Beste vrienden,

Wij zijn hier vanavond bijeen om op een waardige manier ons medeleven te betuigen aan de families van de slachtoffers van de aanslagen in Londen. Wij zijn hier vanavond ook bijeen om te waarschuwen voor de dreiging van het islamfundamentalisme en –terrorisme. Ondanks de aanslagen in New York en Washington op 11 september 2001, de aanslag in Madrid op 11 maart 2004 en nu ook de aanslagen in Londen, ondanks de rituele moord op Theo Van Gogh en de terechtstellingen van Westerse journalisten en hulpverleners in Irak en elders in het Midden-Oosten, ondanks de antiwesterse terreurcampagne, weigert het politiekcorrecte establishment de voor de hand liggende conclusies uit de spiraal van islamgeweld en –terreur te trekken.

Beste vrienden,

Volgens de regimepers en het politieke establishment hebben deze aanslagen niets te maken met het antiwesterse karakter en de radicalisering van de islam, maar alles met een gebrek aan kansen, met armoede en achteruitstelling, met discriminatie en racisme. Media en politiek zijn blijkbaar blind voor de realiteit.

De Britse politie kent inmiddels de identiteit van de verantwoordelijken van de aanslagen in Londen. De moslims die deze zelfmoordaanslagen pleegden waren geen verpauperde kansloze achtergestelden die leefden in een of andere sloppenwijk van Caïro of Teheran. De daders waren hoger opgeleiden: een afgestudeerde in de sportwetenschappen, een sociaal-assistent,… Ze waren voorbeeldige studenten, familievaders zelfs en twee ervan speelden cricket. De daders beschikten over de Britse nationaliteit en woonden in de betere wijken van Leeds. Ook de aanslagen in New-York en Madrid werden gepleegd door jonge, goed opgeleide, allerminst kansarme, in het westen levende moslims. Tot zover de theorie dat kansarmoede of een gebrek aan kansen, laat staan racisme en discriminatie, aan de basis zouden liggen van het islamterrorisme.

Beste vrienden,

Politiekcorrect Vlaanderen, politiekcorrect Europa weigert in te zien dat de etnische en religieuze burgeroorlog die uitgevochten wordt in de straten van de Europese hoofdsteden via bomaanslagen, maar ook via een permanente stadsguerrilla waarbij geweld, overvallen, verkrachtingen en racketeering, die heel dikwijls uitingen zijn van haat en frustratie tegen alles wat Westers en Europees is, het failliet van het multiculturalisme symboliseert.

Inderdaad, multicultureel betekent in de praktijk heel dikwijls multicrimineel. De meltingpot society, de smeltkroessamenleving, zorgt niet alleen voor sympathieke United-Colors-of-Benetton-plaatjes en vrolijke Happy-together Coca Cola-reclamespotjes. In de realiteit is er steeds meer sprake van botsende culturen die met elkaar in conflict komen. Zo zijn de kernwaarden van de islam niet compatibel met de normen en principes van onze Europese beschaving. De radicale, fundamentalistische islam voert een jihad, een heilige oorlog tegen alles wat niet islamitisch is. De radicale islam, het moslimfundamentalisme is even totalitair, even destructief, even ondemocratisch en gevaarlijk als het communisme of het nazisme. Het heeft geen zin om dit te negeren, te minimaliseren of onder de mat te willen vegen!

Beste vrienden,

Het naïef geloof in een maakbare samenleving, in een multicultureel paradijs zorgt ervoor dat we onze weerbaarheid, ons geloof in eigen kunnen, onze identiteit en onze culturele eigenheid verloochenen en tenietdoen. De massale immigratie heeft ervoor gezorgd dat ondertussen meer dan 15 miljoen islamieten op Europees grondgebied wonen en leven. Niet alle moslims zijn extremisten. Wel integendeel. Maar in de schoot van de steeds groter wordende islamitische gemeenschap gedijt echter wel het moslimfundamentalisme. Een kleine minderheid radicaliseert en gebruikt, misbruikt de moslimgemeenschap als netwerk, als veilige thuishaven, als uitvalsbasis om te rekruteren, om zich te organiseren, om toe te slaan.

Beste vrienden,

Niet alle moslims zijn terroristen, maar quasi alle terroristen zijn tegenwoordig moslims. De multiculturele samenleving, de steeds groter wordende islamgetto’s in onze steden, de radicalisering van een kleine minderheid van islamieten, maar ook de veel te soepele asiel- en immigratiewetgevingen, de lakse nationaliteitswetgevingen die eenieder die dat wil voorzien van een onverdacht paspoort en onze grenzen die zo lek zijn als een zeef, zorgen ervoor dat islamterroristen zich hier zonder problemen kunnen vestigen en toeslaan.

Elk weldenkend burger beseft dat ook in België het terrorisme dreigt. Het is naïef en onverantwoord om te stellen dat ons niet kan overkomen wat vorige week in Londen is gebeurd. Onze regering doet nochtans alsof haar neus bloedt. “Onze veiligheidsdiensten zien nog steeds geen enkel verhoogd risico op aanslagen in ons land”, verklaarde Verhofstadt onmiddellijk na de aanslagen. De multiculturele utopie mag duidelijk op geen enkele manier in het gedrang komen. Toen minister van Justitie Onkelinx in maart in het parlement werd ondervraagd over de verontrustende onthullingen in het Nieuwsblad over de Molenbeekse moslims antwoordde ze letterlijk: “Dat jonge mensen beweren dat ze bereid zijn te vechten voor de islam, is nog heel iets anders dan dat er actief wordt gerekruteerd. Het is ook niet door een overdreven bekommernis om de openbare veiligheid dat we de zaken kunnen oplossen. We zouden daardoor zelfs bepaald ongewenst gedrag in de hand kunnen werken”. Het Laatste Nieuws stelde gisteren nochtans dat er in België 600 moslims zouden leven die ‘bereid zijn om te doden voor hun geloof’. De krant baseerde zich daarvoor op cijfers van de Franse veiligheidsdiensten.

Beste vrienden,

Het multiculturalisme is het paard van Troje van de islam, de islam is het paard van Troje van het moslimfundamentalisme en het moslimfundamentalisme is het paard van Troje van het terrorisme. Het wordt tijd om – met respect voor de godsdienstvrijheid en de vrijheid van meningsuiting – duidelijk te maken wat in ons land, wat in Europa kan en niet kan. Fundamentalisme in moskeeën, koranscholen en elders, in woord en geschrift, kan niet. Het toelaten van uiterlijke tekenen van de politieke en radicale islam zoals de tsjador, de hidjab of de boerka in scholen en openbare gebouwen kan niet. Het toegeven, in naam van de almachtige tolerantie, aan allerlei zogenaamde ‘religieuze eisen’ zoals apart zwemmen en turnen voor jongens en meisjes, het verwijderen van kruisbeelden, het ritueel slachten, enz. kan niet. Strenge immigratie-, nationaliteits- en inburgeringswetten zijn een noodzaak en een wapen in de strijd tegen de terreur. Een islamitische zuil met erkenning en subsidies voor de islam is onverantwoord en remt de inburgering af.

Het terrorisme stoppen betekent eerst en vooral Europa terug geven aan de Europeanen! De terreur een halt toeroepen betekent eerst en vooral baas blijven en zijn in eigen land! Het geweld stoppen betekent eerst en vooral “eigen volk eerst”.

Kernwoorden: aanslagen, britse ambassade, burgeroorlog, islamgeweld, Londen, moslimgemeenschap, moslims, multiculturele samenleving, slachtoffers