FDW in Het Laatste Nieuws

gepubliceerd op 31 mei 2014 om 09:36

 

 

VLAAMS BELANG-KOPMAN FILIP DEWINTER VERWERKT VERKIEZINGSNEDERLAAG

Het waren geen gemakkelijke dagen voor Vlaams Belang-kopman Filip Dewinter. Na de verkiezingsnederlaag vertrok hij voor enkele dagen op reis met zijn vrouw, Lutgarde Verboven. Zij is zijn klankbord en steun in deze donkere dagen. Lutgarde: “Door mij is Filip zachter geworden.”

Toen Filip Dewinter een week geleden op zondagavond binnenstapte in het partijsecretariaat van het Vlaams Belang in de Van Maerlantstraat, was het voor alle aanwezigen duidelijk dat de extreem-rechtste partij een zeer zwaar verlies moest incasseren. Temidden de aangeslagen militanten stond Lutgarde Verboven, de vrouw van Dewinter, op haar man te wachten. Toen hij haar zag, stapte hij meteen op haar toe. Zij pakte hem vast en troostte hem, terwijl ze zelf tranen in haar ogen had. Lutgarde: “Ik vond dat ik daar zondagavond moest zijn. Ik ben er trouwens altijd al bij geweest met de verkiezingsavonden. Waarom zou ik wegblijven als het minder goed gaat? Trouwens, je hebt elkaar nodig op zulke momenten. Militanten kwamen de hele avond met mij praten en dan probeerden we elkaar op te peppen. Gedeelde smart is halve smart. We wisten dat het niet goed ging zijn zondag. Dat het uiteindelijk zulke zware nederlaag is geworden… Ik ben er van geschrokken.” Filip: “Je word natuurlijk niet vrolijker van een dag als zondag. Wat mij het meest heeft geraakt, zijn de militanten die heel hard gewerkt hebben en die op dat moment niet de haver krijgen die ze verdienen. Als die stoere bonken die voor mij geplakt en gemiliteerd hebben in mijn armen vallen en beginnen wenen, dan moet ik toch ook wel even slikken. Ik ben niet van ijzer en staal, ik ben ook maar een mens van vlees en bloed. Ik probeer op dat moment echter mijn emoties onder controle te houden omdat ik mijn tegenstanders niet het plezier wil gunnen om daar als een uitgetelde en wenende Dewinter te verschijnen. Als dat zou gebeuren, wek je de indruk dat je het zelf niet meer weet, dat je het noorden kwijt bent. Dat is niet wat de militanten willen. Ze willen dat je sterk bent, dat je een houvast biedt voor hen en dat je als leider optreedt. Ik ben morgen nog niet weg. Ik ben verkozen in de Kamer en ik heb die militanten nog nodig en zij mij. Anderzijds moet je dit ook kunnen relativeren. Het is maar politiek.”

U heeft dus rustig geslapen zondagnacht?

Filip: “Nee, ik heb lange tijd wakker gelegen. Het gaat niet over mijn lot, want ik ben verkozen. Ik heb wel zitten denken aan het lot van de mensen die niet zijn verkozen. Het gaat om bijna 70 van onze medewerkers die hun job verloren zien gaan.”

Heeft u zondagavond nog veel gepraat met Filip? Of kan je hem dan maar beter met rust laten?

Lutgarde: “Wij hebben een hechte band met onze kinderen. Toen de eerste resultaten binnenliepen, kreeg ik al sms’jes van onze dochters: ‘Hoe is het met papa? Geef hem een dikke zoen van ons, wij steunen hem en hou de moed erin.’ Ze sturen die berichtjes dan alleen naar mij, om hem op een moment als dat een beetje te ontlasten. Dat weten ze wel. Maar maandag en dinsdag zijn we er allemaal geweest voor Filip. En dan is er natuurlijk heel veel gepraat.” Filip: “We zijn 27 jaar geleden getrouwd, op 30 mei. Ik neem haar nu een paar dagen mee op een korte vakantie. We hebben samen zoveel meegemaakt. De permanente aanvallen op mij, een bommelding hier bij ons thuis, betogingen op onze oprit, ruiten die werden ingegooid… Het is al wat geweest. Eén van onze dochters is al eens met de dood bedreigd. Ze ging toen onder politiebegeleiding naar school. Heel ons gezin is al meermaals op een negatieve manier betrokken bij de politiek. Maar dat heeft onze kinderen nooit weggeduwd van de politiek. We hebben ze nooit in die richting gepusht. Karolien, onze oudste dochter die disrictsraadslid is in Merksem, heeft onze Europese lijst geduwd. Ze behaalde meer dan 40.000 voorkeurstemmen: een knap resultaat.”

