Toespraken

Filip Dewinter steunt Franse lijst

gepubliceerd op 08 maart 2010 om 09:49

Filip Dewinter steunt Franse lijst. Lees hier de toespraak:

Salaam Aleikum,

Nous, les Européens de souche, risquons de devenir une minorité dans nos propres pays et ce en raison d’une immigration massive. Je vous adresse donc le « salaam aleikum » arabe.

En tant qu’Européen et nationaliste identitaire je préfère vous dire :

Chers camarades,

Car nous sommes tous des camarades dans notre lutte commune pour sauvegarder notre civilisation et nos traditions européennes. L’actuelle invasion migratoire est sans pareille dans l’histoire et constitue une menace directe pour notre identité. Il y a cinquante ans, il n’y avait guère de musulmans en Europe. Aujourd’hui, ils sont 50 millions.

Ce que nous vivons n’est autre chose que la troisième invasion musulmane de l’Europe.  La première s’est produite au 8ième siècle par l’Espagne. La deuxième, au 11ième siècle par l’Est. A chaque fois, la conquête islamique a été arrêtée par des Européens valeureux. A Poitiers en 732, à Vienne en 1683. Il est impératif de mettre fin à l’invasion islamique actuelle et de rejeter l’islam où cela  lui convient, à savoir : de l’autre côté de la Méditerranée!

Chers camarades,

Nos gouvernants prétendent que nous devons être «gentils» avec l’islam en lui concédant tout ce qu’il désire. Ainsi, selon eux, s’établirait  un respect mutuel. C’est un leurre, évidemment. L’islam est une religion conquérante qui veut coloniser le monde entier, et l’Europe est son ennemi de prédilection. Winston Churchill avait raison quand il disait: «Être trop gentil, c’est continuer de nourrir le crocodile en espérant être dévoré le dernier». En se comportant en dhimmi (c’est-à-dire de façon servile, soumis à l’islam) on nourrit le crocodile. On donne de plus l’impression que l’islam ne serait pas un danger immédiat pour notre société européenne et occidentale. Le multiculturalisme veut nous faire croire que toutes les cultures sont égales et se valent. C’est manifestement faux et de surcroît dangereux. Le multiculturalisme est le cheval de Troie de l’islam en Europe.

Chers camarades,

La liberté d’expression est supérieure à la théocratie. La démocratie est supérieure à la dictature de l’islam. L’égalité entre hommes et femmes est supérieure à la discrimination islamique des femmes. Notre civilisation européenne est supérieure à l’islam, et il est grand temps que nous osions le clamer haut et fort! Il est trop facile de mettre toute critique de l’islam dans le sac de l’islamophobie. Or, mes chers camarades, si «islamophobie» signifie une attitude critique envers l’islam, c’est le devoir de chacun d’être islamophobe. Si «islamophobie» signifie que l’on considère l’islam comme une menace, l’islamophobie devient devoir.

Camarades

Nous devons faire preuve de caractère. Nous devons mettre un terme à l’invasion migratoire et nous devons défendre la supériorité de notre civilisation. Arrêtons l’islamisation de l’Europe, rendons notre Europe aux Européens. Notre Europe est celle des beffrois et des cathédrales et non celle des voiles, burqas, mosquées et minarets. Et si Mahomet ne veut pas s’adapter aux valeurs et normes européennes, s’il désire manger «halal»  et faire des abattages rituels, s’il veut entendre l’appel à la prière émanant des minarets,… très bien, mais dans son pays à lui!  L’Europe connaît la liberté d’expression et la liberté religieuse, elle connaît également la liberté d’aller et venir et donc le droit au retour, au retour au pays d’origine!

 

Toespraak Filip Dewinter – nieuwjaarsreceptie Vlaams Belang Antwerpen

gepubliceerd op 15 januari 2010 om 14:27

Woensdag 13 januari jl. vond de jaarlijkse nieuwjaarsreceptie van Vlaams Belang Koepel Antwerpen plaats. In een volle zaal luisterden de 600 Vlaams Belangleden geboeid naar de toespraken van zowel Barbara Pas, nationaal voorzitter van de Vlaams Belang Jongeren en Volksvertegenwoordiger, Jan Penris, Koepelvoorzitter en Vlaams Volksvertegenwoordiger en Filip Dewinter. Hieronder kan je de toespraak van Filip Dewinter nog eens nalezen.

