Collega’s,
Mijnheer de burgemeester,
Ik twijfel er aan hoe ik u de volgende zes jaar moet aanspreken. Patrick –zoals op de affiches– lijkt mij al te informeel en laat ons eerlijk zijn zo’n goede vrienden zijn we nu ook weer niet. Anderzijds stel ik vast dat Leen Demarré op radio Donna –met objectiviteit die we van een presentatrice van de VRT gewend zijn– u wou laten heilig verklaren. De Antwerpse gouverneur Camille Paulus –met de neutraliteit die het ambt van gouverneur kenmerkt–omschreef u tijdens uw eedaflegging in het Antwerpse provinciegebouw zelfs als de “Messias”. Nu twijfel ik er aan om u aan te spreken tussen “Monseigneur” of “Zijne Heiligheid”. Maar laten we het misschien maar gewoon op burgemeester houden.
Mijnheer de burgemeester,
Sta mij toe om u vanavond –ik heb daar nog niet de kans toe gehad– te feliciteren met uw verkiezingssucces waarbij u er uiteindelijk alleen maar in geslaagd bent om uw eigen coalitiepartners te kannibaliseren. Van een gezamenlijk verkiezingssucces voor de partijen van de monstercoalitie is er dan ook op 8 oktober geen sprake geweest. De lijst “Patrick” heeft gewonnen ten nadele van de andere partijen van de monstercoalitie. Het kartel CD&V-NV-A verliest één zetel, de VLD verliest 5 zetels en Groen! verliest zowaar 4 (of 2/3 van zijn) zetels. De woorden van Ludo Van Campenhout enkele weken voor de verkiezingen op de voorpagina van De Nieuwe Gazet waren niet alleen juist maar tevens profetisch: “Terwijl wij in de kelder aan het zwoegen zijn, staat Janssens op het balkon te zwaaien naar het publiek. Om het in voetbaltermen te zeggen: hij is een tribunespeler, die zich niet te moe maakt en zijn medespelers laat wroeten”.
Inderdaad, Patrick Janssens, de kapitein, de trainer, het gezicht van de ploeg, steekt op het einde van de wedstrijd alle pluimen op zijn hoed en laat de andere spelers verweesd in de kleedkamer achter terwijl hij op het ereschavot alle lof oogst.
Collega’s,
Mijnheer de burgemeester,
Nu de electorale mist is weggetrokken en de euforie van links is bekoeld, kunnen we misschien toch maar beter de naakte cijfers laten spreken. De SP.a-Spirit won 47.100 stemmen en de meerderheidspartijen Groen!-CD&V-NV-A en VLD verloren er 41.947. Het oppositiekartel Vlaams Belang-VLOTT won 5.596 stemmen. Eindstand op 8 oktober 2006 Vlaams Belang-VLOTT 20 zetels, de andere partijen 35 zetels. Net even veel als zes jaar geleden kortom gelijkspel, match 0! Herman Brusselmans –nochtans geen fan van het Vlaams Belang– drukte het in de krant “De Standaard” enkele weken geleden als volgt uit : “Wat mij vooral opviel, was dat gejuich in Antwerpen: alsof Vlaams Belang effectief is tegengehouden. Ze zijn hooguit een beetje minder hard gestegen”.
Mijnheer de burgemeester,
Denk vooral niet dat ik jaloers ben op het succes dat u momenteel oogst in de media. Wel integendeel! Als oppositieleider vind ik dat de media u niet voldoende de hemel kan inprijzen, op het schavot kan tillen en kan verheerlijken. Hoe meer men van u een halfgod maakt, hoe meer men u idealiseert, hoe meer men u omschrijft als een Messias des te moeilijker wordt het om de torenhoge verwachtingen die worden gewekt bij de publieke opinie ook daadwerkelijk in te lossen.
Mijnheer de burgemeester,
Bij de lezing van het bestuursakkoord valt het op dat de gedecimeerde VLD en de verliezende CD&V/NVA in ruil voor enkele mandaten in het schepencollege zowat alle inhoudelijke eisen die ze voor de verkiezingen naar voren hebben geschoven volledig hebben laten vallen.