Kon dat zondag uw pijn verzachten?

Filip: “Op dat moment niet, de klap was te groot. Achteraf weer wel. Het zijn de kleine dingen waaraan ik me optrek. Zelf haalde ik 43.000 voorkeurstemmen. Dan weet je dat je nog niet afgeschreven bent. Samen met het fraaie resultaat van mijn dochter geeft dat een goed gevoel. De naam Dewinter is nog altijd een stemmenmagneet.”

Kijkt u als Filip op tv komt?

Lutgarde: “Altijd. Als ik kan, ga ik graag mee naar de tv-studio. De sfeer daar is toch helemaal anders.” Filip: “Zij coacht me: vestimentair en inhoudelijk. Ze geeft me goede raad, ze kijkt of mijn das goed zit. Ik luister naar haar, want ik weet dat ze gelijk heeft. Vrouwen hebben natuurlijk wel de neiging om te zeggen: ‘Let op, niet te hard. Een beetje zachter. Let op uw taalgebruik. Maak die tegenstander nu niet volledig af.'” Lutgarde: “Dan zeg ik: ‘Het mag wat kalmer en je moet wat meer lachen.'” Filip: “Ik luister naar haar en probeer dat te doen. Ik weet dat ik een vrij hard imago heb. Ik probeer daar toch wat op te letten. Misschien ben ik in de loop der jaren wel een beetje zachter geworden.” Lutgarde: “Hij is milder geworden met ouder te worden. Ik hoop dat dat mijn invloed is.” Filip: “Voor een stuk denk ik dat ook. Dit klinkt misschien wat melig: ik ben twee jaar geleden grootvader geworden en dat heeft me toch wel wat veranderd. Ik lachte daar vroeger altijd mee als mensen dat vertelden. Ik zet nu wat meer dingen in perspectief. Ik relativeer een aantal dingen. Toen ik jong was, was ik de hele tijd bezig met politiek. Ik was niet veel thuis, ik had geen tijd voor de kinderen. Nu is er een kleinkind en krijg ik de kans om een aantal dingen beter te doen dan vroeger, als jonge vader. En zo een kleintje stemt je ook wat milder. Ik was 49 jaar toen ik grootvader werd. Ik vond dat zelf wel heel vroeg en zat met gemengde gevoelens, maar achteraf ben ik er heel blij mee. Lucas is hier veel en ik ben er veel mee bezig. Je krijgt daar niet alleen een goed gevoel bij maar het geeft ook een perspectief aan onze politieke strijd. Het klinkt wat melig, maar het is de waarheid. Bij ons in de partij bedenk ik al jaren de politieke campagnes en de slogans. Ik leg die dan voor aan mijn vrouw en dochters. Ik hecht heel veel waarde aan hun oordeel. Als zij het niks vinden, dan gaat het meestal niet door. Ik lees mijn vrouw soms ook stukken uit mijn toespraken voor. Mijn recente uitspraak dat we een probleem hebben met de ‘verbruining’ heb ik niet eerst aan haar voorgelegd. Maar ‘De poen van uw pensioen zit in de pocket van Mohammed’ dan weer wel. Daar hebben we overleg over gepleegd. Ze heeft wel al oneliners en uitspraken van mij tegengehouden. ‘Doe dat niet, Filip. Dat gaat meer kwaad dan goed doen’, zegt ze dan.”

Luistert hij altijd naar u?

Filip: “Niet altijd.” Lutgarde: “Meestal wel. Als ik hem zeg dat een uitspraak voor serieuze problemen gaat zorgen, houdt hij daar wel rekening mee.” Filip: “Ik respecteer haar oordeel meer dan dat van andere mensen. Ik weet dat zij oprecht bekommerd is om mij. Ik noem dat de ‘poestest’, een verwijzing naar de koosnaam die ik haar geef.”

Jullie gaan nu een paar dagen samen op vakantie. Kan Filip dan het knopje omdraaien en de politiek achterlaten?

Lutgarde: “Nee, dat kan hij niet. We zijn vroeger wel eens met de kinderen op vakantie geweest en dan haalde ik stiekem de batterij uit zijn gsm. Ik wilde quality time voor ons gezin. Elke zondagavond komen alle kinderen naar huis. Dat is een vaste avond voor ons gezin. Ze weten dat die avond niet dient om de hele tijd over politiek te praten. Dikwijls moet ik Filip en mijn dochters echter toch tot de orde roepen.”