Prudentia (voorzichtigheid)
Ik ben er fier op dat ik al dertig jaar hetzelfde vertel.
‘Voorzichtigheid is een woord dat mij niet ligt. Zoals de dichter Albrecht Rodenbach zei: “Liever in ‘t wilde te stormen dan in orde stil te vallen”. Als je nooit risico’s neemt of je nek durft uit te steken, dan lukt het niet. Napoleon benadrukte altijd: ‘L’audace, l’audace, toujours l’audace’. Hij had gelijk. Lef, lef, lef, dat heb je nodig. Het is misschien niet goed geëindigd met de man, maar hij zal wel herinnerd worden in de geschiedenis.’
‘Vlaams Belang is een partij die erom bekend staat dat ze durft anders te zijn dan de anderen. Wij staan niet voor de gulden middenweg, schuiven politiek incorrecte thema’s naar voor, schoppen tegen de heilige politieke huisjes.’ ‘Men verwijt ons soms dat we altijd op dezelfde nagel kloppen. Ik moet zeggen dat ik fier ben dat ik al dertig jaar hetzelfde vertel. De meeste politici veranderen om het jaar van standpunt, afhankelijk van waar de wind komt of wat de opportuniteiten zijn. Jean-Marie Dedecker zei in 2004 dat Turkije bij de EU mocht en drie jaar later was hij daar tegen. Daar doen wij niet aan mee. Bij ons koop je geen kat in een zak.’
‘Ik zie steeds meer partijen die ons proberen te kopiëren. Ze worden een soort Vlaams Belang-light. Alhoewel je bij N-VA-voorzitter Bart De Wever moeilijk van een light-versie kan spreken. Misschien moeten we het bij hem op een Vlaams Belang-soft houden. Ze proberen wel, maar het lukt maar half. Het verschil is dat wij ons programma niet uitverkopen om in een regering te raken. De N-VA heeft gegokt en verloren door in een regering te stappen. De Wever mag dan wel net niet de “Slimste mens van de wereld” zijn. Maar als het over politieke strategie gaat, is hij een van de domste mensen die ik ken. De N-VA was het schaamlapje waarachter de traditionele partijen zich vijf jaar hebben kunnen verschuilen om niets te doen op institutioneel vlak. De N-VA heeft zich laten gebruiken en draagt een verpletterende verantwoordelijkheid. Wij hebben tenminste geprobeerd, zeggen ze dan. Maar als je mislukt, moet je op de blaren zitten. Ze zijn alleen uit de regering gestapt omdat ze anders electoraal zouden worden afgestraft. Dat is gemakkelijk en goedkoop.’
Justitia (rechtvaardigheid)
Jullie moeten niet in onze interne keuken kijken, omdat het jullie zaken niet zijn.
‘Als er één zaak onrechtvaardig is in de politiek, dan is het wel het cordon sanitaire rond Vlaams Belang. Het is duidelijk dat men ons probeert uit te roken. Of dat gaat lukken, zullen we nog moeten zien. Ik vind alvast niet dat we op dit moment in het defensief zitten. Voorspellingen doen over hoeveel procent we zullen halen, daar doe ik niet aan mee. Natuurlijk is het politieke landschap veranderd. Maar er is geen reden om defaitistisch te worden. Ik geloof er nog in en ik ben strijdbaar.’
‘Wat er in Nederland met de lijst van Pim Fortuyn gebeurd is na de verkiezingen, gebeurt nu met Lijst Dedecker voor de verkiezingen. Onderlinge ruzies, tegengestelde meningen, schandalen, … De hele cocktail voor een geslaagde vaudeville is hier aanwezig. Tegenover het circus van Dedecker pakken wij het volwassen en gedegen aan.’
‘Ik denk dat Vlaams Belang het jongste jaar verstandig is bezig geweest. Voor de federale verkiezingen van 2007 hebben we ons bezondigd aan interne discussies die uitgedraaid zijn op ruzies. Met alle gevolgen van dien. We hebben daaruit geleerd dat we dat vooral niet moeten doen. Na de verkiezingen hebben we de rangen gesloten. Want onze partij kan zich intern gerommel nog minder permitteren dan andere partijen.’
