Beste vrienden,
Kameraden nationalisten,
Het was de Amerikaanse Republikeinse president Ronald Reagan die naar aanleiding van de val van de Berlijnse muur over zijn strijd tegen het communisme zei: “Never give in. Never, never, never give in!”. “Nooit opgeven! Nooit toegeven! Nooit maar dan ook nooit ofte nimmer toegeven!”. De uitspraak van Ronald Reagan is zeker ook toepasbaar op het Vlaams Belang. Inderdaad, ondanks leugens en laster, ondanks cordon sanitaire en partijverbod, ondanks intimidatie en broodroof, ondanks tegenslagen en ontgoochelingen: nooit opgeven! Nooit toegeven! Nooit, maar dan ook nooit ofte nimmer toegeven!
Beste vrienden,
Dat er op zijn minst één partij nodig is die niet opgeeft; die niet toegeeft; die nooit toegeeft is de jongste maanden overduidelijk gebleken! De communautaire programmatorische radicalisering bij de Vlaamse traditionele partijen maar ook de radicalisering van de Vlaamse publieke opinie heeft veel te maken met het feit dat het Vlaams Belang is blijven kloppen op dezelfde nagel; nooit het strijdbeginsel heeft opgegeven en altijd is blijven pleiten voor een onafhankelijke Vlaamse staat! Iedere dag dat de Belgische crisis langer duurt, wordt de onwerkzaamheid van het Belgische model en het failliet van België bewezen. Iedere dag dat deze crisis langer duurt wordt de groep van Vlamingen die inziet dat enkel Vlaamse onafhankelijkheid een oplossing betekent voor het Belgische geknoei groter en groter en groter!
Beste vrienden,
De oplossing ligt voor de hand. Inderdaad, gedaan met geven en toegeven en durven kiezen voor Vlaamse onafhankelijkheid. De vraag is overigens allang niet meer: “Wordt Vlaanderen onafhankelijk” maar “Wanneer wordt Vlaanderen onafhankelijk?”. Indien de traditionele partijen niet langer hun eigenbelang en dat van hun vakbonden, hun ziekenkassen en hun machtslobby’s achter de schermen maar het Vlaams belang voorop zouden stellen dan was Vlaanderen allang onafhankelijk geweest. Milquet, Reynders, Di Rupo en Maingain spuwen Somers, Leterme en De Wever en met hen gans Vlaanderen nu al bijna 6 maanden in het gezicht en de kopstukken van CD&V-NV-A en VLD denken nog altijd dat het regent! Indien Vlaanderen niet krijgt waar het recht op heeft dan moeten we ons recht desnoods durven nemen! Neen, wij zijn geen voorstanders van een staatsgreep waarbij we stormenderhand het Koninklijk Paleis bestormen! België is in 1830 zo tot stand gekomen, de onafhankelijke Vlaamse staat zal op een democratische manier tot stand komen. De Vlamingen zijn een vreedzaam en democratisch volk. Wij hebben geen nood aan paleisrevoluties maar wel aan politiek leiderschap. We hebben nood aan politieke leiders die zich niet gedragen als de handelsreizigers van de Belgische monarchie, die niet plat op de buik gaan voor de Waalse chantage om tijdens de onderhandelingen de optie van Vlaamse onafhankelijkheid op zijn minst als stok achter de deur te durven gebruiken. Een meerderheid van de Vlamingen is het kotsbeu om iedere keer opnieuw door een Waalse minderheid terechtgewezen, beledigd en vernederd te worden. Indien de Walen en de franstaligen niet in willen gaan op de terechte Vlaamse verzuchtingen die gedeeld worden door alle Vlaamse partijen dan moet het Vlaams Parlement desnoods een éénzijdig soevereiniteitsstatuut afkondigen. Indien de Walen dit soevereiniteitsstatuut op basis van de Vlaamse resoluties van maart 1999 niet willen aanvaarden, dan rest Vlaanderen geen andere keuze dan uit de Belgische federatie te stappen!
Beste vrienden,
Het Vlaams Belang is in alle opzichten van het woord een vrijheidsbeweging. De vrijheidsidee drijft en begeestert ons! De vrijheid voor ons volk om in hun eigen onafhankelijke staat te leven. De vrijheid van denken om zonder politiek correcte inquisitie of intellectuele terreur onze mening te kunnen uiten; de vrijheid ook om zonder religieuze beperking of politieke dwang onze identiteit, onze waarden en normen, onze manier van leven te kunnen beleven en bevestigen!
