Beste vrienden, Beste Antwerpenaren,
Welkom in de Waagnatie. Waar beter dan op deze symbolische plaats, hier aan de oevers van de Schelde, waar het economische hart van onze stad klopt, konden wij het startschot geven voor de Antwerpse gemeenteraadsverkiezingscampagne? Nog 365 dagen scheiden ons van 8 oktober 2006. Exact 78 jaar zullen socialistische stadsbesturen en socialistische burgemeesters deze stad in hun versmachtende greep hebben gehouden. Antwerpen zal langer in de handen geweest zijn van de socialisten dan de USSR in de handen van Sovjets. Antwerpen heeft meer dan ooit nood aan zuurstof, Antwerpen heeft nood aan verandering, Antwerpen heeft nood aan ommekeer.
Laten we daarom samen met alle Antwerpenaren die verandering willen de Berlijnse muur rond het Antwerpse Stadhuis afbreken! Wij zijn het volk!
De uitdagingen waarmee Antwerpen geconfronteerd wordt, zijn gigantisch. De etnische, demografische en sociale situatie van onze stad is ronduit dramatisch. De werkloosheid is in Antwerpen tweemaal zo hoog als in de rest van Vlaanderen. Alhoewel de criminaliteit – als we de statistieken mogen geloven – niet langer stijgt, stagneert de misdaad op het hoogste niveau ooit. In Antwerpen worden gemiddeld 136 criminele feiten per dag gepleegd. Dagelijks wordt gemiddeld 9 ton sluikstort en zwerfvuil opgehaald. Terwijl de autochtone Vlaamse bevolking vergrijst en de stad verlaat, vestigen zich jaarlijks steeds meer vreemdelingen in Antwerpen. Op 5 jaar tijd immigreerden 19.981 vreemdelingen naar Antwerpen terwijl 11.860 Vlamingen de stad verlieten. De eerste jongensnaam bij geboorte, geregistreerd door de burgerlijke stand was in 2004 niet Jan, Filip of Patrick maar… Mohammed. Antwerpen telt momenteel 24% allochtonen en hun aantal stijgt met 1% per jaar. Antwerpen telt 10.253 asielzoekers waarvan er meer dan 3000 hier gedumpt worden door OCMW’s vanuit heel België. Tel daarboven op nog eens 20.000 misschien zelfs 30.000 illegalen en het plaatje is compleet. Binnen 25 jaar telt Antwerpen een meerderheid van allochtonen. Genoeg is genoeg. Wij kiezen voor een welvarend, proper, veilig maar zeker ook Vlaams Antwerpen.
Beste vrienden,
Deze realistische analyse betekent allerminst dat het Vlaams Belang niet zou geloven in de mogelijkheden, in het potentieel, in de toekomst van onze metropool. Juist omdat we van onze stad houden, willen en mogen we niet blind zijn voor de problemen. Alleen op basis van een eerlijk en realistische analyse, kan een gedegen alternatief tot stand komen. Geen gezeur en geklaag maar hoop op een betere toekomst. Want wij hebben opnieuw ambitie voor Antwerpen. “Antwerpen eerst”, is onze boodschap!
Beste vrienden,
De A-nota waarvoor wij uw goedkeuring vragen, biedt een opbouwend en positief alternatief voor het onsamenhangend beleid van de monstercoalitie. Inderdaad, een opbouwend en positief beleidsalternatief want het Vlaams Belang weigert te geloven dat de Antwerpenaar in het bijzonder en de Vlaming die Vlaams Belang stemt in het algemeen verzuurd en gefrustreerd zou zijn. De Antwerpenaar is niet gefrustreerd en verzuurd maar is wel bezorgd om zijn stad. Hou er dus mee op om de Antwerpenaren die zich zorgen maken om hun stad te beledigen, te diaboliseren en te stigmatiseren. In plaats van het negativisme te laten zegevieren, wil het Vlaams Belang alle krachten bundelen om het tij te keren. Ik geef het toe, deze A-nota is geen aaneenschakeling van onhaalbare megalomane voorstellen en dromerige toekomstplannen. Wij willen een kordate aanpak van de reële problemen met concrete voorstellen. De A-nota is inderdaad niet vrijblijvend. Wij appelleren aan de gemeenschappelijke en individuele verantwoordelijkheid van éénieder. De overheid moet echter het voorbeeld geven. In Antwerpen profileert het stadsbestuur zich uitsluitend als projectontwikkelaar, dienstverlener en feestaannemer. De overheid is nochtans niet waarden- en normenvrij. Juist omdat wij afwillen van de “grijp-en-graai” praktijken van het “alles-mag-en-alles-kan –beleid”, omdat we de buik vol hebben van het multiculturalisme moet de stedelijke overheid een normen- en waarden referentiekader naar voren durven schuiven dat voor iedereen moet gelden. Een stedelijke samenleving kan immers pas functioneren als er voor iedereen duidelijk omlijnde rechten en plichten zijn, die door een krachtdadig bestuur worden afgedwongen, met zachte hand waar het kan, maar met harde hand wanneer het nodig is.