Beste vrienden, Kameraden-nationalisten, Dames en Heren,

Mag ik me eerst en vooral aansluiten bij de nieuwjaarswensen van onze koepelvoorzitter Jan Penris en u een gezond, vreugdevol en vooral strijdbaar 2010 toewensen? Hoop, vertrouwen  en inzet. Hoop op een vrij,veilig en Vlaams Vlaanderen; vertrouwen in en inzet voor onze partij, het Vlaams Belang. Dat zijn de ordewoorden voor 2010.

Beste vrienden,

Alleen door ons te onderscheiden van de andere partijen creëert het Vlaams Belang een politieke meerwaarde die ons aantrekkelijk maakt voor vele kiezers. Laten we in 2010 de woorden van Wies Moens in de praktijk brengen: “Liever wolf in het bos dan vette hond de keten om de hals”. Zonder schrik te hebben van onze eigen schaduw, zonder zelfs maar een zweem van schaamte over het verleden van onze partij; zonder ons blind te staren op het cordon sanitaire, moet het Vlaams Belang zijn eigen koers aanhouden. Een partij – een anti-establishments- en verzetsbeweging vooral – die de belangen van de Vlamingen verdedigt tegen alles en iedereen in. Geloven in eigen kracht; zelfvertrouwen uitstralen; trendsetter zijn … een radicale, republikeinse volkspartij. Dat is onze taak, want het Vlaams Belang heeft een historische roeping die erin bestaat om de vlam van het radicale, rechtse Vlaams-nationalisme brandende te houden. Het Vlaams Belang moet –  zonder zich op te sluiten in het eigen grote gelijk – zich opwerpen als een alternatief voor de traditionele machtspartijen, nooit als een verlengstuk ervan. Wij moeten zoals onze voorzitter Bruno Valkeniers het aangeeft op een intelligente, moderne maar daarom niet minder vastberaden manier in het verzet blijven gaan tegen de Belgische democratuur, de immigratie-invasie, de islamisering, de toenemende onveiligheid en criminaliteit, het politiek correcte denken en de multicultuur en voor een vrij, onafhankelijk en Vlaams Vlaanderen! Staatsgevaarlijk zijn is voor ons immers geen schande, het is onze plicht, het is ons doel!

Beste vrienden,

Graag had ik de Antwerpse Vlaams Belang-jongeren, onder leiding van Barbara Bonte, met haar ploeg gefeliciteerd met hun actie die ze in de loop van de weken voor de kerstmis hebben gevoerd. VBJ heeft Antwerpen volgehangen met affiches: “Zalig Kerstfeest”. U zult zich misschien afvragen: “Wat is daar nu zo spectaculair aan?”. Toch was de boodschap van VBJ noodzakelijk want meer en meer stellen we vast dat onder het mom van neutraliteit “kerstmis” en het “kerstfeest” multicultureel en pluralistisch ingevuld wordt. De “kerstmarkt” op de Grote Markt werd door het Antwerpse stadsbestuur “herdoopt” tot een “feestmarkt”.  Het “kerstfeest” blijkt nu plotseling in alle stadspublicaties “winterfeest” te heten. Met dank aan Patrick Janssens voor de manier waarop hij mijn naam eer aandoet maar uiteindelijk komt de newspeak neer op het neutraliseren van kerstmis en het naar de prullenmand verwijzen van symbolen en tradities die onverbrekelijk verbonden zijn met onze Vlaamse cultuur en Europese beschaving. Wanneer het “zalig kerstfeest” plaats moet ruimen voor “prettige eindejaars- of winterfeesten” dan heeft dat alles te maken met het multiculturele revisionisme waarbij de overheid capituleert voor de islam en hun linkse en socialistische handlangers. Terwijl het Antwerpse stadsbestuur actief het islamitische suikerfeest en zeker het barbaarse offerfeest waarbij duizenden dieren onverdoofd ritueel geslacht worden, ondersteunt met subsidies, affiches en pamfletten om de bevolking te sensibiliseren en vooral veel duiding in het onderwijs, worden kerstmis en het kerstfeest verbannen, politiek incorrect bevonden en weg gecamoufleerd. Tegen deze nieuwe vorm van geschiedenisvervalsing verzetten wij ons. Wij blijven trouw aan onze wortels en tradities! Zoals Karel Dillen het eertijds zei: “Europa is een beschaving van belforten en kathedralen, niet van moskeeën en minaretten!”.