Beste vrienden,
Sommigen hebben ons in het verleden extremisten en radicalen genoemd. We hoeven ons voor ons radicalisme niet te schamen! Als radicalisme consequent handelen, rechtlijnigheid en trouw aan het programma en het gegeven woord betekent, dan worden wij graag radicalen genoemd. Ja, wij zijn extreem rechtdoor, extreem rechtlijnig, extreem rechtuit en extreem recht voor de raap! Mag ik terzake herinneren aan de woorden van de Amerikaanse republikein J. Edgar Hoover die zei: “Moderation is no virtue in the defence of freedom, radicalism is no offence in the struggle for liberty”. Gematigdheid is geen deugd wanneer men de vrijheid verdedigt, radicalisme is geen schande in de strijd voor vrijheid.
Beste vrienden,
Het Vlaams Belang is een volksnationale en een identitaire beweging.
Wij zijn geen taalflaminganten maar volksnationalisten.
Wij zijn geen staatspatriotten maar volksnationalisten.
Wij zijn geen federalisten of confederalisten maar volksnationalisten! Dat betekent dat ons doel enkel en alleen een onafhankelijke Vlaamse staat kan zijn met behoud van onze culturele eigenheid en identiteit! Dat betekent dat onze strijd op de barricades in de Vlaamse Rand in Brussel en in de taalgrensgemeenten dezelfde strijd is als degene die gevoerd wordt op de barricades in Borgerhout, de Muide in Gent, De Seefhoek in Antwerpen en Schaarbeek of St.Joost-ten-Node in Brussel. Dat betekent dat onze strijd voor Vlaamse onafhankelijkheid en onze strijd tegen de immigratie-invasie, de islamisering en de multicultuur één en dezelfde strijd zijn met als duidelijk leidmotief “baas zijn en blijven in ons eigen land!”.
Beste vrienden,
De jongste weken en maanden zijn we erin geslaagd om een aantal bescheiden successen te boeken in onze strijd tegen de islamisering. Zowel in Antwerpen als in Gent hebben we stedelijke reglementen kunnen afdwingen die de hoofddoek verbieden voor ambtenaren met een loketfunctie. Een bescheiden en symbolische overwinning die absoluut niet ver genoeg gaat maar die aantoont dat het Vlaams Belang ook vanuit de oppositie in staat is om te wegen op de politieke agenda en op de politieke besluitvorming. Met ondertussen meer dan 30 miljoen moslims op het grondgebied van Europa dreigt Europa op termijn te veranderen in Eurabia, het Arabische Westen. Het individueel recht om een godsdienst te belijden betekent nog niet dat men recht heeft om op iedere straathoek een koranschool of islamitische vzw’s te vestigen of op ieder plein een moskee met torenhoge minaretten te openen. Alhoewel wij de individuele vrijheid godsdienstbeleving niet op een helling willen zetten blijven wij onverkort van mening dat de islam op het grondgebied van Europa niet thuishoort.
Beste vrienden,
Mag ik desbetreffend de gewezen Australische Eerste Minister John Howard en zijn Minister Van Onderwijs Brandon Nelson citeren? “Wij Australiërs hebben onze eigen cultuur, onze eigen maatschappij, onze eigen taal en onze eigen manier van leven. Indien onze waarden niet de uwe zijn, indien u een land wil dat de shariawet respecteert of een theocratische staat organiseert dan is Australië niets voor u. Immigranten, niet-Australiërs moeten zich aanpassen. Te nemen of te laten. Ik ben het beu dat deze natie zich zorgen moet maken of wij soms niet één of andere individu of een cultuur beledigen. Als u klaar bent met uw geklaag, gezeur en kritiek en greep probeert te krijgen op onze vlag, onze vrijheden, op onze waarden, ons christelijk geloof en onze manier van leven, profiteer dan ook van een andere geweldige Australische vrijheid: het recht om Australië te verlaten!”
Beste vrienden,
Het Vlaams Belang was en is een partij die weet wat ze wil. Maar welke middelen moeten we inzetten en welke strategie moeten we volgen om datgene wat we willen ook te realiseren? Wij hebben de voorbije drie decennia ¬- ondanks diabolisering, verkettering en cordon sanitaire - deelname aan het beleid nooit afgewezen, maar het was evenmin onze prioriteit. Het was en is onze prioriteit om dingen te doen bewegen, om de spreekbuis te zijn van de zwijgende meerderheid, om voortrekker en taboebreker te zijn en te blijven. Terwijl de programma’s van socialisten, christendemocraten en liberalen quasi inwisselbaar zijn geworden, is er nood aan een stok-achter-de-deur-partij met een duidelijk en radicaal programma dat taboethema’s op de politieke agenda plaatst en luidop zegt wat veel Vlamingen denken!
Ik geloof niet in de theorie dat een politieke partij enkel over politieke macht beschikt wanneer ze deelneemt aan het beleid. Partijen zoals de Volksunie, maar ook Groen! hebben vanuit de oppositie meer bereikt dan wanneer ze deel uitmaakten van de regering! Ons motto moet dan ook in de toekomst zijn en blijven: deelname aan een meerderheid als het kan, oppositie voeren omdat het moet!