U herinnert zich ongetwijfeldde vurige pleidooien van VLD-lijsttrekker Van Campenhout voor de verkiezingen nog waarin hij pleitte voor de verlaging van de belastingen in Antwerpen en voor het invoeren van een werfbonus waarbij iedere Antwerpenaar “een bon van 40 à 44 € zou ontvangen. Gezinnen krijgen één cheque. Dat kost de stad in totaal 7,3 miljoen euro, maar die willen we meteen weer injecteren in e Antwerpse economie. De burger krijgt zo extra koopkracht, de middenstand extra omzet. Twee vliegen in één klap”. (GVA 9/6/2006)
Wie herinnert zich de verkiezingsstunt van de toenmalige schepen voor veiligheid Grootjans nog, die nauwelijks enkele weken voor de verkiezingen via de pers liet weten dat onder zijn impuls er na de verkiezingen 84 agenten bij zouden komen in Antwerpen?
Wie herinnert zich de CD&V-campagne met de slogan “Antwerpen propere stad” nog?
Wie herinnert zich de voorstellen van CD&V-lijttrekker Heylen nog waarin hij pleitte om
komaf te maken met de gescheiden huisvuilophaling en alles in één zak te laten deponeren?
Wie herinnert zich de vorige pleidooien van Bart De Wever en Ludo Van Campenhout nog voor een “college zonder de groenen zodanig dat illegalen eindelijk actief opgespoord kunnen worden”.
Verkiezingsbeloften zijn één ding, een bestuursakkoord iets helemaal anders…
Van een verlaging van de stedelijke fiscaliteit komt niets in huis; van een werfbonus vinden we in de tekst van het bestuursakkoord geen spoor meer terug; het politiekorps wordt niet uitgebreid (over zerotolerantie wordt zelfs niet meer gesproken in deze tekst); van een actieve opsporing van illegalen is evenmin sprake in het bestuursakkoord; de hervorming van het gescheiden huisvuilophalingssysteem wordt herleid tot een onduidelijk proefproject; … veel beloven en weinig geven doet misschien de zotten maar zeker de Antwerpenaren NIET in vreugde leven!
Door het bestuursakkoord loopt wel degelijk een rode maar zeker geen blauwe of gele draad.
VLD en CD&V/NVA zijn herleid tot het aanhangwagentje van Sp.a.
Hun invloed op inhoudelijk vlak; hun programmatorische invloed is herleid tot nul.
Deze meerderheid bestaat uit SP.a-rood, SP.a-blauw en SP.a-geel!
Mijnheer de burgemeester,
Collega’s,
Wat ik het meeste mis in dit bestuursakkoord is een gemeenschappelijk uitgangspunt; een concrete visie en duidelijke doelstellingen. Het bestuursakkoord lijkt mij vooral een appendix te zijn van het bestuursakkoord van 2000 en 2004.
Opvallend is ook dat het bestuursakkoord uiteenvalt in een inleiding waarin meer te lezen valt dan in de rest van de tekst, zeg maar het eigenlijk akkoord.
In de inleiding lezen we dat er extra wordt geïnvesteerd in de properheid van de stad, dat de dotaties van de districten de groei van de stadsbegroting zullen volgen, dat er een districtsontwikkelingsfonds komt, dat het stadsbestuur wil investeren in kinderdagverblijven en RVT’s, dat er een inhaalbeweging komt voor de schoolgebouwen, dat er een nieuw voetbalstadion komt, dat er een éénmalig budget komt voor kwalitatieve onthaalruimten bij de politie en dat op langere termijn het stadsbestuur een belastingsverlaging niet uitsluit. Niet in de inleiding maar in het eigenlijke bestuursakkoord is ook nog sprake van het gelijktrekken van de budgetten voor sport en cultuur, een nieuw congrescentrum en de heraanleg van de scheldekaaien. Hoe dit allemaal wordt gefinancierd, vertelt men er niet bij. Wel vernemen we dat met de positieve financiële effecten van kwaliteitsvolle stadsontwikkeling het stadsbestuur geen rekening houdt, dat voor de schoolinfrastructuurwerken de DBFM-methode (Design, Built, Finance, Maintain) zal worden gebruikt waardoor de investeringen niet bijkomend zullen wegen op de buitengewone begroting van de stad en dat het nieuwe voetbalstadion grotendeels door “anderen” zal worden gefinancierd. Voilà, daar moeten we het mee doen. Vanaf nu is het alleen nog wachten op de Kerstman en Sinterklaas. Of toch niet, het enige wat de Antwerpenaar in dit bestuursakkoord wel te weten komt is dat de waterfactuur fors zal stijgen. De saneringsbijdrage voor de riolering verdubbelt (van 0,25 naar 0,50 € per m3).