Beste vrienden,

De geleidelijkheid waarmee de multiculturalisering en de islamisering van Antwerpen, Vlaanderen en Europa plaatsvindt is onze grootste vijand. De transformatie van onze stad, ons land, de overgang naar de multiculturele samenleving gebeurt zo geleidelijk dat geen enkele stap echt groot genoeg was om massaal verzet uit te lokken. Toch lijkt ondertussen de verzadigingsdrempel voor heel wat Europeanen bereikt. 2009 was wat dat betreft een jaar van hoop. Het referendum tegen de bouw van minaretten in Zwitserland was een duidelijk signaal waaruit blijkt dat het gezond verstand van het volk het altijd haalt op de politiek correcte indoctrinatie. Ik ben fier dat we vorig jaar op onze Antwerpse nieuwjaarsreceptie Oskar Freysinger, parlementslid van de Zwitserse volkspartij en gangmaker van het anti-minaretten-referendum, als gastspreker mochten verwelkomen. Proficiat Oskar met het initiatief van het anti-minaretten-referendum. Proficiat vooral met het resultaat dat aanduidt dat de Europese bevolking de islamisering, de multicultuur en de immigratie-invasie meer dan beu is!

Beste vrienden,

Het Vlaams Belang heeft gelijk; het Vlaams Blok heeft altijd al gelijk gehad; het Vlaams Blok en het Vlaams Belang hebben soms ook te vroeg gelijk gehad. In een Knackkersteditie schreef journalist en Vlaams Belang-hater Joël De Ceulaer: “Zelfs wie het niet met hem eens is, geeft het Vlaams Belang gelijk. Schier ontelbaar zijn de politici, journalisten en academici die er onvermoeibaar op wijzen dat het Vlaams Blok van meet af aan ‘de juiste problemen’ signaleerde en ‘de vinger op de wonde’ legde, zulks bovendien in schril contrast met de linkerzijde, die dezelfde problemen lange tijd zou hebben ‘ontkend’, ‘geminimaliseerd’ of ‘onder de mat geveegd”.  “Het is vandaag zover gekomen dat men hetzelfde kan zeggen of bedoelen als het Vlaams Belang, terwijl men zich tegelijk van hem distantieert” (…). Niet alleen LDD en N-VA kopiëren het Vlaams Belang en pikken onze ideeën en voorstellen in; ook onze politieke vijanden komen langzaam maar zeker tot het besef dat het Vlaams Blok/Vlaams Belang het altijd bij het rechte eind heeft gehad. Onze grootsteden multiculturaliseren, islamiseren, criminaliseren en marginaliseren. Binnen 10 - maximum 15 jaar - zal een meerderheid van de Brusselse bevolking uit moslims bestaan; binnen maximum 30 jaar gebeurt hetzelfde in Antwerpen en in verschillende andere Vlaamse steden. Onze strijd voor een veilig, vrij en Vlaams Antwerpen is in de praktijk een race tegen de tijd geworden. Wij hebben niet alleen de taak maar wij hebben de verdomde plicht om deze race te winnen!