‘Weet u waarom wij niet graag hebben dat jullie in onze interne keuken kijken? Omdat dat jullie zaken niet zijn. Onze partij is een politiek leger en de mandatarissen zijn de vertolkers van het ideeëngoed. Maar ik heb echt niet de ambitie de oppermachtige leider van het leger te zijn. Ik ben een partijsoldaat. Oké, misschien een kapitein. Maar we vergeten niet dat we uit de traditie van Karel Dillen stammen. Hij heeft ons tot op zijn sterfbed op het hart gedrukt dat we schouder aan schouder de rechte lijn moeten bewaren en niet mogen plooien.’
Temperantia (gematigdheid)
Het wordt tijd dat we naar een confrontatiemodel gaan en dat we de Waalse leiders eens pijn doen.
‘Ik ben niet gematigd en wil dat ook niet zijn. Er zijn al zoveel gematigde mensen in de Wetstraat. Voor mij staat gematigdheid gelijk met lauwheid en halfslachtigheid. Zelfbeheersing is iets anders. Je moet je moment weten te kiezen en strategisch durven handelen. Ik heb me de voorbije twintig getraind om mijn zelfbeheersing te bewaren. Maar dat lukt niet altijd. Dat is ook niet zo erg. Politici zijn mensen van vlees en bloed. Die mogen ook eens hun emoties tonen, die moeten enthousiasme en passie uitstralen. Ik mis die passie vaak. De politiek is te technisch geworden. Het gaat te weinig over ideologie. Het is een grijze brij geworden.’
‘Ik zie Vlaams Belang eigenlijk meer als een drukkingsgroep dan als een politieke partij. Wij gebruiken verkiezingen om druk op de ketel te houden en onze standpunten te beklemtonen. Toen we in 1978 begonnen, waren we al blij dat 5 procent van de Vlamingen voor Vlaamse onafhankelijkheid was. Vandaag is dat bijna 50 procent. Dan zeg ik: chapeau, dat hebben we goed gedaan. We hebben het discours voor een stuk naar onze hand weten te zetten en de geesten beïnvloed. Dat is in de politiek ook belangrijk.’
‘Niet correct is dat we in de media worden afgeschilderd als politici die niet willen spreken. Mag ik er u op wijzen dat wij na onze veroordeling in 2004 en de daaropvolgende verkiezingsoverwinning een gesprek hebben gehad met Yves Leterme toen hij een regering probeerde te vormen. Na dat gesprek is hij naar de pers gestapt met de mededeling dat hij niet met ons kon regeren omdat wij een splitsing van de sociale zekerheid willen.’
‘Wij zijn niet zo fanatiek dat we niet beseffen dat je in een regering compromissen moet sluiten. Maar over een aantal zaken zijn we niet bereid water in de wijn te doen. Wij stappen niet in een regering zonder dat er in het regeerakkoord staat dat het uiteindelijke doel een onafhankelijke Vlaamse staat is. Ik besef ook dat zoiets niet onmiddellijk kan, maar er moet een duidelijke agenda zijn. Net zoals een duidelijke strategie om de resoluties van het Vlaams parlement uit te voeren. Vlaanderen heeft genoeg stokken achter de deur om de andere kant te dwingen om te plooien. We kunnen bijvoorbeeld het Franstalig onderwijs in de faciliteitengemeenten niet langer subsidiëren, de faciliteiten afschaffen, we kunnen de geldkraan dichtdraaien. Kris Peeters zegt altijd dat hij zijn tanden heeft laten zien. Jammer genoeg zijn het melktandjes. Het wordt tijd dat we naar een confrontatiemodel gaan en we de Waalse leiders eens pijn doen.’
Fortitudo (standvastigheid)
De politiek eet vandaag zijn jongen in sneltempo op, zoals een roofdier.
‘Ik heb niet de indruk dat onze plaat is grijsgedraaid, zoals sommigen beweren. Wij blijven standvastig en sterk. Maar niets is voor eeuwig. Ik ben niet zoals Jean-Marie Le Pen die in Frankrijk zijn partij heeft gedecimeerd door tot aan de geriatrie door te gaan. De toekomst van een politicus hangt af van zijn verkiezingsuitslagen. Dat is bij mij niet anders. Punt. Filip Dewinter is niet alleenzaligmakend voor Vlaams Belang.’
