FDW in De Zondag : “Di Rupo is de vijand”

gepubliceerd op 24 november 2013 om 08:39

Neen, Filip Dewinter (51) ziet er niet uit als een geslagen hond. Zijn partij heeft deze week nochtans beslist dat hij straks de federale lijst in Antwerpen moet trekken, en niet de Europese lijst, waar hij stilletjes van gedroomd had. Zo maakt hij na meer dan 25 jaar Vlaams parlement weer de overstap naar zijn ‘eerste liefde’, zoals hij het zelf noemt, het federaal parlement. “Het is een electorale noodzaak, nu onze voorzitter Gerolf Annemans voor Europa kiest”, verklaart hij. “De partij heeft een boegbeeld nodig in de voor ons zeer belangrijke provincie Antwerpen. Ik moet geen valse bescheidenheid aan de dag leggen: ik denk dat ik daarvoor de meest aangewezen figuur ben. Ik ben een politieke straatvechter, en weet wat het is om verkiezingen te winnen. Ik zie ook geen alternatief voor dat lijsttrekkerschap. In de strijd tegen Elio Di Rupo ben ik de beste troefkaart van Vlaams Belang.”

In oktober vorig jaar verloor u in Antwerpen de strijd tegen Bart De Wever. U behaalde nog amper 10 procent. Moeten verliezers geen plaats maken?

Dat heb ik ook gedaan. Ik ben geen fractieleider meer in het Vlaams parlement, ik heb mijn ambities voor het partijvoorzitterschap opgeborgen, en ik heb een jaar lang vanuit de luwte aan politiek gedaan. Maar dat sabbatjaar ligt nu achter de rug. Ik kom weer op het politieke toneel. En ik geloof erin: ik heb op de markten al veel mensen ontmoet die me zeggen dat ze weer voor Vlaams Belang gaan stemmen.

Vorig jaar zei u nochtans in Knack: “Ik heb in Antwerpen minder dan 15 procent behaald, en dus ben ik niet meer geloofwaardig.” Dat is geen goede basis voor succes.

We zijn een jaar later, hé. Ik heb alles op een rijtje kunnen zetten, en ben tot de conclusie gekomen dat een terugkeer naar het federale parlement een goede zet is. Ik had een nieuwe uitdaging nodig. Ik heb dat Vlaams parlement ondertussen wel gezien. Ik begin er zelfs deel uit te maken van het meubilair, en dat is niet goed.

Van de door uw voorzitter beloofde vernieuwing komt niet veel in huis.

Vernieuwing betekent ook nieuwe uitdagingen aangaan. Ikzelf doe dat, Gerolf ook met zijn keuze voor Europa, Anke (Van dermeersch, nvdr) met haar overstap naar Vlaanderen, en Bruno (Valkeniers, nvdr) die de Vlaamse lijst zal duwen. Wij zullen ook als locomotieven fungeren om een aantal jonge mensen het parlement in te loodsen. Maar onze partij kan zich nu niet de luxe permitteren om te gaan experimenteren met onbekende lijsttrekkers, en al zeker niet in Antwerpen.

Twee jaar terug zei u identiek hetzelfde in deze krant. Moet u niet gewoon toegeven dat er geen nieuwe, sterke lichting klaar staat?

Neen, dat klopt niet. (denkt na) U zal zien dat we in een aantal provincies, waar de risico’s minder groot zijn, wel nieuwe mensen de lijsten laten trekken. Trouwens, dat een vrouw onze Vlaamse lijst in Antwerpen trekt, is ook nieuw.

Hebt u geen schrik om een nieuwe nederlaag op te lopen?

(resoluut) Neen! Sommige mensen zeggen me inderdaad dat ik zot ben, dat ik opnieuw klop ga krijgen van De Wever. Maar als iedereen op die manier denkt, dan kan ik alleen maar positief verrassen. Vlaams Belang moet nu in de eerste plaats zijn relevantie bewijzen, en dus standhouden.

Dat is weinig ambitieus. Is tien procent genoeg voor u?

Ja, toch wel. Tien procent moet onze nationale ambitie zijn. Al mag het in Antwerpen wel iets meer zijn. In 2018 moet er dan weer een knik naar boven mogelijk zijn.

Hoe zal u de kiezers terughalen, voornamelijk dan van N-VA?