Beste vrienden,

Wij leven niet in een democratie maar in een democratuur. In een democratie stemt het volk desnoods de regering weg, in een politiek correcte democratuur stemt de regering het volk weg. Als de kiezer de regering, de overheid, niet aanstaat wordt het volk gewoon vervangen door een ander volk. De snel-Belg-wet, het vreemdelingenstemrecht, de massale instroom van vreemdelingen, asielzoekers en illegalen en recent de regularisatie van opnieuw tienduizenden illegalen is daar het beste voorbeeld van. De nieuwe-Belgen-fabriek van links is vooral een sossenfabriek geworden die de socialisten in de steden aan de macht moeten houden en een dam moeten opwerpen tegen het Vlaams Belang. Gewezen voorzitster van de Senaat, PS-kopstuk Anne-Marie Lizin, zei twee weken geleden dat de Parti Socialiste in Brussel”een soort van electorale alliantie met de moskeeën heeft gevormd”. De komedie die opgevoerd wordt rond de regularisatie  van illegalen tart alle verbeelding. Illegalen zijn clandestienen die onze vreemdelingenwet overtreden, belastingen ontduiken, weigeren sociale bijdragen te betalen, die onze economie door zwartwerk ontwrichten en voor heel wat overlast en erger zorgen. Zij worden schaamteloos bedrogen en misbruikt door koppelbazen, malafide werkgevers, huisjesmelkers en mensenhandelaars. Dit is de realiteit en daar verandert de politiek correcte newspeak niks aan! Illegalen worden vaak voorgesteld als “slachtoffers van onze racistische samenleving”; omgedoopt tot “mensen zonder papieren” en omgetoverd tot “modelburgers” wiens kinderen via het GOK-decreet zelfs voorrang genieten bij inschrijving op een school in de buurt. Nu illegalen “mensen zonder papieren” zijn geworden wil ik enkele politiek correcte suggesties doen: kraker = huurder zonder papieren; drugdealer = apotheker zonder papieren; inbreker = deurwaarder zonder papieren; winkeldief = klant zonder papieren.

Beste vrienden,

“Wat niet lachend kan gezegd worden is de waarheid niet” schrijft mijn lijfblad “t’ Pallieterke”. Helaas is de realiteit minder grappig. De voorbije weken las ik verschillende commentaarstukken in de Antwerpse kranten waarbij het voorbije decennium voor Antwerpen als bijzonder gunstig en positief omschreven werd. Men wees op de heraanleg van de Leien, de renovatie van bepaalde stadsdelen, het in-aanbouw-zijnde MAS, het park Spoor-Noord, het lang-beloofde voetbalstadion, enz… Waar men echter niet over spreekt in al deze hoera-artikelen is de sociaal-economische en etnisch-demografische evolutie van onze stad. 20 % van de Antwerpse bevolking leeft momenteel onder de armoedegrens. 51 % van de OCMW-klanten is tegenwoordig asielzoeker, geregulariseerde illegaal of vreemdeling. 45 % van de toegewezen sociale woningen gaat naar vreemdelingen. De werkloosheid steeg van 12% in 2000 naar 16% in 2010. De geregistreerde criminaliteit steeg van 42.116 feiten in 2000 naar 46.284 begin 2010. In totaal verlieten op tien jaar tijd 24.391 autochtone Vlamingen onze stad terwijl we in dezelfde periode 59.120 vreemdelingen erbij kregen. Het aantal allochtonen in onze stad steeg van 20% in 2000 naar 30 % eind 2009. De werkloosheidsgraad in Vlaanderen bedraagt 7 % terwijl in Antwerpen 15 % van de bevolking werkloos is. Kortom onze stad verkleurt, vergrijst, verarmt en de onveiligheid neemt toe. Al deze cijfers worden door Patrick Janssens en co geherinterpreteerd, onder de mat geschoven of eenvoudigweg genegeerd. Iemand moet durven zeggen dat niet alles in Antwerpen “rozengeur en maneschijn” is. Iemand moet durven zeggen dat bakstenen, verf en asfalt niet alles zaligmakend zijn voor de toekomst van onze stad. De Vlaamse Antwerpenaar  heeft recht om zich thuis, veilig en geborgen te voelen in zijn eigen stad. Dat gevoel zijn velen allang verloren in de stad van “A” die steeds minder de koekenstad, de sinjorenmetropool en steeds meer een bazaar van wereldculturen is geworden.

