Juicht Vlamingen, juicht : het Fonds voor Collectieve Uitrustingen en Diensten is eindelijk Vlaamse bevoegdheid ! Idem dito voor de onteigeningswetgeving, het Kringloopfonds en het Belgisch Interventie- en Restitutiebureau (BIRP) !

Geef toe, na negen maanden onderhandelen, ruzie maken en marchanderen een gigantische stap vooruit in de richting van volwaardig zelfbestuur
Minister Reynders had het over “des détails marginaux” en  “un transfert des compétences très limité, qui est anecdotique. ” , Joëlle Milquet spreekt over “des transferts limité de compétences accessoires.».!
De enige vette vis die Leterme in zijn netten gevangen heeft, blijkt – letterlijk dan – De Wever te zijn die nu spartelt als een vis op het droge.

Mevrouw de voorzitter,
Collega’s,

Wat blijft er over van de  “copernicaanse omwenteling” van Minister-President Peeters, de  “New Deal” van Eric Van Rompuy ?
De CD&V-jongerenvoorzitter Bert De Brabandere verwoordde treffend wat heel Vlaanderen denkt :  “We wachten al negen maanden op een regering en moeten nu vaststellen dat we een tweede interimregering krijgen. Dat is niet wat de bevolking wil. Bovendien is de tekst van het tweede pakket vaag.”.
Opnieuw wordt gekozen voor de  “vlucht vooruit”. De federale interimregering Leterme I heeft een nieuwe deadline voor ogen :  21 juli 2008 !  De opdeling in fasen is alleen maar een handige truck om tijd te winnen : in de praktijk schuift men de deadline op van 23 maart naar 21 juli waardoor Leterme ongestoord premier kan worden en zijn communautaire verkiezings- en andere beloftes niet in de praktijk moet omzetten. Dergelijk bochtenwerk heeft in de politiek een naam : een tsjevenstreek !

Mijnheer de Minister-President,

U hebt maandag een mededeling verspreid waarin u stelt dat :  “De Vlaamse Regering is onder de uitdrukkelijke voorwaarde van de concrete uitvoering van de afgesproken staatshervormingspakketten I en II bereid mee te werken om tot een sluitende federale begroting 2008 te komen.”  In ruil voor wat communautaire “kruimels” is de Vlaamse Regering blijkbaar bereid om te helpen de federale begroting in evenwicht te brengen. Er komt een hogere bijdrage van de deelstaten in de pensioenen van de regionale ambtenaren en we zijn bereid om de helft van de conjunctuurprovisie van 160 miljoen euro te reserveren door het geld in het Toekomstfonds te stoppen en zo de federale regering te helpen om een begroting in evenwicht te presenteren !

In hetzelfde persbericht luidt het dat Vlaanderen “waakzaam”  zal toezien dat de engagementen van de federale regering betreffende de staatshervorming  “correct worden uitgevoerd”.

In het akkoord bereikt door de Raad van Wijzen is nochtans nochtans enkel sprake  “contouren” en van een  “timing”. Veel meer dan een opsomming, een lijst van thema’s die ter bespreking worden voorgelegd, bevat het akkoord niet. Er is over deze lijst van gespreksthema’s geen enkel akkoord, laat staan enige waarborg of zekerheid omtrent de uitvoering.

Maar wat gebeurt er wanneer de federale overheid  “de engagementen” niet correct uitvoert ?  Wat zijn de precieze criteria die de Vlaamse Regering terzake aan de dag legt ? Wanneer is het goed genoeg ? Waar ligt voor de Vlaamse Regering de lat ?  De onduidelijkheid en de dubbelzinnigheid regeert !  Het enige wat blijkbaar nog telt is Leterme premier op 23 maart, al de rest wordt hieraan ondergeschikt gemaakt !

