40.000 niet EU-buitenlanders stemgerechtigd bij Antwerpse gemeenteraadsverkiezingen

Eerder deze week liet het Antwerpse stadsbestuur weten dat in totaal 73.000 vreemdelingen in Antwerpen stemgerechtigd zijn voor de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2012. Filip Dewinter vroeg gisteren bijkomende cijfers aan Antwerps burgemeester Patrick Janssens. Uit deze gegevens blijkt dat in het totaal 40.000 niet EU-buitenlanders (vreemdelingen die 5 jaar legaal aanwezig zijn in ons land) stemgerechtigd zijn voor de gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2012. In totaal gaat het over onder meer 9.972 Marokkanen, 3.570 Turken, 1.500 Indiërs, 1.500 Chinezen en 1.000 Ghanezen. Ook 33.000 EU-burgers zijn stemgerechtigd. Het betreft onder meer 11.000 Nederlanders, 6.600 Polen en 1.600 Britten.

Hierover ondervraagd door Filip Dewinter liet de burgemeester weten dat er een schrijven in het Nederlands aan alle 73.000 stemgerechtigde vreemdelingen zal worden verstuurd met een oproep tot registratie. Dit schrijven zal vergezeld zijn door een informatiefolder opgesteld door het ministerie van Binnenlandse Zaken.

Uit de resultaten van de vorige gemeenteraadsverkiezingen van oktober 2006 blijkt dat +/- 10% van de in Antwerpen verblijvende vreemdelingen zich ook daadwerkelijk laat registreren om deel te kunnen nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen. In 2006 hebben +/- 3.500 vreemdelingen hun stem uitgebracht. Aangezien het aantal stemgerechtigde vreemdelingen verdubbeld is en velen van hen hier al geruime tijd verblijven, mogen we ervan uitgaan dat minimum acht- tot tienduizend vreemdelingen zich zullen laten registreren om deel te kunnen nemen aan de gemeenteraadsverkiezingen.

In de praktijk betekent dit dat het vreemdelingenstemmenaantal  alleen al verantwoordelijk is voor drie gemeenteraadszetels. Het Antwerpse Vlaams Belang merkt op dat de vreemdelingenstem alsmaar belangrijker wordt en de doorslag  kan geven voor het vormen van een meerderheid in de Antwerpse gemeenteraad. Het vreemdelingenstemrecht wordt steeds meer een instrument in handen van links. Meer dan ooit ijvert het Vlaams Belang voor het afschaffen van het vreemdelingenstemrecht. Daarom werd vandaag in de senaat een wetsvoorstel ingediend ter afschaffing van het vreemdelingenstemrecht.

Op 6 maart aanstaande stelt senator Anke Van dermeersch haar boek ‘Hoer noch slavin – Vrouwen en islam’ voor in het Elzenveld te Antwerpen. Om zowel het boek zelf voor te stellen als de startmeeting van de organisatie ‘Vrouwen tegen islamisering’ met diverse buitenlandse sprekers, vroeg de schrijfster een offerte voor een advertentie in het vrouwenblad Libelle. De hoofdredactie van Libelle weigerde evenwel de advertentiecampagne te aanvaarden ‘op basis van inhoud en ethiek’. Volgens Libelle is er geen overeenstemming te vinden tussen Libelle en Anke Van dermeersch.

Senator Anke Van dermeersch reageert:

“Voor de hoofdredactie van Libelle is er dus geen overeenstemming te vinden met een moderne, werkende vrouw en moeder. Is dat dan niet de doelgroep van het blad?
Hoe kan men overigens een boek weigeren ‘op basis van inhoud en ethiek’ als de inhoud van dat boek nog niet gekend is? Het komt immers pas uit op 6 maart. En op basis van ethiek omdat de titel verwijst naar de islam? Is verwijzen naar de moeilijke samenhang tussen vrouwenrechten en islam dan ook al onethisch? Zijn de hoofdredacties van Libelle en Flair dan plots tegen vrouwenrechten en tegen diegenen die deze verdedigen tegenover een vrouwonvriendelijke en totalitaire, als religie vermomde ideologie?

Libelle en Flair zouden moeten beseffen dat ook zij – als vrouwenblad – enkel bestaan bij de gratie van de moderne westerse normen en waarden. Vrouwenbladen waarvan een groot gedeelte van de inhoud gaat over relaties, seks en mode, zijn in de islamitische wereld veroordeeld tot een ‘underground’-bestaan. Of ze zijn sterk onderhevig aan de islamitische cultuur van doorgeslagen preutsheid en censuur.

De weigering van Libelle en Flair om de onschuldige advertentie op te nemen heeft wellicht meer te maken met angst voor de reactie van moslims. Dat zegt wederom veel over het huidige klimaat in Vlaanderen wat islamkritiek betreft, en over de nefaste impact van de islam op onze vrije samenleving. Angst is geen goede raadgever, zeker niet als het over fundamentele normen en waarden gaat.”

Filip Dewinter (Vlaams Volksvertegenwoordiger en Voorzitter Steden tegen Islamisering):

“Flair en Libelle hebben allicht zowel een probleem met de boodschap - een ‘inconvenient truth’ (een ongemakkelijke waarheid) - als met de boodschapper: de ‘foute’, niet-politiek correcte partij. Ik ben er zeker van ze geen probleem zouden hebben gehad met een advertentie ter promoting van een braaf niet-islamkritisch boek dat niet door iemand van het Vlaams Belang werd geschreven. Ik durf te wedden dat ze de advertentie wél zouden hebben geplaatst mocht ze afkomstig zijn van een of andere linkse en islamvriendelijke vrouwenbeweging die koste wat het kost zou wil proberen aan te tonen dat de islam vrouwvriendelijk is. Zouden ze de advertentie wél hebben geplaatst mocht ze afkomstig zijn van een afvallige moslim(a) die de moed heeft om bepaalde wantoestanden binnen de islam inzake vrouwen aan te klagen? Dat valt nog af te wachten, afhankelijk van de scherpte van de kritiek.

