Antwerpen nieuwjaarstoespraak Filip Dewinter – 2012
Beste vrienden,

Wat mag ik jullie wensen in 2012? Voor ieder van u: voorspoed, geluk en een goede gezondheid. Voor onze stad Antwerpen: de ommekeer en de verandering waar iedereen na 70 jaar socialisme naar snakt. We wensen jonge Vlaamse gezinnen in sociale woningen en illegalen en uitgeprocedeerde vluchtelingen op een C130; we wensen drugdealers en criminelen in de Begijnenstraat en handelaars en middenstanders in de Handelstraat; we wensen gezond verstand in de Wetstraat en politici in de Volkstraat; we wensen afval in containers en kinderen in een echte klas. En de Antwerpse voetbalsupporters wensen we een voetbalstadion op het Zuid, RAFC naar eerste klasse en Beerschot de beker.

Beste vrienden,

Laat mij aanvangen met een kerstverhaal:
Op een dag verscheen in het asielzoekerscentrum van het Klein Kasteeltje plotseling een prachtige fee. Tegen de eerste asielzoeker die ze tegenkomt zegt ze “Beste vriend, ik ben hier door de socialisten, de groenen, de liberalen en de christen-democraten naartoe gestuurd om voor jou, je vrouw en je zes kinderen drie wensen in vervulling te laten gaan”. De man uit Burkina Faso  kijkt verschrikt op en vertelt aan de fee: “Wel goede fee, ik zou graag een Mercedes willen en een kredietkaart om de benzine te betalen”.  “Ik heb nog twee te vervullen wensen voor je in de aanbieding. Waar kan ik je verder mee verblijden?” zegt de fee. De gelukzoeker krijgt wat meer lef en vraagt: “Ik wil een grote villa in Brasschaat met acht slaapkamers en ik wil dat de rest van mijn familie ook naar hier kan komen!” En poef! Plotseling staat de asielzoeker omringd door zijn tientallen neven en nichtjes, tantes en nonkels, echte en  buitenechtelijke kinderen in een mooie dure villa in het midden van Brasschaat. “En nu de laatste te vervullen wens” zegt de fee. “Wel goed geef me de Belgische nationaliteit, ik wil Belg worden. Geef me een Vlaamse naam en een blank gezicht”. De man, asielzoeker uit Burkina Faso, heette nu Jef Janssens, droeg een jasje van de Wibra, hij had geen cent meer op zak en zijn grote villa in Brasschaat, zijn Mercedes en zijn kredietkaart zijn verdwenen. “Waar is mijn Mercedes? Waar is mijn villa? Waar is mijn kredietkaart?”, jammert de gelukzoeker uit Burkina Faso en de fee grijnst gemeen en antwoordt: “Beste vriend,  ik heb je laatste wens vervuld. Vanaf nu ben je een Vlaming, vanaf nu ben je een Belg, vanaf nu moet je het dus zelf uitzoeken. Trek je plan! “Eigen volk laatst!”.

Beste vrienden,

“Eigen volk laatst!” inderdaad zeker in Antwerpen. 70,7 % van de OCMW-steuntrekkers van deze stad zijn asielzoekers, immigranten of illegalen; 1 op 4 van de sociale woningen in Antwerpen wordt toegewezen aan vreemdelingen; meer dan 50% van de werklozen in Antwerpen zijn vreemdeling; 45% van de criminaliteit wordt gepleegd door vreemdelingen; 45,5 % van de kinderen van het lager onderwijs zijn moslim. De immigratie-tsunami zorgt voor steeds meer overlast en problemen. Het in eerste instantie de kleine man, de gewone Vlaming die hiervan de dupe is. Het Vlaams Belang kiest naar aanleiding van de komende gemeenteraadsverkiezingen uitdrukkelijk voor diegenen in onze stad die het niet cadeau gekregen hebben.

De gepensioneerde met een klein pensioen die op het einde van de maand de eindjes aan mekaar moet knopen, de bejaarde die ’s avonds de straat niet meer opdurft; de laaggeschoolde arbeider wiens job ingepikt wordt door een zwartwerkende Oost-Europeaan of Afrikaan; voor de kleine middenstander, cafébaas of zelfstandige die door steeds meer regels, belastingen en verbodsbepalingen het hoofd niet meer boven water kan houden, voor de Vlaamse man of vrouw die in de gettowijken van onze steden woont, werkt en leeft en zich hier niet meer thuis voelt, kortom aan de kant van de bange blanke man of vrouw die in deze stad de enige onbeschermde minderheidsgroep dreigt te worden.

Beste vrienden,

Het Vlaams Belang heeft naar aanleiding van de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen drie prioriteiten; ten eerste veiligheid, ten tweede veiligheid en ten derde veiligheid. Het Vlaams Belang wil de fysieke veiligheid, de sociale veiligheid en de identitaire veiligheid van de Antwerpenaren verzekeren. Sociale veiligheid betekent dat we werk, welzijn en welvaart garanderen voor wie in deze stad woont en leeft; identitaire veiligheid betekent dat we het Vlaams en het Europees karakter van Antwerpen kracht willen bijzetten; fysieke veiligheid betekent dat we een harde aanpak willen van de criminaliteit zodanig dat het recht op veiligheid van iedere Antwerpenaar gegarandeerd wordt. Inderdaad: uw veiligheid is onze prioriteit!