‘Er is wel degelijk een nieuwe generatie in mijn partij. Maar wel eentje die al wat ervaring heeft. De politiek eet vandaag in een heel snel tempo zijn jongen op, zoals een roofdier. Wij zijn daar een uitzondering op de regel. Tegenwoordig moet je eergisteren verkozen worden en vandaag minister-president zijn. Dat is een probleem. Kris Peeters is zelfs vanuit de CD&V-zuil gekatapulteerd tot regeringsleider zonder zich ooit aan de Vlaamse kiezers te hebben gepresenteerd. Ik heb het daar moeilijk mee. Die nieuwkomers komen zonder enige ervaring binnengerold onder het motto: ik was witter dan wit. En dan krijg je accidenten. Peeters heeft veel leergeld moeten betalen vooraleer hij gegroeid is in zijn functie. In de communautaire dialoog heeft hij zich laten rollen als een kerstekind.’

Fides (geloof)
Ik ben voorstander van het uitvoeren van de doodstraf. Mijn partij vindt dat dat niet kan.
‘Ik ben vrijzinnig. Hoewel ik uit een katholiek gezin kom en de christelijke waarden probeer door te geven aan mijn kinderen. Maar ik heb een groot probleem met het instituut Kerk. Ondanks die vrijzinnigheid beschouw ik de christelijke traditie als het cement en de basis van onze Westerse samenleving. Het Vlaams Belang is niet gebaseerd op een geloofsovertuiging, het is een politieke ideologie. Veel mensen in mijn partij zijn trouwens overtuigd katholiek.’
‘Als vrijzinnige ben ik tegen abortus. Omdat ik het recht op leven respecteer. In onze maatschappij, met alle opvangmogelijkheden die er zijn, heeft ieder kind het recht te mogen leven. Abortus om medische redenen kan wel, maar ik vind de bestaande wetgeving te laks en te verregaand. Vergis u niet, er zijn ook tegenstellingen binnen Vlaams Belang. Ik ben persoonlijk voorstander van het effectief uitvoeren van de doodstraf. Mijn partij vindt dat dat niet kan. Goed, ik zal me dan aansluiten bij dat standpunt. Maar mijn persoonlijke mening is anders.’ ‘Geloof in de integratie van allochtonen heb ik niet, wel in assimilatie. Integratie met behoud van de eigen cultuur werkt niet. Dat leidt tot segregatie en een soort apartheidssysteem zoals je dat nu overal meemaakt in onze steden. Culturen zijn niet altijd compatibel.’
‘Met de joodse cultuur heb ik dan weer minder problemen. Men doet altijd alsof joden immigranten zijn. Dat zijn ze niet. Ze hebben zich ook perfect geïntegreerd in onze samenleving, ze vallen niemand lastig en dringen niemand iets op. Met hoofddoeken heb ik wel problemen. Die zie ik als een teken van verzet ten aanzien van onze samenleving. Maar heeft het jodendom een sharia die zegt dat de vrouw maar de helft mag erven van een man? Neen, hé.’
‘Godsdienstvrijheid is een individuele vrijheid, geen collectief recht. De krijtlijnen van onze democratische samenleving zijn heilig. De islam respecteert die niet. Iedereen mag voor mijn part de zon of de maan aanbidden, zolang men maar binnen het kader van onze democratische rechtsstaat functioneert. Zodra men dat niet meer doet, dan houdt het op. De islam verstaat onder respect voor godsdienst dat er vanaf nu opnieuw gescheiden wordt gezwommen in openbare zwembaden, dat we halalvlees krijgen in het onderwijs, dat kruisbeelden verdwijnen in het openbaar ambt, dat er geen kerstversiering mag zijn. Maak ik er een karikatuur van? Neen.’
‘Dat zij vijf keer per dag hun matje uitrollen en zich richting Mekka keren, dat laat me koud. Maar zij hebben niet het recht om een eigen zuil uit te bouwen en allerlei eisen te stellen op het publieke domein, buiten het individuele recht om hun godsdienst te belijden uiteraard.’
Spes (hoop)
Wij houden de anderen een spiegel voor. Niet alleen de traditionele partijen, maar ook Lijst Dedecker die vandaag zegt witter dan wit te wassen.
‘Hoop ik nog op 24 procent van de stemmen? Laat ik antwoorden met een citaat van Willem van Oranje: ‘Point n’est besoin d’espérer pour entreprendre, ni deréussir pour persévérer’ (Het is niet nodig te hopen om te ondernemen, noch te slagen om vol te houden). Geloof, hoop, allemaal mooie deugden, maar het komt erop aan je niet vast te pinnen op één concreet verkiezingsresultaat en ook te durven een evaluatie te maken op wat je op twintig of dertig jaar hebt gerealiseerd. Mijn partij mag fier zijn op wat ze al heeft bereikt. Welk resultaat we op 7 juni ook neerzetten, dat zal aan het langetermijnverhaal geen afbreuk doen.’