Beste vrienden,
Leefbaarheid wordt inderdaad het centrale begrip, het kernbegrip van ons verkiezingsprogramma. Leefbaarheid heeft immers te maken met de leef-, werk- en woonsituatie en -omgeving van éénieder. Criminaliteit, verloedering, overlast maar ook gebrek aan sociale cohesie, culturele ontworteling en vereenzaming beïnvloeden op een negatieve manier de leefbaarheid van een buurt, wijk of stad. Zoals in Rotterdam willen wij via een leefbaarheidsindex, wijkleefbaarheidsplannen, een superschepen voor veiligheid en leefbaarheid, een geïntegreerd beleid voeren waarbij de maatregelen en de inspanningen om de onveiligheid en de criminaliteit, de overlast en het sluikstorten, de verloedering en de verkrotting… terug te dringen, gebundeld en gecoördineerd worden in één beleidsplan.
Leefbaarheid is een recht, veiligheid is een recht, zich thuis voelen in zijn eigen stad, zijn eigen wijk, zijn eigen straat, is een recht en die basisrechten willen wij garanderen en vrijwaren!
Beste vrienden,
Veiligheid is en blijft de belangrijkste prioriteit van ieder stadsbestuur dat werk wil maken van meer leefbaarheid. Via de toepassing van het zero-tolerantieprincipe en via een normstellend- en herstellend optreden wil het Vlaams Belang de stadscriminaliteit terugdringen. Zogenaamde kleine criminaliteit en overlast mogen niet langer vergoelijkt en gebanaliseerd worden maar bij de wortels worden aangepakt. Dat betekent dat we in eerste instantie de normvervaging moeten aanpakken die de aanleiding is van heel wat stads- en straatcriminaliteit. Normvervaging leidt immers tot antisociaal gedrag, tot criminaliteit en overlast. De harde aanpak van de criminaliteit heeft dan ook een driedubbele bedoeling: recht doen geschieden, de orde handhaven en de criminaliteit terugdringen. Inderdaad de angst moet van kamp veranderen. We moeten ervoor zorgen dat het niet langer de brave burger is die schrik heeft om overvallen en beroofd te worden maar dat het opnieuw de criminelen zijn die schrik hebben om gepakt en aangepakt te worden.
Beste vrienden,
Heel dikwijls wordt mij de vraag gesteld: wordt Antwerpen met het Vlaams Belang aan de macht geen politiestaat? Het antwoord is neen. Wij hebben niet alleen meer politie, we hebben vooral een betere politie nodig. Wij hebben een politie nodig die aanspreekbaar is en dichter bij de burger staat, wij hebben meer blauw op straat nodig, wij hebben een politie nodig die de harde aanpak van de criminaliteit realiseert. Kortom wij hebben wat meer robocobs en wat minder “gendarmes de Saint-Tropez” nodig!