Beste vrienden,

De criminaliteit in onze stad is op 10 jaar tijd gestegen met 26,4%. Het zijn altijd opnieuw de sociaal zwakkeren in onze samenleving die het slachtoffer worden van de toenemende criminaliteit en onveiligheid. De criminaliteit gepleegd tegen senioren en hoogbejaarden stoot mij persoonlijk het meest tegen de borst omdat dit de meest laffe vorm van criminaliteit is gepleegd tegen mensen die zich nauwelijks kunnen verdedigen noch verweren.
10% van alle criminele feiten in Antwerpen worden gepleegd tegen personen die ouder zijn dan 65. Meer dan 2000 hoogbejaarden, Antwerpenaren die ouder zijn dan  75 jaar  – werden in 2010 het slachtoffer van een overval, een diefstal of een inbraak. Eerstdaags pakt het Vlaams Belang uit met een “VOW”-plan waarmee we vooral de bescherming van de Antwerpse senioren op ons willen nemen. Criminele feiten gepleegd tegen senioren moeten trouwens beschouwd worden als een bezwarende omstandigheid en dus strenger bestraft worden. Senioren moeten in onze stad de kans krijgen om “Veilig ouder (te) worden”.

Beste vrienden,

De CD&V/N-VA/SP.a/VLD-meerderheid is er de voorbije zes jaar niet in geslaagd om van Antwerpen een veilige en leefbare stad te maken. Ik stel burgemeester Patrick Janssens als hoofd van de politie persoonlijk verantwoordelijk voor de meer dan 80.000 criminele feiten die jaarlijks in Antwerpen worden gepleegd. Ik heb dan ook niet geaarzeld om samen met een 10-tal buurtbewoners uit Antwerpen-Noord verleden week tegen hem klacht neer te leggen wegens schuldig verzuim. Wie niet horen wil, moet voelen!
Beste vrienden,

Terwijl het Vlaams Belang bezig is met inhoud zijn de andere partijen bezig met zichzelf. Ze vormen kartels,ze lopen over en ze sluiten voorakkoorden, kortom ze staren vooral naar hun eigen navel.
Beste vrienden,

De Antwerpse politiek is  een onuitputtelijke bron van volksvermaak geworden. Partijen staan in de uitverkoop, schepenmandaten zijn in aanbieding. De politieke solden zijn in Antwerpen volop bezig. Politici wisselen in Antwerpen sneller van partij en van mandaat dan van ondergoed. CD&V, SP.a, N-VA en VLD zijn zo goed als onderling inwisselbaar. Uit de overloperij van hun respectievelijke mandatarissen is overigens maar één conclusie te trekken: het zijn communicerende vaten.  De N-VA scheurt zich af van de CD&V en de CD&V vormt een  stadslijst met de SP.a.. VLD-er Van Campenhout trekt naar de N-VA en ook de Turkse CD&V’er Ergün Top ziet de N-VA wel zitten. Toekomstig SP.a-gemeenteraadslid, Güler Turan, vatte het treffend samen in de krant: “Ik weet nog niet voor welke partij ik ga zetelen? Ik ben sociaal dus misschien SP.a. Ik ben een christen het kan dus ook CD&V worden. Maar ik ben ook Vlaming dus ook de N-VA maakt een kans”.
Ondertussen wordt SP.a-schepen De Coninck federaal minister, Verbist wordt schepen voor sociale zaken om uiteindelijk de allochtone Turkse Güler Turan in een schepenzetel te hijsen als SP.a-verkiezingsgadget. Iedere partij heeft tegenwoordig zijn alibi-allochtoon. De CD&V doet het met Ergün Top, Groen! scoort met Meyrem Almaci, de SP.a charmeert de Marokkanen met Karim Bachar en de Turken met Güler Turan en De Wever moet het van de Congolezen hebben. “Bart De Wever for president” zag ik op een spandoek tijdens een anti-Kabilabetoging enkele weken geleden in Antwerpen. Wellicht verwarren de Congolezen de N-VA met de RVA. Van volksvermaak gesproken. Verleden week lanceerde Bart De Wever het voorstel om de voorhuid van Christus terug naar Antwerpen te halen. Proficiat, Bart, eindelijk een voorstel van de N-VA dat niet gekopieerd is uit het Vlaams Belang-programma.

Beste vrienden,

Het Antwerpse Vlaams Belang is 2012 begonnen met de slogan “Durven kiezen”. Inderdaad durven kiezen voor een identiteitsbewuste, een Vlaamsbewuste en een zelfbewuste partij: het Vlaams Belang. Wij zijn klaar voor oktober 2012. Gisteren hebben we onze districtlijsttrekkers voorgesteld 4 vrouwen en 5  mannen die samen met onze militanten, mandatarissen en kiezers beseffen dat alleen het Vlaams Belang het verschil kan maken.

Degenen die vandaag met de mond belijden dat ze verandering willen maar die in de praktijk de voorbije zes jaar de trouwste bondgenoten van Patrick Janssens zijn geweest, moeten eindelijk de keuze durven maken. Het Vlaams Belang is trouwens bereid om via elke denkbare formule – deelname aan de coalitie of gedoogsteun vanuit de oppositie – een einde te maken aan meer dan 70 jaar socialisme in Antwerpen. Ofwel wordt er gekozen voor samenwerking met het Vlaams Belang ofwel wordt het na 2012 meer van hetzelfde.

Beste vrienden,

Oktober 2012 wordt geen gemakkelijke verkiezing voor onze partij. Wie vecht, kan verliezen  maar wie niet vecht, heeft op voorhand al verloren. Daarom vanaf nu tot 14 oktober, samen met mij, op de barricaden zoals we dat altijd al gedaan hebben … erop en erover !

Filip Dewinter