwaardelijk.  Belkacem liep in het verleden reeds enkele kleine veroordelingen op die samen goed zijn voor 14 maanden gevangenisstraf. Tesamen met de huidige veroordeling tot één jaar effectieve gevangenisstraf,  is dit niet voldoende om Abu Imran in de cel op te sluiten. Gevangenisstraffen van minder dan drie jaar effectief worden in België wegens het tekort aan gevangeniscapaciteit immers niet uitgevoerd. Abu Imran kan nu nog in beroep gaan. Wanneer Belkacem niet in beroep gaat of de strafmaat in beroep bevestigd wordt, komt hij er dus vanaf met een enkelband.

Filip Dewinter: “De gevangenisstraf van Belkacem is – dankzij het falende Belgische justitiebeleid – dus louter symbolisch. Van een kordate en efficiënte aanpak van het moslimextremisme in ons land is duidelijk geen sprake. Mijn conclusie is dat moslimextremisten in ons land blijkbaar straffeloos hun kunnen sympathieën uiten voor het terrorisme en in alle vrijheid kunnen oproepen tot haat, geweld en moord.”

Filip Dewinter hoopt alsnog dat na deze veroordeling de procedure wordt opgestart om de Belgische nationaliteit van Abu Imran af te nemen: “Men moet dergelijke moslimextremisten de Belgische nationaliteit ontnemen en het land uitzetten. Minister van Justitie Turtelboom mag niet langer stilzitten, maar nu initiatieven nemen.”

De antidiscriminatie-ideologie heeft intussen zijn weerslag gekregen in federale en Vlaamse wetgeving die zelfs discriminerende handelingen van particulieren sanctioneert. Professor Matthias Storme wees er in 2005 reeds op dat het discriminatieverbod “een maatregel is die door een bepaalde ideologie is uitgedacht om slechts in één richting te worden gebruikt en natuurlijk nooit in de andere.” Storme noemde de antidiscriminatie-ideologie zélf discriminerend omdat ze “vertrekt van een onderscheid tussen de goeden en de slechten, diegenen die discrimineren en diegenen die niet discrimineren, en daarmee de discriminatie van de discriminerenden rechtvaardigt.”

Het gelijkheidsdenken beperkt de vrijheid van handelen van het individu en het recht van de overheid om rechten en voorrechten toe te kennen aan staatsburgers. De weigering om nog langer onderscheid te maken tussen wie wel en wie niet tot onze gemeenschap behoort, is een gevolg van de ‘weg-met-ons’-mentaliteit die het multiculturele Europa kenmerkt. Jean-François Revel had gelijk toen hij in zijn boek La tentation totalitaire schreef: “Een beschaving die zich schuldig voelt voor alles waar ze voor staat, ontbreekt de wilskracht en de kracht om zichzelf te verdedigen.” Anti-discriminatie is een nieuwe vorm van totalitarisme, een nieuwe intolerante religie!

Ik pleit inderdaad voor het recht om te discrimineren. Dit recht moet niet alleen gelden voor de individuele burger die opnieuw vrij moet kunnen kiezen welke werknemer hij in dienst neemt en aan welke huurder hij zijn appartement verhuurt, maar ook voor de wetgever. Ook en vooral de overheid heeft het recht om te discrimineren, om onderscheid te maken tussen wie wel en wie niet over de nationaliteit van het land beschikt. Uiteraard ben ik mij er pijnlijk van bewust dat de lakse nationaliteitswetgeving – de Snelbelgwet – op nauwelijks 10 jaar tijd aan 530.000 vreemdelingen de – meestal dubbele – nationaliteit heeft bezorgd. Los van het feit dat ik van oordeel ben dat de Snelbelgwet afgeschaft moet worden, besef ik dat de nationaliteit het enige juridische instituut is waarop het onderscheid tussen wie wel en wie niet tot ons volk behoort, kan worden gebaseerd.

Vandaag de dag is het recht om te mogen discrimineren hoognodig. De meeste West-Europese landen beschikken over een goed uitgebouwde sociale zekerheid. Werklozen ontvangen een werkloosheidsvergoeding, zieken een uitkering, personen op rust een pensioen en gezinnen met kinderen kinderbijslag. Dit sociaal stelsel is gebaseerd op het betalen van sociale bijdragen op de arbeidsinkomsten.

Dit schitterend publiek systeem was aanvankelijk bedoeld als een instrument van interne solidariteit tussen staatsburgers. Onder het mom van solidariteit, antiracisme en verdraagzaamheid werd het systeem opengesteld voor alles en iedereen. Immigranten kunnen vaak na één dag werken reeds een werkloosheidsuitkering genieten in ons land. Bovendien verschaft het OCMW uitkeringen aan asielzoekers, geregulariseerde illegalen en andere vreemdelingen van zodra zij legaal in het land verblijven. OCMW’s, sociale huisvestingsmaatschappijen en instellingen die sociale kredieten verstrekken worden overspoeld door vreemdelingen.