Ik vraag me overigens af waarom het altijd de progressieven, socialisten en groenen, zijn die zich keren tegen de actieve opsporing van illegalen, tegen wijkidentificatie-acties, tegen straatverbod en overlastboetes, tegen een gespierde en harde aanpak van de criminaliteit. Een harde aanpak van de criminaliteit en de overlast zorgt ervoor dat de zwaksten in onze samenleving beschermd worden. Het is de werkloze en de OCMW-steuntrekker van ons eigen volk die niet weg kan of wil uit zijn eigen verloederde en geïslamiseerde wijk, het is de bejaarde die moeilijk te been is, het is de alleenstaande vrouw die beroofd wordt, haar handtas wordt afgenomen of bij wie ingebroken wordt, die door een harde aanpak van de criminaliteit beschermd wordt. Het is opvallend en pijnlijk dat uitgerekend links Vlaanderen onder het mom van mensenrechten, antiracisme en democratie de zwaksten – de ouderen, de werklozen en de steuntrekkers van ons eigen volk – permanent in de steek laten. Wie het opneemt voor een harde aanpak van de criminaliteit neemt het op voor de zwaksten in onze samenleving en behoedt en vrijwaart juist daardoor de democratie en de mensenrechten.
Beste vrienden,
Antwerpen heeft geen nood aan nog meer vreemdelingen. Vreemdelingen die nauwelijks enig economische of culturele meerwaarde betekenen voor onze stad. Laten we nu het nog kan de kans grijpen om het tij te doen keren. Het Vlaams Belang wil op stedelijk vlak een ontradingsbeleid voeren ten aanzien van nieuwe immigranten en wil ten aanzien van diegenen die hier reeds verblijven duidelijk maken dat zij zich moeten aanpassen aan onze manier van leven en niet omgekeerd. Het Vlaams Belang steekt de hand uit naar die vreemdelingen die bereid zijn om Vlaming onder de Vlamingen te worden. Via assimilatiescholen, het charter van de Antwerpenaar en doorgedreven inburgeringsinspanningen willen we deze mensen de hand reiken. Wie dat niet wil, zal zijn heil elders moeten zoeken. Eén ding moet echter duidelijk zijn, we kunnen niet dweilen met de kraan open. Het is onmogelijk om de hier verblijvende vreemdelingen in te burgeren terwijl via familiehereniging en huwelijk systematisch alle assimilatie-inspanningen teniet worden gedaan. Vol is vol. De kraan moet dus dicht.
De traditionele partijen blijven echter blind voor de realiteit en melden ons dat diversiteit het doel en multiculturaliteit de toekomst is. De Antwerpenaar heeft zijn buik vol van multiculturalisme, de positieve actie en de geforceerde ideetjes van het stadsbestuur waarbij de Kerkstraat persé in Moskeestraat moet omgedoopt worden. Antwerpen is een stad van kastelen, kerken en kathedralen en niet van minaretten en moskeeën !
Beste Vrienden,
Na de Marokkanen kwamen de Turken, na de Turken kwamen de Afrikanen, na de Afrikanen kwamen de Oost-Europeanen en nu komen ze van overal. Polen, Roemenen, Albanezen en Witrussen die, zoals de oud-voorzitter van de SPD Oscar Lafontaine onlangs zei “door lagere lonen de arbeidsplaatsen van de eigen burgers afnemen”. Het zijn in eerste instantie de zwaksten van ons volk die slachtoffer worden van deze ongecontroleerde immigratie. Het zijn hun jobs, hun veiligheid en hun toekomst die op het spel staan. Het zijn hun jobs, hun veiligheid en hun toekomst die wij willen veilig stellen.
Beste vrienden,
Indien we van Antwerpen opnieuw een Vlaamse stad willen maken dan zullen we ervoor moeten zorgen dat Antwerpen niet langer een soort Disneyland is voor asielzoekers en illegalen, dan moeten we er ook voor zorgen dat Antwerpen niet langer een sociale supermarkt is voor legale vreemdelingen allerhande. Net zoals in Nederland en in Denemarken het geval is, moeten we de sociale zekerheid beperken tot diegenen die beschikken over onze nationaliteit en tot die vreemdelingen die voldoende bijgedragen hebben tot de samenleving. Ik sluit mij volmondig aan bij de voorzitter van de Nederlandse PVDA Wouter Bos die recent zei “wie hier komt, moet zijn of haar toegang tot de sociale zekerheid verdienen door een tijd te werken. Je kunt niet meer aankomen met het verhaal dat we eindeloos solidair moeten zijn met mensen die hier komen”. Het kan inderdaad niet zijn dat vreemdelingen die hier nooit een dag gewerkt hebben, die nooit één euro hebben bijgedragen ongelimiteerd kunnen profiteren van de sociale zekerheid.