Beste vrienden,

Zoals ik reeds zei in mijn inleiding, 2010 wordt een jaar van hoop, vertrouwen en inzet. Hoop op een succesvolle toekomst, vertrouwen in onze oprechte strijd voor een veilig, Vlaams en vrij Vlaanderen en inzet voor onze partij: het Vlaams Belang.

Sta mij toe om naar het voorbeeld van  Herman Van Rompuy te besluiten met een Haiku:

Tweeduizend tien

Voor wie durft geloven

Volk en hoop bestaan!

dscf7838dscf7894

dscf7960

dscf78701dscf7942
dscf81313

 

Verklaring Filip Dewinter nav extra gemeenteraad over het Lange Wapper-referendum.

gepubliceerd op 20 oktober 2009 om 14:04

Antwerpen, 19 oktober 2009

Mijnheer de Burgemeester,fdw-gr
Collega’s,

Lange Wapper is dood en begraven. De Lange Wapper-brug ligt er en hij ligt er goed en hij ligt er hopelijk voor altijd. In tegenstelling tot wat sommigen beweren is de uitslag van het referendum niet voor interpretatie vatbaar. Het zijn bijzonder slechte verliezers die vandaag komen aandraven met allerlei ingewikkelde cijferberekeningen om toch maar aan te tonen dat de Antwerpenaar niet tegen maar in feite voor de Lange Wapper-brug heeft gestemd. Het zou de verliezers sieren om zich neer te leggen bij de wil van het volk en de uitslag van het referendum te respecteren. Bijzonder cynisch is overigens dat diegenen die er alles aan gedaan hebben om de kiezer te demotiveren om deel te nemen aan het referendum – door te stellen dat er toch geen rekening zou gehouden worden met hun stem – vandaag op de zogenaamd “lage” opkomst van 34% wijzen om het referendum alsnog als irrelevant van de hand te wijzen. Het referendum mag dan decretaal niet bindend zijn, moreel en politiek is deze volksraadpleging dat uiteraard wel, zeker wanneer 60% van de deelnemers ‘nee’ stemt. De Antwerpenaren hebben gisteren beslist om euthanasie op de Lange Wapper te plegen. Nu pleiten om de Lange Wapper aan de beademing en de hartmassage te leggen lijkt op therapeutische hardnekkigheid. verder lezen »

 

Toespraak Filip Dewinter op het colloquium “De islam kan uw vrijheid schaden.” 24 september 2009

gepubliceerd op 25 september 2009 om 09:32

fdw-blok-colloquium-fdw

Dames en Heren,

“De islamitische expansie is een feit. Ze wordt door de goddelijke hand gestuurd”. (GVA-25 juni 2009). Dit citaat uitgesproken door een jonge moslima uit het Antwerpse atheneum vat  perfect samen waarom een hoofddoekenverbod noodzakelijk is. Een hoofddoekenverbod heeft niet alleen te maken met het respecteren van de gelijkheid tussen man en vrouw en het verwerpen van de discriminatie van de vrouw maar moet tevens het signaal zijn waarbij een halt wordt toegeroepen aan de islamisering van onze samenleving. De hoofddoek is immers het symbool van de veroveringsdrang van de islam geworden. De hoofddoek is het  propagandawapen bij uitstek ter invoering van een islamitische samenleving in Europa. Wie uit redenen van tolerantie en pluralisme het dragen van de hoofddoek verdedigt heeft weinig of niets van de islam begrepen. De geheime agenda achter de hoofddoek leidt naar segregatie, naar een cultureel, maatschappelijk en religieus apartheidsregime waarbij de islam onze beschaving wil controleren en uiteindelijk overheersen. verder lezen »

 