De wittebroodsweken van N-VA en Bart De Wever zijn voorbij, en de mensen moeten dat weten. De Wever is intussen ook besmet door deelname aan het beleid. De verwachtingen voor zijn stadsbestuur waren hoog gespannen, maar de invulling van de slogan ‘kracht van verandering’ laat op zich wachten. Wat doet De Wever? Hij verhoogt allerlei belastingen en retributies. Ik heb het berekend: dat kost een gemiddeld Antwerps gezin met twee kinderen 225 à 250 euro per jaar. N-VA kiest er de gemakkelijkste prooi, de burger, uit om de lege kassen van de stad te vullen. Ik vind dat vreemd voor een conservatieve partij. De Wever doet hetzelfde als Di Rupo op federaal niveau: een belastingbeleid voeren.

Straks zegt u nog dat u heimwee hebt naar de socialisten.

Neen, dat zeg ik niet. Er moest vanalles veranderen in Antwerpen, maar De Wever verandert veel te weinig. Erger nog: als het erop aankomt in de zakken van de mensen te zitten, dan doet De Wever het nog slechter dan de socialisten. De rest van Vlaanderen moet dat goed beseffen. Ik zal in de campagne ons alternatief scherp stellen. Waar N-VA spreekt over confederalisme, spreken wij over Vlaamse onafhankelijkheid. Alleen op die manier geraken we van Di Rupo en zijn PS verlost. Alleen op die manier kan Vlaanderen de centrumrechtse regering krijgen die het verdient. Ik zal me dan ook profileren als de mister anti-Di Rupo.

Is de PS nu weer de grote vijand voor Vlaams Belang?

Absoluut. Di Rupo is volksvijand nummer één, en moet weg. Hoe dan ook.

Daar is de oorlogstaal weer …

(snel) Wij zijn in een politieke oorlog met de PS verwikkeld. Ik zal me trouwens niet beperken tot grote woorden in Vlaanderen, ik zal de strijd ook exporteren naar Wallonië. Vlaams Belang zal bij de verkiezingen met lijsten opkomen in de provincie van Di Rupo, Henegouwen, en in Waals-Brabant. Onder welke naam weet ik nog niet. Dat kan Vlaams Belang zijn. Of iets anders. Ik heb ook een Franstalig boekje geschreven, ‘Balayons les ordures politiques!’, met daarin alle schandalen van de PS. Ik wil de Walen ervan overtuigen niet voor de PS te stemmen, maar voor eender welke andere partij. En liefst voor Vlaams Belang natuurlijk.

Wie zal er op uw lijsten staan?

Vlamingen, Vlaams Belangers. Iemand die in Vlaanderen woont, kan opkomen in Henegouwen of Waals-Brabant. Dat is geen probleem. Ik zou het graag zelf doen, maar ik kan maar op één lijst staan. Ik sluit wel niet uit dat één van mijn dochters daar kandidaat zal zijn. Twee van de drie zullen opkomen. Mijn oudste dochter (Karolien, nvdr), die gemeenteraadslid is in Merksem, zal waarschijnlijk de lijst voor het Europees parlement duwen. Mijn andere dochter (An-Sofie, bekend van de boerka-affiche, vlnr) kiest mogelijk voor een lijst in Wallonië.

Gelooft u echt dat er één Waal zit te wachten op uw stemadvies?

Het gaat om de symboliek. Ik noem het out of the box denken. Wij brengen de strijd tegen Di Rupo tot aan zijn eigen voordeur. En waarom zouden de Walen niet willen luisteren? Wij kunnen hun bondgenoot zijn. De splitsing van het land zal ook voor hen een goede zaak zijn.

U slaat weer op diezelfde nagels. Hebt u in dat sabbatjaar geen nieuwe ingevingen gekregen?

Toch wel (glimlacht). Het eurokritische verhaal is een nieuwe insteek. Er zijn straks ook Europese verkiezingen, en Vlaams Belang zal zich duidelijk profileren als een partij die honderd procent pro Europa is, maar nul procent pro Europese Unie.

U moet het wel jammer vinden dat Gerolf Annemans de Europese lijst trekt. Dat was ook uw stille droom.

Dat is wat de pers ervan maakt. Ik had de ambitie om een aantal eurokritische partijen dichter bij elkaar te brengen, en dat is gelukt (nieuwe Europese alliantie van extreemrechtse partijen zoals het Franse FN en de Nederlandse PVV, nvdr). Ik ben blij daarmee. (wikt en weegt zijn woorden) Ik zal niet ontkennen dat ik met het idee gespeeld heb om op de Europese lijst te staan. Maar ik vind het Europees parlement toch een te-ver-van-mijn-bed-show. Ik wil nog een actieve rol spelen in de Belgische politiek. We stonden nooit zo dicht bij een splitsing van het land. Ik zal het in mijn leven nog meemaken. Ik ben daarvan overtuigd.

(Paul Cobbaert)