Beste vrienden,
Ik weet het wel. Langzaam maar zeker, schoorvoetend geven de andere partijen – zonder het geweten te willen hebben – ons gelijk. Het straatverbod (dat helaas nog nooit werd toegepast), de huis aan huis bezoeken om illegalen op te sporen (waar men nu al maanden over aan het ruzie maken is), het streng beboeten van de ouders wanneer de kinderen in de fout gaan, het spreken van het Nederlands als voorwaarden om een sociale woning te kunnen bekomen: het zijn allemaal voorbeelden en evenveel bewijzen van het feit dat het Vlaams Belang wint aan geloofwaardigheid en autoriteit. The times are changing. Ten einde raad probeert links een rechtse politiek te voeren. Meestal hebben ze de klok wel horen luiden maar weten ze de klepel niet hangen.
Beste vrienden,
Eén zwaluw maakt de lente niet. Het lanceren van enkele ideetjes overgeschreven uit het Vlaams-Belangprogramma zijn onvoldoende om het tij echt te doen keren. Dit stadsbestuur geeft immers permanent tegenstrijdige signalen. Aan de ene kant kopieert men onze voorstellen terwijl men op hetzelfde moment van de daken roept dat “Antwerpen van iedereen is”. Antwerpen is niet zomaar vrijblijvend en zonder voorwaarden van iedereen. Antwerpen is in eerste instantie van de Antwerpenaren en van al diegene die bereid zijn om hun lot en hun toekomst met dat van onze stad, van ons land en ons volk te verbinden. Antwerpen aan de Antwerpenaren!
Beste vrienden,
Als de grootste stad van Vlaanderen het moeilijk heeft dan is dat omdat wij gebukt gaan onder een gigantische historische schuld. En ik weet het wel men vergelijkt Antwerpen graag met steden zoals Barcelona, Bilbao en Glasgow. Terwijl elders massaal geïnvesteerd wordt, gebeurt dat in Antwerpen nauwelijks. Waarom? Omdat het geld dat men in andere steden kan investeren bij ons gebruikt moet worden om de historische schuld – 100 miljoen euro per jaar – af te betalen. Een historische schuld opgebouwd door het potverterende socialisme dat het geld gedurende decennia door deuren en vensters heeft gegooid. Als Antwerpen een armlastige stad is, dan hebben we dat te danken aan de socialisten en aan hun handlangers, de christen-democraten. Daar veranderen een paar mediastunts, enkele dure onderlijfjes en een optreden van La Esterella en de Strangers bijzonder weinig aan… Dat de liberale kiezers het duidelijk in hun oren knopen, een echte verandering kan in Antwerpen alleen maar zonder de groenen en ZONDER de socialisten!
Beste vrienden,
In Antwerpen hebben de traditionele politieke partijen, daarin gevolgd door een niet onbelangrijk deel van de media, een nieuw soort tijdrekening uitgevonden: NJ & VJ. Na Janssens en Voor Janssens. Voor Janssens ging alles slecht, na Janssens gaat alles schitterend en goed. Wij doen niet mee aan deze Orweliaanse newspeak. Laten we Janssens maar herleiden tot wat hij werkelijk is: een VISA-crisis-baby; een marketing product van de socialisten om het gehavende blazoen min of meer op te poetsen. Janssens is een hype zoals een hoelahoep, een jojo of recenter een Flippo, een MP3-speler of een I-pod dat waren of zijn. Een leuke gadget, maar ook niet meer dan dat. Als ik de Antwerpse socialisten met een dier moet vergelijken dan lijkt een slang mij het meest gepast. Een slang vervelt één keer per jaar maar een nieuw vel betekent nog niet dat we met een nieuwe slang, laat staan een ander dier te maken hebben. Via de strategie van de “herwonnen maagdelijkheid” slaagt de SP-a erin om nu al 78 jaar lang de burgemeesterssjerp te monopoliseren. Telkens wanneer de Antwerpenaar het socialistische beleid kotsbeu is, wordt een mannetje of een vrouwtje geslachtofferd en doet men alsof er niets gebeurd is. Bob Cools kwam en Bob Cools ging; Leona Detiège kwam en Leona Detiège ging; Patrick Janssens kwam en binnenkort zal hij gaan, het enige verschil is dat dit keer de SP-a samen met Janssens door de kiezers de laan zal worden uitgestuurd.