11 juli-boodschap door Bruno Valkeniers, voorzitter Vlaams Belang

gepubliceerd op 10 juli 2009 om 16:17

fdw-blok-11-juli

Aan de vooravond van 11 juli past het om stil te staan bij de uitdagingen en (gemiste) kansen voor Vlaanderen. Nu het stof van de voorbije Vlaamse en Europese verkiezingen is gaan liggen, kunnen stilaan enkele conclusies worden getrokken. Een eerste, opvallende conclusie is de onoverbrugbare kloof tussen Vlamingen en Franstaligen binnen België. Niet alleen op economisch en cultureel vlak gaapt er een ravijn tussen noord en zuid, ook politiek kan men niet naast de communautaire gespletenheid van dit land kijken. In Vlaanderen verschrompelt de linkerzijde tot 20 procent, terwijl links in Wallonië heer en meester blijft. Een grote meerderheid van de Vlaamse kiezers sprak zich uit voor een staatshervorming, terwijl in Wallonië het ‘non’-kamp duidelijk versterkt uit de stembusslag komt. België is… twee landen.
Een tweede vaststelling is dat het Vlaams-nationalisme nog nooit eerder zo sterk uit de stembus is gekomen. Het Vlaams Belang en de N-VA zijn goed voor 28 procent van de stemmen. Tel daar de uitgesproken regionalisten bij, en we zitten aan 35 à 40 procent. Ongetwijfeld kan deze uitstekende score als breekijzer voor ‘meer Vlaanderen’ dienen. Voorwaarde is echter wel dat de respectievelijke partijen daartoe bereid zijn, en daar knelt net het schoentje. Zo is het maar zeer de vraag of de nieuwe Vlaamse coalitie de wil van de kiezer zal weerspiegelen: met de CD&V – meer dan ooit in de ban van het ACW – en de SP.A blijft links in Vlaanderen de lakens uitdelen, terwijl de Vlaamse kiezer toch voor een ánder beleid heeft gekozen.

Onder curatele
Vlaanderen wacht belangrijke uitdagingen. Denken we maar aan de torenhoge kosten van de vergrijzing die in snel tempo op ons af komen. Op de Belgische bestuurders hoeven we niet te rekenen, Vlaanderen zal het dus zelf moeten doen. Dat het quasi schuldenvrije Vlaanderen straks zou moeten opdraaien voor het failliete België – zoals Van Rompuy wil – is alvast onaanvaardbaar. Vlaanderen torst nu al het economische gewicht van dit land op zijn schouders. Terecht wijst Voka-voorzitter De Bruyckere er op dat Vlaanderen, indien we het geld van één jaar transfers naar het zuiden zouden gebruiken, genoeg geld zou hebben om Vlaanderen in Actie helemaal te realiseren.
Van het onder curatele plaatsen van België komt helaas niets in huis. Nu reeds heeft de nieuwe Vlaamse regering toegegeven door met een budgettair evenwicht tegen 2011 de federale kas te stutten, terwijl Wallonië en Brussel te kennen hebben gegeven niets te zullen doen.
Wanneer gaat Vlaanderen eindelijk lessen trekken uit het verleden? Wachten op enkele Vlaamse bevoegdheidskruimels die vroeg of laat van de Belgische onderhandelingstafel vallen, is geen optie meer. Anderzijds heeft de zogenaamde ‘participatiestrategie’ van Vlaamsgezinden - door beleidsdeelname stappen zetten richting autonomie - ons onder meer opgezadeld met Brussel als derde gewest en met gebetonneerde faciliteiten. Het kan niet meer dat Vlaanderen binnen België een zware prijs moet betalen voor zaken waar het gewoon récht op heeft. Het alternatief van het Vlaams Belang gaat vérder dan het maximaal invullen van de huidige Vlaamse bevoegdheden. Zoals we de voorgaande jaren reeds stelden, heeft Vlaanderen - naar analogie met het Franstalige ‘front de réfus’ tegen de Vlaamse eisen - nood aan een weigeringsfront tegen het Belgische status quo. Vlaamse politici moeten resoluut buiten de Belgische logica durven treden.