Beste vrienden,
Het politieke landschap is de jongste jaren ingrijpend veranderd! Er werden kartels gevormd, andere partijen splitsten op, nieuwe partijen zagen het levenslicht. Het Vlaams Belang vist niet langer alleen in de vijver van de rechtse, conservatieve, Vlaamsgezinde en protestataire kiezer. Het Vlaams Belang moet zich dan ook in eerste instantie profileren op een aantal kernthema’s die de ideologische en programmatorische speerpunten zijn van onze partij: strijd tegen islamisering en immigratie-invasie, harde aanpak van de criminaliteit, propere handen-politiek en uiteraard Vlaamse onafhankelijkheid! De verpakking mag al eens veranderen – bezems en bokshandschoenen werden apen en leeuwen – de inhoud blijft dezelfde! Wij nemen, wat al deze thema’s betreft, zonder complexen het voortouw; wij bepalen de politieke agenda en wij zetten de bakens uit. Met een ideologisch coherent programma, eensgezinde mandatarissen en militanten en met een efficiënte en overal uitgebouwde partijorganisatie nemen wij onverkort de leiding van het oppositiepeloton!
Het Vlaams Belang heeft de voorbije dertig jaar bewezen geen politieke ééndagsvlieg of éénmanspartij te zijn geen -dixit Louis Tobback- “bruine champignons” of politiek strovuur, maar een blijvende, stabiele en betrouwbare kracht die schouder aan schouder ondanks heftige tegenstand en verzet, meter na meter oprukt, terrein wint en overwinningen boekt!
Beste vrienden,
Deze 2-daagse van het Vlaams Belang, deze conventie naar aanleiding van 30-jaar Vlaams Blok/Vlaams Belang mag geen zelfgenoegzame jubileumviering zijn. Deze bijeenkomst is geen oudstrijdersbal, maar wel een moment van reflectie. Met kritische tevredenheid blikken we achteruit naar hetgeen wat we verwezenlijkt hebben met enthousiaste strijdvaardigheid kijken we vooruit naar de weg die we nog moeten afleggen. Na 30 jaar Vlaams Blok/Vlaams Belang hoeven we ons nergens voor de schamen. Uiteraard waren er fouten en mislukkingen, maar veel meer dan dat was en is er de bevestiging van ons gelijk. Het Vlaams Blok/Vlaams Belang heeft met zijn Vlaams onafhankelijkheidsstandpunt gelijk. Het Vlaams Blok/Vlaams Belang had en heeft met zijn standpunt omtrent de harde aanpak van de criminaliteit overschot meer dan gelijk! Het Vlaams Blok/Vlaams Belang had en heeft met zijn “aanpassen of terugkeren” -standpunt betreffende de immigratie-invasie en de islamiseringvloedgolf overschot van gelijk. Indien men onze consequente standpunten van gisteren en vandaag eertijds in de praktijk had gebracht dan beleefden we vandaag niet de 182ste dag van de Belgische chaos maar vierde we de 10de verjaardag van de Vlaamse onafhankelijke republiek! Indien men onze standpunten van gisteren en vandaag in de praktijk had gebracht dan waren onze steden ten gevolge van de immigratie-invasie niet verworden tot multiculturele getto’s maar welvarende, Vlaamse en vooral veilige steden! Indien men onze standpunten van gisteren en vandaag eertijds in de praktijk had gebracht dan werden we niet geconfronteerd met een moskee op iedere hoek van de straat; dan werd de vrije meningsuiting in Europa niet aan banden gelegd uit schrik voor een totalitaire veroveringsgodsdienst; dan was de islam niet de tweede godsdienst van ons land geworden maar waren we trouw gebleven aan onze identiteit, aan onze culturele eigenheid, aan onze waarden en normen en aan onze manier van leven!
Beste vrienden,
Het enige wat men ons kan verwijten is niet dat we ongelijk hadden maar wel te vroeg, veel te vroeg, gelijk hebben gehad!
Kameraden nationalisten,
Wij zijn niet de laatsten van gisteren maar de eersten van morgen! Vlaanderen had, heeft en zal - ook in de toekomst - nood hebben aan een partij die niet huichelt of konkelt; aan een partij die niet meehuilt met de wolven in het bos, aan een partij die consequent zijn radicaal programma blijft verdedigen en de andere partijen voor zich uitjaagt; aan een partij die luidop blijft opkomen (dat was zo de voorbije 30 jaar en dat zal zo de komende 30 jaar niet anders zijn) voor de belangen van het “Eigen volk eerst!”.
Kernwoorden: Antwerpen, broodroof, communisme, Conventie, crisis, intimidatie, radicalisering, toespraak, traditionele partijen
