EU buigt voor Turkse chantage – koehandel is historische dwaasheid

gepubliceerd op 17 december 2013 om 12:50

Het Vlaams Belang is niet te spreken over de koehandel – illegalen in ruil voor vrije toegang tot Europa – die de Europese Commissie gisteren met Turkije sloot. Met dit akkoord beloont de EU immers de Turkse chantagepolitiek die erin bestaat elke samenwerking in de ontmoediging van de illegale immigratie naar Europa, afhankelijk te maken van de afschaffing van de visumplicht voor Turkse staatsburgers.

Het valt bovendien nog te bekijken onder welke voorwaarden Turkije bereid zal zijn illegale immigranten terug te nemen. Volgens een hoge Turkse ambtenaar die nauw bij de onderhandelingen was betrokken, zal een verklaring van een illegale immigrant dat hij via Turks grondgebied de EU is binnengekomen, immers niet volstaan.

De essentie van het akkoord werd gisteren perfect samengevat door de Turkse minister van Buitenlandse Zaken Ahmet Davutoglu: “In het slechtste scenario zal Turkije misschien enkele duizenden illegale immigranten moeten terugnemen. Maar 76 miljoen Turken zullen overal heen kunnen in Europa.”

Met de afschaffing van de visumplicht dreigt Europa dan ook van de regen in de drop te belanden. Meer zelfs: in de praktijk zou de remedie wel eens erger kunnen blijken dan de kwaal. Het spreekt immers voor zich dat de opheffing van de visumplicht in het Klein-Aziatische land zal worden geïnterpreteerd als een open uitnodiging om de Turkse aanwezigheid in West-Europa te komen versterken. In feite doet de Europese Commissie vandaag niets anders dan een bestaand probleem ‘oplossen’ door een nieuw (zo mogelijk nog groter) probleem te creëren.

Turkije zet ondertussen zijn chantagepolitiek gewoon verder. Ankara kondigde immers bij voorbaat aan dat het zijn medewerking aan het indammen van de illegale immigratie zal stopzetten als de opheffing van de visumplicht uitblijft. De Turkse minister van Buitenlandse Zaken Davutoglu had het naar aanleiding van de recente deal met de EU – niet zonder reden – over “een ‘historisch akkoord.” Vanuit Europees perspectief bekeken lijkt het ons beter om te spreken van een historische dwaasheid.