Voor een gemiddeld Antwerps gezin dat per jaar 99 m3 water verbruikt (jaarrapport “Waterverbruik in Vlaanderen” – MINA-raad) betekent dit een meerkost van 24,75 € per jaar.
Mijnheer de burgemeester,
Dit is geen correcte manier van doen. Wij willen een concrete berekening van de meeruitgave. Wij willen concrete cijfers. Op geen enkel moment zijn wij bereid om een blanco cheque te tekenen.
Mijnheer de burgemeester,
Veel verwondering wekt het feit dat het bestuursakkoord nauwelijks nieuwigheden bevat niet want de ploeg is uiteindelijk op Groen! na dezelfde gebleven. Alhoewel… Gedurende de hele campagne is ons – zeker door de VLD en de CD&V – vertelt dat zonder de Groenen in de meerderheid het beleid er helemaal anders zou uitzien. Volgens Van Campenhout en Heylen waren het de Groenen die op de rem gingen staan voor wat betreft de GASmaatregelen, de hervorming van het gescheiden huisvuilomhaling, de actieve opsporing van illegalen, het voeren van een zerotolerantiebeleid ten aanzien van criminaliteit en overlast, het straatverbod, het inburgeringbeleid, enz…
Wat me opvalt is dat nu de Groenen geen deel meer uitmaken van de meerderheid er in het bestuursakkoord helemaal geen sprake is van een soepelere procedure voor het toepassen van het straatverbod en de GAS-maatregelen, van een actieve opsporing van illegalen, het organiseren van een zerotolerantiebeleid ten aanzien van criminaliteit, zelfs niet van een efficiënte en kordate hervorming van het gescheiden huisvuilophalingsysteem…
Nu blijkt dat de voorbije twaalf jaar de Groenen vooral door de SP.a gebruikt werden als een stok achter de deur om VLD en CD&V te chanteren en af te dreigen. In de praktijk wijzigt er zonder de Groenen nauwelijks iets aan het beleid. Dit bestuursakkoord is nog altijd even progressief, even links, even multicultureel, even laks en soft ten aanzien van illegaliteit, overlast en criminaliteit, dan in het verleden het geval was.
Mijnheer de Burgemeester,
Collega’s,
Terwijl de campagne voornamelijk ging over leefbaarheid, criminaliteit, illegaliteit en sluikstorten, valt het op dat het bestuursakkoord nauwelijks interesse heeft voor deze thema’s.
Alhoewel de CD&V met Cathy Berx en Philip Heylen nauwelijks anderhalve maand geleden het Rotterdamse model gingen bestuderen en met allerlei voorstellen betreffende veiligheid, sociale samenhang, inburgering, het bestrijden van de immigratieoverlast, terug kwamen naar Antwerpen, neemt het huidige stadsbestuur liefst zoveel mogelijk afstand van het Rotterdamse leefbaarheidsmodel. Van een stadscode, van wijkimmigratiedrempels, van stadsmariniers, van een sociale stop in bepaalde achterstandswijken, van een actieve opsporing naar illegalen naar Rotterdams model is in Antwerpen absoluut geen sprake, wel integendeel. Het voeren van een leefbaarheidsbeleid waarbij alle leefbaarheidsaspecten (aanpak van criminaliteit, overlast, de verloedering, sluikstorten en zwerfvuil, verkrotting en leegstand, illegaliteit en dumping van asielzoekers,…) bijeen worden gebracht in één geïntegreerd beleidsplan onder leiding van een schepen voor veiligheid en leefbaarheid is en blijft in Antwerpen onmogelijk.
Wat me vooral ergert is dat veiligheid- en politiebeleid geen prioriteit meer zijn van dit stadsbestuur. Blijkbaar is de redenering dat door niet meer over criminaliteit en onveiligheid te praten de problemen wel vanzelf zullen verdwijnen. Men gaat zo ver om de nauwelijks zes jaar geleden door dezelfde meerderheid aangestelde schepen voor veiligheid te vervangen door een schepen voor dierenwelzijn. Van cynisme gesproken!
De coördinatie van het integraal veiligheidsbeleid komt nu in handen van een ambtenaar. Criminaliteitstatistieken krijgen we nog éénmaal per jaar te zien. Meer agenten komen er niet, integendeel, het stadsbestuur schikt zich in de situatie dat het “vooropgestelde personeelskader niet kan worden ingevuld” (pag. 4 – bestuursakkoord).