Beste vrienden,
Laat het duidelijk gezegd zijn. Voor het Vlaams Belang is het criterium voor winst of verlies niet het doorbreken van het cordon sanitaire of de deelname van het Vlaams Belang aan de macht. Het enige criterium voor winst of verlies kan en mag alleen zijn; wint in Antwerpen het Vlaams Belang de verkiezingen of niet. Eénmaal de kiezer beslist heeft moet de politiek zich onderwerpen aan de wil van de kiezer. Indien het Vlaams Belang voor de vijfde keer op rij – op een kwart eeuw tijd zijn we in Antwerpen van nul naar 33% van de kiezers geëvolueerd – de verkiezingen wint dan mag en kan dit democratische signaal van de Antwerpse kiezer niet opnieuw genegeerd worden.
Beste vrienden,
Antwerpen heeft nood aan een krachtig en kordaat stadsbestuur. Geen stadsbestuur tegen het Vlaams Belang maar een stadsbestuur voor Antwerpen. De monstercoalitie heeft geen wervend project. De monstercoalitie hangt als los zand aan elkaar. Als het nu gaat over politiebeleid, het veiligheids- of vreemdelingenbeleid, over alles hebben ze ruzie. Een krachtdadig beleid is met deze club van kakelende kippen zonder kop onmogelijk.
Men kan zich afvragen, wat centrum rechtse partijen zoals VLD, CD&V en vooral N-VA bezielt om nog deel te willen uitmaken van een orkest waar iedereen een verschillende partituur speelt. De N-VA heeft ondertussen een duidelijke keuze gemaakt. Niet de keuze van de oppositie en de principes maar de keuze van de macht ten koste van de principes. Bart De Wever koppelt het lot van de N-VA onvoorwaardelijk aan dat van de CD&V en dus aan dat van de monstercoalitie. De Wever doet mij steeds meer denken aan een muis die naast een olifant – in dit geval de CD&V – door de woestijn loopt en tegen de olifant zegt: “wij maken nogal stof, hé”! Inderdaad, de dwerg die op de schouders van de reus kruipt en luid roept, doet dat meestal om te verbergen dat hij niets te vertellen heeft.
Ook de VLD moet weten wat ze wil. Van Campenhout en Janssens lijken de “Sjors en Sjimmie” van de Antwerpse politiek wel. Zelden twee zo’n goede vrienden gezien. De VLD is na de breuk met wijlen Ward Beysen en recent ook met Hugo Coveliers in Antwerpen meer dan ooit de slippendrager van de SP.a geworden. Dankzij de snel-Belgwet, het regulariseren van illegalen, het dumpen van duizenden asielzoekers in Antwerpen, het niet-actief willen opsporen van illegalen en nu het massaal subsidiëren van de islam en het invoeren van het vreemdelingenstemrecht verkoopt de VLD onze grootsteden uit aan de vreemdelingen en aan de islam. Het moto van de VLD is simpel: Coveliers buiten en Turkije binnen. Wij kiezen voor het omgekeerde: Turkije buiten en Coveliers binnen!
Beste vrienden,
U weet het: het Vlaams Belang streeft in Antwerpen naar een bundeling van alle oppositiekrachten. Met Hugo Coveliers, met personen uit N-VA en met onafhankelijken worden momenteel gesprekken gevoerd. We streven terzake een maximale polarisatie na. Aan de ene kant de partijen van de meerderheid: één pot nat en aan de andere kant het alternatief dat we momenteel gestalte geven. Het wordt wij tegen zij! Voor één keer geldt het motto: oppositie - eendracht maakt Antwerpse macht!
Beste vrienden,
Wie denkt dat de gebraden kippen ons op 8 oktober 2006 in de mond zullen vliegen, vergist zich. Wie denkt dat de gemeenteraadsverkiezingen een gemakkelijke overwinning zullen worden, vergist zich. Wie denkt dat we zonder slag of stoot onze slag zullen thuishalen in Antwerpen, vergist zich. Bloed zweet en tranen… daar worden verkiezingsoverwinningen op gebouwd. Verkiezingsoverwinningen en verkiezingscampagnes zijn 10% inspiratie en 90% transpiratie.