Zouden ze de advertentie wél hebben gepubliceerd mocht ze ter promoting van een überkritisch of zelfs beledigend boek over het christendom of de Katholieke Kerk zijn? Uiteraard. Dat is lekker veilig, politiek correct en de Linkse Kerk vindt dat geweldig. Een krant als De Morgen zou staat springen om een dergelijke advertentie te publiceren en om het boek een positieve recensie te geven. De crux is dat de weigering van de redacties van Flair en Libelle zowel een uiting is van het cordon médiatique rond het Vlaams Belang als van de islamisering van onze samenleving: Flair en Libelle gedragen zich als onderdanige niet-moslims in een shariastaat, voorbeeldige ‘dhimmi’s’ dus (zie ook mijn dhimmi-gids), waarbij ze ‘de islam’ scherpe kritiek willen besparen, zeker als die afkomstig is van de enige Vlaamse partij met consequente, serieuze en onderbouwde islamkritiek: het Vlaams Belang.”

Op 6 maart aanstaande stelt senator Anke Van dermeersch haar boek ‘Hoer noch slavin – Vrouwen en islam’ voor in het Elzenveld te Antwerpen. Om zowel het boek zelf voor te stellen als de startmeeting van de organisatie  ‘Vrouwen tegen islamisering’ met diverse buitenlandse sprekers, vroeg de schrijfster een offerte voor een advertentie in het vrouwenblad Libelle. De hoofdredactie van Libelle weigerde evenwel de advertentiecampagne te aanvaarden ‘op basis van inhoud en ethiek’. Volgens Libelle is er geen overeenstemming te vinden tussen Libelle en Anke Van dermeersch. Voor de hoofdredactie van Libelle is er dus geen overeenstemming te vinden met een moderne, werkende vrouw en moeder. Is dat dan niet de doelgroep van het blad?

Hoe kan men overigens een boek weigeren ‘op basis van inhoud en ethiek’ als de inhoud van dat boek nog niet gekend is? Het komt immers pas uit op 6 maart. En op basis van ethiek omdat de titel verwijst naar de islam? Is verwijzen naar de moeilijke samenhang tussen vrouwenrechten en islam dan ook al onethisch? Zijn de hoofdredacties van Libelle en Flair dan plots tegen vrouwenrechten en tegen diegenen die deze verdedigen tegenover een vrouwonvriendelijke en totalitaire, als religie vermomde, ideologie?

Libelle en Flair zouden moeten beseffen dat ook zij – als vrouwenblad – enkel bestaan bij de gratie van de moderne westerse normen en waarden. Vrouwenbladen waarvan een groot gedeelte van de inhoud gaat over relaties, seks en mode, zijn in de islamitische wereld veroordeeld tot een ‘underground’-bestaan. Of ze zijn sterk onderhevig aan de islamitische cultuur van doorgeslagen preutsheid en censuur.

De weigering van Libelle en Flair om de onschuldige advertentie (zie bijlage) op te nemen heeft wellicht meer te maken met angst voor de reactie van moslims. Dat zegt wederom veel over het huidige klimaat in Vlaanderen wat islamkritiek betreft, en over de nefaste impact van de islam op onze vrije samenleving. Angst is geen goede raadgever, zeker niet als het over fundamentele normen en waarden gaat.

Klik hier voor de advertentie.

Filip Dewinter : “Als N-VA dan toch een doorslag wil zijn van het Vlaams Belang dan kan de Antwerpse kiezer maar beter voor het origineel dan voor de kopie stemmen”

Gisteren deelden militanten en mandatarissen van de N-VA n.a.v. Valentijn chocolaatjes uit. In Antwerpen deden ze dat met de slogan ‘Een hart voor Antwerpen’. Toeval of niet, maar in de aanloop van de vorige gemeenteraadsverkiezingen gebruikte het Vlaams Belang ook deze slogan. Het ziet er dus naar uit dat Dewever en de zijnen niet alleen het Vlaams Belang programma voor Antwerpen kopiëren, maar nu ook de campagne van het Vlaams Belang, slogans en gadgets incluis, gaan plagiëren. Het Vlaams Belang deelde op Valentijn geen chocolaatjes, maar rode snoepjes in hartvorm uit. Worden er binnenkort ook N-VA balpennen, blocnotes, folders, pins, bierkaartjes en stickers - al dan niet met de slogan ‘Een hart voor Antwerpen’ - massaal in Antwerpen verspreid?

Filip Dewinter : “De Antwerpse N-VA van Bart ‘Rank Xerox’ De Wever heeft blijkbaar heel weinig inspiratie. Het kopiëren van de Vlaams Belang-campagne van de vorige gemeenteraadsverkiezingen getuigt van heel weinig originaliteit. Misschien stuurt het Vlaams Belang beter een factuur naar Bart Dewever om de auteursrechten voor de campagne te innen. Als N-VA dan toch een doorslag wil zijn van het Vlaams Belang dan kan de Antwerpse kiezer maar beter voor het origineel dan voor de kopie stemmen”.