‘Het klopt niet dat we nu in een hoekje zitten en niets bereikt hebben. Ik geloof in mijn zaak. Dat is mijn brandstof, al meer dan 20 jaar. Natuurlijk hoop ik op 24 procent, onze uitslag van 2004, maar we moeten realistisch zijn. Ik zeg alleen: consolideren. Het percentage vorige keer was heel goed, in heel aparte omstandigheden (het proces tegen Vlaams Blok, red.). Als we dat opnieuw zouden kunnen halen, ben ik een zeer tevreden man. Maar ik besef dat het heel anders is dan vijf jaar geleden.’
‘Een aantal partijen dreigt nu te groeien die niet dezelfde vastberadenheid hebben als het Vlaams Belang. Dan is er een stok achter de deur nodig, en dat is het Vlaams Belang. Wij houden de anderen een spiegel voor. Niet alleen de traditionele partijen, maar ook die partijen als Lijst Dedecker die vandaag zeggen witter dan wit te wassen.’
Caritas (naastenliefde)
Ik hou van de Walen, maar niet van hun leiders.
‘Ik heb Waalse vrienden, het zal u verwonderen, en zelfs goeie. Het probleem is dat het Waalse volk ooit haar leiders van zich af zal moeten schudden. Ik hoop dat ze ooit het licht zien, maar ik heb de indruk dat het cliëntelisme en het favoritisme waarop het Waalse socialisme drijft, een heel gevaarlijke drug is. Het is de cocaïne van Wallonië. Maar zelfs al komen er in Wallonië betere leiders en raakt men af van de corruptie, dan nog wil ik Vlaamse onafhankelijkheid. Absoluut. Natuurlijk. Ieder volk heeft recht op onafhankelijkheid. Aan individuele banden doet mijn mening echter niets af. Mogen mijn kinderen met een Waalse partner thuiskomen? Geen enkel probleem.’
‘Onlangs heeft een Waal me zijn lidkaart van de PS opgestuurd. De zegeltjes die hij er jarenlang heeft ingeplakt, zitten er nog in. Geweldig symbolisch. (bladert in het kleine, rode foldertje). Hij schreef me: “Mijnheer Dewinter, u heeft gelijk over Wallonië, het is een etatistisch en cliëntelistisch gewest. Ik ben altijd lid geweest van de PS uit overtuiging, maar nu heb ik het licht gezien. We kunnen alleen maar Wallonië verbeteren als we ons bevrijden van dit juk.” Of Didier Reynders dan beter is dan het socialistische juk, dat hoort u mij niet zeggen. Ik spreek me niet uit ten voordele van een ander politicus.’
‘Naastenliefde in de politiek slaat vaak op het sociale karakter van een partij. Men verwijt mijn partij soms dat we geen sociale partij zijn. Daar ben ik het helemaal niet mee eens. We zijn een sociale volkspartij, los van roofdierkapitalisme en hangmatsocialisme (dreunt delen van de speech van 1 mei op). ‘
‘Volksnationalisten staan voor solidariteit, maar dan wel binnen de eigen volksgemeenschap. Werk voor ons eigen volk eerst, sociale woningen voor ons eigen volk eerst. Dat is onze ideologie, zonder dat we daar iets van afdoen. Het hemd is altijd nader dan de rok en dat zal altijd zo blijven.’
‘Het is geen schande om eerst voor je eigen kinderen te kiezen, voor je eigen vrienden, voor je eigen volk. Opkomen voor de zwaksten van je eigen volk. Dat is niet alleen solidair zijn, maar onze verdomde plicht. Andere partijen zijn solidair met alles en iedereen, behalve met de zwaksten van hun eigen volk. Zij zijn liever solidair met vreemdelingen die hier onze wetten overtreden, dan met een bejaarde met een klein pensioen die het nadeel heeft dat hij of zij Vlaming is.’
‘Jullie zeggen: Dewinter is daar weer, de economische crisis zal nu nog de schuld van de vreemdelingen zijn. Tja, ik wil alleen dat, op het moment dat er 30.000 werklozen bijkomen, we mogen zeggen: werk voor eigen volk eerst.’

Kernwoorden: crisis, Dewinter, eigen volk eerst, immigranten, Islam, jodendom, kinderen, mekka, partij, sharia, solidariteit, Vlaams belang, Vlaming, vreemdelingen, Waalse volk, werklozen