Mevrouw de voorzitter,
Collega’s,

Het gekronkel en gekonkel van de CVP – excuseer CD&V – verbaast mij niks, de halfslachtige houding van de N-VA verbaast mij echter des te meer !
“Dit akkoord is te vaag en te voorwaardelijk om in een regering te stappen. Er zijn onvoldoende garanties voor de tweede fase”, zegt N-VA-voorzitter De Wever (DS, 26.02.2008).  Als dit akkoord “te vaag en te voorwaardelijk” is, als er  “onvoldoende garanties voor een tweede fase” zijn, waarom gaat de N-VA dan, met Minister Bourgeois op kop, akkoord met de beslissing van de Vlaamse Regering om met Vlaams geld de federale begrotingsputten te vullen ?

Tijdens het weekend verklaarde Vlaams Minister-President Peeters nog in een interview in Het Laatste Nieuws dat  “Vlaanderen niet zomaar als geldschieter zal optreden” :  “We willen eerst duidelijkheid over de bevoegdheidsoverdrachten in de tweede fase van de staatshervorming”.
Mijnheer Bourgeois, uw eigen voorzitter, Bart De Wever, stelt onomwonden dat er  “onvoldoende garanties voor de tweede fase” zijn. Waarom gaat de N-VA dan akkoord met het feit dat Vlaanderen de melkkoe van de federale regering wordt ?

Mevrouw de voorzitter,
Collega’s,
De huisideoloog van de CD&V, senator Wouter Beke, pakte vorig weekend uit met een jaarrapport over de arbeidsmarkt. Hieruit blijkt o.a. dat het verschil in bruto binnenlands produkt (BBP) per inwoner tussen Vlamingen en Walen in 1995 exact 33,25 % bedroeg en in 2004 al was opgelopen tot 36,93 %. De investeringsgraad in  Vlaanderen bedroeg in 2004  62,34 %, het aandeel van Wallonië is amper 21,89 %.  Wouter Beke zegt onomwonden dat :  “Vlaanderen en Wallonië zijn de voorbije jaren verder uit mekaar gegroeid. De cijfers tonen de noodzaak van een staatshervorming aan.”.

Beke heeft overschot van gelijk : alleen volgt zijn eigen partij hem terzake niet ! De zgn. tweede fase is momenteel niet meer dan een pover schaamlapje, een zoethoudertje, een magere troostprijs om de meerderheidspartijen koest te houden. De eerste fase is niet veel meer dan het rationeel homogeniseren van een aantal bevoegdheden. Het hele akkoord zegt niets over de voor Vlaanderen essentiële sociaal-economische hefbomen zoals o.a. de regionalisering van het arbeidsmarktbeleid en werkgelegenheidsbeleid, de uitbreiding van de fiscale autonomie van de gewesten (met o.a. de personenbelasting en vennootschapsbelasting), de regionalisering van het gezondheids- en gezinsbeleid en de responsabilisering van de deelstaten in het algemeen.
Of toch, de enige zin in het akkoord die echt duidelijk is, luidt als volgt :  ““er in geen geval aan de solidariteit zoals die nu geldt binnen de sociale zekerheid, kan worden geraakt”. “ Op geen enkel moment hebben de Franstaligen moeten bewijzen dat ze een echte hervorming aanvaarden.  De woorden van Joëlle Milquet spreken voor zich :  “We trekken niet op avontuur. Ten opzichte van vorige onderhandelingen is er geen enkele bevoegdheid bijgekomen. (…) In het tweede pakket moeten nog meer garanties staan voor de versterking van de federale staat.”. Reynders was nog duidelijker :  “Het is slechts  een geste om tot een regering te komen, een teken van goede wil.”. (DM, 26.02.2008)
 Meneer Minister President vandaag hebt u een blanco cheque aan de regering gegeven.
U hebt het enige middel om druk uit te oefenen op de federale  regering en de communautaire onderhandelingen betreffende de 2de fase uit handen gegeven.

Mevrouw de Voorzitter,
Collega’s,

Ik sluit af met de gevleugelde woorden van Eric Van Rompuy :  “Hebben we niet meer ambitie dan dit ! Shame on you !”.

Kernwoorden: CD&V, Leterme, omwenteling, parlement, Peeters, regering, staatshervorming