Gebrek aan ambitie
Het Vlaams Belang heeft nooit geloofd in de ‘stap voor stap’-strategie naar Vlaamse onafhankelijkheid. Daarin verschilden wij van mening met Vlaams-nationalisten in andere partijen. Het was dan ook verheugend dat Bart De Wever begin dit jaar toegaf dat hij zijn mening over participationisme – na het debacle met Leterme in de federale regering – node had moeten herzien. Recente ontwikkelingen doen echter vrezen dat het participeren aan de macht een sterke drijfveer is gebleven bij de N-VA, terwijl niets er op wijst dat de nieuwe Vlaamse regering - zelfs met Vlaams-nationalisten op de regeringsbanken - de hooggespannen communautaire verwachtingen zal inlossen. In het regeerakkoord staat enkel te lezen dat de Vlaamse regering op het Overlegcomité - door Gerolf Annemans terecht het communautaire vriesvak bij uitstek genoemd - “zal polsen naar de bereidheid van de Franstaligen om een staatshervorming te onderhandelen”.
Belangrijk is ook wat niét in het Vlaams regeerakkoord staat. Over de splitsing van Brussel-Halle-Vilvoorde wordt met geen woord gerept. Die splitsing staat op federaal niveau geprogrammeerd voor het voorjaar 2010. De ‘onderhandelingen’ die eerste minister Van Rompuy daarover heeft aangekondigd, houden echter een ernstig gevaar in: door te ‘onderhandelen’ over de Vlaamse Rand en de splitsing van het arrondissement kan er enkel een slechtere oplossing voor de Vlamingen uit de bus komen. Nu onderhandelen over de zuidergrens van Vlaanderen staat gelijk met het hypothekeren van onze toekomst. Met een Vlaamse meerderheid is de splitsing zonder toegevingen trouwens een feit. Zoniet komt er beter geen splitsing van B-H-V. Als haar coalitiepartner in de federale regering het BHV-dossier verprutst, zal de N-VA zich niet zomaar kunnen verschuilen in de Vlaamse regering en overgaan tot de orde van de dag. Dergelijke januskop-mentaliteit zal Vlaanderen niet aanvaarden.

Onafhankelijkheid en samenwerking
Elke dag wordt de onwerkbaarheid van de Belgische constructie meer zichtbaar. Nooit eerder was, als gevolg van de economische crisis, de noodzaak aan structurele hervormingen zo urgent. De ‘Maddens-doctrine’ mag in de Vlaamse regering niet leiden tot het aanvaarden en institutionaliseren van het Belgisch status quo. Het Vlaams Belang verwacht dat de brede Vlaamse beweging de komende jaren haar taak van communautaire waakhond ernstig zal nemen. Om de Vlaams-nationalisten in de regering woord te laten houden en méér uit de brand te slepen dan vage intentieverklaringen, is grotere waakzaamheid dan tot nu toe het geval was immers geboden.
Het is stilaan tijd om te kiezen. Ofwel zijn de Vlamingen baas in eigen huis in een onafhankelijke staat, ofwel blijft België in een of andere vorm bestaan met alle problemen en communautaire disputen van dien. Laat echter duidelijk zijn dat onafhankelijkheid en samenwerking geen tegengestelde begrippen zijn, wel integendeel. Natuurlijk moet Vlaanderen samenwerken met Wallonië, net zoals met andere EU-lidstaten. Maar de geschiedenis heeft ons geleerd dat dat niet in één staatsverband kan gebeuren. Elk volk heeft baat bij duidelijkheid. Daarom engageert het Vlaams Belang zich ertoe om de idee van Vlaamse onafhankelijkheid de komende maanden verder uit te diepen. Wij zullen de opdeling van het Belgische koninkrijk verder uitwerken in realistische en uitvoerbare scenario’s. De welvarende, republikeinse Vlaamse toekomst zal men dan niet langer als een oproep tot chaos van de hand kunnen doen. Wij sporen dan ook alle Vlaamse verenigingen en partijen aan om zich hier gezamenlijk achter te scharen: als het om de natie gaat, moeten we één zijn.
Bruno Valkeniers
voorzitter@vlaamsbelang.org

 

« oudere berichten