40 procent van de OCMW-steuntrekkers in ons land is vreemdeling. Eén op vier van onze sociale woningen wordt toegewezen aan vreemdelingen. De overheid betaalt jaarlijks 60 miljoen euro aan kinderbijslag voor 40.000 kinderen van vreemdelingen die in het buitenland verblijven. Meer dan een kwart van de goedkope leningen van het Vlaams Woningfonds gaat naar vreemdelingen. De immigratie kost onze samenleving jaarlijks ongeveer twee miljard euro.

De massa-immigratie vormt de belangrijkste bedreiging voor de verzorgingsstaat. De immigratie-invasie zorgt ervoor dat de sociale zekerheid nauwelijks nog betaalbaar is. Wie wil profiteren van onze sociale voorzieningen moet eerst investeren in onze samenleving. Toegang tot onze sociale zekerheid en voorzieningen dient voor niet-Belgen pas mogelijk te zijn na zeven van de voorbije acht jaar in ons land te hebben verbleven en hier tenminste drie jaar gewerkt te hebben. Misschien is discriminatie – opnieuw onderscheid maken tussen wie wel en niet tot onze gemeenschap behoort  – niet het probleem, maar wel de oplossing van de problemen waarmee onze Europese samenleving geconfronteerd wordt.

Het Vlaams Belang heeft kennis genomen van het feit dat de Vlaamse regering eindelijk het GRUP voor de Antwerpse havenuitbreiding heeft goedgekeurd. Daarmee wordt inzake de ontwikkeling van het Linkeroeverscheldegebied klare wijn geschonken. De Antwerpse haven mag uitbreiden, hetgeen haar klanten en potentiële klanten met veel plezier zullen optekenen, maar tegelijkertijd worden duidelijke grenzen vastgelegd.

Op dit laatste zat vooral de Wase gemeenschap te wachten. Immers geen enkele groei kan onbeperkt en ongebreideld zijn. Het uitgewerkte GRUP legt voor lange tijd duidelijk vast hoe Antwerpen en het Waasland inzake havenaangelegenheden zullen samenwerken.

Helaas, komt ook in dit dossier de Europese moloch om de hoek kijken. De noodzakelijke havenuitbreiding moet volgens de eurocraten gecompenseerd worden met de aanleg van nieuw natuurgebied. Volgens de Vlaamse meerderheidspartijen, CD&V, SP-a en N-VA, moet deze natuurcompensatie gevonden worden in de ontpoldering van gebied waar twee belangrijke gehuchten, Ouden Doel en Rapenburg, gelegen zijn.

Voor het Vlaams Belang zijn polders en landbouwgebied even belangrijk als haven- en industriegebied. Voor het Vlaams Belang mogen mensen nooit wijken voor vogels. Niet de fuut, de kluut, de rosse grutto of de tureluur mogen de politiek beïnvloeden, wel de mensen. Het is dan ook vanuit menselijk oogpunt dat Vlaams Belang Beveren en Vlaams Belang Antwerpen de Vlaamse regering vragen om de havenuitbreiding op de Linkeroever niet als alibi te gebruiken om nog maar eens in naam van Europa waardevol landbouwgebied op te offeren voor de groene beweging. Voor het Vlaams Belang kunnen Ouden Doel en Rapenburg vreedzaam voortbestaan naast het nieuw ontwikkelde havengebied.

Bruno Stevenheydens, lokaal N-VA-kopstuk in Beveren en tevens fractiesecretaris van deze partij in het Vlaams parlement laat op zijn persoonlijke blog optekenen dat er vanuit het Waasland “geen enkele milde reactie te horen was, integendeel, enkel ongeloof, verbijstering en bittere teleurstelling”. De vraag is maar hoe N-VA Beveren, N-VA Waasland en N-VA Nationaal dit soort uitlatingen rijmen met het standpunt dat de N-VA-ministers Bourgeois en Muyters afgelopen week in dit dossier hebben ingenomen. Quid N-VA?

Jef Schelfhout   -  Ondervoorzitter Regio Waasland

Bruno De Ridder  - Voorzitter afdeling Beveren

André Buyl  - Fractievoorzitter Vlaams Belang Beveren

Bruno Valkeniers -  Voorzitter Vlaams Belang

Filip Dewinter - Fractievoorzitter Antwerpse Gemeenteraad

Jan Penris - Voorzitter Koepel Antwerpen

terug naar overzicht