“De financiële overschotten die hiervan het gevolg zijn, zullen geïnvesteerd worden in wijkgerichte politie”. Het veiligheidsbeleid wordt meer ooit stiefmoederlijk behandeld.
Mijnheer de burgemeester,
Collega’s,
Uiteraard vinden we in dit bestuursakkoord ook heel wat dingen terug die onze goedkeuring kunnen wegdragen. Ik denk aan een ééngemaakte sociale huisvestingsmaatschappij, het invoeren van een veiligheidsindex, het nieuwe voetbalstadion, de heraanleg van de Scheldekaaien,… Voorstellen die soms letterlijk – de veiligheidsindex – uit het Vlaams Belang-VLOTT verkiezingsplan werden gekopieerd.
De beperkte tijd waarover ik beschik laat me niet toe om allerlei andere thema’s aan te raken. Over de districten en hun al te beperkte bevoegdheden en middelen, over het gebrek van directe democratie en inspraak, over de weigering om duidelijke keuzes te maken wat stadsreiniging en properheid betreft, over het al te vergaande dirigisme betreffende het ruimtelijke ordeningsbeleid de weigering om delen van het stadsonderwijs over te hevelen, enz… zullen andere collega’s van de Vlaams Belang-VLOTT-fractie straks het woord voeren.
Mijnheer de Burgemeester,
Collega’s,
Ik kijk vooral de komende jaren vooral uit naar de rol die de allochtone meestal islamitische verkozenen in onze gemeenteraad zullen spelen.
De invloed van de allochtone stem kan naar aanleiding van de verkiezingen van 8 oktober nauwelijks onderschat worden. 8 van de 55 verkozene gemeenteraadsleden zijn ondertussen allochtonen. De meeste werden met massa’s voorkeurstemmen verkozen. Allochtoon stemde allochtoon, Marokkaan stemde Marokkaan, Turk stemde Turk…..
Eén ding is duidelijk: de grote verliezer van de verkiezingen is het multiculturele model.
De geheime agenda van de SP.a – de snel-belg-wet en het vreemdelingenstemrecht – hebben de socialisten geen electorale windeieren gelegd. In hoeverre dit alles zal leiden tot verdere segregatie en islamisering in plaats van tot inburgering en integratie is meer dan een open vraag. Wanneer ik dit bestuursakkoord lees besef ik in ieder geval dat diversiteit, multicultuur en positieve discriminatie steeds meer de rode draad doorheen het stedelijk beleid zullen vormen.
Mijnheer de burgemeester,
Beste collega’s,
Antwerpen is na 8 oktober meer dan ooit een gepolariseerde stad geworden. Twee grote partijen staan tegenover elkaar: het Vlaams Belang-Vlott en de SP.a. Het politieke centrum speelt inhoudelijk nauwelijks nog een rol. Het bestuursakkoord bewijst dit ten overvloede. CD&V en VLD zijn meer dan ooit in een lakeienrol gedwongen. Dat hebben ze zelf zo gewild. Het had ook anders gekund. Indien beide centrumpartijen niet hadden vastgehouden aan het ondemocratische cordon sanitaire en gekozen hadden voor samenwerking met Vlaams Belang-Vlott hadden beide partijen ook inhoudelijk een belangrijke rol in Antwerpen kunnen spelen. Vooral de Antwerpse bevolking zou hier wel bij varen. De politieke programma’s van Vlaams Belang-Vlott, CD&V-N-VA en VLD liggen inhoudelijk immers veel dichter bij elkaar dan het socialistische programma. De centrumpartijen hebben echter gekozen om nog eens zes jaar als aanhangwagentje voor de socialisten te fungeren. Het zij zo. Over zes jaar oordeelt de Antwerpenaar opnieuw, niet over “feel good”-campagne’s, luchtkastelen en nooit gehouden beloftes, maar over feiten en realiteiten. Er zal meer nodig zijn dan gratis jenever en soep, een muts en een paar handschoenen met een A,er zal meer nodig zijn dan brood en spelen, om de Antwerpenaar te overtuigen. Dit bestuursakkoord overtuigt niet, daarom zullen wij onze goedkeuring aan dit bestuursakkoord niet verlenen.
Kernwoorden: Antwerpen, begroting, burgemeester, coalitiepartners, gouverneur, monstercoalitie, Patrick Janssens, provinciegebouw, stadhuis