Beste vrienden,
Vergeet niet dat de uitdaging voor het Antwerpse Vlaams Belang bijzonder groot is. Onze tegenstanders zullen alles en iedereen in de strijd gooien om ons weg te houden van het stadhuis. Men zal de bevolking intimideren en chanteren. Men zal leugens en laster over ons vertellen. Terwijl de media ons boycot, put Leona Detiège zich uit in Stanley’s Route, acteert Marc Van Peel in Thuis en quizt Patrick Janssens in de Slimste Mens. Het is nu alleen nog wachten op Erwin Pairon in “Expeditie Robinson” en Chantal Pauwels in het VTM-programma “Mijn OCMW huis, mijn thuis”.
Beste vrienden,
Ik ben politicus, geen acteur, zanger of vedette. Ik schrijf geen kinderboeken of reisgidsen. Niets van dat alles, vandaag leg ik u, leg ik de Antwerpenaren onze A-nota, ons alternatief voor Antwerpen voor. Niets meer, maar ook niets minder.
Beste vrienden,
Op 8 oktober 2006 zal alles en iedereen ingezet worden om ons weg te houden van het stadhuis. Dankzij de opendeurpolitiek van de VLD en dankzij de snel-Belgwet kregen we er in Antwerpen sinds 2000 tot op heden nog eens 28.606 nieuwe Belgen bij. Deze nieuwe Belgen zullen samen met de bijna 8.000 vreemdelingen die in Antwerpen voor de eerste keer zullen kunnen genieten van het vreemdelingenstemrecht ingezet worden als het huurlingenleger van progressief Vlaanderen, tegen het Vlaams Belang. Wellicht is het de allerlaatste keer dat in districten zoals Borgerhout, Antwerpen en Hoboken en is het één van de laatste keren dat in een stad als Antwerpen het de eigen autochtone Vlaamse bevolking zal zijn die zal beslissen over het politieke lot van hun eigen stad. In de toekomst zullen het niet meer Jan en Marie zijn die zullen beslissen wie burgemeester wordt van Antwerpen maar Mohammed en Fatima. In meerdere Europese steden is het al zo ver. Ik verwijs onder andere naar Manchester – een stad van 2,6 miljoen inwoners – waar onlangs een Pakistaanse islamiet Mohammed Afzalkan “lord mayor”, burgemeester werd. Onze oproep is duidelijk, laat Antwerpen geen tweede Manchester worden!!
Beste vrienden,
De opiniepeiling die gisteren in Gazet van Antwerpen gepubliceerd werd, is bijzonder hoopvol voor het Vlaams Belang. Nooit eerder scoorden we zo hoog in een Antwerpse peiling. In dezelfde GvA-peiling scoorden we in 1994 20%, het werden er 28%, in 2000 behaalden we in de peiling 24,2%, het werd uiteindelijk 29,6%. Laten we de fameuze exit poll bij 10000 Antwerpenaren op 8 oktober 2000 niet vergeten. Het Vlaams Belang zou 5% verliezen, we wonnen uiteindelijk 5%. Ze zaten er 10% naast. De nieuwe peiling van GvA is een schitterend uitgangspositie. Overigens ben ik blij dat het Antwerpse Vlaams Belang – als ik deze peiling mag geloven – aan onze partijvoorzitter reeds drie Antwerpse districten (Ekeren, Merksem en Hoboken) kan aanbieden waar we – al dan niet op één zetel na – een meerderheid aan zetels kunnen aanbieden!
Beste vrienden,
Laten we samen van Antwerpen een propere, een welvarende, een veilige en een Vlaamse stad maken. Doe mee, sta aan mijn zijde. Sta aan de zijde van Anke Van dermeersch, Jan Penris, Gerolf Annemans en Jurgen Verstrepen, sta aan de zijde van zoveel andere Vlaams Belang mandatarissen. Sta aan de zijde van onze Antwerpse parlements-, gemeenteraads-, OCMW, en districtsraadsleden. Sta aan onze zijde en dan beloof ik u een schitterende overwinning op 8 oktober 2006. Op 8 oktober geven we immers Antwerpen terug aan de Antwerpenaren. Antwerpen eerst en eigen volk eerst!
Kernwoorden: ambitie, berlijnse muur, illegalen, stadhuis, vreemdelingen, waagnatie
